Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Pharmascience 20 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Pharmascience

Lenalidomide Pharmascience powinien być stosowany pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w terapiach przeciwnowotworowych. Dawkowanie należy modyfikować na podstawie obserwacji klinicznych oraz wyników badań laboratoryjnych. W przypadku opóźnień w przyjmowaniu leku należy pamiętać, że jeśli od wyznaczonej godziny upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może przyjąć pominiętą dawkę. Jeśli upłynęło ponad 12 godzin, należy pominąć dawkę i przyjąć kolejną o zaplanowanej porze następnego dnia.¹

Noworozpoznany szpiczak mnogi

Leczenie lenalidomidem można rozpocząć wyłącznie gdy liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi ≥1,0 × 10⁹/l, a liczba płytek krwi ≥50 × 10⁹/l.²

Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Deksametazon podaje się w dawce 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego cyklu. Pacjenci mogą kontynuować leczenie do progresji choroby lub wystąpienia nietolerancji.³

Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem

Podczas leczenia początkowego zalecana dawka lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-14 każdego 21-dniowego cyklu. Bortezomib podaje się podskórnie (1,3 mg/m² powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1, 4, 8 i 11 każdego cyklu. Zaleca się maksymalnie 8 cykli (24 tygodnie). W leczeniu kontynuacyjnym stosuje się lenalidomid w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem.⁴

Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem

Leczenie można rozpocząć tylko gdy ANC wynosi ≥1,5 × 10⁹/l, a liczba płytek krwi ≥75 × 10⁹/l. Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli, przez maksymalnie 9 cykli. Melfalan podaje się w dawce 0,18 mg/kg mc. doustnie raz na dobę w dniach 1-4, a prednizon w dawce 2 mg/kg mc. doustnie raz na dobę w dniach 1-4 każdego cyklu.⁵

Leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT)

Leczenie podtrzymujące należy rozpocząć po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po ASCT, gdy nie ma dowodów na progresję choroby. Początkowa dawka lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (dni 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli). Po 3 cyklach dawkę można zwiększyć do 15 mg, jeśli jest dobrze tolerowana.⁶

Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia

Leczenie można rozpocząć gdy ANC wynosi ≥1,0 × 10⁹/l, a liczba płytek krwi ≥75 × 10⁹/l lub ≥30 × 10⁹/l (w zależności od nacieczenia szpiku kostnego). Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Deksametazon podaje się w dawce 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-4, 9-12 i 17-20 każdego cyklu przez pierwsze 4 cykle, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach 1-4 co 28 dni.⁷

Zespoły mielodysplastyczne (MDS)

Leczenie można rozpocząć gdy ANC wynosi ≥0,5 × 10⁹/l, a liczba płytek krwi ≥25 × 10⁹/l. Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli.⁸

Chłoniak grudkowy (FL)

Leczenie można rozpocząć gdy ANC wynosi ≥1 × 10⁹/l, a liczba płytek krwi ≥50 × 10⁹/l. Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli, maksymalnie przez 12 cykli. Rytuksymab podaje się w dawce 375 mg/m² pc. dożylnie co tydzień w 1. cyklu (dni 1, 8, 15 i 22) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach 2-5.⁹

Modyfikacja dawkowania lenalidomidu w poszczególnych wskazaniach

Poniżej przedstawiono schemat zmniejszania dawki lenalidomidu w przypadku wystąpienia działań niepożądanych. Dostosowanie dawki zależy od stopnia nasilenia działań niepożądanych, a w szczególności neutropenii lub trombocytopenii.¹⁰

Postępowanie w przypadku trombocytopenii

Postępowanie w przypadku trombocytopenii różni się w zależności od wskazania. Poniżej przedstawiono ogólne zasady w szpiczaku mnogim:¹¹

• Jeśli liczba płytek krwi zmniejszy się do <25 × 10⁹/l: należy przerwać leczenie lenalidomidem
• Gdy liczba płytek powróci do ≥50 × 10⁹/l: można wznowić leczenie lenalidomidem w dawce o jeden poziom niższej

W przypadku zespołów mielodysplastycznych, jeśli liczba płytek krwi spadnie poniżej 25 × 10⁹/l lub powróci do ≥25 × 10⁹/l – <50 × 10⁹/l przynajmniej dwa razy w ciągu ≥7 dni, należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie.¹²

Postępowanie w przypadku neutropenii

Postępowanie w przypadku neutropenii różni się w zależności od wskazania. Poniżej przedstawiono ogólne zasady:¹³

• Jeśli ANC zmniejszy się do <0,5 × 10⁹/l: należy przerwać leczenie lenalidomidem
• Gdy ANC powróci do ≥1 × 10⁹/l i neutropenia jest jedyną toksycznością: można wznowić leczenie w dawce początkowej
• Gdy ANC powróci do ≥0,5 × 10⁹/l i występują inne toksyczności hematologiczne: należy wznowić leczenie w dawce zmniejszonej o jeden poziom

Według uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym, można dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać dotychczasową dawkę lenalidomidu.¹⁴

Postępowanie w przypadku zespołu rozpadu guza (TLS)

W leczeniu chłoniaka grudkowego wszyscy pacjenci powinni otrzymywać profilaktykę TLS (allopurynol, rasburykaza lub równoważny lek) i odpowiednie nawodnienie w pierwszym tygodniu pierwszego cyklu lub dłużej, jeśli istnieją wskazania kliniczne. Pacjenci powinni być monitorowani biochemicznie co tydzień w czasie pierwszego cyklu.¹⁵

Postępowanie w przypadku reakcji typu „tumour flare”

W przypadku chłoniaka grudkowego, u pacjentów z reakcją typu „tumour flare” 1. lub 2. stopnia, lenalidomid można stosować bez przerw i modyfikacji dawki. Można również zastosować leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), kortykosteroidami o ograniczonym czasie działania i/lub opioidowymi lekami przeciwbólowymi. Przy reakcji 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.¹⁶

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dawkowanie u osób w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas doboru dawki oraz kontrolować czynność nerek. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci powyżej 75 lat z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim:¹⁷

• U pacjentów powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu wynosi 20 mg na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu
• U pacjentów powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki

Należy pamiętać, że u pacjentów w wieku powyżej 75 lat z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim występuje większe ryzyko ciężkich działań niepożądanych oraz przerwania leczenia z powodu nietolerancji.¹⁸

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie. Zaleca się dostosowanie dawki według poniższych schematów:¹⁹

W szpiczaku mnogim u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę, jeżeli pacjent toleruje leczenie.²⁰

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Produktu Lenalidomide Pharmascience nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 18 lat ze względu na bezpieczeństwo stosowania.²¹