Przedawkowanie
Bonacard 150 mg

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego w dawce 150 mg (preparat Bonacard) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie u osób starszych i dzieci, gdzie może prowadzić do zgonu. Objawy zatrucia pojawiają się z opóźnieniem do 12 godzin i obejmują m.in. szumy uszne, hiperwentylację, gorączkę, nudności, zaburzenia widzenia, bóle głowy, splątanie, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej (zasadowica oddechowa przechodząca w kwasicę metaboliczną z luką anionową), hipokaliemię, hiponatremię, hipoglikemię oraz wykwity skórne. W ostrych przypadkach mogą wystąpić delirium, drżenie, duszność, nadmierna potliwość, pobudzenie psychoruchowe, a nawet śpiączka. Istotnym problemem jest możliwość powstania agregatu tabletek w żołądku, utrudniającego ich usunięcie.

Przedawkowanie leku Bonacard

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego w postaci preparatu Bonacard 150 mg stanowi poważne zagrożenie kliniczne, które wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na przypadki przedawkowania u pacjentów w podeszłym wieku oraz u dzieci, gdyż w tych grupach może ono prowadzić do zgonu. 1

Warto zaznaczyć, że ze względu na relatywnie niewielką dawkę kwasu acetylosalicylowego w preparacie Bonacard (150 mg), przypadkowe przedawkowanie jest mało prawdopodobne. Jednak celowe zażycie znacznej liczby tabletek może prowadzić do osiągnięcia stężeń toksycznych w surowicy krwi, przy czym objawy zatrucia mogą pojawić się z opóźnieniem sięgającym nawet 12 godzin. 2

Istotnym aspektem klinicznym jest fakt, że przyjęcie dużej ilości tabletek dojelitowych może skutkować powstaniem w żołądku agregatu złożonego ze sklejonych tabletek, co znacząco utrudnia ich usunięcie z przewodu pokarmowego. 3

Objawy kliniczne przedawkowania

Manifestacja kliniczna przedawkowania kwasu acetylosalicylowego obejmuje szereg charakterystycznych objawów, które mogą pojawić się w różnym nasileniu w zależności od przyjętej dawki oraz indywidualnej odpowiedzi organizmu. 4

Objawy przedawkowania Opis kliniczny
Szumy uszne (tinnitus) Wczesny objaw toksyczności salicylanów, często poprzedzający inne manifestacje kliniczne
Hiperwentylacja Zwiększona częstość oddechów związana z bezpośrednim pobudzeniem ośrodka oddechowego i kwasicą metaboliczną
Gorączka Podwyższona temperatura ciała wynikająca z zaburzenia mechanizmów termoregulacji
Nudności i wymioty Objawy podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego
Zaburzenia widzenia Mogą obejmować niewyraźne widzenie lub zaburzenia percepcji kolorów
Bóle i zawroty głowy Wynikające z działania toksycznego na ośrodkowy układ nerwowy
Stan splątania Dezorientacja, zaburzenia świadomości o różnym nasileniu
Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej Początkowo zasadowica oddechowa, następnie kwasica metaboliczna z luką anionową
Zaburzenia elektrolitowe Najczęściej hipokaliemia, hiponatremia i odwodnienie
Hipoglikemia Obniżony poziom glukozy we krwi wskutek zwiększonego zużycia oraz zaburzeń metabolicznych
Wykwity skórne Różnorodne zmiany skórne o charakterze reakcji toksyczno-alergicznych

W przypadku ostrego przedawkowania mogą pojawić się dodatkowe, bardziej nasilone objawy, takie jak: delirium, drżenie, duszność, nadmierna potliwość, pobudzenie psychoruchowe, a w skrajnych przypadkach śpiączka. 5

Postępowanie terapeutyczne

Leczenie przedawkowania Bonacardu powinno być kompleksowe i ukierunkowane na kilka kluczowych celów: zmniejszenie wchłaniania leku, przyspieszenie jego eliminacji z organizmu, monitorowanie i korekcję zaburzeń metabolicznych oraz podtrzymywanie funkcji życiowych. 6

Pacjenta z podejrzeniem przedawkowania należy niezwłocznie przetransportować do szpitalnego oddziału ratunkowego. Należy podkreślić, że dla kwasu acetylosalicylowego nie istnieje specyficzna odtrutka. 7

Schemat postępowania w przedawkowaniu

  1. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – W celu zmniejszenia wchłaniania leku należy wywołać wymioty lub wykonać płukanie żołądka. Procedura ta jest skuteczna w okresie 3-4 godzin od przyjęcia leku, a w przypadku zatrucia bardzo dużą dawką nawet do 10 godzin. 8
  2. Podanie węgla aktywowanego – Należy podać węgiel aktywny w postaci wodnej zawiesiny w dawce 50000-100000 mg u dorosłych i 30000-60000 mg u dzieci, co ogranicza wchłanianie kwasu acetylosalicylowego. 9
  3. Kontrola hipertermii – W przypadku podwyższonej temperatury ciała należy dążyć do jej obniżenia poprzez utrzymywanie niskiej temperatury otoczenia oraz stosowanie chłodnych okładów. 10
  4. Monitorowanie i wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych – Konieczne jest ścisłe monitorowanie gospodarki wodno-elektrolitowej oraz szybkie wyrównywanie stwierdzonych nieprawidłowości. 11
  5. Alkalizacja moczu – Dożylne podanie wodorowęglanu sodowego ma na celu przyspieszenie wydalania kwasu acetylosalicylowego przez nerki oraz korekcję kwasicy. Należy utrzymywać pH moczu w zakresie 7,0-7,5. 12
  6. Techniki pozaustrojowego oczyszczania krwi – W przypadku ciężkiego zatrucia, gdy leczenie zachowawcze nie pozwala na wyrównanie zaburzeń metabolicznych, oraz w przypadku współistniejącej niewydolności nerek, należy rozważyć zastosowanie hemodializy lub dializy otrzewnowej. Dializa skutecznie eliminuje kwas acetylosalicylowy oraz ułatwia korekcję zaburzeń metabolicznych. 13
  7. Koagulologia – W przypadku wydłużenia czasu protrombinowego zaleca się podanie witaminy K. 14
  8. Postępowanie oddechowe – Pacjentom z zaburzeniami oddychania należy zapewnić adekwatne utlenowanie, podać tlen, a w razie konieczności wykonać intubację dotchawiczą i zastosować wentylację wspomaganą. 15
  9. Leczenie wstrząsu – W przypadku wystąpienia wstrząsu należy wdrożyć typowe postępowanie przeciwwstrząsowe. 16

Przeciwwskazania w leczeniu przedawkowania

Należy kategorycznie unikać stosowania leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, w szczególności barbituranów, ze względu na ryzyko nasilenia kwasicy oddechowej i pogłębienia śpiączki. 17

Skuteczność postępowania terapeutycznego w przedawkowaniu kwasu acetylosalicylowego zależy od szybkości wdrożenia właściwego leczenia oraz kompleksowego podejścia klinicznego uwzględniającego wszystkie aspekty patofizjologiczne tego stanu. Monitorowanie parametrów życiowych, równowagi wodno-elektrolitowej oraz funkcji nerek i wątroby stanowi nieodłączny element postępowania w tego typu zatruciach.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl