Dawkowanie i sposób podawania
Amiodaron hameln 50 mg/ml

Amiodaron hameln (50 mg/ml) jest wskazany do stosowania wyłącznie w warunkach szpitalnych lub pod nadzorem specjalisty, z dostępem do monitorowania czynności serca, defibrylacji i stymulacji. Standardowa dawka wynosi 5 mg/kg masy ciała podawana w infuzji dożylnej trwającej 20 minut do 2 godzin, rozcieńczona w 250 ml 5% roztworu glukozy. Maksymalna dawka dobowa to 1200 mg (około 15 mg/kg m.c.) w objętości do 500 ml 5% glukozy. W stanach zagrożenia życia dopuszcza się powolne wstrzyknięcie dożylne 150-300 mg w 10-20 ml 5% glukozy, trwające minimum 3 minuty, z możliwością powtórzenia po 15 minutach. W przypadku migotania komór lub częstoskurczu komorowego bez tętna opornego na defibrylację, zalecana dawka wynosi 300 mg (lub 5 mg/kg m.c.) w 20 ml 5% glukozy podawana szybko dożylnie, z możliwością dodatkowej dawki 150 mg (2,5 mg/kg m.c.). Po uzyskaniu odpowiedzi klinicznej należy natychmiast rozpocząć leczenie doustne dawką nasycającą 200 mg trzy razy na dobę, z stopniowym odstawianiem amiodaronu.

Dawkowanie i sposób podawania leku Amiodaron hameln

Leczenie produktem Amiodaron hameln (50 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji) powinno być rozpoczynane i odpowiednio monitorowane wyłącznie w warunkach szpitalnych lub pod nadzorem specjalisty. Lek może być stosowany jedynie, gdy dostępne są urządzenia do monitorowania czynności serca, defibrylacji i stymulacji czynności serca. Przed rozpoczęciem terapii należy wykonać badania czynności tarczycy u wszystkich pacjentów w stosownych przypadkach.1

Standardowe dawkowanie

Zazwyczaj zalecana dawka amiodaronu chlorowodorku wynosi 5 mg/kg masy ciała. Lek należy podawać w infuzji dożylnej trwającej od 20 minut do 2 godzin, po uprzednim rozcieńczeniu w 250 ml 5% roztworu glukozy. Infuzję można następnie powtórzyć w dawce do 1200 mg (około 15 mg/kg masy ciała) w maksymalnej objętości 500 ml 5% roztworu glukozy na dobę. Szybkość infuzji powinna być dostosowana na podstawie reakcji klinicznej pacjenta.2

Stany zagrożenia życia

W stanie bezpośredniego zagrożenia życia, według uznania lekarza, lek może być podany w postaci powolnego wstrzyknięcia dożylnego w dawce 150-300 mg w 10-20 ml 5% roztworu glukozy, trwającego co najmniej 3 minuty. Procedurę tę można powtórzyć po upływie minimum 15 minut. Pacjenci otrzymujący amiodaron chlorowodorek w ten sposób wymagają ścisłego monitorowania, np. w oddziale intensywnej terapii.3

Zmiana podawania dożylnego na doustne

Po uzyskaniu właściwej odpowiedzi klinicznej należy niezwłocznie rozpocząć równoległe leczenie doustne, stosując zazwyczaj dawkę nasycającą wynoszącą 200 mg trzy razy na dobę. Odstawianie amiodaronu chlorowodorku powinno odbywać się stopniowo.4

Dawkowanie w resuscytacji krążeniowo-oddechowej

W przypadku migotania komór lub częstoskurczu komorowego bez tętna, odpornego na defibrylację, zalecana dawka wynosi 300 mg (lub 5 mg/kg masy ciała) rozcieńczonych w 20 ml 5% roztworu glukozy, podawanych w szybkim wstrzyknięciu dożylnym. Jeżeli migotanie komór utrzymuje się, można rozważyć podanie dodatkowej dawki 150 mg dożylnie (lub 2,5 mg/kg masy ciała).5

Szczególne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania amiodaronu u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone. Ze względu na zawartość alkoholu benzylowego (22,2 mg w 1 ml, czyli 66,6 mg w ampułce 3 ml), dożylne podanie produktu Amiodaron hameln jest przeciwwskazane u noworodków. Lek powinien być stosowany z zachowaniem szczególnej ostrożności u niemowląt i dzieci poniżej 3 roku życia.6

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Chociaż brak specyficznych zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie pacjentów, osoby starsze mogą wykazywać większą podatność na bradykardię i zaburzenia przewodzenia w przypadku zastosowania zbyt wysokiej dawki leku. Szczególną uwagę należy poświęcić monitorowaniu czynności tarczycy u tych pacjentów.7

Zaburzenia czynności wątroby i nerek

Chociaż podczas długotrwałego stosowania doustnego amiodaronu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie stwierdzono konieczności modyfikowania dawkowania, u pacjentów w podeszłym wieku z takimi zaburzeniami należy zapewnić ścisłe monitorowanie stanu klinicznego, na przykład w oddziale intensywnej terapii.8

Sposób podawania

Amiodaron hameln przeznaczony jest do podania dożylnego. Przed zastosowaniem koncentrat musi zostać rozcieńczony zgodnie z zaleceniami. Jedna ampułka produktu Amiodaron hameln rozcieńczona w 250 ml 5% roztworu glukozy pozwala uzyskać stężenie 0,6 mg/ml amiodaronu chlorowodorku.9 10

Szczegółowa tabela dawkowania Amiodaronu hameln

Sposób podania Wskazanie Dawka Rozcieńczenie Czas podania Maksymalna dawka dobowa Uwagi
Infuzja dożylna Standardowe 5 mg/kg m.c. W 250 ml 5% roztworu glukozy 20 minut – 2 godziny Do 1200 mg (ok. 15 mg/kg m.c.) w max. 500 ml 5% roztworu glukozy Szybkość infuzji dostosować do reakcji klinicznej
Powolne wstrzyknięcie dożylne Stan zagrożenia życia 150-300 mg W 10-20 ml 5% roztworu glukozy Minimum 3 minuty Powtórzenie po min. 15 minutach Wymagane ścisłe monitorowanie, najlepiej w oddziale intensywnej terapii
Szybkie wstrzyknięcie dożylne Resuscytacja krążeniowo-oddechowa (migotanie komór/częstoskurcz komorowy bez tętna oporny na defibrylację) 300 mg (lub 5 mg/kg m.c.) W 20 ml 5% roztworu glukozy Szybkie wstrzyknięcie Ewentualnie dodatkowa dawka 150 mg (lub 2,5 mg/kg m.c.) jeśli migotanie komór się utrzymuje Konieczne natychmiastowe monitorowanie pacjenta
Podanie doustne (po zmianie z podania dożylnego) Kontynuacja leczenia 200 mg 3 razy na dobę (dawka nasycająca) Nie dotyczy Podział na 3 dawki w ciągu doby 600 mg Rozpoczynać niezwłocznie po uzyskaniu odpowiedzi klinicznej na leczenie dożylne

Specjalne zalecenia dotyczące dawkowania

  • Noworodki: Stosowanie produktu Amiodaron hameln jest przeciwwskazane ze względu na zawartość alkoholu benzylowego.11
  • Niemowlęta i dzieci poniżej 3 lat: Należy zachować szczególną ostrożność przy podawaniu leku tej grupie pacjentów.12
  • Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i nerek: Nie ma specyficznych zaleceń dotyczących modyfikacji dawkowania, jednak należy zapewnić ścisłe monitorowanie stanu klinicznego.13
  • Pacjenci w podeszłym wieku: Wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki i szczególnej uwagi w zakresie monitorowania czynności tarczycy oraz potencjalnego rozwoju bradykardii i zaburzeń przewodzenia.14

Każdy pacjent otrzymujący Amiodaron hameln powinien być odpowiednio monitorowany pod kątem odpowiedzi klinicznej oraz ewentualnych działań niepożądanych, szczególnie w zakresie czynności serca i tarczycy. Przed zastosowaniem leku należy zapoznać się z pełną charakterystyką produktu leczniczego, szczególnie w odniesieniu do potencjalnych interakcji oraz niezgodności farmaceutycznych.15

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl