Przedawkowanie
Aramlessa 5 mg + 10 mg

Przedawkowanie leku Aramlessa

Przedawkowanie produktu leczniczego Aramlessa, zawierającego jako substancje czynne peryndopryl z argininą oraz amlodypinę w postaci amlodypiny bezylanu, stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Dane dotyczące przedawkowania tego produktu u ludzi są ograniczone, jednak możliwe jest przewidzenie konsekwencji na podstawie właściwości farmakologicznych obu składników aktywnych. Doświadczenia z umyślnym przedawkowaniem, zwłaszcza amlodypiny, u ludzi są również nieliczne.¹

Objawy kliniczne przedawkowania

Manifestacja kliniczna przedawkowania leku Aramlessa jest kombinacją objawów przedawkowania obu substancji czynnych. Dostępne dane wskazują, że duże przedawkowanie może prowadzić do znacznego rozszerzenia naczyń obwodowych i odruchowej tachykardii. Obserwowano przypadki znacznego i długotrwałego zmniejszenia ciśnienia tętniczego prowadzącego do wstrząsu, w tym wstrząsu zakończonego zgonem.²

W przypadku przedawkowania amlodypiny udokumentowano rzadkie występowanie niekardiogennego obrzęku płuc, który może pojawić się z opóźnieniem 24-48 godzin po przyjęciu leku. Stan ten wymaga wspomagania oddychania. Czynnikami predysponującymi do jego wystąpienia mogą być wczesne działania resuscytacyjne, zwłaszcza przeciążenie płynami, podejmowane w celu utrzymania perfuzji i pojemności minutowej serca.³

Przedawkowanie peryndoprylu może manifestować się jako niedociśnienie tętnicze, wstrząs, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, niewydolność nerek, hiperwentylacja, tachykardia, palpitacje, bradykardia, zawroty głowy, lęk oraz kaszel.⁴

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie klinicznie istotnego niedociśnienia spowodowanego przedawkowaniem Aramlessa wymaga aktywnego podtrzymywania funkcji układu sercowo-naczyniowego. Konieczne jest częste monitorowanie czynności serca i układu oddechowego, uniesienie kończyn pacjenta oraz kontrola objętości płynów krążących i ilości wydalanego moczu.⁵

W celu przywrócenia napięcia naczyń krwionośnych i normalizacji ciśnienia tętniczego można zastosować lek wazokonstrykcyjny, o ile nie ma przeciwwskazań do jego użycia. Pomocne może być dożylne podanie glukonianu wapnia, który odwraca skutki blokady kanałów wapniowych.⁶

W przypadkach niedawnego przedawkowania należy rozważyć płukanie żołądka. Podanie węgla aktywowanego do 2 godzin po przyjęciu amlodypiny może zmniejszyć szybkość jej absorpcji, co potwierdzono u zdrowych ochotników po dawce 10 mg amlodypiny. Dializa prawdopodobnie nie przyniesie oczekiwanych korzyści w przypadku przedawkowania amlodypiny ze względu na silne wiązanie tego związku z białkami osocza.⁷

W przypadku przedawkowania peryndoprylu zaleca się dożylne podanie roztworu soli fizjologicznej. Przy znacznym obniżeniu ciśnienia tętniczego pacjenta należy ułożyć w pozycji na plecach z głową umieszczoną niżej. Można rozważyć podanie we wlewie angiotensyny II i/lub dożylne podanie amin katecholowych, jeśli są dostępne. Peryndopryl można usunąć z krążenia za pomocą hemodializy. W przypadku wystąpienia opornej na leczenie bradykardii wskazane jest zastosowanie stymulatora serca. Należy monitorować czynności życiowe pacjenta, stężenia elektrolitów oraz kreatyniny w surowicy.⁸

Tabela objawów przedawkowania