Właściwości farmakokinetyczne
Egzysta 300 mg

Właściwości farmakokinetyczne pregabaliny

Preparat Egzysta zawierający pregabalinę charakteryzuje się przewidywalnym profilem farmakokinetycznym. Farmakokinetyka pregabaliny w stanie stacjonarnym jest podobna zarówno u zdrowych ochotników, jak i u pacjentów z padaczką otrzymujących leki przeciwpadaczkowe oraz pacjentów z bólem przewlekłym. Istotną cechą jest liniowość farmakokinetyki w zakresie zalecanych dawek dobowych oraz niewielkie (<20%) różnice międzyosobnicze, co pozwala na przewidywanie farmakokinetyki po dawkach wielokrotnych na podstawie danych z dawki jednorazowej.<sup data-drug="Egzysta" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Farmakokinetyka pregabaliny w stanie stacjonarnym jest podobna u zdrowych ochotników, pacjentów z padaczką otrzymujących leki przeciwpadaczkowe oraz pacjentów z bólem przewlekłym. […] W zalecanym zakresie dawek dobowych farmakokinetyka pregabaliny jest liniowa. Międzyosobnicze różnice w farmakokinetyce leku są małe (1

Wchłanianie

Pregabalina charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym na czczo, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu zaledwie 1 godziny, zarówno po dawce pojedynczej jak i po dawkach wielokrotnych. Biodostępność pregabaliny po podaniu doustnym jest bardzo wysoka i wynosi ≥90%, co istotne, jest ona niezależna od dawki. Stan stacjonarny ustala się stosunkowo szybko, w ciągu 24-48 godzin od rozpoczęcia regularnego podawania leku.²

Warto zwrócić uwagę na wpływ pokarmu na proces wchłaniania. Spożywanie posiłków podczas podawania pregabaliny zmniejsza szybkość jej wchłaniania, co powoduje redukcję maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) o 25-30% oraz wydłużenie czasu do osiągnięcia stężenia maksymalnego (tmax) o około 2,5 godziny. Jednakże, co ważne z klinicznego punktu widzenia, obecność pokarmu nie wpływa istotnie na całkowity stopień wchłaniania substancji czynnej.³

Dystrybucja

Po podaniu doustnym pozorna objętość dystrybucji pregabaliny u ludzi wynosi około 0,56 L/kg. Istotną cechą pregabaliny jest brak wiązania z białkami osocza, co zmniejsza ryzyko interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami poprzez konkurencję o miejsca wiązania. Badania przedkliniczne wykazały, że pregabalina przenika przez barierę krew-mózg u zwierząt doświadczalnych (myszy, szczury, małpy), co ma znaczenie dla jej działania ośrodkowego. Dodatkowo, substancja przenika przez barierę łożyskową u szczurów i jest obecna w mleku karmiących samic.⁴

Metabolizm

Pregabalina wykazuje minimalny metabolizm w organizmie ludzkim, co stanowi istotną cechę jej profilu farmakokinetycznego. Po podaniu dawki pregabaliny znakowanej radioaktywnie, około 98% radioaktywności wykryto w moczu w postaci niezmienionej substancji. Główny metabolit, będący N-metylową pochodną pregabaliny, stanowi zaledwie 0,9% podanej dawki. W badaniach przedklinicznych nie zaobserwowano przechodzenia form racemicznych pregabaliny z S-enancjomeru do R-enancjomeru, co świadczy o stabilności stereoizomerycznej cząsteczki.⁵

Eliminacja

Pregabalina jest eliminowana z organizmu głównie przez nerki w postaci niezmienionej. Średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 6,3 godziny. Zarówno klirens osoczowy, jak i nerkowy pregabaliny są wprost proporcjonalne do klirensu kreatyniny, co ma kluczowe znaczenie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W przypadku takich pacjentów oraz u osób dializowanych konieczne jest odpowiednie dostosowanie dawkowania zgodnie z zaleceniami w Charakterystyce Produktu Leczniczego.⁶

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Płeć

Badania kliniczne wykazały, że płeć nie wpływa w sposób istotny klinicznie na stężenia pregabaliny w osoczu, co oznacza, że modyfikacja dawkowania ze względu na płeć pacjenta nie jest konieczna.⁷

Zaburzenia czynności nerek

Ze względu na fakt, że eliminacja nerkowa jest główną drogą usuwania pregabaliny z organizmu, klirens leku jest silnie skorelowany z klirensem kreatyniny. W przypadku pacjentów z obniżoną funkcją nerek konieczne jest zmniejszenie dawki leku. Pregabalina jest skutecznie usuwana z osocza podczas hemodializy – 4-godzinny zabieg hemodializy zmniejsza stężenie pregabaliny w osoczu o około 50%, co wymaga podania dawki dodatkowej po zakończeniu zabiegu.⁸

Zaburzenia czynności wątroby

Nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących farmakokinetyki pregabaliny u osób z zaburzeniami czynności wątroby. Biorąc jednak pod uwagę, że substancja nie podlega istotnemu metabolizmowi wątrobowemu (jest wydalana głównie w postaci niezmienionej przez nerki), można oczekiwać, że zaburzenia czynności wątroby nie będą wywierać znaczącego wpływu na stężenie pregabaliny w osoczu i nie powinny wymagać modyfikacji dawki.⁹

Dzieci i młodzież

Farmakokinetykę pregabaliny oceniono u dzieci i młodzieży z padaczką w różnych grupach wiekowych (od 1 miesiąca do 16 lat) przy zastosowaniu dawek 2,5, 5, 10 i 15 mg/kg mc./dobę. Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia pregabaliny w osoczu po podaniu doustnym na czczo był zbliżony we wszystkich grupach wiekowych i wynosił od 0,5 do 2 godzin po podaniu dawki.¹⁰

Parametry farmakokinetyczne Cmax i AUC dla pregabaliny wzrastały liniowo wraz ze zwiększaniem dawki w każdej grupie wiekowej. Należy jednak podkreślić, że wartość AUC była niższa o 30% u dzieci i młodzieży o masie ciała poniżej 30 kg. Wynika to z faktu, że u tych pacjentów klirens skorygowany względem masy ciała był znacząco większy (o 43%) w porównaniu do pacjentów o masie ciała ≥30 kg.¹¹

Okres półtrwania pregabaliny w końcowej fazie eliminacji różnił się w zależności od wieku pacjentów i wynosił średnio od około 3 do 4 godzin u dzieci w wieku do 6 lat, wydłużając się do 4-6 godzin u pacjentów w wieku 7 lat i starszych.¹²

Analiza farmakokinetyczna populacji pediatrycznej wykazała istotną zależność między klirensem kreatyniny a klirensem pregabaliny po podaniu doustnym, jak również istotny wpływ masy ciała na pozorną objętość dystrybucji po podaniu doustnym. Zależności te są podobne zarówno u dzieci i młodzieży, jak i u pacjentów dorosłych.¹³

Osoby w wieku podeszłym

U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się zmniejszenie klirensu pregabaliny, co jest związane z charakterystycznym dla tej grupy wiekowej obniżeniem klirensu kreatyniny. U pacjentów, u których doszło do związanego z wiekiem pogorszenia funkcji nerek, może być konieczne zmniejszenie dawki pregabaliny.¹⁴

Kobiety karmiące piersią

Przeprowadzono specjalne badanie farmakokinetyczne pregabaliny u 10 kobiet karmiących piersią, będących co najmniej 12 tygodni po porodzie. Pregabalina podawana była w dawce 150 mg co 12 godzin (łącznie 300 mg na dobę). Wykazano, że laktacja ma minimalny lub żaden wpływ na farmakokinetykę pregabaliny.¹⁵

Istotne jest, że pregabalina przenika do mleka matki, a jej średnie stężenie w stanie stacjonarnym wynosi około 76% stężenia w osoczu matki. Przy założeniu średniego dziennego spożycia mleka na poziomie 150 mL/kg mc./dobę, szacunkowa dawka pregabaliny przyjmowana przez dziecko z mlekiem matki wynosiłaby 0,31 mg/kg mc./dobę przy dawce matczynej 300 mg/dobę oraz 0,62 mg/kg mc./dobę przy maksymalnej dawce 600 mg/dobę. Te szacunkowe dawki stanowią około 7% łącznej dawki dobowej przyjętej przez matkę, w przeliczeniu na mg/kg mc.¹⁶