Specjalne ostrzeżenia
Kalii chloridum 0,15% + Glucosum 5% Kabi

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Kalii chloridum 0,15% + Glucosum 5% Kabi

Produkt leczniczy Kalii chloridum 0,15% + Glucosum 5% Kabi wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania ze względu na potencjalne zagrożenia związane z zawartością potasu oraz glukozy. Konieczne jest wdrożenie odpowiednich środków ostrożności oraz regularne monitorowanie stanu pacjenta podczas terapii tym preparatem.¹

Właściwości osmotyczne roztworu i ryzyko zaburzeń elektrolitowych

Roztwory 5% glukozy do infuzji są klasyfikowane jako izotoniczne, jednak ich metabolizm w organizmie może prowadzić do stanu przewodnienia z powodu aktywnego transportu glukozy do komórek. Należy pamiętać, że wyższe stężenia glukozy tworzą roztwory hipertoniczne.²

Dożylne podanie glukozy może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hiponatremii hipo- lub hiperosmotycznej. Ryzyko wystąpienia tych zaburzeń zależy od wielu czynników, w tym:³

• Ciśnienia osmotycznego roztworu
• Objętości i szybkości infuzji dożylnej
• Choroby podstawowej pacjenta
• Zdolności metabolizowania glukozy

Ryzyko hiponatremii i jej konsekwencje

Szczególnie narażeni na wystąpienie ostrej hiponatremii po podaniu płynów hipotonicznych są:⁴

• Pacjenci z nieosmotycznym wydzielaniem wazopresyny – występuje w przypadkach ostrych chorób, dolegliwości bólowych, stresu pooperacyjnego, zakażeń, oparzeń i chorób OUN
• Pacjenci z chorobami serca, wątroby i nerek
• Pacjenci przyjmujący leki z grupy agonistów wazopresyny

Ostra hiponatremia może prowadzić do rozwoju ostrej encefalopatii hiponatremicznej (obrzęku mózgu) z następującymi objawami: ból głowy, nudności, drgawki, ospałość i wymioty. Jest to stan szczególnie niebezpieczny, gdyż pacjenci z obrzękiem mózgu są narażeni na ciężkie, nieodwracalne i zagrażające życiu uszkodzenie mózgu.⁵

Grupy pacjentów ze szczególnym ryzykiem ciężkiego i zagrażającego życiu obrzęku mózgu w wyniku ostrej hiponatremii to:⁶

• Dzieci
• Kobiety w wieku rozrodczym
• Pacjenci ze zmniejszoną podatnością mózgową – dotyczy to osób z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, krwawieniem wewnątrzczaszkowym i po stłuczeniu mózgu

Monitorowanie pacjenta podczas terapii

Podczas stosowania Kalii chloridum 0,15% + Glucosum 5% Kabi konieczny jest regularny i uważny nadzór nad pacjentem. Szczególnie istotne jest monitorowanie następujących parametrów:⁷

• Stan kliniczny pacjenta
• Stężenie glukozy we krwi
• Stężenia elektrolitów w osoczu
• Stężenie kreatyniny w osoczu
• Stężenie azotu mocznikowego we krwi
• Równowaga kwasowo-zasadowa
• Zapis EKG
• Wielkość diurezy
• Bilans płynów ustrojowych

Infuzję dużych objętości roztworu u pacjentów z niewydolnością serca lub oddechową należy prowadzić pod szczególną kontrolą.⁸

Ryzyko hiperkaliemii

Należy zachować szczególną ostrożność stosując sole potasu u pacjentów z:⁹

• Chorobami serca – w tym zawałem mięśnia sercowego, zaburzeniami rytmu serca
• Stanami zwiększającymi ryzyko hiperkaliemii, takimi jak:
  • Niewydolność nerek
  • Niewydolność kory nadnerczy
  • Ostre odwodnienie
  • Rozległe uszkodzenie tkanek (np. w ciężkich oparzeniach)

U pacjentów stosujących leczenie glikozydami naparstnicy niezbędne jest regularne kontrolowanie stężenia potasu w osoczu z uwagi na zwiększone ryzyko działań toksycznych w przypadku hiperkaliemii.¹⁰

Stosowanie po urazach głowy i w przypadku nadciśnienia wewnątrzczaszkowego

Infuzja roztworów zawierających glukozę jest przeciwwskazana w ciągu pierwszych 24 godzin po urazie głowy. W przypadku występowania epizodów nadciśnienia wewnątrzczaszkowego należy dokładnie monitorować stężenie glukozy we krwi.¹¹

Nie zaleca się stosowania roztworów glukozy po ostrym udarze niedokrwiennym, ponieważ hiperglikemia zwiększa niedokrwienne uszkodzenie mózgu i zaburza procesy naprawcze.¹²

Ryzyko hiperglikemii

Podawanie roztworów zawierających glukozę może powodować hiperglikemię. W przypadku jej wystąpienia należy dostosować szybkość infuzji lub podać insulinę.¹³

U pacjentów z cukrzycą należy uwzględnić ilość glukozy podawanej w infuzji i odpowiednio dostosować dawkę insuliny.¹⁴

Długotrwałe podawanie produktu

W przypadku długotrwałego podawania Kalii chloridum 0,15% + Glucosum 5% Kabi, należy zapewnić pacjentowi odpowiednie żywienie kliniczne.¹⁵

Ryzyko reakcji nadwrażliwości

Produkt zawiera glukozę otrzymywaną z kukurydzy, dlatego należy go stosować ostrożnie u pacjentów ze znaną nadwrażliwością na kukurydzę.¹⁶

Szczególne środki ostrożności u dzieci i młodzieży

Noworodki, zwłaszcza przedwcześnie urodzone i z niską masą urodzeniową, są w grupie zwiększonego ryzyka wystąpienia zaburzeń glikemii. Dlatego wymagają szczególnej kontroli podczas leczenia dożylnymi roztworami glukozy.¹⁷

Konsekwencje zaburzeń glikemii u noworodków mogą być bardzo poważne:¹⁸

• Hipoglikemia może prowadzić do:
  • Przedłużonych napadów drgawek
  • Śpiączki
  • Uszkodzenia mózgu
• Hiperglikemia wiąże się z:
  • Krwotokiem dokomorowym
  • Opóźnionym zakażeniem bakteryjnym i grzybiczym
  • Retinopatią wcześniaków
  • Martwiczym zapaleniem jelit
  • Dysplazją oskrzelowo-płucną
  • Przedłużeniem hospitalizacji
  • Zwiększonym ryzykiem zgonu

Bezpieczeństwo infuzji u noworodków

Podczas podawania produktu noworodkom należy zachować szczególną ostrożność, aby uniknąć infuzji nadmiernej ilości płynów dożylnych, co może zakończyć się zgonem.¹⁹

Powyższe wymogi bezpieczeństwa są niezbędne niezależnie od tego, czy zestaw do podawania posiada zabezpieczenie przed swobodnym wypływem.²⁰

Ryzyko hiponatremii u dzieci i młodzieży

U dzieci i młodzieży należy ściśle kontrolować stężenia elektrolitów w osoczu ze względu na ograniczoną zdolność do regulacji zawartości płynów i elektrolitów w tej grupie wiekowej.²¹

Infuzja płynów hipotonicznych wraz z nieosmotyczną sekrecją hormonu antydiuretycznego (ADH) może prowadzić do wystąpienia hiponatremii. Hiponatremia u dzieci może powodować:²²

• Ból głowy
• Nudności
• Drgawki
• Senność
• Śpiączkę
• Obrzęk mózgu
• Zgon

Ostra objawowa encefalopatia z hiponatremią jest uważana za stan zagrożenia życia, szczególnie niebezpieczny w populacji pediatrycznej.²³