Dawkowanie i sposób podawania
Bendamustine Eugia 2,5 mg/ml

Bendamustine Eugia, chlorowodorek bendamustyny w stężeniu 2,5 mg/ml, stosowany jest w precyzyjnie dostosowanych dawkach zależnych od wskazań klinicznych. W przewlekłej białaczce limfocytowej (CLL) zaleca się 100 mg/m² powierzchni ciała podawane w dniach 1. i 2. co 4 tygodnie, do 6 cykli. W chłoniakach nieziarniczych opornych na rytuksymab dawka wynosi 120 mg/m² w dniach 1. i 2. co 3 tygodnie, co najmniej 6 cykli. W leczeniu szpiczaka mnogiego bendamustynę podaje się w dawce 120-150 mg/m² w dniach 1. i 2., w skojarzeniu z prednizonem 60 mg/m² podawanym dożylnie lub doustnie w dniach 1.-4., co 4 tygodnie, przez minimum 3 cykle. Modyfikacje dawkowania są konieczne przy zaburzeniach czynności wątroby: brak korekty przy bilirubinie < 1,2 mg/dl, redukcja dawki o 30% przy stężeniu 1,2-3,0 mg/dl, a przy bilirubinie > 3,0 mg/dl lek jest przeciwwskazany. U pacjentów z klirensem kreatyniny > 10 ml/min modyfikacja dawkowania nie jest wymagana, natomiast brak jest danych dla ciężkich zaburzeń nerek. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży ze względu na brak wystarczających danych.

Dawkowanie leku Bendamustine Eugia

Bendamustine Eugia (chlorowodorek bendamustyny) w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml wymaga precyzyjnego dawkowania w zależności od wskazania terapeutycznego oraz indywidualnych cech pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania w poszczególnych jednostkach chorobowych.1

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Przewlekła białaczka limfocytowa (w monoterapii):

  • Dawka: 100 mg/m² powierzchni ciała w dniach 1. i 2. każdego cyklu leczenia
  • Częstotliwość: cykle powtarzane co 4 tygodnie
  • Liczba cykli: do 6 cykli leczenia

2

Chłoniaki nieziarnicze o powolnym przebiegu oporne na rytuksymab (w monoterapii):

  • Dawka: 120 mg/m² powierzchni ciała w dniach 1. i 2. każdego cyklu leczenia
  • Częstotliwość: cykle powtarzane co 3 tygodnie
  • Liczba cykli: co najmniej 6 cykli leczenia

3

Szpiczak mnogi (w schemacie skojarzonym):

  • Dawka bendamustyny: 120-150 mg/m² powierzchni ciała w dniach 1. i 2. każdego cyklu leczenia
  • Dawka prednizonu: 60 mg/m² powierzchni ciała, dożylnie lub doustnie w dniach od 1. do 4.
  • Częstotliwość: cykle powtarzane co 4 tygodnie
  • Liczba cykli: co najmniej 3 cykle leczenia

4

Modyfikacja dawkowania w szczególnych populacjach

Zaburzenia czynności wątroby

Modyfikacja dawkowania jest uzależniona od stopnia zaburzenia czynności wątroby ocenianego na podstawie stężenia bilirubiny w surowicy:

  • Niewielkie zaburzenia (stężenie bilirubiny < 1,2 mg/dl): nie ma konieczności modyfikacji dawkowania
  • Umiarkowane zaburzenia (stężenie bilirubiny 1,2-3,0 mg/dl): zaleca się zmniejszenie dawki o 30%
  • Ciężkie zaburzenia (stężenie bilirubiny > 3,0 mg/dl): brak danych dotyczących stosowania leku (jest to przeciwwskazanie do stosowania preparatu)

<sup data-drug="Bendamustine Eugia" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Zaburzenia czynności wątroby Na podstawie danych farmakokinetycznych, nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby niewielkiego stopnia (stężenie bilirubiny w surowicy 3,0 mg/dl) (patrz punkt 4.3).”>5

Zaburzenia czynności nerek

Na podstawie danych farmakokinetycznych:

  • U pacjentów z klirensem kreatyniny > 10 ml/minutę nie jest konieczna modyfikacja dawkowania
  • W przypadku pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek doświadczenie kliniczne jest ograniczone

10 ml/minutę. Doświadczenie dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek jest ograniczone.”>6

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma danych wskazujących na konieczność modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.7

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Bezpieczeństwo i skuteczność chlorowodorku bendamustyny u dzieci i młodzieży nie zostały jeszcze ustalone. Dane dostępne obecnie nie są wystarczające do wydania zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie wiekowej.8

Sposób podawania leku

Bendamustine Eugia należy podawać we wlewie dożylnym, który powinien trwać 30-60 minut. Podawanie leku musi odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza posiadającego odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie w stosowaniu leków cytotoksycznych.9

Kwalifikacja pacjentów do leczenia

Ze względu na potencjalną toksyczność hematologiczną leku, konieczne jest ścisłe przestrzeganie następujących zaleceń:

  • Leczenia nie należy rozpoczynać, jeżeli liczba leukocytów jest < 3 000/μl i/lub liczba płytek krwi jest < 75 000/μl
  • Leczenie należy przerwać lub odroczyć, jeżeli liczba leukocytów zmniejszy się < 3 000/μl lub liczba płytek krwi zmniejszy się < 75 000/μl
  • Leczenie można wznowić, gdy liczba leukocytów zwiększy się > 4 000/μl, a liczba płytek krwi > 100 000/μl

<sup data-drug="Bendamustine Eugia" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Osłabienie czynności szpiku wiąże się ze zwiększoną toksycznością hematologiczną powodowaną przez chemioterapię. Leczenia nie należy rozpoczynać, jeżeli liczba leukocytów i (lub) płytek krwi zmniejszyła się odpowiednio < 3 000/μl lub < 75 000/μl (patrz punkt 4.3). Leczenie należy przerwać lub odroczyć, jeżeli liczba leukocytów i (lub) płytek krwi zmniejszy się odpowiednio < 3 000/μl lub 4 000/μl, a liczba płytek krwi > 100 000/μl.”>10

Monitorowanie parametrów morfologii

Najmniejszą liczbę leukocytów i płytek krwi (nadir) obserwuje się zwykle po 14-20 dniach od podania leku, a regeneracja następuje po 3-5 tygodniach. Zaleca się dokładne kontrolowanie morfologii krwi w trakcie przerw między kolejnymi podaniami leku w celu wczesnego wykrycia potencjalnej toksyczności hematologicznej.11

Modyfikacja dawki w przypadku toksyczności

W przypadku wystąpienia działań toksycznych niehematologicznych, modyfikację dawki należy przeprowadzić według następujących zasad:

  • Przy toksyczności 3. stopnia wg klasyfikacji CTC (Common Toxicity Criteria): zaleca się zmniejszenie dawki o 50%
  • Przy toksyczności 4. stopnia wg klasyfikacji CTC: zaleca się przerwanie leczenia

12

W przypadku konieczności modyfikacji dawki, indywidualnie obliczoną, zredukowaną dawkę należy zastosować zarówno w 1. jak i w 2. dniu odpowiedniego cyklu leczenia.13

Tabela dawkowania leku Bendamustine Eugia

Wskazanie Dawka standardowa Dni podania Częstotliwość cykli Liczba cykli Leczenie skojarzone
Przewlekła białaczka limfocytowa 100 mg/m² pc. Dzień 1. i 2. cyklu Co 4 tygodnie Do 6 cykli Monoterapia
Chłoniaki nieziarnicze o powolnym przebiegu oporne na rytuksymab 120 mg/m² pc. Dzień 1. i 2. cyklu Co 3 tygodnie Co najmniej 6 cykli Monoterapia
Szpiczak mnogi 120-150 mg/m² pc. Dzień 1. i 2. cyklu Co 4 tygodnie Co najmniej 3 cykle + prednizon 60 mg/m² pc. dożylnie lub doustnie w dniach 1.-4.

Tabela modyfikacji dawki w zaburzeniach wątroby

Stopień zaburzenia czynności wątroby Stężenie bilirubiny w surowicy Zalecana modyfikacja dawki
Niewielkie zaburzenia < 1,2 mg/dl Bez modyfikacji dawki
Umiarkowane zaburzenia 1,2-3,0 mg/dl Zmniejszenie dawki o 30%
Ciężkie zaburzenia > 3,0 mg/dl Przeciwwskazanie do stosowania (brak danych)

Tabela parametrów hematologicznych do kwalifikacji i monitorowania leczenia

Parametr hematologiczny Rozpoczęcie leczenia Przerwanie/odroczenie leczenia Wznowienie leczenia Czas nadiru Czas regeneracji
Leukocyty > 3 000/μl < 3 000/μl > 4 000/μl 14-20 dni po podaniu 3-5 tygodni
Płytki krwi > 75 000/μl < 75 000/μl > 100 000/μl

Tabela modyfikacji dawki przy toksyczności niehematologicznej

Stopień toksyczności wg CTC Zalecana modyfikacja dawki
Stopień 3. Zmniejszenie dawki o 50%
Stopień 4. Przerwanie leczenia
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl