Dawkowanie i sposób podawania
Lanvis 40 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Lanvis

Produkt leczniczy Lanvis zawiera jako substancję czynną tioguaninę w dawce 40 mg w jednej tabletce i jest przeznaczony do podawania doustnego. Dawkowanie tioguaniny musi być precyzyjnie dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta, z uwzględnieniem rodzaju schorzenia oraz ewentualnego jednoczesnego stosowania innych leków cytotoksycznych. ¹

Zalecenia ogólne

Należy zwrócić uwagę, że wchłanianie tioguaniny po podaniu doustnym charakteryzuje się zmiennością międzyosobniczą. Stężenie leku w osoczu może ulegać obniżeniu w przypadku podania go wraz z posiłkiem lub gdy u pacjenta występują wymioty. ²

Tioguanina powinna być stosowana wyłącznie w krótkotrwałych cyklach terapeutycznych, na etapach poprzedzających leczenie podtrzymujące. Ze względu na wysokie ryzyko hepatotoksyczności, nie zaleca się stosowania tioguaniny w trakcie leczenia podtrzymującego ani w schematach zakładających długotrwałe, ciągłe podawanie leku. ³

Dawkowanie dla różnych grup pacjentów

Dorośli

Standardowa dawka tioguaniny dla pacjentów dorosłych wynosi od 100 do 200 mg/m² powierzchni ciała na dobę. ⁴

Dzieci i młodzież

U pacjentów pediatrycznych stosuje się dawki podobne do tych stosowanych u dorosłych, przeliczone odpowiednio na powierzchnię ciała dziecka. ⁵

Osoby w podeszłym wieku

Dla pacjentów w podeszłym wieku nie opracowano specjalnych zaleceń dotyczących dawkowania. Tioguaninę stosowano u pacjentów geriatrycznych w różnych schematach chemioterapii ostrych białaczek w takich samych dawkach, jak u młodszych pacjentów. ⁶

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki leku. ⁷

Pacjenci z niedoborem TPMT

Pacjenci z wrodzonym niskim poziomem lub brakiem aktywności enzymu S-metylotransferazy tiopuryny (TPMT) są narażeni na zwiększone ryzyko ciężkiej toksyczności tioguaniny przy standardowych dawkach leku. W takich przypadkach zazwyczaj wymagane jest znaczne zmniejszenie dawki. ⁸

Optymalna dawka początkowa dla pacjentów z niedoborem homozygotycznym TPMT nie została dotychczas ustalona. ⁹

Większość pacjentów z niedoborem heterozygotycznym TPMT może tolerować zalecane dawki tioguaniny, jednak część z nich może wymagać zmniejszenia dawki. Dostępne są badania genotypu i fenotypu TPMT, które mogą pomóc w identyfikacji pacjentów z grup ryzyka. ¹⁰

Pacjenci z wariantem genu NUDT15

U pacjentów z dziedziczną mutacją genu NUDT15 występuje zwiększone ryzyko ciężkich działań toksycznych po podaniu tioguaniny, takich jak leukopenia i łysienie. Pacjenci ci zazwyczaj wymagają znacznego zmniejszenia dawki standardowej. ¹¹

Szczególnej uwagi wymagają pacjenci pochodzenia azjatyckiego, ze względu na zwiększoną częstość występowania tej mutacji w populacjach azjatyckich. ¹²

Optymalnej dawki początkowej dla pacjentów z niedoborem heterozygotycznym i homozygotycznym genu NUDT15 dotychczas nie ustalono. ¹³

Przed rozpoczęciem terapii tioguaniną zaleca się rozważenie wykonania testów genetycznych i fenotypowania wariantów genu NUDT15 u wszystkich pacjentów (również u dzieci i młodzieży), a szczególnie u pacjentów rasy azjatyckiej. Badania te mogą pomóc w zmniejszeniu ryzyka wystąpienia ciężkiej leukopenii i łysienia związanych z leczeniem tiopuryną. ¹⁴

Tabela dawkowania leku Lanvis

Sposób podawania

Lanvis należy podawać wyłącznie drogą doustną. ¹⁵

Należy pamiętać, że podczas przeprowadzania wywiadu medycznego trzeba zwrócić szczególną uwagę na występowanie zaburzeń czynności nerek i/lub wątroby, a także zebrać informacje dotyczące pochodzenia etnicznego pacjenta (szczególnie w przypadku osób pochodzenia azjatyckiego) ze względu na możliwe zwiększone ryzyko toksyczności związane z wariantem genu NUDT15. ¹⁶

W przypadku planowania terapii tioguaniną, warto rozważyć wykonanie badań w kierunku oznaczenia aktywności TPMT oraz wariantów genu NUDT15, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka, co może pozwolić na optymalizację dawkowania i minimalizację potencjalnych działań niepożądanych. ¹⁷