Wskazania do stosowania
Haloperidol WZF 0,2% 2 mg/ml
Haloperidol WZF 0,2% (2 mg/ml) w formie kropli doustnych jest lekiem przeciwpsychotycznym o szerokim spektrum zastosowań u dorosłych i dzieci. U dorosłych wskazania obejmują schizofrenię, zaburzenia schizoafektywne, majaczenie (jako leczenie drugiego rzutu), epizody manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej, ostre pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia zachowania w umiarkowanej do ciężkiej demencji (po niepowodzeniu terapii niefarmakologicznej), tiki i zespół Gillesa de la Tourette’a oraz pląsawicę w chorobie Huntingtona. U dzieci i młodzieży lek stosuje się w leczeniu schizofrenii (13-17 lat), agresywnych zachowań w autyzmie lub całościowych zaburzeniach rozwoju (6-17 lat) oraz tików i zespołu Tourette’a (10-17 lat), zawsze jako terapia drugiego rzutu po nieskuteczności innych metod.
- epizod manii w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej
- majaczenie
- ostre pobudzenie psychoruchowe w epizodzie manii choroby afektywnej dwubiegunowej
- ostre pobudzenie psychoruchowe w przebiegu zaburzenia psychotycznego
- pląsawica o nasileniu łagodnym i umiarkowanym w chorobie Huntingtona
- schizofrenia
- schizofrenia u młodzieży
- tik
- tik u dziecka
- utrzymująca się agresja u pacjenta z demencją pochodzenia naczyniowego
- utrzymująca się agresja u pacjenta z umiarkowaną do ciężkiej demencją w chorobie Alzheimera
- utrzymujące się ciężkie zachowanie agresywne u dziecka z autyzmem
- utrzymujące się ciężkie zachowanie agresywne u dziecka z całościowym zaburzeniem rozwoju
- zaburzenie schizoafektywne
- zespół Gillesa de la Tourette'a u dziecka
- zespół Gillesa de la Tourette’a
Wskazania do stosowania leku Haloperidol WZF 0,2%
Haloperidol WZF 0,2% (2 mg/ml) w postaci kropli doustnych jest lekiem przeciwpsychotycznym o szerokim spektrum zastosowania zarówno u pacjentów dorosłych, jak i w populacji pediatrycznej. Prawidłowe rozpoznanie wskazań do jego stosowania ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych.1
Wskazania do stosowania u pacjentów dorosłych
U pacjentów dorosłych (w wieku 18 lat i powyżej) Haloperidol WZF 0,2% może być zalecany w następujących stanach klinicznych:2
- Schizofrenia i zaburzenia schizoafektywne – stanowi podstawowe wskazanie do przewlekłego stosowania haloperydolu w celu kontroli objawów psychotycznych i stabilizacji stanu pacjenta.3
- Majaczenie – jako doraźna interwencja farmakologiczna w przypadkach, gdy metody niefarmakologiczne okazały się nieskuteczne. Należy podkreślić, że jest to leczenie drugiego rzutu, stosowane po niepowodzeniu innych metod terapeutycznych.4
- Epizody manii – w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego, gdy konieczna jest szybka stabilizacja stanu klinicznego.5
- Ostre pobudzenie psychoruchowe – występujące w przebiegu zaburzeń psychotycznych lub w epizodach manii choroby afektywnej dwubiegunowej, wymagające szybkiej interwencji farmakologicznej.6
- Zaburzenia zachowania w demencji – w przypadku utrzymującej się agresji oraz objawów psychotycznych u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej demencją w chorobie Alzheimera oraz demencją pochodzenia naczyniowego. Lek należy zastosować dopiero gdy leczenie niefarmakologiczne zakończyło się niepowodzeniem, a pacjent stanowi zagrożenie dla siebie lub innych osób.7
- Tiki, w tym zespół Gillesa de la Tourette’a – u pacjentów ze znacznymi zaburzeniami funkcjonowania, po niepowodzeniu innych metod leczenia, takich jak terapia edukacyjna, psychoterapia oraz inne leki.8
- Pląsawica w chorobie Huntingtona – o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, gdy inne produkty lecznicze okazały się nieskuteczne lub nie są tolerowane przez pacjenta.9
Wskazania do stosowania w populacji pediatrycznej
Haloperidol WZF 0,2% może być stosowany również u dzieci i młodzieży w ściśle określonych przypadkach:10
- Schizofrenia u młodzieży – u pacjentów w wieku od 13 do 17 lat, kiedy inne metody farmakoterapii okazały się nieskuteczne lub nie są tolerowane. Należy podkreślić, że jest to leczenie drugiego rzutu.11
- Zachowania agresywne w autyzmie lub całościowych zaburzeniach rozwoju – u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat, z utrzymującymi się ciężkimi zachowaniami agresywnymi, gdy inne metody farmakoterapii nie przynoszą oczekiwanych rezultatów lub nie są tolerowane.12
- Tiki, w tym zespół Gillesa de la Tourette’a – u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat, ze znacznymi zaburzeniami funkcjonowania, gdy wcześniejsze próby leczenia (terapia edukacyjna, psychoterapia i inne leki) nie przyniosły poprawy.13
Warunki stosowania leku
Przy zalecaniu Haloperidolu WZF 0,2% lekarz powinien uwzględnić następujące warunki stosowania:
- W przypadku dzieci i młodzieży stosowanie haloperydolu jest zazwyczaj ograniczone do leczenia drugiego rzutu, po niepowodzeniu innych metod terapeutycznych.14
- W leczeniu zaburzeń zachowania u osób z demencją należy stosować lek dopiero po wykluczeniu możliwości leczenia niefarmakologicznego i tylko gdy pacjent stanowi zagrożenie dla siebie lub otoczenia.15
- Przy leczeniu tików i zespołu Tourette’a zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, haloperydol powinien być rozważany po niepowodzeniu terapii edukacyjnej, psychoterapii i innych metod farmakologicznych.16
- W majaczeniu lek stosuje się doraźnie, po niepowodzeniu metod niefarmakologicznych.17
- Przy ostrym pobudzeniu psychoruchowym haloperydol może być stosowany w celu szybkiej stabilizacji stanu klinicznego pacjenta.18
Szczególne grupy pacjentów
Przy zalecaniu Haloperidolu WZF 0,2% należy zwrócić szczególną uwagę na odpowiedni dobór wskazań i warunków stosowania u następujących grup pacjentów:
- Pacjenci pediatryczni – terapia powinna być rozważana zgodnie z precyzyjnie określonymi przedziałami wiekowymi dla każdego wskazania (6-17 lat przy zaburzeniach zachowania w autyzmie, 10-17 lat przy tikach, 13-17 lat przy schizofrenii).19
- Pacjenci z demencją – stosowanie leku jest uzasadnione tylko przy umiarkowanej do ciężkiej demencji oraz po niepowodzeniu leczenia niefarmakologicznego, gdy pacjent stanowi zagrożenie.20
Haloperidol WZF 0,2% w postaci kropli doustnych (2 mg/ml) stanowi wartościową opcję terapeutyczną w leczeniu szerokiego spektrum zaburzeń psychicznych i neurologicznych. Jego zastosowanie wymaga jednak dokładnej oceny wskazań, przeciwwskazań oraz indywidualnych czynników ryzyka związanych z pacjentem.21
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania