Dawkowanie i sposób podawania
Eferox 200 mcg
Lewotyroksyna sodowa w preparacie Eferox dostępna jest w tabletkach o dawkach od 25 do 200 μg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dawkowanie powinno być ustalane na podstawie wyników badań laboratoryjnych, przede wszystkim stężenia TSH, które jest bardziej wiarygodnym wskaźnikiem kontroli leczenia niż poziomy T4 czy fT4. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z chorobą wieńcową, ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy, a także u osób o małej masie ciała i z dużym wolem guzkowym, rozpoczynając leczenie od niskich dawek (np. 12,5 μg/dobę) i stopniowo je zwiększając co 2 tygodnie o 12,5 μg, z regularnym monitorowaniem parametrów hormonalnych.
Dawkowanie i sposób podawania leku Eferox
Lek Eferox, zawierający lewotyroksyn sodową, dostępny jest w tabletkach o różnej mocy: 25, 50, 75, 88, 100, 112, 125, 137, 150, 175 i 200 mikrogramów.1 Przedstawione poniżej wytyczne dotyczące dawkowania stanowią ogólne zalecenia, natomiast dawkę dobową należy zawsze ustalać indywidualnie w oparciu o wyniki badań laboratoryjnych i klinicznych pacjenta.2
Ogólne zasady dawkowania
Należy pamiętać, że u pacjentów z zachowaną resztkową czynnością tarczycy wystarczająca może być mniejsza dawka substytucyjna.3 W monitorowaniu leczenia, lepszym parametrem kontrolnym jest stężenie TSH w surowicy niż stężenie T4 czy fT4, ponieważ u niektórych pacjentów obserwuje się podwyższone wartości T4 i fT4.4
Dawkowanie w grupach specjalnych
Szczególną ostrożność należy zachować przy rozpoczynaniu leczenia hormonami tarczycy u następujących grup pacjentów:5
- Pacjenci w podeszłym wieku – wymagają niższych dawek początkowych i wolniejszego zwiększania dawki
- Pacjenci z chorobą wieńcową serca – konieczna jest ostrożna terapia z powolnym dostosowywaniem dawki
- Pacjenci z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy – wymaga stopniowego wprowadzania leczenia
- Osoby o małej masie ciała – zwykle wystarczające są mniejsze dawki
- Pacjenci z dużym wolem guzkowym – zwykle wystarczające są mniejsze dawki6
W przypadku wymienionych grup pacjentów zaleca się rozpocząć leczenie od małej dawki początkowej (na przykład 12,5 mikrogramów na dobę). Następnie dawkę należy zwiększać powoli, w dłuższych odstępach czasu (np. stopniowe zwiększanie dawki o 12,5 mikrogramów co dwa tygodnie), przy jednoczesnym regularnym monitorowaniu stężenia hormonów tarczycy.7
Dawkowanie w populacji pediatrycznej
Nabyta niedoczynność tarczycy u dzieci i młodzieży
U dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy zalecana dawka początkowa wynosi od 12,5 do 50 mikrogramów na dobę. Schemat leczenia obejmuje:8
- Rozpoczęcie od dawki 12,5-50 mikrogramów/dobę
- Stopniowe zwiększanie dawki w odstępach 2-4 tygodni
- Dostosowywanie dawki na podstawie oceny obrazu klinicznego oraz wartości stężeń hormonów tarczycy i TSH
- Kontynuacja zwiększania dawki aż do osiągnięcia pełnej dawki substytucyjnej9
Dawka podtrzymująca w przypadku nabytej niedoczynności tarczycy u dzieci mieści się w zakresie od 100 do 150 mikrogramów na m² powierzchni ciała na dobę.10
Wrodzona niedoczynność tarczycy u noworodków i niemowląt
Wrodzona niedoczynność tarczycy u noworodków i niemowląt wymaga szybkiej substytucji hormonalnej. W tej grupie pacjentów zalecana dawka początkowa jest wyższa i wynosi od 10 do 15 mikrogramów na kg masy ciała na dobę przez pierwsze 3 miesiące życia.11
Po tym okresie dawkę należy dostosować indywidualnie na podstawie:12
- Oceny klinicznej stanu pacjenta
- Wyników pomiarów stężenia hormonów tarczycy
- Stężenia TSH w surowicy
Tabela dawkowania leku Eferox
| Wskazanie | Grupa pacjentów | Dawka początkowa | Schemat dostosowania dawki | Dawka podtrzymująca |
|---|---|---|---|---|
| Niedoczynność tarczycy | Pacjenci w podeszłym wieku, z chorobą wieńcową, z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy | 12,5 μg/dobę | Zwiększanie o 12,5 μg co 2 tygodnie | Indywidualnie, zgodnie z parametrami laboratoryjnymi |
| Niedoczynność tarczycy | Osoby o małej masie ciała | Niższe dawki początkowe | Dostosowanie indywidualne | Zwykle mniejsze dawki są wystarczające |
| Niedoczynność tarczycy | Pacjenci z dużym wolem guzkowym | Niższe dawki początkowe | Dostosowanie indywidualne | Zwykle mniejsze dawki są wystarczające |
| Nabyta niedoczynność tarczycy | Dzieci i młodzież | 12,5-50 μg/dobę | Zwiększanie co 2-4 tygodnie | 100-150 μg/m² powierzchni ciała/dobę |
| Wrodzona niedoczynność tarczycy | Noworodki i niemowlęta (pierwsze 3 miesiące) | 10-15 μg/kg masy ciała/dobę | Po 3 miesiącach dostosowanie indywidualne | Indywidualnie, na podstawie oceny klinicznej i parametrów laboratoryjnych |
Sposób podawania leku Eferox
Tabletki Eferox mają postać białych, okrągłych, niepowlekanych tabletek z rowkiem dzielącym, umożliwiającym ich podział na równe dawki. Na każdej tabletce wytłoczone jest oznaczenie cyfrowe odpowiadające mocy tabletki (25, 50, 75, 88, 100, 112, 125, 137, 150, 175 lub 200 mikrogramów).13
Możliwość podziału tabletki jest szczególnie istotna przy rozpoczynaniu leczenia w grupach wymagających ostrożnego dawkowania oraz przy dostosowywaniu dawki w populacji pediatrycznej. Tabletki mają wymiary około 7 mm średnicy i 3 mm wysokości, co ułatwia ich aplikację.14
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania