Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Medical Valley 2,5 mg

Dawkowanie i sposób podawania Lenalidomide Medical Valley

Leczenie produktem Lenalidomide Medical Valley musi być nadzorowane przez lekarza doświadczonego w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Modyfikacje dawkowania przeprowadza się na podstawie obserwacji klinicznych i wyników laboratoryjnych pacjenta. Należy monitorować parametry hematologiczne oraz dostosowywać dawki w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia lub innych działań toksycznych związanych z leczeniem lenalidomidem.¹

W przypadku neutropenii należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu. Jeżeli pacjent zapomni przyjąć dawkę, może ją przyjąć, jeśli od wyznaczonej godziny upłynęło mniej niż 12 godzin. W przeciwnym razie należy pominąć dawkę i przyjąć kolejną zgodnie z harmonogramem następnego dnia.²

Dawkowanie w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim

Przed rozpoczęciem terapii lenalidomidem należy upewnić się, że parametry hematologiczne spełniają określone kryteria: liczba bezwzględna neutrofili (ANC) ≥ 1,0 × 10⁹/l oraz liczba płytek krwi ≥ 50 × 10⁹/l.³

W przypadku pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli, w skojarzeniu z deksametazonem 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego cyklu. Leczenie można kontynuować do progresji choroby lub nietolerancji.⁴

Schemat zmniejszania dawki lenalidomidu

Przy wystąpieniu neutropenii lub trombocytopenii oraz innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia związanych z leczeniem lenalidomidem należy postępować zgodnie z poniższymi wytycznymi:⁵

Dawkowanie lenalidomidu i deksametazonu można modyfikować niezależnie dla każdego produktu.⁶

Postępowanie w przypadku trombocytopenii

W przypadku zmniejszenia liczby płytek krwi do < 25 × 10⁹/l, należy przerwać leczenie lenalidomidem do końca cyklu. Po powrocie liczby płytek do ≥ 50 × 10⁹/l, można wznowić leczenie dawką o jeden poziom niższą w kolejnym cyklu.⁷

Należy pamiętać, że jeżeli toksyczność ograniczająca dawkę (DLT) wystąpi po 15. dniu cyklu, podawanie lenalidomidu należy przerwać przynajmniej do końca danego 28-dniowego cyklu.^{Postępowanie w przypadku neutropenii}

Przy neutropenii należy postępować zgodnie z następującym schematem:⁹

• Gdy ANC spadnie do < 0,5 × 10⁹/l: należy przerwać leczenie lenalidomidem
• Gdy ANC powróci do ≥ 1 × 10⁹/l i neutropenia jest jedyną obserwowaną toksycznością: można wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę
• Gdy ANC powróci do ≥ 0,5 × 10⁹/l i występują inne toksyczności hematologiczne: należy wznowić leczenie dawką obniżoną o jeden poziom
• W przypadku ponownego spadku ANC < 0,5 × 10⁹/l: należy przerwać leczenie i po powrocie do ≥ 0,5 × 10⁹/l wznowić leczenie dawką na następnym niższym poziomie

Jeżeli neutropenia jest jedynym objawem toksyczności, lekarz może zdecydować o dodaniu czynnika stymulującego tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymaniu dotychczasowej dawki lenalidomidu.¹⁰

Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem

W schemacie leczenia z bortezomibem i deksametazonem, leczenie początkowe obejmuje fazy:¹¹

Leczenie początkowe: zalecana dawka lenalidomidu 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-14 każdego 21-dniowego cyklu, w połączeniu z bortezomibem podawanym podskórnie (1,3 mg/m² powierzchni ciała) w dniach 1., 4., 8. i 11. Zaleca się maksymalnie osiem 21-dniowych cykli (24 tygodnie leczenia).¹²

Kontynuacja leczenia: lenalidomid 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie należy kontynuować do wystąpienia progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności.¹³

Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem

Leczenie tym schematem można rozpocząć, gdy ANC wynosi ≥ 1,5 × 10⁹/l i liczba płytek krwi ≥ 75 × 10⁹/l.¹⁴

Zalecana dawka to:¹⁵

• Lenalidomid: 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli, przez maksymalnie 9 cykli
• Melfalan: 0,18 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1-4 powtarzanych 28-dniowych cykli
• Prednizon: 2 mg/kg doustnie raz na dobę w dniach 1-4 powtarzanych 28-dniowych cykli

Po ukończeniu 9 cykli lub w przypadku nietolerancji leczenia skojarzonego, pacjenci są leczeni lenalidomidem w monoterapii: 10 mg raz na dobę doustnie w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby.¹⁶

Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych

Leczenie podtrzymujące lenalidomidem można rozpocząć po odpowiedniej normalizacji parametrów hematologicznych (ANC ≥ 1,0 × 10⁹/l i liczba płytek krwi ≥ 75 × 10⁹/l) po ASCT u pacjentów bez dowodów progresji choroby.¹⁷

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (dni 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji. Po 3 cyklach leczenia podtrzymującego dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli jest dobrze tolerowana.¹⁸

Leczenie szpiczaka mnogiego u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia

Nie należy rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l oraz liczba płytek krwi < 75 × 10⁹/l lub < 30 × 10⁹/l, w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne.¹⁹

Zalecana dawka to:²⁰

• Lenalidomid: 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli
• Deksametazon: 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-4, 9-12 i 17-20 każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle leczenia, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach 1-4 co 28 dni

Wyboru dawki deksametazonu należy dokonać po dokładnej ocenie stanu pacjenta i nasilenia choroby.²¹

Dawkowanie w zespołach mielodysplastycznych (MDS)

Nie należy rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 0,5 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi < 25 × 10⁹/l.²²

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli.²³

Należy przerwać stosowanie lenalidomidu u pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia, objawiająca się przez przynajmniej 50% spadkiem konieczności przeprowadzania przetoczeń lub przy braku przetoczeń, zwiększonym o 1 g/dl stężeniem hemoglobiny.²⁴

Dawkowanie w chłoniaku z komórek płaszcza

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli.²⁵

Dawkowanie w chłoniaku grudkowym (FL)

Nie należy rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1 x 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi < 50 x 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak.²⁶

Zalecana dawka lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Rytuksymab podaje się w dawce 375 mg/m² dożylnie co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2. do 5.²⁷

Monitorowanie zespołu rozpadu guza i reakcji typu „tumour flare”

W chłoniaku z komórek płaszcza (MCL) i chłoniaku grudkowym (FL) należy stosować następujące środki zapobiegawcze:²⁸

• Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające zespołowi rozpadu guza (TLS) – allopurynol, rasburykaza lub inne leki zgodne z wytycznymi placówki
• Konieczne jest odpowiednie nawodnienie (doustne) w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub dłużej, jeśli istnieją wskazania kliniczne
• Należy wykonywać badania biochemiczne co tydzień w czasie pierwszego cyklu i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi

W przypadku reakcji typu „tumour flare” 1. lub 2. stopnia, lenalidomid można nadal stosować bez przerw, a w zależności od decyzji lekarza można zastosować niesteroidowe leki przeciwzapalne, kortykosteroidy o ograniczonym czasie działania i/lub opioidowe leki przeciwbólowe. Przy reakcji 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.²⁹

Postępowanie przy toksyczności 3. lub 4. stopnia

Przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, które uznano za związane z lenalidomidem, należy przerwać leczenie. Po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤ 2., leczenie można wznowić w mniejszej dawce według decyzji lekarza.³⁰

W przypadku wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Leczenie lenalidomidem należy bezwzględnie przerwać w następujących przypadkach:³¹

• Obrzęk naczynioruchowy
• Reakcja anafilaktyczna
• Wysypka 4. stopnia
• Wysypka związana ze złuszczaniem się skóry
• Wysypka związana z powstawaniem pęcherzy
• Podejrzenie zespołu Stevensa-Johnsona (SJS)
• Toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN)
• Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS)

Po przerwaniu leczenia z powodu powyższych objawów, nie należy go wznawiać po ich ustąpieniu.³²

Szczególne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież

Produktu Lenalidomide Medical Valley nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku od 0 do 18 lat ze względów bezpieczeństwa.³³

Osoby w podeszłym wieku

Ze względu na większe prawdopodobieństwo zmniejszonej rezerwy czynnościowej nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność podczas doboru dawki oraz kontrolować czynność nerek.³⁴

U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych, leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu powinna wynosić 20 mg/dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu.³⁵

U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki.³⁶

Należy zauważyć, że u pacjentów w wieku 75 lat i starszych z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim leczenie skojarzone lenalidomidem było gorzej tolerowane i częściej prowadziło do przerwania leczenia w porównaniu do pacjentów młodszych.³⁷

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie. Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i kontrolować czynność nerek.³⁸

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest wymagane dostosowanie dawki. Natomiast u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcowym stadium niewydolności nerek zaleca się odpowiednie dostosowanie dawkowania.³⁹

¹ Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji leczenia ze strony pacjenta.
² W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg.⁴⁰

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.⁴¹

Sposób podawania

Lenalidomide Medical Valley podaje się doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, w którym zaplanowano podanie produktu. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Należy je połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez.⁴²

Należy pamiętać, aby przy wyjmowaniu kapsułki z blistra naciskać ją wyłącznie z jednej strony, aby zmniejszyć ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.⁴³