Właściwości farmakokinetyczne
Amikacin Adamed 250 mg/ml
Amikacyna (Amikacin Adamed 250 mg/ml) wykazuje typowe dla aminoglikozydów właściwości farmakokinetyczne, w tym szybkie wchłanianie po podaniu domięśniowym z maksymalnym stężeniem w surowicy osiąganym po 1 godzinie (11 mg/l dla dawki 250 mg, 23 mg/l dla dawki 500 mg) oraz szybkie wydalanie nerkowe w postaci niezmienionej (65% dawki 250 mg wydalane w ciągu 6 godzin, 91% w ciągu 24 godzin). Po dożylnym podaniu dawki 500 mg w 30-minutowej infuzji stężenie końcowe w surowicy wynosi około 38 mg/l. Amikacyna wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (≤20%) oraz brak kumulacji przy powtarzanych dawkach. Lek penetruje do płynów zewnątrzkomórkowych, w tym do płynu mózgowo-rdzeniowego, gdzie stężenia u zdrowych niemowląt wynoszą 10-20% stężeń w surowicy, a w zapaleniu opon mózgowych mogą sięgać 50%.
- ciężkie zakażenie dróg moczowych
- nawracające zakażenie dróg moczowych
- posocznica
- powikłane zakażenie dróg moczowych
- zakażenie dróg oddechowych
- zakażenie kości i stawów
- zakażenie ośrodkowego układu nerwowego
- zakażenie rany po oparzeniu
- zakażenie rany pooperacyjnej
- zakażenie skóry i tkanki miękkiej
- zakażenie wewnątrz jamy brzusznej
- zapalenie otrzewnej
Właściwości farmakokinetyczne amikacyny
Lek Amikacin Adamed (250 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje charakterystyczne dla aminoglikozydów właściwości farmakokinetyczne, które obejmują szybkie wchłanianie, dystrybucję w płynach zewnątrzkomórkowych oraz wydalanie nerkowe w postaci niezmienionej. Szczegółowa analiza parametrów farmakokinetycznych pozwala na optymalizację dawkowania i monitorowanie terapii.1
Wchłanianie i stężenie w surowicy
Amikacyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu domięśniowym. Maksymalne stężenie w surowicy jest osiągane w ciągu godziny po iniekcji domięśniowej i wynosi:2
- Około 11 mg/l po podaniu dawki 250 mg
- Około 23 mg/l po podaniu dawki 500 mg
Po 10 godzinach od wstrzyknięcia domięśniowego stężenie leku w surowicy zmniejsza się do wartości odpowiednio 0,3 mg/l (dla dawki 250 mg) i 2,1 mg/l (dla dawki 500 mg).3
W przypadku podania dożylnego, po pojedynczej dawce 500 mg w formie 30-minutowej infuzji u zdrowych dorosłych, średnie stężenie w surowicy na zakończenie infuzji osiąga wartość 38 mg/l. Istotną cechą farmakokinetyki amikacyny jest brak kumulacji leku przy powtarzanych infuzjach.4
Wiązanie z białkami i aktywność przeciwbakteryjna
Amikacyna charakteryzuje się niskim stopniem wiązania z białkami osocza – 20% lub mniej substancji czynnej wiąże się z białkami surowicy. Stężenie bakteriobójcze dla wrażliwych drobnoustrojów utrzymuje się przez 10 do 12 godzin po podaniu, co ma istotne znaczenie dla ustalania schematu dawkowania.5
Dystrybucja w organizmie
Amikacyna wykazuje zdolność do szybkiej dyfuzji do płynów zewnątrzkomórkowych. Po podaniu pozajelitowym amikacyna została wykryta w:6
- Płynie mózgowo-rdzeniowym
- Płynie opłucnowym
- Płynie owodniowym
- Jamie otrzewnej
W badaniach z zastosowaniem wielokrotnych dawek w ciągu doby wykazano, że stężenia amikacyny w płynie mózgowo-rdzeniowym u zdrowych niemowląt stanowią 10 do 20% stężeń w surowicy. W przypadku zapalenia opon mózgowych penetracja leku do płynu mózgowo-rdzeniowego może wzrosnąć nawet do 50% stężenia w surowicy.7
Metabolizm i eliminacja
Amikacyna jest wydalana głównie przez nerki w postaci niezmienionej, przede wszystkim w procesie przesączania kłębuszkowego. U osób z prawidłową czynnością nerek okres półtrwania wynosi od 2 do 3 godzin.8
Po domięśniowym podaniu dawki 250 mg:9
- Około 65% leku jest wydalane w ciągu pierwszych 6 godzin
- 91% leku jest wydalane w ciągu 24 godzin
- Średnie stężenie w moczu w ciągu pierwszych 6 godzin wynosi 563 mg/l
- Średnie stężenie w moczu w przedziale 6-12 godzin wynosi 163 mg/l
Po domięśniowym podaniu dawki 500 mg średnie stężenie amikacyny w moczu w ciągu pierwszych sześciu godzin osiąga wartość 832 mg/l.10
Farmakokinetyka u noworodków i niemowląt
Farmakokinetyka amikacyny u noworodków, szczególnie u wcześniaków, charakteryzuje się zmniejszonym wydalaniem leku przez nerki po podaniu zarówno domięśniowym, jak i dożylnym.11
W badaniu z udziałem noworodków (wiek 1-6 dni) pogrupowanych według urodzeniowej masy ciała (<2000 g, 2000-3000 g i >3000 g), którym podawano amikacynę domięśniowo i/lub dożylnie w dawce 7,5 mg/kg m.c., uzyskano następujące parametry farmakokinetyczne dla noworodków o masie ciała >3000 g:<sup data-drug="Amikacin Adamed" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="W pojedynczym badaniu z udziałem noworodków (1-6 dni po urodzeniu) pogrupowanych w zależności od urodzeniowej masy ciała (3000 g) amikacynę podawano domięśniowo i (lub) dożylnie w dawce 7,5 mg/kg mc. Klirens u noworodków o masie ciała >3000 g wynosił 0,84 mL/min/kg, a okres półtrwania w fazie eliminacji wynosił około 7 godzin. W tej grupie początkowa objętość dystrybucji i objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosiła odpowiednio 0,3 mL/kg i 0,5 mg/kg.”>12
- Klirens: 0,84 ml/min/kg
- Okres półtrwania w fazie eliminacji: około 7 godzin
- Początkowa objętość dystrybucji: 0,3 ml/kg
- Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym: 0,5 ml/kg
W grupach noworodków o mniejszej masie urodzeniowej (<2000 g, 2000-3000 g) zaobserwowano mniejszy klirens w przeliczeniu na kilogram masy ciała oraz dłuższy okres półtrwania leku. Istotną obserwacją kliniczną jest fakt, że wielokrotne podawanie dawek co 12 godzin we wszystkich badanych grupach noworodków nie powodowało kumulacji amikacyny po 5 dniach terapii.13
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość | Uwagi |
|---|---|---|
| Maksymalne stężenie w surowicy po dawce 250 mg i.m. | 11 mg/l | Osiągane po 1 godzinie |
| Maksymalne stężenie w surowicy po dawce 500 mg i.m. | 23 mg/l | Osiągane po 1 godzinie |
| Stężenie w surowicy po 10h (dawka 250 mg i.m.) | 0,3 mg/l | – |
| Stężenie w surowicy po 10h (dawka 500 mg i.m.) | 2,1 mg/l | – |
| Stężenie w surowicy po infuzji 500 mg i.v. | 38 mg/l | Na zakończenie 30-minutowej infuzji |
| Wiązanie z białkami surowicy | ≤20% | – |
| Okres półtrwania u dorosłych z prawidłową czynnością nerek | 2-3 godziny | – |
| Wydalanie po dawce 250 mg i.m. w ciągu 6h | 65% | – |
| Wydalanie po dawce 250 mg i.m. w ciągu 24h | 91% | – |
| Średnie stężenie w moczu (0-6h) po dawce 250 mg i.m. | 563 mg/l | – |
| Średnie stężenie w moczu (6-12h) po dawce 250 mg i.m. | 163 mg/l | – |
| Średnie stężenie w moczu (0-6h) po dawce 500 mg i.m. | 832 mg/l | – |
| Klirens u noworodków >3000 g | 0,84 ml/min/kg | – |
| Okres półtrwania u noworodków >3000 g | ~7 godzin | – |
| Początkowa objętość dystrybucji u noworodków >3000 g | 0,3 ml/kg | – |
| Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym u noworodków >3000 g | 0,5 ml/kg | – |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania