Właściwości farmakokinetyczne
ACC mini 100 mg
Acetylocysteina, substancja czynna ACC mini 100 mg, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, jednak jej biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 10% z powodu efektu pierwszego przejścia w wątrobie. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 1-3 godzin. Lek wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (~50%), a pozostała część pozostaje w formie wolnej, farmakologicznie aktywnej. Acetylocysteina przenika przez barierę łożyskową, co potwierdzono na modelach zwierzęcych, gdzie stężenia metabolitu L-cysteiny w łożysku i płodzie były wyższe niż w osoczu matki. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, gdzie acetylocysteina przekształcana jest do aktywnej cysteiny oraz innych metabolitów, które występują w formie wolnej, związanej z białkami lub jako składnik aminokwasów.
Właściwości farmakokinetyczne leku ACC mini
Acetylocysteina, substancja czynna produktu leczniczego ACC mini 100 mg, wykazuje charakterystyczne właściwości farmakokinetyczne, które wpływają na jej biodostępność, dystrybucję i metabolizm w organizmie człowieka. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z podziałem na poszczególne procesy farmakokinetyczne.1
Wchłanianie i biodostępność
Acetylocysteina po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Mimo dobrego wchłaniania, biodostępność leku po podaniu doustnym jest stosunkowo niska i wynosi około 10%. Jest to spowodowane efektem pierwszego przejścia przez wątrobę, gdzie znaczna część substancji ulega metabolizmowi zanim dotrze do krążenia ogólnoustrojowego.2
Maksymalne stężenie acetylocysteiny w osoczu po podaniu doustnym osiągane jest stosunkowo szybko – w czasie od 1 do 3 godzin po przyjęciu leku.3
Dystrybucja w organizmie
Acetylocysteina wiąże się z białkami osocza w umiarkowanym stopniu – około 50% substancji występuje w formie związanej z białkami. Oznacza to, że pozostałe 50% leku pozostaje w formie wolnej, aktywnej farmakologicznie.4
Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że acetylocysteina ma zdolność przenikania przez barierę łożyskową. U szczurów po podaniu doustnym acetylocysteiny w dawce 100 mg/kg masy ciała zaobserwowano, że stężenia L-cysteiny (metabolitu acetylocysteiny) w łożysku oraz u płodu były większe niż w osoczu matki po 0,5; 1; 2 i 8 godzinach od podania.5
Metabolizm
Acetylocysteina podlega intensywnemu metabolizmowi, głównie w wątrobie. Pierwszym etapem biotransformacji jest przekształcenie w cysteinę, która jest związkiem aktywnym farmakologicznie. W dalszych etapach powstają diacetylocysteina, cystyna oraz różne disiarczki.6
W organizmie acetylocysteina i jej metabolity mogą występować w trzech różnych formach:7
- jako wolna substancja
- jako związana z białkami przez nietrwałe wiązania disiarczkowe
- jako składnik aminokwasów
Eliminacja
Acetylocysteina jest wydalana z organizmu prawie wyłącznie przez nerki. Proces ten dotyczy głównie nieaktywnych metabolitów, takich jak siarczany nieorganiczne i diacetylocysteina.8
Parametry farmakokinetyczne
Okres półtrwania acetylocysteiny w osoczu jest stosunkowo krótki i wynosi około 1 godziny. Ten krótki czas półtrwania jest głównie wynikiem szybkiej biotransformacji, jakiej substancja podlega w wątrobie. Ze względu na istotną rolę wątroby w metabolizmie acetylocysteiny, niewydolność tego narządu może znacząco wpływać na farmakokinetykę leku – w przypadku zaburzeń funkcji wątroby okres półtrwania może ulec wydłużeniu nawet do 8 godzin.9
Wpływ zaburzeń czynności narządów na farmakokinetykę
Jak wspomniano powyżej, zaburzenia czynności wątroby mają istotny wpływ na metabolizm acetylocysteiny, prowadząc do wydłużenia okresu półtrwania leku. Ze względu na fakt, że eliminacja acetylocysteiny zachodzi głównie przez nerki, można przypuszczać, że zaburzenia czynności nerek mogą również wpływać na farmakokinetykę leku, choć w charakterystyce produktu leczniczego ACC mini nie podano szczegółowych danych dotyczących tego aspektu.10
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość | Uwagi |
|---|---|---|
| Biodostępność po podaniu doustnym | około 10% | Niska ze względu na efekt pierwszego przejścia |
| Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) | 1-3 godziny | Po podaniu doustnym |
| Wiązanie z białkami osocza | około 50% | Umiarkowane wiązanie |
| Okres półtrwania w osoczu | około 1 godziny | U pacjentów z prawidłową czynnością wątroby |
| Okres półtrwania w osoczu przy niewydolności wątroby | do 8 godzin | Znaczne wydłużenie |
| Główna droga eliminacji | przez nerki | W postaci nieaktywnych metabolitów |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania