Właściwości farmakokinetyczne
Frimig 50 mg

Sumatryptan, substancja czynna leku Frimig, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając 70% maksymalnego stężenia w osoczu już po 45 minutach, przy dawce 100 mg maksymalne stężenie wynosi 54 ng/ml. Biodostępność sumatryptanu jest niska i wynosi około 14%, co wynika z metabolizmu przedukładowego oraz niecałkowitego wchłaniania. Okres półtrwania w fazie eliminacji to około 2 godziny, a stopień wiązania z białkami osocza mieści się w zakresie 14-21%. Średnia objętość dystrybucji wynosi 170 litrów, co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek. Klirens całkowity sumatryptanu to około 1160 ml/min, z czego klirens nerkowy stanowi 260 ml/min, a klirens pozanerkowy odpowiada za około 80% eliminacji.

Wskazania
Substancja czynna

Właściwości farmakokinetyczne sumatryptanu

Właściwości farmakokinetyczne sumatryptanu, substancji czynnej leku Frimig, obejmują procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz wydalania. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z podziałem na poszczególne etapy.1

Wchłanianie

Sumatryptan charakteryzuje się bardzo szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym. Już po 45 minutach osiąga 70% swojego maksymalnego stężenia w osoczu. Po podaniu dawki 100 mg maksymalne stężenie w osoczu wynosi 54 ng/ml. Warto zauważyć, że średnia całkowita biodostępność sumatryptanu jest stosunkowo niska i wynosi zaledwie 14%. Jest to spowodowane dwoma czynnikami: metabolizmem przedukładowym oraz niecałkowitym wchłanianiem substancji. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 2 godzin, choć obserwuje się wskazania na występowanie dłuższej fazy końcowej.2

Dystrybucja

Sumatryptan charakteryzuje się niskim stopniem wiązania z białkami osocza, który mieści się w zakresie 14-21%. Średnia objętość dystrybucji wynosi 170 litrów, co świadczy o dobrej penetracji sumatryptanu do tkanek organizmu.3

Metabolizm i wydalanie

Średni klirens całkowity sumatryptanu wynosi około 1160 ml/min, z czego klirens nerkowy stanowi około 260 ml/min. Oznacza to, że klirens pozanerkowy odpowiada za około 80% całkowitego klirensu substancji. Główną drogą eliminacji sumatryptanu jest metabolizm utleniający, w którym uczestniczy enzym oksydaza monoaminowa. W wyniku tego procesu powstaje główny metabolit – analog kwasu 3-indolilooctowego sumatryptanu. Metabolit ten jest wydalany przede wszystkim z moczem w dwóch postaciach: jako wolny kwas oraz w formie sprzężonej z glukuronidem. Co istotne, metabolit ten nie wykazuje żadnej aktywności wobec receptorów 5HT1 lub 5HT2. W badaniach nie wykryto innych metabolitów sumatryptanu.4

Wpływ migreny na farmakokinetykę

Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że napady migreny nie mają istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne sumatryptanu podawanego doustnie.5

Farmakokinetyka w populacjach szczególnych

W przeprowadzonym badaniu pilotażowym nie wykazano znaczących różnic w zakresie parametrów farmakokinetycznych sumatryptanu u pacjentów w podeszłym wieku w porównaniu do zdrowych, młodszych ochotników. Oznacza to, że wiek pacjenta nie wpływa istotnie na procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania sumatryptanu.6

Parametry farmakokinetyczne sumatryptanu

Parametr Wartość
Maksymalne stężenie w osoczu (dawka 100 mg) 54 ng/ml
Czas osiągnięcia 70% maksymalnego stężenia 45 minut
Biodostępność 14%
Okres półtrwania około 2 godziny
Wiązanie z białkami osocza 14-21%
Średnia objętość dystrybucji 170 litrów
Średni klirens całkowity 1160 ml/min
Średni klirens nerkowy 260 ml/min
Klirens pozanerkowy (% całkowitego) 80%
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl