Interakcje leku
Gerocilan 10 mg

Tadalafil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, co powoduje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tego enzymu, takimi jak ketokonazol (200 mg/dobę podwaja AUC dla dawki 10 mg, a 400 mg/dobę czterokrotnie zwiększa AUC dla dawki 20 mg) oraz rytonawir (dwukrotne zwiększenie AUC dla dawki 20 mg). Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, zmniejszają ekspozycję na tadalafil nawet o 88%, co może obniżać jego skuteczność. Tadalafil nasila hipotensyjne działanie azotanów, dlatego ich łączna terapia jest przeciwwskazana; interakcja utrzymuje się do 48 godzin po ostatniej dawce tadalafilu. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne, zwłaszcza doksazosyną, może powodować znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego i ryzyko omdleń, dlatego takie połączenie jest niezalecane. W badaniach klinicznych tadalafil (5-20 mg) wykazywał minimalny wpływ na działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych (ACE-I, sartany, β-blokery, diuretyki tiazydowe, blokery kanałów wapniowych), choć u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem obserwowano większe, ale zwykle bezobjawowe obniżenie ciśnienia.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W badaniach interakcji dla tadalafilu stosowano dawki 10 mg i/lub 20 mg. Należy zwrócić uwagę, że dla dawek większych niż 10 mg istnieje możliwość wystąpienia klinicznie istotnych interakcji, które nie zostały wykryte w badaniach wykorzystujących jedynie dawkę 10 mg1.

Wpływ innych substancji na tadalafil

Inhibitory cytochromu P450

Tadalafil jest metabolizowany głównie przez CYP3A4. Selektywny inhibitor tego izoenzymu – ketokonazol w dawce 200 mg na dobę powoduje dwukrotne zwiększenie ekspozycji (AUC) na tadalafil (10 mg) oraz zwiększenie Cmax o 15% w porównaniu z podaniem samego tadalafilu. Ketokonazol w wyższej dawce (400 mg na dobę) powoduje jeszcze silniejsze efekty: czterokrotne zwiększenie ekspozycji na tadalafil (20 mg) i zwiększenie Cmax o 22%2.

Rytonawir, inhibitor proteazy (stosowany w dawce 200 mg dwa razy na dobę), który hamuje aktywność CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6, powoduje dwukrotne zwiększenie ekspozycji (AUC) na tadalafil (20 mg) bez wpływu na Cmax. Inne inhibitory proteazy (np. sakwinawir) oraz inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol i sok grejpfrutowy) powinny być stosowane z ostrożnością w skojarzeniu z tadalafilem, ponieważ mogą zwiększać jego stężenie w osoczu3. Zwiększone stężenie tadalafilu może prowadzić do częstszego występowania działań niepożądanych wymienionych w punkcie 4.8 ChPL4.

Nośniki

Rola nośników (np. p-glikoproteiny) w dystrybucji tadalafilu nie została w pełni poznana. Istnieje możliwość wystąpienia interakcji z innymi lekami poprzez wpływ na te nośniki5.

Induktory cytochromu P450

Ryfampicyna, induktor CYP3A4, zmniejsza AUC tadalafilu o 88% w porównaniu z podaniem samego tadalafilu w dawce 10 mg. Takie zmniejszenie ekspozycji może prowadzić do zmniejszenia skuteczności tadalafilu, choć dokładny stopień tego efektu nie jest znany. Podobne działanie mogą wykazywać inne induktory CYP3A4, takie jak fenobarbital, fenytoina czy karbamazepina6.

Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze

Interakcje z azotanami

Badania kliniczne wykazały, że tadalafil (5 mg, 10 mg i 20 mg) nasila hipotensyjne działanie azotanów. Z tego powodu stosowanie produktu Gerocilan jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących organiczne azotany w jakiejkolwiek postaci7.

Wyniki badań, w których 150 osób przyjmowało tadalafil 20 mg przez 7 dni i nitroglicerynę 0,4 mg podjęzykowo w różnych interwałach czasowych, wskazują, że interakcje te utrzymują się ponad 24 godziny, ale nie są wykrywalne po 48 godzinach od przyjęcia ostatniej dawki tadalafilu. Jeżeli z powodów medycznych w sytuacjach zagrażających życiu konieczne jest zastosowanie azotanów, można je podać dopiero po upływie 48 godzin od przyjęcia ostatniej dawki tadalafilu (2,5-20 mg). W takich przypadkach azotany muszą być podawane pod ścisłym nadzorem medycznym z odpowiednim monitorowaniem parametrów hemodynamicznych8.

Interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu tadalafilu i leków blokujących receptory α-adrenergiczne. Jednoczesne podawanie doksazosyny (4 mg lub 8 mg na dobę) i tadalafilu (5 mg na dobę lub 20 mg jednorazowo) istotnie nasila działanie hipotensyjne leku α-adrenolitycznego. Efekt ten utrzymuje się co najmniej 12 godzin i może powodować objawy, w tym omdlenia. Z tego względu nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków9.

W badaniach z ograniczoną liczbą zdrowych ochotników nie zaobserwowano takich działań po zastosowaniu alfuzosyny lub tamsulozyny. Niemniej jednak, należy zachować ostrożność przy stosowaniu tadalafilu u pacjentów przyjmujących jakiekolwiek leki α-adrenolityczne, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dawki, stopniowo ją zwiększając10.

W badaniach farmakologicznych oceniano potencjał tadalafilu do nasilania działania hipotensyjnego leków przeciwnadciśnieniowych. Badano główne grupy leków przeciwnadciśnieniowych, w tym blokery kanałów wapniowych (amlodypina), inhibitory konwertazy angiotensyny (enalapril), β-adrenolityki (metoprolol), diuretyki tiazydowe (bendrofluazyd) oraz leki blokujące receptory angiotensyny II (stosowane w monoterapii lub w skojarzeniu). Tadalafil (10 mg, a w przypadku badań z lekami blokującymi receptory angiotensyny II i amlodypiną – 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnych interakcji z badanymi grupami leków11.

W innym badaniu klinicznym oceniano skojarzone stosowanie tadalafilu (20 mg) i 4 grup leków przeciwnadciśnieniowych. U pacjentów przyjmujących kilka leków przeciwnadciśnieniowych, zmiany ciśnienia tętniczego stwierdzane podczas kontroli wydawały się zależeć od skuteczności kontroli ciśnienia przez te leki. U osób z dobrze kontrolowanym ciśnieniem spadek był minimalny i podobny do obserwowanego u osób zdrowych. U pacjentów z niekontrolowanym ciśnieniem obniżenie było większe, ale u większości nie towarzyszyły mu objawy hipotensji12.

U pacjentów otrzymujących leki przeciwnadciśnieniowe, tadalafil w dawce 20 mg może spowodować obniżenie ciśnienia krwi, które zazwyczaj jest niewielkie i nie ma znaczenia klinicznego (wyjątek stanowią leki blokujące receptory α-adrenergiczne, patrz informacje powyżej). Analiza wyników badania klinicznego 3 fazy nie wykazała różnic w występowaniu zdarzeń niepożądanych u pacjentów przyjmujących tadalafil z lekami przeciwnadciśnieniowymi lub bez nich. Niemniej jednak, pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia obniżenia ciśnienia krwi przy równoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych13.

Interakcje z riocyguatem

Badania przedkliniczne wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów PDE5 i riocyguatu. W badaniach klinicznych zaobserwowano, że riocyguat nasila działanie hipotensyjne inhibitorów PDE5. W badanej populacji nie wykazano korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia. Jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym tadalafilu, jest przeciwwskazane14.

Interakcje z inhibitorami 5-alfa-reduktazy

W badaniu klinicznym porównującym skojarzone stosowanie tadalafilu 5 mg z finasterydem 5 mg oraz placebo z finasterydem 5 mg w łagodzeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, nie zaobserwowano nowych działań niepożądanych. Ponieważ nie przeprowadzono formalnego badania interakcji między tadalafilem a inhibitorami 5-alfa-reduktazy, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków15.

Interakcje z substratami CYP1A2 (np. teofilina)

W badaniu farmakologicznym, w którym podawano tadalafil 10 mg jednocześnie z teofiliną (nieselektywny inhibitor fosfodiesterazy), nie wykazano interakcji farmakokinetycznej. Jedynym obserwowanym efektem farmakodynamicznym było niewielkie (3,5 uderzeń/minutę) zwiększenie częstości akcji serca. Choć efekt ten jest niewielki i nie miał znaczenia klinicznego w badaniu, należy go uwzględnić przy jednoczesnym stosowaniu tych leków16.

Interakcje z etynyloestradiolem i terbutaliną

Wykazano, że tadalafil zwiększa dostępność biologiczną etynyloestradiolu podanego doustnie. Podobnego zwiększenia dostępności biologicznej można się spodziewać przy doustnym podaniu terbutaliny, chociaż kliniczne następstwa tego efektu nie zostały określone17.

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne stosowanie tadalafilu (10 mg lub 20 mg) nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi (średnie maksymalne stężenie 0,08%). Nie obserwowano również zmian w stężeniu tadalafilu w ciągu 3 godzin po jednoczesnym podaniu z alkoholem18. Spożycie alkoholu w badaniach zostało zaplanowane tak, aby zapewnić jego maksymalne wchłanianie (na czczo z nieprzyjmowaniem pokarmu przez 2 kolejne godziny)19.

Tadalafil (20 mg) nie nasilał zmniejszenia średniego spadku ciśnienia krwi wywołanego przez alkohol (0,7 g/kg mc., co odpowiada około 180 ml 40% alkoholu dla mężczyzny ważącego 80 kg), jednak u niektórych pacjentów obserwowano zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała oraz niedociśnienie ortostatyczne. Przy podaniu tadalafilu z mniejszymi dawkami alkoholu (0,6 g/kg mc.) nie występowało niedociśnienie, a zawroty głowy występowały z podobną częstością jak po spożyciu samego alkoholu20. Tadalafil (10 mg) nie nasilał wpływu alkoholu na funkcje poznawcze21.

Wpływ na metabolizm innych leków

Nie należy oczekiwać, aby tadalafil powodował klinicznie istotne hamowanie lub indukcję klirensu produktów leczniczych metabolizowanych przez izoenzymy CYP450. Badania potwierdziły, że tadalafil nie hamuje ani nie indukuje aktywności izoenzymów CYP450, w tym CYP3A4, CYP1A2, CYP2D6, CYP2E1, CYP2C9 i CYP2C1922.

Interakcje z substratami CYP2C9 (np. R-warfaryna)

Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję (AUC) S-warfaryny i R-warfaryny (substraty CYP2C9), ani nie wpływał na zmiany czasu protrombinowego wywołane przez warfarynę23.

Interakcje z kwasem acetylosalicylowym

Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie zwiększa wydłużenia czasu krwawienia spowodowanego przez kwas acetylosalicylowy24.

Interakcje z przeciwcukrzycowymi produktami leczniczymi

Nie przeprowadzono szczegółowych badań interakcji tadalafilu z przeciwcukrzycowymi produktami leczniczymi25.

Tabela interakcji

Grupa leków/substancja Rodzaj interakcji Efekt kliniczny Poziom ważności interakcji
Azotany (wszystkie postacie) Tadalafil nasila hipotensyjne działanie azotanów Znaczny spadek ciśnienia tętniczego, ryzyko omdlenia Bardzo wysoki – przeciwwskazanie do stosowania
Leki blokujące receptory α-adrenergiczne (szczególnie doksazosyna) Nasilenie działania hipotensyjnego leków α-adrenolitycznych Spadek ciśnienia, ryzyko omdlenia, działanie utrzymuje się ≥12h Wysoki – niezalecane jednoczesne stosowanie
Riocyguat Nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi Znaczny spadek ciśnienia tętniczego Bardzo wysoki – przeciwwskazanie do stosowania
Silne inhibitory CYP3A4 (ketokonazol 400 mg, rytonawir, itrakonazol) Zmniejszenie metabolizmu tadalafilu 2-4 krotne zwiększenie ekspozycji (AUC) na tadalafil, zwiększenie ryzyka działań niepożądanych Wysoki – zalecana ostrożność i ew. redukcja dawki tadalafilu
Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna) Zmniejszenie metabolizmu tadalafilu Zwiększenie stężenia tadalafilu w osoczu, możliwe zwiększenie działań niepożądanych Średni – zalecana ostrożność
Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina) Zwiększenie metabolizmu tadalafilu Zmniejszenie stężenia tadalafilu (do 88% dla ryfampicyny), zmniejszenie skuteczności Wysoki – możliwe znaczne zmniejszenie skuteczności
Inne leki przeciwnadciśnieniowe (ACE-I, sartany, β-blokery, diuretyki tiazydowe, blokery kanałów wapniowych) Możliwe niewielkie dodatkowe działanie hipotensyjne U pacjentów z dobrze kontrolowanym ciśnieniem – minimalne, u pacjentów z niekontrolowanym – większe, ale zwykle bez objawów Niski do średniego – zachować ostrożność, obserwować pacjenta
Alkohol (0,7 g/kg mc.) Brak wpływu na stężenie alkoholu i tadalafilu Możliwe zawroty głowy przy zmianie pozycji i niedociśnienie ortostatyczne u niektórych pacjentów Niski – zachować ostrożność
Inhibitory 5-alfa-reduktazy (finasteryd) Potencjalna interakcja, nie w pełni zbadana W badaniach nie obserwowano nowych działań niepożądanych Niski – zachować ostrożność
Teofilina (substrat CYP1A2) Brak interakcji farmakokinetycznej Niewielkie (3,5/min) zwiększenie częstości akcji serca Niski – interakcja nieistotna klinicznie
Etynyloestradiol Zwiększenie dostępności biologicznej etynyloestradiolu Niejasne znaczenie kliniczne Niski – kliniczne następstwa nieznane
Warfaryna (substrat CYP2C9) Brak wpływu na ekspozycję S- i R-warfaryny Brak wpływu na czas protrombinowy Bardzo niski – brak istotnej interakcji
Kwas acetylosalicylowy Brak wpływu na czas krwawienia Brak dodatkowego wydłużenia czasu krwawienia Bardzo niski – brak istotnej interakcji
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl