Przedawkowanie
Flixotide Dysk 500 mcg/dawkę inh.

Przedawkowanie flutykazonu propionianu, szczególnie w dawkach znacznie przekraczających zalecane, może prowadzić do przejściowego zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, co potwierdza obniżone stężenie kortyzolu w osoczu. W przypadku ostrego przedawkowania zaleca się kontynuację leczenia wziewnego flutykazonem w dawkach dostosowanych do kontroli astmy, bez konieczności specjalistycznej interwencji, gdyż funkcja nadnerczy zwykle wraca do normy w ciągu kilku dni. Długotrwałe stosowanie dawek ≥1000 μg/dobę, zwłaszcza u dzieci, może skutkować rzadkimi, ale poważnymi przypadkami ostrego przełomu nadnerczowego, objawiającego się hipoglikemią, zaburzeniami świadomości i drgawkami, szczególnie w sytuacjach stresowych, takich jak uraz, zabieg chirurgiczny, zakażenie czy szybka redukcja dawki leku.

Przedawkowanie leku Flixotide Dysk

Przedawkowanie flutykazonu propionianu może prowadzić do poważnych zaburzeń czynnościowych organizmu. Kluczowe jest zrozumienie potencjalnych konsekwencji oraz odpowiednie postępowanie w przypadku podejrzenia przedawkowania tego leku. Szczegółowa analiza objawów przedawkowania umożliwia wczesną identyfikację problemu i wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego.1

Ostre przedawkowanie

Wziewne zastosowanie flutykazonu propionianu w dawkach znacznie przekraczających zalecane może skutkować przemijającym zahamowaniem funkcjonowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Jest to zwykle zjawisko przejściowe i nie wymaga specjalnego postępowania terapeutycznego, ponieważ fizjologiczna czynność nadnerczy wraca do normy w ciągu kilku dni. Potwierdzenie tego stanu można uzyskać poprzez oznaczenie stężenia kortyzolu w osoczu pacjenta.2

U pacjentów, u których doszło do ostrego przedawkowania, należy kontynuować leczenie wziewnym flutykazonu propionianem, stosując dawki odpowiednio dostosowane do zapewnienia właściwej kontroli astmy.3

Przewlekłe przedawkowanie

Długotrwałe leczenie dawkami flutykazonu propionianu przekraczającymi zarejestrowane wartości może prowadzić do zahamowania czynności kory nadnerczy. W populacji pediatrycznej przyjmującej dawki flutykazonu propionianu przekraczające zarejestrowane wartości (zwykle 1000 mikrogramów na dobę lub więcej) przez dłuższy okres (kilka miesięcy lub lat) odnotowano bardzo rzadkie przypadki ostrego przełomu nadnerczowego.4

Objawy przedawkowania

W przypadku ostrego przełomu nadnerczowego obserwuje się następujące objawy kliniczne:

  • Hipoglikemia – obniżenie stężenia glukozy we krwi poniżej wartości prawidłowych
  • Zaburzenia świadomości – od lekkiego splątania do pełnej utraty przytomności
  • Drgawki – mimowolne skurcze mięśni o charakterze napadowym

Wymienione objawy mogą wystąpić szczególnie w sytuacjach stresowych dla organizmu.5

Czynniki ryzyka wystąpienia przełomu nadnerczowego

Sytuacje potencjalnie prowadzące do ostrego przełomu nadnerczowego u pacjentów przewlekle przyjmujących wysokie dawki flutykazonu propionianu obejmują:

  • Uraz – zarówno fizyczny jak i psychiczny
  • Zabieg chirurgiczny – niezależnie od zakresu procedury
  • Zakażenie – szczególnie o charakterze ostrym lub ciężkim
  • Szybkie zmniejszenie dawki leku – bez odpowiedniego schematu redukcji

Powyższe sytuacje stanowią dodatkowe obciążenie dla organizmu z już upośledzoną funkcją kory nadnerczy.6

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku stwierdzenia przedawkowania flutykazonu propionianu zaleca się następujące postępowanie:

  1. Ścisłe monitorowanie stanu klinicznego pacjenta
  2. Stopniowe zmniejszanie dawki leku
  3. Kontynuacja leczenia wziewnym flutykazonu propionianem w dawkach zapewniających optymalną kontrolę astmy
  4. W razie potrzeby monitorowanie rezerwy nadnerczowej

Nagłe odstawienie leku lub zbyt szybka redukcja dawki u pacjentów z przewlekłym przedawkowaniem może prowadzić do zaostrzenia objawów niewydolności kory nadnerczy.7

Rodzaj przedawkowania Objawy Dawka związana z ryzykiem Postępowanie
Ostre Przemijające zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza Dawki znacznie większe niż zalecane Obserwacja, oznaczenie stężenia kortyzolu w osoczu, kontynuacja leczenia dawkami zapewniającymi kontrolę astmy
Przewlekłe u dzieci Ostry przełom nadnerczowy (hipoglikemia, zaburzenia świadomości, drgawki) ≥1000 μg/dobę przez kilka miesięcy lub lat Monitorowanie rezerwy nadnerczowej, stopniowe zmniejszanie dawki, leczenie objawowe przełomu
Przewlekłe u dorosłych Zahamowanie czynności kory nadnerczy Dawki większe niż zarejestrowane przez dłuższy czas Ścisłe monitorowanie, stopniowe zmniejszanie dawki, kontynuacja leczenia dawkami kontrolującymi astmę
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl