zaostrzenie choroby zwyrodnieniowej stawu
Wskazanie

Zaostrzenie choroby zwyrodnieniowej stawu to okres nasilenia objawów choroby zwyrodnieniowej (osteoartrozy), która jest najczęstszą przewlekłą chorobą stawów. W fazie zaostrzenia pacjenci doświadczają zwiększonego bólu stawu, nasilonej sztywności porannej, obrzęku, ograniczenia ruchomości oraz niekiedy wysięku w stawie. Zaostrzenia mogą być wywołane przeciążeniem stawu, urazem, zmianami pogodowymi lub progresją samej choroby.

W leczeniu zaostrzeń choroby zwyrodnieniowej stawów stosuje się przede wszystkim niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Wśród preparatów dostępnych w Polsce znajdują się: Diclac, Dicloberl, Olfen (diklofenak), Meloxicast, Movalis (meloksykam), Ibuprom, Nurofen, Ibufen (ibuprofen), Ketonal, Ketoprofen (ketoprofen) czy Acenol, Apap, Paracetamol (paracetamol). W przypadku silnego bólu można zastosować tramadol (Poltram, Tramal) lub złożone preparaty np. Zaldiar (tramadol z paracetamolem).

Uzupełniająco w fazie zaostrzenia stosuje się miejscowe preparaty przeciwbólowe i przeciwzapalne w postaci maści, kremów lub żeli, takie jak: Voltaren, Diclac, Dicloreum (diklofenak), Ketonal, Fastum (ketoprofen). W przypadku znacznego wysięku w stawie lekarz może wykonać punkcję z podaniem dostawowym glikokortykosteroidów (np. Depo-Medrol, Diprophos).

Największą trudnością w leczeniu zaostrzeń choroby zwyrodnieniowej jest zapewnienie skutecznej kontroli bólu przy jednoczesnym minimalizowaniu działań niepożądanych leków. Długotrwałe stosowanie NLPZ wiąże się z ryzykiem powikłań żołądkowo-jelitowych, sercowo-naczyniowych i nerkowych, szczególnie u pacjentów starszych. Wyzwaniem jest również przywrócenie funkcji stawu i zapobieganie kolejnym zaostrzeniom. Pacjenci często wymagają kompleksowego podejścia obejmującego farmakoterapię, fizykoterapię, rehabilitację i modyfikację stylu życia, w tym redukcję masy ciała i dostosowanie aktywności fizycznej.