Właściwości farmakokinetyczne
Excedrin MigraStop 250 mg + 250 mg + 65 mg
Excedrin MigraStop to preparat zawierający kwas acetylosalicylowy (250 mg), paracetamol (250 mg) oraz kofeinę (65 mg). Kwas acetylosalicylowy jest całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, z 70% dawki docierającej do krwiobiegu w formie niezmienionej, a reszta ulega hydrolizie do kwasu salicylowego. Maksymalne stężenie kwasu salicylowego osiągane jest w 1-2 godziny, a jego okres półtrwania wynosi około 6 godzin po dawce 1 g. Wydalanie nerkowe kwasu salicylowego zależy od pH moczu, wzrastając z <5% do >80% przy pH 5-8. Paracetamol jest szybko i łatwo wchłaniany, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w 30-120 minut, z okresem półtrwania 1-4 godzin, metabolizowany głównie w wątrobie do glukuronidów i siarczanów. Kofeina jest szybko wchłaniana, osiągając maksymalne stężenie w 5-90 minut, z okresem półtrwania 4,9 godziny (zakres 1,9-12,2 h), metabolizowana w wątrobie do kilku metabolitów, w tym paraksantyny.
Właściwości farmakokinetyczne leku Excedrin MigraStop
Excedrin MigraStop jest złożonym produktem leczniczym zawierającym trzy substancje czynne: kwas acetylosalicylowy (250 mg), paracetamol (250 mg) oraz kofeinę (65 mg). Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne poszczególnych składników oraz ich połączenia.1
Kwas acetylosalicylowy
Wchłanianie
Kwas acetylosalicylowy jest całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Około 70% dawki dociera do krwiobiegu w niezmienionej postaci, natomiast pozostałe 30% ulega hydrolizie do kwasu salicylowego podczas wchłaniania. Proces ten zachodzi za pośrednictwem esteraz obecnych w przewodzie pokarmowym, wątrobie oraz osoczu. Maksymalne stężenie kwasu salicylowego w osoczu jest osiągane w ciągu 1-2 godzin po zastosowaniu pojedynczych dawek. Warto zauważyć, że pokarm zmniejsza szybkość wchłaniania, nie wpływając jednak na jego stopień.2
Dystrybucja
Kwas salicylowy jest dystrybuowany do wszystkich tkanek i płynów ustrojowych, w tym również do ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Najwyższe stężenia substancji obserwuje się w osoczu, wątrobie, korze nerkowej, sercu oraz płucach. Zarówno kwas acetylosalicylowy, jak i salicylowy wiążą się częściowo z białkami surowicy, głównie z albuminami. Wiązanie białkowe salicylanu wykazuje zależność od stężenia (nieliniowość). Przy niskich stężeniach (<100 µg/ml) około 90% salicylanu z osocza wiąże się z albuminami, natomiast przy wyższych stężeniach (>400 µg/ml) tylko około 40-70%. Kwas salicylowy ma zdolność przenikania przez barierę łożyskową oraz jest wydzielany do mleka matki.3
Metabolizm
Kwas acetylosalicylowy ulega hydrolizie w osoczu do kwasu salicylowego z okresem półtrwania wynoszącym 15-20 minut. Proces ten przebiega na tyle szybko, że poziomy kwasu acetylosalicylowego w osoczu są praktycznie niewykrywalne po 1-2 godzinach od podania. Kwas salicylowy podlega początkowo sprzęganiu w wątrobie, tworząc:
- kwas salicylurowy (poprzez łączenie z glicyną)
- glukuronid salicylowo-fenolowy (poprzez połączenie z kwasem glukuronowym)
- glukuronid salicylofenolowy
- inne metabolity
Po jednorazowym podaniu dawki 1 g kwasu acetylosalicylowego, średni okres półtrwania kwasu salicylowego wynosi około 6 godzin. Przy wyższych stężeniach w surowicy obserwuje się nasycenie metabolizmu salicylanów i zmniejszenie klirensu całkowitego w organizmie. Jest to spowodowane ograniczoną zdolnością wątroby do tworzenia zarówno kwasu salicylurynowego, jak i glukuronidu fenolowego. Okres półtrwania salicylanu jest zależny od wielkości dawki – po podaniu dawek toksycznych (10-20 g) może ulec wydłużeniu do ponad 20 godzin.4
Eliminacja
Kwas salicylowy i jego metabolity są wydalane głównie przez nerki. Wydalanie nerkowe niezmienionego leku wykazuje zależność od pH moczu. W miarę wzrostu pH moczu od 5 do 8, zwiększa się ilość eliminowanego wolnego kwasu salicylowego, a klirens nerkowy wolnego salicylanu wzrasta z <5% do >80%. Po podaniu dawki terapeutycznej, w moczu można znaleźć metabolity w następujących proporcjach:
- około 10% w postaci kwasu salicylowego
- 75% w postaci kwasu salicylurynowego
- 10% w postaci fenolowych glukuronidów kwasu salicylowego
- 5% w postaci acylowych glukuronidów kwasu salicylowego
5
Paracetamol
Wchłanianie
Paracetamol charakteryzuje się łatwym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Największe stężenie w osoczu krwi osiąga w czasie od 30 minut do 2 godzin po podaniu.6
Dystrybucja
Wiązanie paracetamolu z białkami osocza jest nieistotne przy zwykłych stężeniach terapeutycznych, ale wzrasta wraz ze wzrostem stężenia substancji.7
Metabolizm
Paracetamol jest metabolizowany w wątrobie i wydalany z moczem, głównie w postaci sprzężonej z glukuronidem i siarczanem. Istnieje również drugorzędny, hydroksylowany metabolit, który jest wytwarzany w wątrobie w bardzo małych ilościach przez oksydazy o funkcji mieszanej. Metabolit ten ulega zazwyczaj detoksykacji poprzez sprzęganie z glutationem. W przypadku przedawkowania paracetamolu, metabolit ten może gromadzić się w organizmie i powodować uszkodzenie wątroby.8
Eliminacja
Mniej niż 5% paracetamolu jest wydalane w postaci niezmienionej. Okres półtrwania w fazie eliminacji waha się od 1 do 4 godzin.9
Kofeina
Wchłanianie
Kofeina jest całkowicie i szybko wchłaniana z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w czasie od 5 do 90 minut po podaniu osobom będącym na czczo. Nie wykazano, aby kofeina podlegała metabolizmowi przedukładowemu.10
Dystrybucja
Kofeina jest dystrybuowana do wszystkich płynów ustrojowych. Średni stopień wiązania kofeiny z białkami osocza wynosi 35%.11
Metabolizm
Kofeina podlega prawie całkowitemu metabolizmowi poprzez procesy oksydacji, demetylacji i acetylacji, a następnie jest wydalana z moczem. Główne metabolity kofeiny to:
- 1-metyloksantyna
- 7-metyloksantyna
- 1,7-dimetyloksantyna (paraksantyna)
Do drugorzędnych metabolitów zalicza się:
- kwas 1-metylomoczowy
- 5-acetyloamino-6 formylamino-3-metylouracyl (AMFU)
12
Eliminacja
U osób dorosłych eliminacja kofeiny odbywa się prawie całkowicie poprzez metabolizm wątrobowy. Warto zauważyć, że mogą występować znaczne międzyosobnicze różnice w szybkości eliminacji. Średni okres półtrwania kofeiny w fazie eliminacji wynosi 4,9 godzin, przy czym obserwuje się szeroki zakres wahań od 1,9 do 12,2 godzin.13
Połączenie składników
W preparacie Excedrin MigraStop, zawierającym trzy substancje czynne, ilość poszczególnych składników jest stosunkowo niewielka. Dzięki temu nie dochodzi do wysycenia procesów eliminacji, co mogłoby zwiększać ryzyko wydłużenia okresu półtrwania i podwyższonej toksyczności produktu leczniczego.14
Wyniki badań farmakokinetycznych produktu Excedrin MigraStop potwierdzają, że profile farmakokinetyczne połączenia kwasu acetylosalicylowego, paracetamolu i kofeiny są zgodne z profilami ustalonymi dla poszczególnych substancji stosowanych oddzielnie lub dla połączenia każdego z leków przeciwbólowych z kofeiną.15
Nie stwierdzono występowania krytycznych interakcji międzylekowych pomiędzy trzema składnikami aktywnymi preparatu. Nie zaobserwowano również zwiększonego ryzyka wystąpienia interakcji z innymi produktami leczniczymi ze względu na ich jednoczesne zastosowanie.16 Badania farmakokinetyczne produktu Excedrin MigraStop przyniosły wyniki zgodne z oczekiwaniami i nie wykazały interakcji pomiędzy trzema substancjami czynnymi tego produktu leczniczego.17
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania