Przeciwwskazania stosowania leku GluaMet. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Lek GluaMet, zawierający wildagliptynę (50 mg) w połączeniu z metforminą (850 mg lub 1000 mg), jest przeciwwskazany w szeregu sytuacji klinicznych. Lekarz powinien dokładnie ocenić stan pacjenta przed przepisaniem tego leku, uwzględniając następujące przeciwwskazania bezwzględne.¹

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Stosowanie leku GluaMet jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na wildagliptynę lub metforminę, a także na którąkolwiek z substancji pomocniczych zawartych w preparacie. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej w przeszłości na którykolwiek ze składników leku, należy bezwzględnie odradzić jego stosowanie.²

Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej

GluaMet nie powinien być stosowany u pacjentów z jakimkolwiek rodzajem ostrej kwasicy metabolicznej. Dotyczy to w szczególności:³

• Kwasicy mleczanowej – poważnego powikłania metabolicznego, które może wystąpić w związku ze stosowaniem metforminy
• Cukrzycowej kwasicy ketonowej – stanu zagrożenia życia wymagającego natychmiastowej interwencji medycznej

Ponadto przeciwwskazane jest stosowanie leku w stanie przedśpiączkowym w cukrzycy, który wymaga natychmiastowego leczenia z zastosowaniem insuliny w warunkach szpitalnych.⁴

Zaburzenia czynności nerek

Ze względu na zawartość metforminy, która jest wydalana głównie przez nerki, GluaMet jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, definiowaną jako wartość współczynnika przesączania kłębuszkowego (GFR) poniżej 30 ml/min.<sup data-drug="GluaMet" data-section="Przeciwwskazania" title="Ciężka niewydolność nerek (GFR5

Przeciwwskazane jest również stosowanie leku GluaMet w stanach ostrych, które mogą zaburzać czynność nerek, takich jak:⁶

• Odwodnienie – prowadzące do zmniejszenia perfuzji nerkowej
• Ciężkie zakażenie – mogące powodować upośledzenie funkcji nerek
• Wstrząs – niezależnie od etiologii
• Donaczyniowe podanie środków kontrastowych zawierających jod – co związane jest z ryzykiem nefropatii kontrastowej

Stany prowadzące do niedotlenienia tkanek

GluaMet jest przeciwwskazany w ostrych lub przewlekłych chorobach, które mogą być przyczyną niedotlenienia tkanek, co zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. Do takich stanów należą:⁷

• Niewydolność serca – szczególnie zastoinowa niewydolność serca ze zmniejszonym rzutem serca
• Niewydolność układu oddechowego – prowadząca do hipoksemii
• Niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego – związany z zaburzeniami perfuzji tkankowej
• Wstrząs – powodujący hipoperfuzję narządową

Zaburzenia czynności wątroby

Stosowanie leku GluaMet jest przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Wątroba odgrywa kluczową rolę w metabolizmie glukozy oraz klirensie kwasu mlekowego, dlatego jej dysfunkcja zwiększa ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej.⁸

Alkohol i alkoholizm

Przeciwwskazane jest stosowanie leku GluaMet w przypadku ostrego zatrucia alkoholem oraz w alkoholizmie. Alkohol nasila działanie metforminy na metabolizm mleczanów i może przyczyniać się do rozwoju kwasicy mleczanowej.⁹

Karmienie piersią

GluaMet jest przeciwwskazany podczas karmienia piersią ze względu na możliwość przenikania substancji czynnych do mleka matki i potencjalny wpływ na niemowlę.¹⁰

Sytuacje wymagające szczególnej uwagi przy stosowaniu leku GluaMet

Poza wymienionymi powyżej bezwzględnymi przeciwwskazaniami, istnieją sytuacje kliniczne, w których stosowanie leku GluaMet wymaga szczególnej ostrożności i rozważenia potencjalnych korzyści względem ryzyka:

Procedury diagnostyczne z użyciem środków kontrastowych

W przypadku planowanych badań diagnostycznych wymagających donaczyniowego podania jodowych środków kontrastowych, należy tymczasowo przerwać stosowanie leku GluaMet przed lub w momencie wykonania badania. Leczenie można wznowić nie wcześniej niż po 48 godzinach od badania i tylko po ponownej ocenie czynności nerek.¹¹

Wnikliwa ocena stanu pacjenta pod kątem wymienionych przeciwwskazań przed rozpoczęciem terapii lekiem GluaMet oraz regularne monitorowanie w trakcie leczenia są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii i zapobiegania poważnym działaniom niepożądanym, w szczególności kwasicy mleczanowej, która może stanowić zagrożenie dla życia pacjenta.