Wskazania do stosowania
Haloperidol WZF 5 mg/ml

Haloperidol WZF w roztworze do wstrzykiwań (5 mg/ml) jest neuroleptykiem stosowanym parenteralnie w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe lub niewystarczające. Wskazania obejmują szybkie opanowanie ciężkiego pobudzenia psychoruchowego w zaburzeniach psychotycznych i epizodach manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej, doraźne leczenie majaczenia po niepowodzeniu metod niefarmakologicznych, leczenie łagodnej i umiarkowanej pląsawicy w chorobie Huntingtona (po nieskuteczności lub nietolerancji innych leków oraz niemożności podania doustnego) oraz profilaktykę i leczenie nudności i wymiotów pooperacyjnych u pacjentów z umiarkowanym lub wysokim ryzykiem. Haloperidol działa poprzez antagonizm receptorów dopaminergicznych, co umożliwia kontrolę objawów ruchowych i psychotycznych. Podanie pozajelitowe jest zarezerwowane dla stanów wymagających szybkiej interwencji lub gdy podanie doustne jest niemożliwe, np. w stanach silnego pobudzenia, zaburzeniach świadomości, połykania lub w okresie okołooperacyjnym.

Wskazania do stosowania leku Haloperidol WZF

Haloperidol WZF w postaci roztworu do wstrzykiwań (5 mg/ml) jest lekiem neuroleptycznym przeznaczonym do stosowania parenteralnego w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe lub niewystarczające. Preparat zawiera haloperydol w stężeniu 5 mg/ml w postaci przezroczystego, bezbarwnego płynu do iniekcji.1

Kontrola ciężkiego pobudzenia psychoruchowego

Podstawowym wskazaniem do zastosowania leku Haloperidol WZF w postaci roztworu do wstrzykiwań jest szybka kontrola objawów ciężkiego, ostrego pobudzenia psychoruchowego występującego w przebiegu zaburzeń psychotycznych lub w epizodach manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Lek stosuje się w sytuacjach, gdy nie można zastosować leczenia doustnego z powodu braku współpracy pacjenta, odmowy przyjmowania leków doustnych lub konieczności szybkiego opanowania objawów.2

Leczenie majaczenia

Haloperidol WZF w postaci roztworu do wstrzykiwań znajduje zastosowanie w doraźnym leczeniu majaczenia. Należy podkreślić, że lek powinien być stosowany dopiero po niepowodzeniu leczenia niefarmakologicznego, które stanowi pierwszy etap postępowania terapeutycznego w delirium. Metody niefarmakologiczne obejmują m.in. reorientację pacjenta, zapewnienie odpowiedniego oświetlenia i stymulacji sensorycznej, normalizację rytmu snu i czuwania oraz eliminację czynników wyzwalających.

Podanie haloperydolu w iniekcji jest zarezerwowane dla przypadków, gdy powyższe interwencje okazały się nieskuteczne, a stan pacjenta wymaga szybkiej farmakologicznej kontroli objawów.3

Pląsawica w chorobie Huntingtona

Kolejnym wskazaniem do zastosowania leku Haloperidol WZF w postaci pozajelitowej jest leczenie pląsawicy o nasileniu łagodnym i umiarkowanym w chorobie Huntingtona. Lek jest stosowany w przypadkach, gdy spełnione są następujące warunki:

  • Inne produkty lecznicze stosowane w leczeniu pląsawicy nie są skuteczne
  • Alternatywne leki nie są tolerowane przez pacjenta
  • Podanie doustne haloperydolu lub innych leków nie jest możliwe

Haloperidol poprzez swoje działanie na receptory dopaminergiczne pozwala na kontrolę mimowolnych ruchów pląsawiczych, charakterystycznych dla choroby Huntingtona.4

Przeciwdziałanie nudnościom i wymiotom pooperacyjnym

Haloperidol WZF w postaci roztworu do wstrzykiwań jest także wskazany w zapobieganiu wymiotom i nudnościom pooperacyjnym u pacjentów z umiarkowanym lub wysokim ryzykiem ich wystąpienia. Lek można stosować:

  1. Jako monoterapię – w przypadkach gdy inne leki przeciwwymiotne nie są skuteczne lub nie są tolerowane przez pacjenta
  2. W leczeniu skojarzonym – jako element terapii wielolekowej w przypadkach trudnych klinicznie

Wskazanie to obejmuje zarówno profilaktykę nudności i wymiotów pooperacyjnych u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka, jak i interwencyjne leczenie już występujących objawów po zabiegu operacyjnym.5

Warunki stosowania Haloperydolu WZF

Sytuacje kliniczne wymagające stosowania formy parenteralnej

Haloperidol WZF w formie roztworu do wstrzykiwań należy stosować wyłącznie w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe lub niecelowe. Do takich sytuacji należą:

  • Stan silnego pobudzenia psychoruchowego z brakiem współpracy pacjenta
  • Zaburzenia świadomości uniemożliwiające przyjmowanie leków doustnie
  • Zaburzenia połykania
  • Konieczność szybkiego opanowania objawów psychotycznych lub pobudzenia
  • Okres okołooperacyjny, gdy pacjent pozostaje na czczo

Po ustabilizowaniu stanu pacjenta zaleca się jak najszybsze przejście na formę doustną leku, jeśli istnieje taka możliwość.6

Populacja docelowa

Haloperidol WZF w postaci roztworu do wstrzykiwań jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych. Lek należy stosować u pacjentów, u których rozpoznano:

  • Zaburzenia psychotyczne przebiegające z pobudzeniem psychoruchowym
  • Epizody manii w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej
  • Majaczenie oporne na leczenie niefarmakologiczne
  • Pląsawicę w chorobie Huntingtona
  • Nudności i wymioty pooperacyjne lub wysokie ryzyko ich wystąpienia

Szczególną grupę stanowią pacjenci z umiarkowanym lub wysokim ryzykiem wystąpienia nudności i wymiotów pooperacyjnych, u których inne leki przeciwwymiotne są nieskuteczne lub źle tolerowane.7

Rola leku jako elementu terapii skojarzonej

W przypadku leczenia nudności i wymiotów pooperacyjnych Haloperidol WZF może być stosowany:

  • Jako lek pierwszego wyboru (monoterapia) – gdy inne leki przeciwwymiotne nie są skuteczne lub nie są tolerowane
  • W skojarzeniu z innymi lekami przeciwwymiotnymi – w przypadkach opornych na standardowe leczenie

Szczególnie przydatne może być skojarzenie haloperydolu z lekami o innym mechanizmie działania przeciwwymiotnego, np. antagonistami receptorów serotoninowych 5-HT3 (ondansetron), antagonistami receptorów NK1 (aprepitant) czy kortykosteroidami.8

Hierarchia interwencji terapeutycznych

W przypadku majaczenia (delirium) Haloperidol WZF w postaci roztworu do wstrzykiwań należy stosować zgodnie z następującą hierarchią postępowania:

  1. Interwencje niefarmakologiczne (reorientacja, normalizacja cyklu snu i czuwania, eliminacja czynników wyzwalających)
  2. Leczenie farmakologiczne doustne (jeśli możliwe do zastosowania)
  3. Haloperidol WZF w formie parenteralnej – po niepowodzeniu powyższych metod

Podobnie w przypadku leczenia pląsawicy w chorobie Huntingtona, Haloperidol WZF w formie iniekcji jest stosowany dopiero po nieskuteczności lub nietolerancji innych leków oraz przy niemożności zastosowania leczenia doustnego.9

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl