Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Co-Olimestra 40 mg + 12,5 mg

Produkt leczniczy Co-Olimestra, zawierający olmesartan medoksomil (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany do stosowania w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań teratogennych i toksycznych dla płodu, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodków niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. Stosowanie olmesartanu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej Co-Olimestrę, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnej terapii przeciwnadciśnieniowej o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. W przypadku ekspozycji na lek od drugiego trymestru, wskazane jest wykonanie badania ultrasonograficznego oceniającego funkcję nerek i strukturę czaszki płodu, a noworodki powinny być poddane ścisłej obserwacji pod kątem niedociśnienia tętniczego.

Wpływ leku na płodność, ciążę i laktację

Przy stosowaniu leku Co-Olimestra, zawierającego olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd, należy szczególnie uwzględnić jego wpływ na kobiety w ciąży oraz karmiące piersią. W kontekście klinicznym, niezbędne jest przekazanie pacjentce pełnych, szczegółowych informacji dotyczących potencjalnych zagrożeń związanych z farmakoterapią w tych szczególnych okresach życia.1

Stosowanie podczas ciąży

Produkt leczniczy Co-Olimestra zawierający olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd nie jest zalecany do stosowania w pierwszym trymestrze ciąży. Co ważniejsze, jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży.2

Olmesartan medoksomil w ciąży

Olmesartan należy do grupy antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA). Badania epidemiologiczne dotyczące potencjalnego działania teratogennego inhibitorów ACE w pierwszym trymestrze ciąży nie dostarczają jednoznacznych wniosków, jednakże nie można całkowicie wykluczyć nieznacznego zwiększenia ryzyka. W przypadku AIIRA, do których należy olmesartan medoksomil, dane epidemiologiczne są ograniczone, jednak należy przyjąć, że ryzyko może być podobne.3

U pacjentek planujących ciążę, które dotychczas przyjmowały AIIRA, należy rozważyć zmianę leczenia na alternatywny lek przeciwnadciśnieniowy o ustalonym profilu bezpieczeństwa w ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej olmesartan, należy natychmiast przerwać podawanie leku i rozpocząć leczenie alternatywne, jeśli jest to konieczne.4

Narażenie płodu na działanie AIIRA w drugim i trzecim trymestrze ciąży może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Obserwowano toksyczne działanie na płód, objawiające się:

  • pogorszeniem czynności nerek
  • małowodziem
  • opóźnieniem kostnienia czaszki

U noworodków narażonych na AIIRA w okresie płodowym mogą wystąpić:

  • niewydolność nerek
  • niedociśnienie tętnicze
  • hiperkaliemia

Powyższe dane wskazują na konieczność bezwzględnego unikania ekspozycji na olmesartan w drugim i trzecim trymestrze ciąży.5

Jeżeli do narażenia na AIIRA doszło od drugiego trymestru ciąży, konieczne jest przeprowadzenie badania ultrasonograficznego czynności nerek oraz struktury czaszki płodu. Noworodki, których matki przyjmowały AIIRA, powinny być poddane ścisłej obserwacji ze względu na możliwość wystąpienia niedociśnienia tętniczego.6

Hydrochlorotiazyd w ciąży

Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania hydrochlorotiazydu w okresie ciąży jest ograniczone, szczególnie w pierwszym trymestrze. Dostępne dane z badań na zwierzętach są niewystarczające dla pełnej oceny bezpieczeństwa.7

Hydrochlorotiazyd przenika przez barierę łożyskową. Ze względu na mechanizm działania farmakologicznego, jego stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży może prowadzić do:

  • zaburzeń płodowo-łożyskowego przepływu krwi
  • żółtaczki u płodu i noworodka
  • zaburzeń równowagi elektrolitowej
  • małopłytkowości

Powyższe powikłania stanowią istotne zagrożenie dla prawidłowego rozwoju płodu.8

Hydrochlorotiazydu nie należy stosować w leczeniu:

  • obrzęków ciążowych
  • nadciśnienia ciążowego
  • stanu przedrzucawkowego

Przeciwwskazanie to wynika z ryzyka zmniejszenia objętości osocza i hipoperfuzji łożyska, przy jednoczesnym braku korzystnego wpływu na przebieg choroby.9

W leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego u kobiet w ciąży hydrochlorotiazyd może być stosowany jedynie w wyjątkowych sytuacjach, gdy inne metody leczenia nie są możliwe.10

Karmienie piersią

Stosowanie produktu leczniczego Co-Olimestra w okresie laktacji nie jest zalecane. W przypadku konieczności leczenia hipotensyjnego u kobiety karmiącej piersią zaleca się wybór alternatywnego leku o ustalonym profilu bezpieczeństwa podczas laktacji. Jest to szczególnie istotne w przypadku karmienia noworodków i wcześniaków.11

Komponent leku – hydrochlorotiazyd przenika do mleka kobiet karmiących, choć w niewielkich ilościach. Należy jednak pamiętać, że tiazydy stosowane w dużych dawkach, powodujących intensywną diurezę, mogą hamować laktację.12

Jeżeli zastosowanie produktu Co-Olimestra jest bezwzględnie konieczne u kobiety karmiącej piersią, należy podawać najmniejsze możliwe dawki leku i monitorować stan kliniczny zarówno matki, jak i dziecka.13

Zalecenia dla lekarzy dotyczące przekazywania informacji pacjentkom

W świetle powyższych danych, lekarz prowadzący terapię produktem Co-Olimestra powinien przekazać pacjentce następujące kluczowe informacje:

  1. Poinformować o bezwzględnym przeciwwskazaniu do stosowania leku w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na poważne ryzyko dla płodu.
  2. Wyjaśnić, że nie zaleca się stosowania leku również w pierwszym trymestrze ciąży.
  3. Poinstruować pacjentkę o konieczności natychmiastowego zgłoszenia podejrzenia lub potwierdzenia ciąży.
  4. W przypadku planowania ciąży, omówić alternatywne możliwości leczenia o ustalonym profilu bezpieczeństwa w ciąży.
  5. Jeśli pacjentka była narażona na działanie leku w ciąży (zwłaszcza od II trymestru), poinformować o konieczności przeprowadzenia dodatkowych badań USG oceniających funkcję nerek i strukturę czaszki płodu.
  6. Wyjaśnić, że lek nie jest zalecany w okresie karmienia piersią oraz przedstawić alternatywne opcje terapeutyczne.
  7. W przypadku bezwzględnej konieczności stosowania leku podczas laktacji, podkreślić znaczenie stosowania najmniejszej skutecznej dawki.

Lekarz powinien udokumentować przekazanie powyższych informacji w dokumentacji medycznej pacjentki, podkreślając szczególnie potencjalne zagrożenia związane ze stosowaniem leku w ciąży oraz podczas karmienia piersią.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl