Właściwości farmakokinetyczne
Gnak

Roztwór do infuzji GNAK zawiera glukozę oraz elektrolity: sód (40 mmol/l), potas (20 mmol/l), magnez (1,5 mmol/l), chlorki (40 mmol/l) i octany (23 mmol/l). Glukoza podana dożylnie wykazuje dwufazowy model dystrybucji, z fazą szybką trwającą około 20 minut i fazą wolną, dystrybuując się głównie w wodzie pozakomórkowej i wewnątrzkomórkowej w wątrobie. Endogenna produkcja glukozy w stanie pooperacyjnym jest zrównoważona z jej metabolizmem na poziomie około 2,3 ± 0,1 mg/kg/min. Osmolarność roztworu wynosi około 402 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 4,5–6,5, co jest istotne dla oceny tolerancji i bezpieczeństwa podania dożylnego.

Właściwości farmakokinetyczne leku GNAK

Roztwór do infuzji GNAK to preparat zawierający glukozę oraz elektrolity (sód, potas, magnez, chlorki i octany) stosowany w terapii dożylnej. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych poszczególnych składników tego preparatu.1

Kinetyka glukozy po podaniu dożylnym

Glukoza podana dożylnie wykazuje dwufazowy charakter ustanawiania równowagi w organizmie – fazę szybką trwającą około 20 minut oraz fazę wolną. Dystrybucja glukozy zachodzi głównie poprzez wodę pozakomórkową oraz wodę wewnątrzkomórkową w wątrobie.2

W szczególnych warunkach fizjologicznych, takich jak stan pooperacyjny, endogenna produkcja glukozy jest zrównoważona z ilością glukozy wychwytywanej i metabolizowanej przez wszystkie tkanki organizmu. Ten bilans wynosi w przybliżeniu 2,3 ± 0,1 mg/kg/min.3

Kinetyka elektrolitów

Homeostaza sodu

Metabolizm sodu w organizmie jest procesem złożonym i pozostaje w ścisłym związku z równowagą płynową. Organizm precyzyjnie reguluje zarówno osmolalność, jak i objętość płynu pozakomórkowego. Nawet niewielkie wahania osmolalności (przejawiające się zmianami stężenia sodu w osoczu) są kompensowane przez zmiany objętości płynu pozakomórkowego. Osiągnięcie równowagi osmotycznej osocza następuje poprzez mechanizm wydzielania lub hamowania wydzielania hormonu antydiuretycznego (ADH, wazopresyny), który przede wszystkim kontroluje wydalanie wody przez nerki.4

Kinetyka potasu

Fizjologiczne stężenie potasu w osoczu mieści się w zakresie od 3,5 do 5,0 mmol/l. Należy jednak podkreślić, że stężenie potasu w osoczu nie zawsze dokładnie odzwierciedla całkowite zasoby tego pierwiastka w organizmie. Jest to spowodowane tym, że różne czynniki mogą wpływać na przemieszczanie się jonów potasu pomiędzy przestrzenią wewnątrz- i zewnątrzkomórkową. Szczególnie istotny wpływ na dystrybucję potasu mają zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej.5

Kinetyka magnezu

Magnez podany drogą dożylną jest eliminowany z organizmu głównie poprzez nerki i wydalany z moczem. Niewielkie ilości magnezu mogą przenikać przez barierę łożyskową oraz do mleka kobiecego. Prawidłowe stężenie całkowitego magnezu w krążeniu mieści się w przedziale od 1,6 do 2,4 mg/dl, co odpowiada 0,8 do 1,2 mmol/l.6

Metabolizm octanów

Octany, w tym sodu octan trójwodny zawarty w preparacie GNAK, ulegają w organizmie metabolizacji do wodorowęglanu. Co istotne z klinicznego punktu widzenia, metabolizm octanów może przebiegać z pominięciem wątroby – proces ten zachodzi w mięśniach i tkankach obwodowych, co ma znaczenie w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.7

Skład elektrolitowy preparatu GNAK

Dla pełnego zrozumienia właściwości farmakokinetycznych preparatu GNAK istotna jest znajomość jego składu elektrolitowego. W 1000 ml roztworu znajdują się następujące jony:8

Elektrolit Stężenie (mmol/l)
Na⁺ 40
K⁺ 20
Mg²⁺ 1,5
CH₃COO⁻ (octany) 23
Cl⁻ 40

Należy zaznaczyć, że osmolarność roztworu GNAK wynosi w przybliżeniu 402 mOsm/l, a zakres pH preparatu mieści się między 4,5 a 6,5.9

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl