Właściwości farmakokinetyczne
Detimedac 500 mg 500 mg

Dakarbazyna, będąca składnikiem aktywnym leku Detimedac, wykazuje dwufazowy profil farmakokinetyczny po podaniu dożylnym, z krótkim okresem półtrwania fazy dystrybucji wynoszącym 20 minut oraz dłuższym okresem półtrwania fazy eliminacji mieszczącym się w zakresie 0,5-3,5 godziny. Lek charakteryzuje się niskim wiązaniem z białkami osocza na poziomie 5%, co wpływa na jego dystrybucję i metabolizm. Dakarbazyna jest prolekiem, wymagającym biotransformacji w wątrobie, głównie przez enzymy cytochromu P450 (CYP1A1, CYP1A2, CYP2E1), do aktywnych metabolitów przeciwnowotworowych HMMTIC i MTIC, z których MTIC ulega dalszym przemianom do 5-aminoimidazolo-4-karboksamidu (AIC).

Właściwości farmakokinetyczne dakarbazyny

Dakarbazyna (składnik aktywny produktu leczniczego Detimedac) wykazuje charakterystyczny profil farmakokinetyczny po podaniu dożylnym, obejmujący procesy dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji. Lek w postaci wyjściowej jest farmakologicznie nieaktywny i wymaga biotransformacji w organizmie do uzyskania aktywności przeciwnowotworowej. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę poszczególnych aspektów farmakokinetycznych tego związku.1

Dystrybucja

Po podaniu drogą dożylną dakarbazyna charakteryzuje się szybką dystrybucją do tkanek. Profil farmakokinetyczny w osoczu wykazuje charakter dwufazowy, co oznacza, że stężenie leku w osoczu zmienia się w czasie według dwóch wyraźnych faz. Okres półtrwania w fazie początkowej (fazie dystrybucji) jest bardzo krótki i wynosi zaledwie 20 minut. Następnie, w fazie końcowej, okres półtrwania jest znacznie dłuższy i mieści się w zakresie od 0,5 do 3,5 godzin. Interesującym aspektem farmakokinetyki dakarbazyny jest niski stopień wiązania z białkami osocza, wynoszący jedynie 5%. Ta cecha może wpływać na objętość dystrybucji oraz szybkość metabolizmu i eliminacji leku.2

Metabolizm

Dakarbazyna w postaci wyjściowej jest związkiem nieaktywnym farmakologicznie i wymaga biotransformacji do aktywnych metabolitów, aby wywrzeć działanie przeciwnowotworowe. Metabolizm dakarbazyny zachodzi głównie w wątrobie i obejmuje dwa podstawowe szlaki: hydroksylację oraz demetylację. Proces demetylacji prowadzi do powstania reaktywnych metabolitów: HMMTIC (N-hydroksymetylo-5-(3-metylo-1-triazenyl)imidazolo-4-karboksamid) oraz MTIC (5-(3-metylo-1-triazenyl)imidazolo-4-karboksamid). Przemiany te katalizowane są przez enzymy układu cytochromu P450, w szczególności izoenzymy CYP1A1, CYP1A2 oraz CYP2E1. Powstały metabolit MTIC podlega dalszym przemianom, w wyniku których tworzy się 5-aminoimidazolo-4-karboksamid (AIC).3

Eliminacja

Eliminacja dakarbazyny z organizmu odbywa się poprzez kilka mechanizmów. Głównym narządem odpowiedzialnym za metaboliczną inaktywację leku jest wątroba, gdzie zachodzą wcześniej wspomniane procesy hydroksylacji i demetylacji. Znacząca ilość dakarbazyny, wynosząca od 20% do 50% podanej dawki, jest wydalana w postaci niezmienionej przez nerki, a dokładniej w procesie aktywnego wydzielania w kanalikach nerkowych. Pozostała część leku jest eliminowana w postaci metabolitów.4

Informacje o produkcie leczniczym

Detimedac 500 mg oraz Detimedac 1000 mg to produkty lecznicze w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji. Dostępne są w postaci białego lub bladożółtego proszku. Po odtworzeniu i końcowym rozcieńczeniu, Detimedac 500 mg zawiera od 1,4 do 2,0 mg/ml dakarbazyny w postaci cytrynianu dakarbazyny powstałego in situ. Natomiast Detimedac 1000 mg po odtworzeniu i rozcieńczeniu zawiera od 2,8 do 4,0 mg/ml dakarbazyny.5

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Wiązanie z białkami osocza 5%
Okres półtrwania w fazie dystrybucji 20 minut
Okres półtrwania w fazie końcowej 0,5 – 3,5 godziny
Główne enzymy metabolizujące CYP1A1, CYP1A2, CYP2E1
Aktywne metabolity HMMTIC, MTIC
Eliminacja w postaci niezmienionej przez nerki 20 – 50%
Stężenie po odtworzeniu (Detimedac 500 mg) 1,4 – 2,0 mg/ml
Stężenie po odtworzeniu (Detimedac 1000 mg) 2,8 – 4,0 mg/ml
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl