Właściwości farmakokinetyczne bisoprololu

Bisoprolol fumaran jest selektywnym antagonistą receptorów β-adrenergicznych, dostępnym w postaci tabletek powlekanych o różnej zawartości substancji czynnej (1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg oraz 7,5 mg). Poniżej przedstawiono szczegółowe omówienie właściwości farmakokinetycznych tego leku, z uwzględnieniem jego losu w organizmie po podaniu doustnym.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym bisoprolol charakteryzuje się bardzo dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Dostępność biologiczna leku jest wysoka i wynosi około 90%, co wskazuje na minimalny efekt pierwszego przejścia przez wątrobę. Ta właściwość pozwala na skuteczne osiągnięcie stężenia terapeutycznego w osoczu po zastosowaniu doustnych form leku.²

Dystrybucja

Po wchłonięciu bisoprolol ulega dystrybucji w organizmie. Objętość dystrybucji leku wynosi 3,5 l/kg masy ciała, co sugeruje umiarkowaną dystrybucję do tkanek. Lek w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza – stopień wiązania wynosi około 30%. Niewielki stopień wiązania z białkami osocza może mieć znaczenie kliniczne, gdyż zmniejsza ryzyko interakcji z innymi lekami silnie wiążącymi się z białkami.³

Metabolizm i wydalanie

Bisoprolol charakteryzuje się dwoma równoważnymi drogami eliminacji z organizmu. Pierwsza droga związana jest z metabolizmem wątrobowym, gdzie 50% dawki leku ulega przekształceniu do nieaktywnych metabolitów, które następnie są wydalane przez nerki. Druga droga polega na wydalaniu przez nerki bisoprololu w postaci niezmienionej, co również dotyczy 50% podanej dawki.⁴

Całkowity klirens bisoprololu wynosi około 15 l/godzinę. Lek charakteryzuje się stosunkowo długim okresem półtrwania w osoczu, wynoszącym od 10 do 12 godzin. Ta właściwość umożliwia stosowanie bisoprololu w schemacie dawkowania raz na dobę, zapewniając 24-godzinne działanie terapeutyczne.⁵

Liniowość farmakokinetyki

Bisoprolol wykazuje liniową farmakokinetykę, co oznacza, że wzrost dawki leku powoduje proporcjonalny wzrost jego stężenia w osoczu. Ta właściwość ułatwia przewidywanie efektów klinicznych przy zmianie dawkowania. Warto również podkreślić, że farmakokinetyka bisoprololu nie zależy od wieku pacjenta, co jest istotną informacją w kontekście jego stosowania u osób starszych.⁶

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek

Ze względu na fakt, że bisoprolol jest eliminowany z organizmu w równym stopniu przez wątrobę i nerki, u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub z niewydolnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Ta cecha leku stanowi istotną korzyść kliniczną w terapii pacjentów z współistniejącymi schorzeniami tych narządów.⁷

Pacjenci z przewlekłą niewydolnością serca

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (w klasie III według NYHA) parametry farmakokinetyczne bisoprololu ulegają zmianie w porównaniu do zdrowych ochotników. Obserwuje się u nich:

• Zwiększone stężenie bisoprololu w osoczu
• Wydłużony okres półtrwania leku

Badania wykazały, że przy dawce dobowej wynoszącej 10 mg, maksymalne stężenie bisoprololu w osoczu w stanie stacjonarnym wynosi 64±21 ng/ml, a okres półtrwania ulega wydłużeniu do 17±5 godzin. Te zmiany należy uwzględnić przy planowaniu terapii u pacjentów z niewydolnością serca.⁸

Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono szczegółowych badań farmakokinetyki bisoprololu u pacjentów ze stabilną przewlekłą niewydolnością serca, u których współistnieją zaburzenia czynności wątroby lub nerek.⁹

Parametry farmakokinetyczne bisoprololu