Właściwości farmakokinetyczne
Elmetacin 10 mg/g
Indometacyna, zawarta w preparacie Elmetacin w stężeniu 10 mg/g, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne zależne od drogi podania. Po aplikacji miejscowej na skórę, lek tworzy depot, z którego jest powoli uwalniany do krążenia ogólnoustrojowego, osiągając biodostępność około 20% pod opatrunkiem okluzyjnym. Wysokie wiązanie z białkami osocza (90-93%) wpływa na dystrybucję indometacyny, a jej skuteczność terapeutyczna wynika głównie z lokalnego stężenia w tkankach pod miejscem aplikacji. Penetracja leku zależy od stopnia nasilenia i rodzaju choroby oraz lokalizacji podania i działania.
- ból spowodowany stanem zapalnym powstałym w wyniku ostrej kontuzji
- ból spowodowany stanem zapalnym powstałym w wyniku skręcenia
- ból spowodowany stanem zapalnym powstałym w wyniku stłuczenia
- ból spowodowany stanem zapalnym powstałym w wyniku urazu
- ból spowodowany stanem zapalnym powstałym w wyniku zwichnięcia
- stan zapalny tkanek miękkich
- zaostrzenie choroby zwyrodnieniowej stawu
- zapalenie pochewki ścięgnistej
- zapalenie ścięgna
- zapalenie torebki stawowej
- zesztywnienie stawu barkowego
Właściwości farmakokinetyczne leku Elmetacin
Elmetacin to preparat zawierający indometacynę w stężeniu 10 mg/g, dostępny w postaci roztworu, aerozolu do stosowania zewnętrznego. Właściwości farmakokinetyczne tego niesteroidowego leku przeciwzapalnego obejmują szereg procesów, które determinują jego zachowanie w organizmie po podaniu miejscowym. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną indometacyny z uwzględnieniem różnych dróg podania i procesów, jakim podlega w organizmie.1
Wchłanianie indometacyny
Charakterystyka wchłaniania indometacyny różni się znacząco w zależności od drogi podania:
- Podanie doustne: Indometacyna przy tej drodze podania częściowo wchłania się w żołądku, a następnie proces ten jest kontynuowany i kompletowany w jelicie cienkim.2
- Podanie miejscowe: Po aplikacji na skórę (jak w przypadku produktu Elmetacin), indometacyna gromadzi się w skórze tworząc depot, z którego następnie jest powoli uwalniana do krążenia ogólnoustrojowego. Biodostępność przy tej drodze podania, określona na podstawie badań porównawczych z formą doustną, wynosi około 20% pod opatrunkiem okluzyjnym.3
Dystrybucja w organizmie
Indometacyna charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, co wynosi od 90 do 93%. Ta cecha wpływa na jej biodostępność i dystrybucję w tkankach.4
Przy stosowaniu miejscowym, skuteczność terapeutyczna leku wynika przede wszystkim z osiągnięcia odpowiedniego stężenia terapeutycznego w tkankach znajdujących się bezpośrednio pod miejscem aplikacji preparatu. Należy zaznaczyć, że penetracja do miejsca działania może się różnić w zależności od kilku czynników:5
- Stopnia nasilenia choroby
- Rodzaju choroby
- Miejsca podania produktu
- Miejsca działania
Metabolizm
Indometacyna podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, gdzie zachodzą głównie dwa procesy biotransformacji:6
- Hydroksylacja – proces wprowadzania grupy hydroksylowej do cząsteczki indometacyny
- Karboksylacja – proces wprowadzania grupy karboksylowej do struktury związku
W wyniku tych procesów powstają metabolity nieaktywne farmakologicznie, które następnie podlegają eliminacji z organizmu.
Eliminacja
Metabolity indometacyny są całkowicie eliminowane z organizmu głównie poprzez dwie drogi:7
- Wydalanie nerkowe – stanowi główną drogę eliminacji, odpowiadającą za około 60% całkowitej eliminacji metabolitów
- Wydalanie z żółcią – druga istotna droga eliminacji metabolitów indometacyny
Podstawowe parametry farmakokinetyczne
| Parametr | Wartość | Uwagi |
|---|---|---|
| Okres półtrwania w fazie eliminacji | 2 godziny | Dla indometacyny podawanej doustnie |
| Wiązanie z białkami osocza | 90-93% | Wysoki stopień wiązania wpływający na dystrybucję leku |
| Biodostępność przy podaniu przezskórnym | około 20% | Pod opatrunkiem okluzyjnym, w porównaniu do postaci doustnej |
| Główna droga eliminacji | Nerkowa (60%) | Wydalanie metabolitów nieaktywnych farmakologicznie |
| Dodatkowa droga eliminacji | Z żółcią | Uzupełniająca drogę nerkową |
Farmakokinetyka indometacyny po podaniu miejscowym charakteryzuje się zatem powolnym uwalnianiem z depot skórnego, ograniczoną biodostępnością ogólnoustrojową w porównaniu do form doustnych oraz działaniem terapeutycznym, które jest przede wszystkim wynikiem lokalnej penetracji leku do tkanek docelowych.8
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania