Przedawkowanie – Haloperidol WZF 5 mg/ml

Przedawkowanie
Haloperidol WZF 5 mg/ml

Przedawkowanie haloperydolu w postaci roztworu do wstrzykiwań (5 mg/ml) prowadzi do nasilenia działań niepożądanych, w tym ciężkich objawów pozapiramidowych (wzmożone napięcie mięśni, drżenia), zaburzeń ciśnienia tętniczego (częściej nadciśnienie niż niedociśnienie), sedacji, a w skrajnych przypadkach śpiączki z depresją oddechową i niedociśnieniem. Szczególnie niebezpieczne są komorowe zaburzenia rytmu serca związane z wydłużeniem odstępu QTc, które mogą prowadzić do nagłego zatrzymania krążenia. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, w tym monitorowania EKG oraz stałej kontroli parametrów życiowych. Niedociśnienie i zapaść naczyniowo-sercowa leczy się dożylnym podawaniem płynów, osocza lub koncentratu albuminowego oraz leków wazopresyjnych (dopamina, noradrenalina), przy czym adrenalina jest przeciwwskazana ze względu na ryzyko gwałtownego spadku ciśnienia tętniczego.

Pobierz ChPL PDF Haloperidol WZF – Roztwór do wstrzykiwań – 5 mg/ml

Wskazania

Substancja czynna

haloperydol

Kategoria leku

Przedawkowanie Haloperidolu WZF

Przedawkowanie haloperydolu w postaci roztworu do wstrzykiwań (Haloperidol WZF, 5 mg/ml) może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych wynikających głównie z nasilenia jego działania farmakologicznego oraz występowania działań niepożądanych w zwiększonym natężeniu. Należy pamiętać, że objawy przedawkowania wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, ze względu na potencjalne zagrożenie życia pacjenta.¹

Główne objawy przedawkowania

W przypadku przedawkowania Haloperidolu WZF obserwuje się trzy główne kategorie objawów: ciężkie objawy pozapiramidowe, zaburzenia ciśnienia tętniczego oraz sedację. Najczęściej występującymi objawami pozapiramidowymi są wzmożone napięcie mięśni oraz uogólnione lub miejscowe drżenie mięśniowe. Co interesujące, choć niedociśnienie jest znanym objawem przedawkowania, w przypadku przedawkowania haloperydolu częściej obserwuje się paradoksalnie nadciśnienie tętnicze.²

Stany zagrożenia życia

W skrajnych przypadkach przedawkowania haloperydolu może dojść do wystąpienia śpiączki z towarzyszącą depresją oddechową i niedociśnieniem. Te objawy mogą osiągnąć tak poważne nasilenie, że prowadzą do stanu przypominającego wstrząs. Szczególnie niebezpieczne są komorowe zaburzenia rytmu serca, które mogą wystąpić w związku z wydłużeniem odstępu QTc w zapisie EKG.³

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania Haloperidolu WZF jest głównie objawowe i podtrzymujące, ponieważ nie istnieje swoiste antidotum dla tego leku. W przypadku przedawkowania drogą doustną, skuteczność zastosowania węgla aktywowanego nie została jednoznacznie określona. Dializa nie jest zalecana jako metoda leczenia przedawkowania, gdyż usuwa jedynie bardzo niewielką ilość haloperydolu z organizmu.⁴

W przypadku pacjentów w stanie śpiączki priorytetem jest zapewnienie drożności dróg oddechowych poprzez zastosowanie rurki ustno-gardłowej lub dotchawiczej rurki intubacyjnej. Jeśli występuje depresja oddechowa, może zaistnieć konieczność wdrożenia mechanicznej wentylacji.⁵

Zaleca się monitorowanie czynności serca za pomocą elektrokardiografu (EKG) oraz stałą kontrolę parametrów życiowych aż do normalizacji zapisu EKG. W przypadku ciężkich zaburzeń rytmu serca należy wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwarytmiczne.⁶

W leczeniu niedociśnienia tętniczego i zapaści naczyniowo-sercowej stosuje się dożylne podawanie płynów, osocza lub koncentratu albuminowego oraz leków wazopresyjnych, takich jak dopamina lub noradrenalina. Co istotne, adrenalina jest przeciwwskazana w leczeniu niedociśnienia w przebiegu przedawkowania haloperydolu, ponieważ w połączeniu z tym lekiem może paradoksalnie wywołać gwałtowny spadek ciśnienia tętniczego.⁷

Przy ciężkich objawach pozapiramidowych zalecane jest pozajelitowe podanie produktów leczniczych stosowanych w parkinsonizmie, które mogą złagodzić te objawy i poprawić komfort pacjenta.⁸

Objawy przedawkowania Haloperidolu

Kategoria objawów	Objawy szczegółowe	Potencjalne zagrożenia	Uwagi kliniczne
Objawy pozapiramidowe	Wzmożone napięcie mięśni Uogólnione drżenie mięśni Miejscowe drżenie mięśni	Mogą prowadzić do ograniczenia ruchomości i znacznego dyskomfortu pacjenta	Reagują na pozajelitowe podanie leków przeciwparkinsonowskich
Zaburzenia ciśnienia tętniczego	Nadciśnienie tętnicze (częściej) Niedociśnienie tętnicze	Niedociśnienie może prowadzić do stanu podobnego do wstrząsu	Podczas leczenia niedociśnienia przeciwwskazane jest stosowanie adrenaliny
Sedacja	Senność Nadmierne uspokojenie Śpiączka (w skrajnych przypadkach)	Śpiączka z depresją oddechową stanowi bezpośrednie zagrożenie życia	Może wymagać mechanicznej wentylacji i zapewnienia drożności dróg oddechowych
Zaburzenia rytmu serca	Komorowe zaburzenia rytmu Wydłużenie odstępu QTc	Ryzyko nagłego zatrzymania krążenia	Konieczne monitorowanie EKG do czasu normalizacji zapisu
Zaburzenia oddechowe	Depresja oddechowa Zmniejszenie częstości oddechów	Niedotlenienie tkanek i narządów	Może wymagać intubacji i wentylacji mechanicznej
Objawy zapaści naczyniowo-sercowej	Bladość powłok Ochłodzenie kończyn Tachykardia Spadek perfuzji narządowej	Stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji	Leczenie obejmuje podaż płynów i leków wazopresyjnych (dopamina, noradrenalina)

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.