Przedawkowanie
Bunondol 0,4 mg

Przedawkowanie buprenorfiny chlorowodorku, substancji czynnej leku Bunondol (tabletki podjęzykowe 0,2 mg i 0,4 mg), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne ze względu na depresyjne działanie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz układ oddechowy. Objawy kliniczne obejmują senność, nudności, wymioty, znaczne zwężenie źrenic (mioza) oraz istotne zahamowanie czynności oddechowej, które może prowadzić do niewydolności oddechowej. Mechanizmy tych objawów wynikają z częściowego agonizmu receptorów opioidowych oraz stymulacji ośrodków w rdzeniu przedłużonym i pniu mózgu, co wymaga szybkiego rozpoznania i interwencji terapeutycznej.

Przedawkowanie leku Bunondol

Przedawkowanie buprenorfiny chlorowodorku, substancji czynnej zawartej w leku Bunondol (tabletki podjęzykowe), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Buprenorfina jest częściowym agonistą receptorów opioidowych, co sprawia, że jej działanie ma tzw. „efekt pułapowy”, jednak w dużych dawkach może powodować znaczące zahamowanie funkcji ośrodkowego układu nerwowego oraz układu oddechowego.1

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie buprenorfiny charakteryzuje się szeregiem objawów wynikających z depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ oddechowy. Rozpoznanie tej sytuacji klinicznej ma kluczowe znaczenie dla podjęcia odpowiednich działań terapeutycznych i ratujących życie.2

Objawy przedawkowania Opis Mechanizm
Senność Nadmierna ospałość, trudności z utrzymaniem przytomności, mogąca prowadzić do utraty przytomności Depresyjne działanie na OUN
Nudności Nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w nadbrzuszu z tendencją do wymiotów Działanie na chemoreceptorową strefę wyzwalającą w rdzeniu przedłużonym
Wymioty Gwałtowne opróżnianie treści żołądkowej przez jamę ustną Bezpośrednia stymulacja ośrodka wymiotnego w pniu mózgu
Znaczne zwężenie źrenic (mioza) Szpilkowate źrenice, charakterystyczne dla działania opioidów Stymulacja jądra Edingera-Westphala
Zahamowanie czynności układu oddechowego Zmniejszenie częstości i głębokości oddechów, hipowentylacja, mogąca prowadzić do niewydolności oddechowej Depresja ośrodka oddechowego w pniu mózgu

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania buprenorfiny wymaga kompleksowego podejścia, ze szczególnym naciskiem na zabezpieczenie prawidłowej funkcji układu oddechowego. Podstawowe postępowanie obejmuje następujące działania:3

  1. Zapewnienie prawidłowej wentylacji – priorytetowe działanie w przypadku wystąpienia niewydolności oddechowej, obejmujące udrożnienie dróg oddechowych, tlenoterapię, a w razie potrzeby wspomaganie oddechu lub wentylację mechaniczną.
  2. Farmakoterapia:
    • Podanie naloksonu – antagonisty receptorów opioidowych, który może odwrócić depresję oddechową wywołaną przez buprenorfinę, jednak ze względu na silne wiązanie buprenorfiny z receptorami opioidowymi, efekt naloksonu może być niepełny i wymagać powtarzania dawek.
    • Leki pobudzające czynność oddechową – jako uzupełnienie terapii antagonistami opioidowymi.
  3. Zastosowanie doksapramu – można rozważyć podanie doksapramu w dawce 0,5 do 2,0 mg/kg masy ciała w ciągłym wlewie dożylnym, jednak należy pamiętać, że nie jest to specyficzna odtrutka na przedawkowanie buprenorfiny.4

Uwagi dodatkowe

Ze względu na długi okres półtrwania buprenorfiny, pacjenci po przedawkowaniu wymagają przedłużonej obserwacji, nawet po ustąpieniu ostrych objawów. Antagoniści opioidowi mogą wykazywać ograniczoną skuteczność w odwracaniu depresji oddechowej wywołanej buprenorfiną, dlatego należy być przygotowanym na konieczność stosowania mechanicznego wspomagania oddechu.5

Bunondol dostępny jest w dwóch dawkach: 0,2 mg oraz 0,4 mg w formie tabletek podjęzykowych. Zawiera buprenorfinę w postaci chlorowodorku oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (57,6 mg w tabletce 0,2 mg oraz 115,2 mg w tabletce 0,4 mg).6

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl