Dawkowanie i sposób podawania
Faxigen XL 150 mg 150 mg

Faxigen XL, dostępny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od wskazania klinicznego i odpowiedzi pacjenta. W leczeniu epizodów dużej depresji zaleca się rozpoczęcie terapii od 75 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki do maksymalnie 375 mg/dobę w odstępach co najmniej 2 tygodni (lub co 4 dni w uzasadnionych przypadkach). W zaburzeniach lękowych uogólnionych oraz fobii społecznej dawka początkowa wynosi 75 mg/dobę, z maksymalną dawką 225 mg/dobę. W terapii lęku napadowego stosuje się początkowo 37,5 mg/dobę przez 7 dni, następnie 75 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 225 mg/dobę. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki ze względu na wiek, jednak zaleca się ostrożność i monitorowanie ze względu na zmiany czynności nerek i wrażliwości układu nerwowego. Wenlafaksyna nie jest zalecana u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa.

Dawkowanie i sposób podawania leku Faxigen XL

Prawidłowe dawkowanie leku Faxigen XL jest kluczowym elementem skutecznej terapii zaburzeń psychicznych. Lek dostępny jest w trzech mocach: 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie w zależności od wskazania, stanu klinicznego pacjenta oraz jego odpowiedzi na leczenie.1

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Epizody dużej depresji

W leczeniu epizodów dużej depresji zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 75 mg raz na dobę. U pacjentów, którzy nie odpowiadają na leczenie początkową dawką, można rozważyć stopniowe zwiększanie dawki do maksymalnie 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach 2-tygodniowych lub dłuższych. W uzasadnionych klinicznie przypadkach, przy dużym nasileniu objawów, można rozważyć krótsze odstępy, jednak nie krótsze niż 4 dni.2

Leczenie powinno być kontynuowane przez odpowiednio długi okres, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. W celu zapobiegania nawrotom epizodów dużej depresji zaleca się długoterminową terapię z zastosowaniem dawek podobnych jak w leczeniu aktywnej fazy choroby. Ważne jest, aby leczenie przeciwdepresyjne kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy od osiągnięcia remisji.3

Zaburzenia lękowe uogólnione

W zaburzeniach lękowych uogólnionych zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę. W przypadku braku odpowiedniej reakcji na leczenie, dawkę można zwiększać stopniowo, w odstępach około 2-tygodniowych lub dłuższych, do maksymalnej dawki wynoszącej 225 mg na dobę.4

Fobia społeczna

W leczeniu fobii społecznej zalecana dawka wynosi 75 mg raz na dobę. Nie wykazano, aby większe dawki przynosiły dodatkowe korzyści terapeutyczne. Niemniej jednak, u pacjentów niereagujących na dawkę początkową, można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, w odstępach około 2-tygodniowych lub dłuższych.5

Lęk napadowy

W terapii lęku napadowego zaleca się następujący schemat dawkowania: 37,5 mg raz na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie zwiększenie do 75 mg na dobę. U pacjentów, którzy nie odpowiadają na leczenie dawką 75 mg na dobę, można rozważyć stopniowe zwiększanie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2-tygodniowych lub dłuższych.6

Dawkowanie w grupach szczególnych

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawki wyłącznie ze względu na wiek. Należy jednak zachować szczególną ostrożność ze względu na możliwe zaburzenia czynności nerek oraz zmiany wrażliwości i powinowactwa przekaźników nerwowych związane z wiekiem. Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a pacjenci powinni być dokładnie monitorowani podczas zwiększania dawki.7

Dzieci i młodzież

Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży. Kontrolowane badania kliniczne nie wykazały skuteczności w leczeniu epizodów dużej depresji w tej grupie wiekowej. Nie określono również skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania leku w innych wskazaniach u pacjentów poniżej 18. roku życia.8

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki zazwyczaj o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania. Dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone. U tych pacjentów zaleca się szczególną ostrożność oraz rozważenie zmniejszenia dawki o więcej niż 50%, biorąc pod uwagę stosunek potencjalnych korzyści do ryzyka.9

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) 30-70 ml/min nie jest wymagana zmiana dawkowania, jednakże zaleca się zachowanie ostrożności. U pacjentów wymagających hemodializy oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR < 30 ml/min) dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.10

Sposób podawania

Faxigen XL należy przyjmować doustnie, raz na dobę, podczas posiłku, najlepiej codziennie o tej samej porze. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem. Nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.11

Warto pamiętać, że kapsułki Faxigen XL zawierają granulki, z których substancja czynna powoli uwalnia się do przewodu pokarmowego. Nierozpuszczalna część tych granulek jest wydalana i może być widoczna w kale, co jest zjawiskiem normalnym i nie świadczy o nieskuteczności leku.12

Przestawianie pacjentów z preparatów o natychmiastowym uwalnianiu

Pacjenci otrzymujący wenlafaksynę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu mogą zostać przestawieni na Faxigen XL w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu przy zachowaniu równoważnej dawki dobowej. Na przykład, pacjent przyjmujący wenlafaksynę 37,5 mg dwa razy na dobę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu może być przestawiony na Faxigen XL 75 mg raz na dobę. W niektórych przypadkach może być konieczne indywidualne dostosowanie dawki.13

Objawy odstawienia i zakończenie leczenia

Nagłe przerwanie leczenia wenlafaksyną może prowadzić do wystąpienia objawów odstawienia, dlatego należy tego unikać. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez co najmniej 1-2 tygodnie. Okres wymagany do zmniejszenia dawki oraz stopień jej redukcji mogą zależeć od stosowanej dawki, czasu trwania terapii oraz indywidualnych cech pacjenta.14

U niektórych pacjentów może być konieczne bardzo powolne odstawianie leku, trwające kilka miesięcy lub dłużej. Jeśli po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku wystąpią objawy, których pacjent nie toleruje, można rozważyć powrót do wcześniej stosowanej dawki, a następnie kontynuować zmniejszanie dawki w wolniejszym tempie.15

Tabela dawkowania leku Faxigen XL w różnych wskazaniach

Wskazanie Dawka początkowa Schemat zwiększania dawki Maksymalna dawka dobowa Uwagi
Epizody dużej depresji 75 mg raz na dobę Stopniowo co 2 tygodnie lub dłużej (w uzasadnionych przypadkach co najmniej co 4 dni) 375 mg Leczenie kontynuować min. 6 miesięcy od osiągnięcia remisji
Zaburzenia lękowe uogólnione 75 mg raz na dobę Stopniowo co 2 tygodnie lub dłużej 225 mg Leczenie trwa zwykle kilka miesięcy lub dłużej
Fobia społeczna 75 mg raz na dobę Stopniowo co 2 tygodnie lub dłużej 225 mg Większe dawki nie wykazują dodatkowych korzyści
Lęk napadowy 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni, następnie 75 mg raz na dobę Stopniowo co 2 tygodnie lub dłużej 225 mg Leczenie trwa zwykle kilka miesięcy lub dłużej
Pacjenci z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby Zmniejszenie dawki zwykle o 50% Indywidualne dostosowanie Indywidualne dostosowanie Konieczna ostrożność i monitorowanie
Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby Zmniejszenie dawki o więcej niż 50% Indywidualne dostosowanie Indywidualne dostosowanie Ograniczone dane, konieczne rozważenie stosunku korzyści do ryzyka
Pacjenci z GFR 30-70 ml/min Bez modyfikacji dawki Indywidualne dostosowanie Indywidualne dostosowanie Zalecana ostrożność
Pacjenci z GFR < 30 ml/min lub wymagający hemodializy Zmniejszenie dawki o 50% Indywidualne dostosowanie Indywidualne dostosowanie Konieczna ostrożność i monitorowanie
Pacjenci w podeszłym wieku Bez modyfikacji dawki z powodu wieku Indywidualne dostosowanie Indywidualne dostosowanie Konieczna szczególna ostrożność i stosowanie najmniejszej skutecznej dawki
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl