Wstrząs kardiogenny – Epidemiologia

Wstrząs kardiogenny
Epidemiologia

Wstrząs kardiogenny (WK) to złożony zespół kliniczny hipoperfuzji narządowej spowodowany upośledzoną funkcją serca, najczęściej w przebiegu ostrego zawału mięśnia sercowego (OZW), choć udział innych etiologii, takich jak ostra dekompensacja niewydolności serca (13,4-59%) czy zapalenie mięśnia sercowego (3,5%), rośnie. Częstość występowania WK wśród pacjentów z OZW wynosi 3-10%, z tendencją spadkową udziału OZW jako przyczyny WK (obecnie około 30-80%) i wzrostem udziału niewydolności serca. Śmiertelność wewnątrzszpitalna pozostaje wysoka, oscylując między 30-40%, a w niektórych rejestrach sięgając nawet 70%, szczególnie w krajach o średnich dochodach. Skala SCAI umożliwia stratyfikację pacjentów na 5 stopni ciężkości (A-E) i koreluje z rokowaniem, natomiast definicje SHARC pozwalają na standaryzację klasyfikacji WK w badaniach i rejestrach. Epidemiologia WK wykazuje różnice demograficzne i geograficzne, z wyższą częstością u kobiet (8,5% vs. 7,6% u mężczyzn) oraz u osób starszych (≥75 lat), a także różnice etniczne (np. 11,4% u Amerykanów azjatyckiego pochodzenia).

Epidemiologia wstrząsu kardiogennego

Trendy w występowaniu wstrząsu kardiogennego
Różnice demograficzne i epidemiologiczne
Profil wstrząsu kardiogennego w oparciu o nowe klasyfikacje

Śmiertelność i rokowanie we wstrząsie kardiogennym
Wstrząs kardiogenny w różnych grupach populacyjnych

Wpływ czynników systemowych na epidemiologię wstrząsu kardiogennego

Współczesne wyzwania w nadzorze epidemiologicznym wstrząsu kardiogennego

Potrzeba standaryzacji i poprawy jakości danych

Znaczenie nadzoru epidemiologicznego dla poprawy wyników leczenia

Kolejne rozdziały

Epidemiologia wstrząsu kardiogennego

Wstrząs kardiogenny (WK) jest złożonym zespołem klinicznym hipoperfuzji narządowej spowodowanej upośledzoną funkcją serca. Mimo że przez lata postrzegano go jako jednolite zaburzenie wynikające głównie z ciężkiej dysfunkcji lewej komory w przebiegu ostrego zawału mięśnia sercowego (OZW), obecnie coraz częściej zwraca się uwagę na różnorodność przyczyn tego stanu oraz szerokie spektrum jego nasilenia klinicznego.¹²

Trendy w występowaniu wstrząsu kardiogennego

Częstość występowania wstrząsu kardiogennego wśród pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego pozostaje stosunkowo stabilna i wynosi 3-10%.¹² W badaniu Worcester Heart Attack Study, analizie obejmującej całą społeczność, częstość występowania wynosiła 7,5%. Przegląd danych z bazy Nationwide Inpatient Sample (NIS) z lat 2003-2010 wykazał 7,9% częstość występowania WK u pacjentów z zawałem z uniesieniem odcinka ST (STEMI).³

Interesującym zjawiskiem jest zmiana w proporcji przypadków WK związanych z OZW. O ile jeszcze dekadę temu OZW odpowiadał za około 80% przypadków WK, obecnie obserwuje się spadek tej proporcji do około 30%, przy jednoczesnym wzroście udziału ostrej niewydolności serca jako przyczyny wstrząsu kardiogennego.¹²⁴ Dane z badań wskazują, że OZW pozostaje najczęstszą przyczyną WK (79,9% przypadków), z istotną różnicą w zależności od poziomu referencyjności szpitala, następnie ostra dekompensacja niewydolności serca (13,4%), zapalenie mięśnia sercowego (3,5%) i de novo niewydolność serca (1,75%).⁵

Wśród pacjentów z OZW powikłanym WK, lokalizacja zawału dotyczyła: ściany przedniej w 42,3% przypadków, ściany dolnej w 38,6% oraz innych lokalizacji w 19,1% przypadków.³ Szacuje się również, że około 3% pacjentów z zawałem bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) rozwija wstrząs kardiogenny.³

Warto zauważyć, że w niektórych krajach obserwuje się wzrost częstości występowania WK, choć powody tego trendu nie są w pełni wyjaśnione. Prawdopodobnie przyczyniają się do tego lepsza diagnostyka i większa dostępność opieki medycznej.⁶ W badaniu z Tajwanu zaobserwowano, że wskaźnik zapadalności na 10⁵ osobolat wzrósł z 17 w 2003 roku do 25 w 2010 roku, a następnie ustabilizował się.⁷

Różnice demograficzne i epidemiologiczne

Dane demograficzne wskazują na pewne prawidłowości w występowaniu WK. Chociaż tradycyjnie częstość występowania WK była wyższa u mężczyzn niż u kobiet, dane z NIS z lat 2003-2010 pokazują, że kobiety miały wyższą ogólną częstość występowania WK (8,5%) niż mężczyźni (7,6%) w tym okresie. Co więcej, wyższy odsetek kobiet z zawałem mięśnia sercowego rozwinął WK w porównaniu z mężczyznami.⁸

Metaanaliza epidemiologiczna wykazała, że kobiety z WK mają o około 10% wyższą śmiertelność niż mężczyźni, nawet po uwzględnieniu czynników zakłócających. Efekt ten obserwuje się zarówno w WK związanym z OZW, jak i w WK związanym z niewydolnością serca.⁹¹⁰

Wiek pacjentów z WK odzwierciedla dwumodalny rozkład choroby. W przypadku dorosłych mediana wieku waha się od 65 do 66 lat. U dzieci WK jest konsekwencją piorunującego zapalenia mięśnia sercowego lub wrodzonej wady serca. Dane z NIS z lat 2003-2010 pokazały, że pacjenci w wieku 75 lat i starsi cierpieli na WK częściej niż osoby poniżej 75 roku życia.⁸

Istnieją również różnice etniczne w występowaniu WK. Amerykanie pochodzenia azjatyckiego/mieszkańcy wysp Pacyfiku mają wyższą częstość występowania WK (11,4%) w porównaniu z osobami rasy białej (8%), czarnej (6,9%) i Latynosami (8,6%).³⁶

Profil wstrząsu kardiogennego w oparciu o nowe klasyfikacje

Jedną z najpopularniejszych klasyfikacji WK w praktyce klinicznej i badaniach naukowych jest skala zaproponowana przez Society for Cardiovascular Angiography and Interventions (SCAI). Skala ta stratyfikuje pacjentów na 5 poziomów lub stopni ciężkości (A, B, C, D, E) wykorzystując parametry odnoszące się do sytuacji klinicznej, hemodynamicznej i biochemicznej (perfuzja i funkcja narządów), z przebytym zatrzymaniem krążenia działającym jako niekorzystny modyfikator prognostyczny reprezentowany w podtypie A.¹¹

Kilka badań zwalidowało tę skalę w różnych ośrodkach i krajach, stosując ją zarówno w WK związanym z OZW, jak i w WK niezwiązanym z OZW. Publikacje te pokazują, że skala SCAI koreluje z rokowaniem pacjenta, a wyższe stopnie odpowiadają większej śmiertelności krótko- i długoterminowej, nawet po stratyfikacji populacji według rozpoznania, niemodyfikowalnych czynników ryzyka, intensywności leczenia, fenotypu wstrząsu i chorób współistniejących.¹¹

Nowsze podejście do klasyfikacji WK zaproponowało konsorcjum Shock Academic Research Consortium (SHARC), które opracowało pragmatyczne definicje konsensusu w celu standaryzacji klasyfikacji WK w rejestrach i badaniach klinicznych. Analiza epidemiologii WK z wykorzystaniem definicji SHARC w populacji kardiologicznego oddziału intensywnej terapii wykazała, że wśród pacjentów ze wstrząsem (n=5869), 27% miało WK związany z OZW (65% STEMI), 59% WK związany z niewydolnością serca (72% ostra niewydolność nakładająca się na przewlekłą, 28% de novo) i 14% wtórny WK.¹²

Śmiertelność i rokowanie we wstrząsie kardiogennym

Pomimo postępów w leczeniu, śmiertelność w przebiegu WK pozostaje wysoka. Szacowana śmiertelność wewnątrzszpitalna w przypadku WK w rejestrach wynosi obecnie około 30-40%, co sugeruje umiarkowaną poprawę wyników leczenia WK w ciągu ostatniej dekady.¹²

Dane z różnych badań wskazują jednak na znaczne zróżnicowanie wskaźników śmiertelności. W niektórych rejestrach śmiertelność wewnątrzszpitalna waha się od 40% do 60%, a w badaniach z krajów o średnich dochodach osiąga nawet 70%.⁴¹³¹⁴ W szpitalnych oddziałach intensywnej terapii w Hiszpanii WK stanowi 6% wszystkich przyjęć, ze śmiertelnością wewnątrzszpitalną na poziomie 32%.¹¹

Interesujące są różnice w śmiertelności w zależności od etiologii WK. Najwyższą śmiertelność wewnątrzszpitalną obserwuje się w mieszanym WK (48%), następnie w WK związanym z OZW (41%), podobną w WK związanym z niewydolnością serca de novo (31%) i wtórnym WK (31%), a najniższą w ostrej niewydolności serca nakładającej się na przewlekłą (25%).¹²

Co ciekawe, pacjenci z WK niezwiązanym z OZW mają większe obciążenie chorobami (cięższa istniejąca wcześniej niewydolność serca, nadciśnienie płucne, arytmie), ale przeżycie wewnątrzszpitalne jest znacząco lepsze niż w przypadku WK związanego z OZW. W przeciwieństwie do tego, OZW okazał się czynnikiem predykcyjnym gorszych wyników u pacjentów z WK.⁴

W Tajwanie ogólna śmiertelność wewnątrzszpitalna, 30-dniowa i roczna zmniejszyła się z 60,3%, 63,0% i 69,3% w 2003 roku do odpowiednio 47,9%, 50,8% i 59,8% w 2017 roku. Spadek śmiertelności był bardziej widoczny u pacjentów z WK związanym z OZW niż u pacjentów z WK niezwiązanym z OZW.⁷

Wstrząs kardiogenny w różnych grupach populacyjnych

Epidemiologia WK wykazuje pewne różnice w zależności od regionu geograficznego i poziomu dochodów kraju. Większość dostępnych danych na temat pacjentów z WK pochodzi z kilku dużych rejestrów zawałów z uniesieniem odcinka ST (STEMI) z krajów o wysokich dochodach.¹⁴

WK jest obszarem rosnącego zainteresowania nie tylko w Ameryce Północnej i Europie Zachodniej, ale także w krajach o niskich i średnich dochodach, odzwierciedlając zmiany demograficzne i przejście epidemiologiczne w kierunku chorób układu sercowo-naczyniowego w tych ostatnich krajach.¹⁵

W badaniu z Meksyku (kraj o średnich dochodach) zaobserwowano tendencję wzrostową w częstości występowania WK niezwiązanego z OZW, podczas gdy częstość występowania WK związanego z OZW pozostała niezmienna w czasie. Jednak ogólna częstość występowania WK związanego z OZW była podobna do tej zgłaszanej w dużych rejestrach w Europie i USA. W badanej populacji pacjenci z WK związanym z OZW byli młodsi (o około dekadę) z wyższą częstością występowania cukrzycy.¹⁵

Interesującym odkryciem był wysoki wskaźnik śmiertelności wewnątrzszpitalnej zarówno wśród pacjentów z WK związanym z OZW (69%), jak i WK niezwiązanym z OZW (70%), co kontrastuje z publikowanymi wskaźnikami 40-60% dla WK związanego z OZW i 24-36% dla WK niezwiązanego z OZW w krajach o wysokich dochodach.¹⁴

Wpływ czynników systemowych na epidemiologię wstrząsu kardiogennego

Na epidemiologię i wyniki leczenia WK wpływają również czynniki systemowe, takie jak dostęp do opieki zdrowotnej, jakość opieki i organizacja systemów opieki zdrowotnej. W Tajwanie wdrożenie programu akredytacji szpitali w zakresie zdolności do postępowania w stanach nagłych w 2009 roku miało na celu integrację systemów sieci ratownictwa medycznego i zapewnienie terminowej wysokiej jakości opieki w nagłych wypadkach zgodnie z ustawą o służbach ratownictwa medycznego.¹⁶

Niższa śmiertelność wewnątrzszpitalna w szpitalach rejonowych sugerowała, że bezpośrednie wdrożenie akredytacji dla OZW poprawiło strukturę i proces opieki w szpitalach rejonowych, ale miało niewielki wpływ prognostyczny w stosunkowo wysokiej jakości i dobrze wyposażonych szpitalach.¹⁶

Badania wskazują, że postępowanie w WK jest niejednorodne i często niezgodne z aktualnymi zaleceniami. Poprawa jakości na poziomie międzynarodowym z opartymi na dowodach wskaźnikami jakości powinna być opracowana w celu standaryzacji ścieżek diagnostycznych i terapeutycznych.⁵

Współczesne wyzwania w nadzorze epidemiologicznym wstrząsu kardiogennego

Pomimo znacznej liczby badań w dziedzinie WK, główne obszary opieki są słabo zrozumiane. Trudności w projektowaniu i przeprowadzaniu wysokiej jakości badań klinicznych w tej bardzo chorej populacji pacjentów komplikują ewolucję systematycznych i spójnych protokołów postępowania w WK opartych na dowodach naukowych.¹⁷

Dane epidemiologiczne dotyczące WK pochodzą przeważnie z dużych rejestrów pacjentów z WK wtórnym do OZW. Istnieją ograniczone zbiory danych, które obejmują WK we wszystkich jego etiologiach; dlatego porównanie wyników między WK związanym z OZW a WK niezwiązanym z OZW jest nadal trudne.¹⁸¹⁹

Amerykańskie Towarzystwo Kardiologiczne (American Heart Association) stworzyło Rejestr Wstrząsu Kardiogennego oparty na programie Get With The Guidelines w celu poprawy jakości opieki i lepszego zrozumienia objawów klinicznych, wzorców postępowania i wyników u pacjentów zgłaszających się z WK do szpitali w całym kraju.²⁰

Podstawowe cele naukowe rejestru obejmują: badanie WK, w tym diagnostyki, leczenia i wyników wśród pacjentów w rzeczywistych warunkach klinicznych opieki ostrej w całych Stanach Zjednoczonych oraz dostarczanie wysokiej jakości dowodów, które pomagają informować klinicystów, badaczy, agencje federalne, przemysł i inne zainteresowane strony opieki zdrowotnej o najlepszych praktykach leczenia pacjentów z WK.²¹

W Wielkiej Brytanii także podkreśla się pilną potrzebę zbierania danych specyficznych dla NHS (National Health Service), aby zapewnić pacjentom z WK najlepszą i równą dostępność do opieki w całym kraju.²²

Potrzeba standaryzacji i poprawy jakości danych

Udoskonalona charakterystyka kliniczna i ocena ryzyka pacjentów z WK może ułatwić bardziej efektywne badania kliniczne tego śmiertelnego zespołu klinicznego.¹²

Definicje konsensusu SHARC dotyczące klasyfikacji WK mogą być pragmatycznie stosowane w rejestrach współczesnych i ujawniają odrębne subpopulacje WK o różnych fenotypach i wynikach, które mogą mieć znaczenie dla praktyki klinicznej i przyszłych badań.¹²

Wykrywanie WK powinno rozpocząć się od pierwszego kontaktu medycznego z pacjentem (w tym kontaktu pozaszpitalnego) i powinno opierać się na ocenie objawów klinicznych wskazujących na hipoperfuzję. Należy jednak pamiętać, że objawy kliniczne nie są specyficzne dla WK. W związku z tym pacjenci z zaawansowaną niewydolnością serca mogą prezentować profil kliniczny i hemodynamiczny, który naśladuje WK bez jego faktycznej obecności.¹¹

Etiologia wstrząsu kardiogennego	Częstość występowania	Śmiertelność wewnątrzszpitalna
OZW (zawał mięśnia sercowego)	30-80% (malejący trend)	40-60% (41% wg najnowszych danych)
Ostra dekompensacja niewydolności serca	13,4-59% (rosnący trend)	25-31% (zależnie od typu: de novo vs. przewlekła)
Zapalenie mięśnia sercowego	3,5%	Brak dokładnych danych
Wstrząs mieszany	17%	48%
Wtórny wstrząs kardiogenny	14%	31%

Znaczenie nadzoru epidemiologicznego dla poprawy wyników leczenia

Pacjenci z WK mają wysokie ryzyko śmiertelności pomimo postępów terapeutycznych. Wczesne odwrócenie hipoperfuzji jest podstawą leczenia tego heterogenicznego zespołu, w którym przyczyny nieischemiczne w ostatnich latach nabierają coraz większego znaczenia.¹¹

Wczesne wykrywanie i stratyfikacja prognostyczna, oparta na skali SCAI i rozpoznawaniu specyficznych fenotypów, są kluczowe dla postępowania w WK. To podejście, wraz z modelem kodowym opartym na formule Hub and Spoke, pozwala na opiekę nad pacjentem przez wielodyscyplinarne zespoły, z koordynowanymi protokołami skoncentrowanymi na zindywidualizowanym podejmowaniu decyzji, poprawiając koordynację wewnątrz- i międzyszpitalną oraz zmniejszając śmiertelność pacjentów.¹¹

Kluczowym pytaniem w postępowaniu w WK jest to, jak przerwać błędne koło progresji WK. W przypadku WK związanego z OZW kluczowa jest rewaskularyzacja; niemniej jednak rozwijający się WK musi być leczony objawowo. Wsparcie inotropowe i presyjne okazało się mieć ograniczone korzyści lub nawet powodować szkody w WK.¹⁷

Obiecujące dane płyną z Krajowej Inicjatywy Wstrząsu Kardiogennego (National Cardiogenic Shock Initiative), która opracowała nowy algorytm umożliwiający szybkie rozpoznanie i segregację pacjentów z OZW i WK lub zatrzymaniem krążenia.²³

Stosowanie wielodyscyplinarnych zespołów ds. wstrząsu poprawia szanse przeżycia do wypisu dla pacjentów w WK, a wolumen szpitala również wpływa na wyniki.²³

Biorąc pod uwagę różne prezentacje WK, ważne jest, aby każdy ośrodek wdrożył standaryzowane protokoły w celu zmniejszenia zmienności leczenia i poprawy wyników. We wszystkich przypadkach WK wczesne rozpoznanie jest najważniejszym krokiem w optymalizacji leczenia.²⁴

Leczenie wstrząsu kardiogennego będzie najbardziej skuteczne, gdy skoordynowane regionalne systemy opieki będą skoordynowane, obsadzone personelem i odpowiednio przeszkolone do obsługi tej wrażliwej populacji pacjentów.²⁴

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Materiały źródłowe

#1 Epidemiology and causes of cardiogenic shock – PubMed
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/34010224/
Cardiogenic shock is a complex clinical syndrome of end-organ hypoperfusion due to impaired cardiac performance. Although cardiogenic shock has traditionally been viewed as a monolithic disorder predominantly caused by severe left ventricular dysfunction complicating acute myocardial infarction (AMI), there is increasing recognition of the diverse causes of cardiogenic shock and wide spectrum of clinical severity. The purpose of this review is to describe the contemporary epidemiology of cardiogenic shock, including trends in clinical outcomes and recent efforts to refine risk assessment. […] The incidence of cardiogenic shock among patients with AMI has remained remarkably stable at 3-10%; however, the proportion of cardiogenic shock cases related to AMI has decreased over time to 30%, while the proportion of cardiogenic shock cases due to acute decompensated heart failure has steadily increased. Estimated in-hospital mortality from cardiogenic shock in contemporary registries is approximately 30-40%, suggesting modest improvement in cardiogenic shock outcomes over the last decade. There is a wide spectrum of clinical severity among patients presenting with cardiogenic shock, which is described by the Society for Cardiovascular Angiography and Interventions clinical staging criteria. […] Improved clinical characterization and risk assessment of patients with cardiogenic shock may facilitate more effective clinical investigations of this morbid clinical syndrome.
#2
https://journals.lww.com/co-criticalcare/fulltext/2021/08000/epidemiology_and_causes_of_cardiogenic_shock.12.aspx
Cardiogenic shock is a complex clinical syndrome of end-organ hypoperfusion due to impaired cardiac performance. The purpose of this review is to describe the contemporary epidemiology of cardiogenic shock, including trends in clinical outcomes and recent efforts to refine risk assessment. The incidence of cardiogenic shock among patients with AMI has remained remarkably stable at 310%; however, the proportion of cardiogenic shock cases related to AMI has decreased over time to 30%, while the proportion of cardiogenic shock cases due to acute decompensated heart failure has steadily increased. Estimated in-hospital mortality from cardiogenic shock in contemporary registries is approximately 3040%, suggesting modest improvement in cardiogenic shock outcomes over the last decade. […] Improved clinical characterization and risk assessment of patients with cardiogenic shock may facilitate more effective clinical investigations of this morbid clinical syndrome.
#3 Cardiogenic Shock: Practice Essentials, Background, Pathophysiology
https://emedicine.medscape.com/article/152191-overview
The incidence rate of cardiogenic shock ranges from 5% to 10% in patients with acute MI. […] In the Worcester Heart Attack Study, a community-wide analysis, the reported incidence rate was 7.5%. […] A 2014 review of the 2003-2010 Nationwide Inpatient Sample (NIS) databases revealed a 7.9% incidence in patients with STEMI. […] Overall, of cases with cardiogenic shock and STEMI, 42.3% were located in the anterior wall, 38.6% in the inferior wall, and 19.1% at other sites. […] As many as 3% of patients with NSTACS develop cardiogenic shock. […] Several multicenter thrombolytic trials in Europe reported a prevalence rate of cardiogenic shock following MI of approximately 7%. […] Asian/Pacific Islanders have a higher incidence of cardiogenic shock (11.4%) than White (8%), Black (6.9%), and Hispanic (8.6%) patients.
#4 Cardiogenic Shock | RECAPEM
https://recapem.com/cardiogenic-shock/
The prevalence of cardiogenic shock (CS) varies according to the definition of CS, clinical setting care, and the era of data collection. […] The prevalence of CS is ~15% in the intensive care unit (ICU)/ICCU. […] In-hospital mortality varies between 30% and 60%. However, recent datasets reported lower mortality rates of ~37.5%. […] The epidemiology of CS has shifted from ACS-CS to decompensated HF (HF-CS) in the contemporary advanced CICUs. […] While a decade ago, ACS accounted for ~80% of CS, recent studies show that only 30% of CS cases are related to ACS, and the remaining cases are associated with decompensated HF. […] It is important to realize that there are differences between ACS-CS and HF-CS in terms of manifestation, management strategies, and prognosis. […] Non-ACS-CS patients have a greater burden of disease (more severe pre-existent HF, pulmonary hypertension, arrhythmias), but in-hospital survival is significantly better than ACS-related CS. […] In contrast, ACS has been shown to be a predictor of worse outcomes in patients with CS.
#5 Epidemiology, monitoring, and treatment strategy in cardiogenic shock. A multinational cross-sectional survey of ESC-acute cardiovascular care association research section – PubMed
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35941730/
Aims: Cardiogenic shock (CS) is a life-threatening condition burdened by mortality in up to 50% of cases. Few recommendations exist with intermediate-low level of evidence on CS management and no data on adherence across centres exist. We performed a survey to frame CS management at multinational level. […] The most common cause of CS was AMI (AMI-CS-79.9%) with significant difference according to hospital levels (P = 0.001), followed by acutely decompensated heart failure (HF) (13.4%), myocarditis (3.5%), and de novo HF (1.75%). […] Cardiogenic shock management is heterogenous and often not adherent to current recommendations. Quality improvement on an international level with evidence-based quality indicators should be developed to standardize diagnostic and therapeutic pathways.
#6 Cardiogenic shock epidemiology and demographics – wikidoc
https://www.wikidoc.org/index.php/Cardiogenic_shock_epidemiology_and_demographics
Cardiogenic shock epidemiology and demographics On the Web […] The incidence of cardiogenic shock among patients with acute MI is approximately 5% to 10%. […] Higher incidence of CS are observed in women, Asian/Pacific Islanders, and patients aged 75 years. […] The incidence of CS has increased in recent years, while the reason for increasing incidence is unclear, improved diagnosis and better access to care are both likely contributory. […] Cardiogenic shock is still an important complication in 5-8% of patients presenting with ST elevation myocardial infarction and 2.5% of those with non ST elevation myocardial infarction. […] The high incidence of left ventricular dysfunction following myocardial infarction, cardiogenic shock due to right ventricle failure (incidence of 2.8%) has as high mortality risk as shock following left ventricle failure.
#7 Cardiogenic shock in Taiwan from 2003 to 2017 (CSiT-15 study) | Critical Care | Full Text
https://ccforum.biomedcentral.com/articles/10.1186/s13054-021-03820-1
This study investigated temporal trends in the treatment and mortality of patients with cardiogenic shock (CS) in Taiwan in relation to acute myocardial infarction (AMI) accreditation implemented in 2009 and the unavailability of percutaneous ventricular assist devices. […] Data of patients diagnosed as having CS between January 2003 and December 2017 were collected from Taiwan’s National Health Insurance Research Database. […] In total, 64049 patients with CS (mean age:70 years; 62% men) were identified. The incidence rate per 105 person-years increased from 17 in 2003 to 25 in 2010 and plateaued thereafter. […] Overall, in-hospital, 30-day, and 1-year mortality declined from 60.3%, 63.0%, and 69.3% in 2003 to 47.9%, 50.8% and 59.8% in 2017, respectively. The decline in mortality was more apparent in patients with AMI-CS than in patients with non-AMI-CS.
#8 Cardiogenic Shock: Practice Essentials, Background, Pathophysiology
https://emedicine.medscape.com/article/152191-overview
Although the overall incidence of cardiogenic shock has traditionally been higher in men than in women, a difference resulting from the increased prevalence of coronary artery disease in males, the 2003-2010 NIS data revealed women had a higher overall incidence of cardiogenic shock (8.5%) than men (7.6%) during this period. […] Moreover, a higher percentage of female patients with MI developed cardiogenic shock than did males with MI. […] Median age for cardiogenic shock mirrors the bimodal distribution of disease. […] For adults, the median age ranges from 65-66 years. […] For children, cardiogenic shock presents as a consequence of fulminant myocarditis or congenital heart disease. […] Overall, the 2003-2010 NIS data revealed patients aged 75 years and older suffered cardiogenic shock more often than those younger than 75 years.
#9 Sex differences in treatments and outcomes of patients with cardiogenic shock: a systematic review and epidemiological meta-analysis | Critical Care | Full Text
https://ccforum.biomedcentral.com/articles/10.1186/s13054-024-04973-5
Women are at higher risk of mortality from many acute cardiovascular conditions, but studies have demonstrated differing findings regarding the mortality of cardiogenic shock in women and men. […] The observed incidence of cardiogenic shock in the United States has tripled between 2004 and 2018. […] Acute mortality ranges between 30-50%, despite improvements in recognition and management. […] Several studies using adjusted analyses to examine the effect of sex on outcomes in cardiogenic shock have been undertaken, with some reporting higher mortality in women, and others no difference. […] Registry data show that women are less likely to receive mechanical circulatory support (MCS) than men, despite observational data suggesting they may derive greater benefit. […] Even when adjusted for confounders, mortality for cardiogenic shock in women is approximately 10% higher than men.
#10 Sex differences in treatments and outcomes of patients with cardiogenic shock: a systematic review and epidemiological meta-analysis | Critical Care | Full Text
https://ccforum.biomedcentral.com/articles/10.1186/s13054-024-04973-5
This effect is seen in both acute myocardial infarction and heart failure cardiogenic shock. […] Women with cardiogenic shock are less likely to be treated with mechanical circulatory support than men. […] The observed effect size remained present after exclusion of studies with a high risk of bias, and we undertook a rigorous process to limit inclusion of multiple publications from the same patient dataset. […] The evidence base for treatment of cardiogenic shock derives almost entirely from men: the proportion of women enrolled in the eight included RCTs ranges from 19 to 35%. […] It may be that, given the results of our study, a similar approach is required to address disparities in evidence and in receipt of treatment, promote awareness of cardiovascular disease in women and to close the sex gap in cardiogenic shock.
#11 Cardiogenic shock as a health issue. Physiology, classification, and detection | Medicina Intensiva
https://www.medintensiva.org/en-cardiogenic-shock-as-health-issue–articulo-S2173572724000225
Overall, the contribution of CS-ACS has decreased in the last two decades in parallel to an increase in CS of other etiologies. The main causes of non-ischemic CS (CS-NoACS) include non-ischemic cardiomyopathy, arrhythmias and severe valve disease. Patients with CS-NoACS have a greater burden of pre-existing heart failure, as well as atrial and ventricular arrhythmias, pulmonary hypertension and chronic kidney disease. […] The most popular classification for CS in clinical practice and in research is that of the Society for Cardiovascular Angiography and Interventions (SCAI). This scale stratifies the patients into 5 levels or stages of severity (A, B, C, D, E) using parameters referred to the clinical, hemodynamic and biochemical situation (perfusion and organ function), with cardiac arrest recovery acting as an unfavorable prognostic modifier represented under subtype A. Several studies have validated the scale in different centers and countries, applied to both CS-ACS and CS-NoACS. These publications show SCAI to be correlated to the patient prognosis, with greater short and long-term mortality corresponding to higher stages, even on stratifying the population according to the diagnosis, non-modifiable risk factors, intensity of treatment, shock phenotype and comorbidity.
#11 Cardiogenic shock as a health issue. Physiology, classification, and detection | Medicina Intensiva
https://www.medintensiva.org/en-cardiogenic-shock-as-health-issue–articulo-S2173572724000225
Cardiogenic shock (CS) is a heterogeneous syndrome with high mortality and a growing incidence. It is characterized by an imbalance between the tissue oxygen demands and the capacity of the cardiovascular system to meet these demands, due to acute cardiac dysfunction. Historically, acute coronary syndromes have been the primary cause of CS. However, non-ischemic cases have seen a rise in incidence. The prevalence of CS varies depending on the definition used, the clinical setting and the data compilation period involved. Based on a recent national registry, CS accounts for 6% of all admissions to Spanish Intensive Care Units (ICUs), with an in-ICU mortality rate of 32%. Both the prevalence and mortality data at the Spanish national level are consistent with the information provided by different European registries, with mortality rates of between 30%60%.
#11 Cardiogenic shock as a health issue. Physiology, classification, and detection | Medicina Intensiva
https://www.medintensiva.org/en-cardiogenic-shock-as-health-issue–articulo-S2173572724000225
The detection of CS should begin at first medical contact with the patient (including out-of-hospital contact), and should be based on the evaluation of clinical signs indicative of hypoperfusion. It must be taken into account that the clinical signs are not specific to CS. In this regard, patients with advanced heart failure may present clinical and hemodynamic profiles that emulate CS without the latter actually being present. […] As has been commented, CS is the most severe form of acute heart failure and is characterized by rapid worsening that leads to multiorgan failure secondary to tissue hypoperfusion. This process may prove reversible provided it is detected early and the required measures are adopted. However, the detection of CS may be complex, since it involves different phases (identification, hemodynamic evaluation and stratification) and requires the intervention of different professionals and/or care levels which in some cases may need resources not available in all centers that attend critically ill patients.
#11 Cardiogenic shock as a health issue. Physiology, classification, and detection | Medicina Intensiva
https://www.medintensiva.org/en-cardiogenic-shock-as-health-issue–articulo-S2173572724000225
Patients with CS present a high mortality risk despite the therapeutic advances made. The early reversion of hypoperfusion is the cornerstone of the treatment of a heterogeneous syndrome in which non-ischemic causes have become increasingly important in recent years. Early detection and prognostic stratification, based on the SCAI scale and the recognition of specific phenotypes, are crucial for the management of CS. This approach, along with the code model based on the Hub and Spoke formula, allows patient care through multidisciplinary teams, with coordinated protocols focused on individualized decision-making, improving intra- and inter-hospital coordination, and reducing patient mortality.
#12
https://scholars.duke.edu/publication/1643970
Epidemiology of cardiogenic shock using the Shock Academic Research Consortium (SHARC) consensus definitions. […] The Shock Academic Research Consortium (SHARC) recently proposed pragmatic consensus definitions to standardize classification of cardiogenic shock (CS) in registries and clinical trials. […] We aimed to describe contemporary CS epidemiology using the SHARC definitions in a cardiac intensive care unit (CICU) population. […] Of 8974 patients meeting shock criteria (2017-23), 65% had isolated CS and 17% had mixed shock. […] Among patients with CS (n = 5869), 27% had AMI-CS (65% STEMI), 59% HF-CS (72% acute-on-chronic, 28% de novo), and 14% secondary CS. […] In-hospital mortality was highest in mixed CS (48%), followed by AMI-CS (41%), similar in de novo HF-CS (31%) and secondary CS (31%), and lowest in acute-on-chronic HF-CS (25%; P 0.001). […] SHARC consensus definitions for CS classification can be pragmatically applied in contemporary registries and reveal discrete subpopulations of CS with distinct phenotypes and outcomes that may be relevant to clinical practice and future research.
#13 Mastering the myocardium: Cardiogenic Shock – EMOttawa Blog
https://emottawablog.com/2021/09/mastering-the-myocardium-recognition-and-resuscitation-of-the-patient-in-cardiogenic-shock/
Cardiogenic shock comprises approximately 15% of cases in patients presenting to the ED with shock. In-hospital mortality varies between 40-60%, with nearly half of in-hospital deaths occurring within the first 24 hours of presentation. Despite advancements in STEMI bypass systems, revascularization therapies, and mechanical circulatory support (MCS), the mortality rate for CS remains high. For emergency physicians, early recognition and intervention improves survival. […] Chioncel O et al. Epidemiology, pathophysiology and contemporary management of cardiogenic shock a position statement from the Heart Failure Association of the European Society of Cardiology. European Journal of Heart Failure 2020;22:1315-1341.
#14 Cardiogenic Shock Among Patients with and without Acute Myocardial Infarction in a Latin American Country: A Single-Institution Study | Global Heart
https://globalheartjournal.com/articles/10.5334/gh.988
Importantly, the prevalence rates of hypertension and previous myocardial infarction were similar. […] One interesting finding was the high rate of in-hospital mortality among the patients with both AMICS (69%) and non-AMICS (70%), contrasting with the published rates of 4060% for AMICS, and 2436% for non-AMICS. […] The prognosis of patients with AMI complicated by CS has improved over the past decade mainly thanks to early revascularization. […] Findings from this study in a middle-income country provide more information of the clinical characteristics, etiologies and outcome that differ significantly from that reported in high-income countries.
#14 Cardiogenic Shock Among Patients with and without Acute Myocardial Infarction in a Latin American Country: A Single-Institution Study | Global Heart
https://globalheartjournal.com/articles/10.5334/gh.988
Latin America has limited information about the full spectrum cardiogenic shock (CS) and its hospital outcome. This study sought to examine the temporal trends, clinical features and outcomes of patients with CS in a coronary care unit of single Mexican institution. […] Of 22,747 admissions, 833 (3.7%) exhibited CS. Among patients with AMI (n = 12,438), 5% had AMICS, and in patients without AMI (n = 10,309), 2.3% developed CS (non-AMICS). […] This study demonstrates differences in the epidemiology of CS compared to high-income countries; the high mortality reflects critically ill patients and the lack of contemporary effective therapies in the population studied. […] The primary data available for patients with CS come from several large-scale registries of ST-segment-elevation myocardial infarction (STEMI), from high-income countries.
#15 Cardiogenic Shock Among Patients with and without Acute Myocardial Infarction in a Latin American Country: A Single-Institution Study | Global Heart
https://globalheartjournal.com/articles/10.5334/gh.988
The CS is an area of burgeoning interest not only in North America and western Europe but also in low- and middle-income countries, reflecting the demographic changes and the epidemiological transition to cardiovascular diseases occurring in the latter countries. […] There is little published data about prevalence, ischemic and nonischemic etiologies, management and results of unselected patients with CS in low- and middle-income countries. […] Our major findings were an upward trend in prevalence rates over time in the group of patients with non-AMI-CS and the prevalence remained unchanged over time in AMI-CS. […] However, the overall prevalence rates for CS associated with AMI were similar to those reported in the large registries in Europe and the USA. […] In our study population, the patients with AMICS were younger (by approximately one decade) with a higher prevalence of diabetes mellitus.
#16 Cardiogenic shock in Taiwan from 2003 to 2017 (CSiT-15 study) | Critical Care | Full Text
https://ccforum.biomedcentral.com/articles/10.1186/s13054-021-03820-1
In Taiwan, the burden of CS has consistently increased due to high patient complexity, advanced therapies, and stable incidence. Mortality declined over time, particularly in patients with AMI-CS, which may be attributable to advancements in AMI therapies and this quality-improving policy. […] The program of hospital accreditation for emergency ability was implemented in 2009 to integrate emergency network systems and provide timely high-quality emergency care under the Emergency Medical Services Act. […] A lower in-hospital mortality in district hospitals implied that the direct implementation of AMI accreditation enhanced the structure and process of care in district hospitals but had little prognostic effect in relatively high-quality and well-equipped hospitals.
#17 Cardiogenic Shock: Past, Present, and Future Outlook | USC Journal
https://www.uscjournal.com/articles/cardiogenic-shock-management-and-research-past-present-and-future-outlook?language_content_entity=en
In 1939, Harrison introduced cardiogenic shock (CS) as a specific entity and differentiated it from other forms of shock. Acute MI (AMI) is the most common cause of CS and has a mortality rate of up to 50%, which has changed little in the past two decades. […] Although AMI is the most common cause of CS, there are many more phenotypes of patients with acute heart failure, which adds complexity to screening and randomizing patients for a trial in time-pressured circumstances. […] The key question in management of CS is how to interrupt the vicious cycle of CS progression. With AMICS, revascularization is crucial; nonetheless, evolving CS has to be treated symptomatically. Inotropic and vasopressor support has shown to have limited benefit or even cause harm in CS. […] Despite a considerable number of studies in the field of CS, major areas of care are poorly understood. […] Difficulties in designing and performing high-quality clinical trials in this very sick patient population complicate the evolution of systematic and consistent evidence-based CS management protocols.
#18 Management of cardiogenic shock: a narrative review | Annals of Intensive Care | Full Text
https://annalsofintensivecare.springeropen.com/articles/10.1186/s13613-024-01260-y
Most epidemiological data on shock in critically ill patients focus on severe sepsis and septic shock, which are thought to be the leading causes of mortality in these patients. […] Overall, CS patients seem to represent 710% of patients admitted to ICU. […] However, the prevalence of CS is variable according to the type ICU in which patients are being treated and is higher in cardiac ICUS compared to general ICUs. […] Data regarding CS epidemiology are predominantly derived from large registries of patients with CS secondary to AMI (AMI-CS). […] In three nationwide French registries from 2005 to the end of 2015 assessing 9951 patients with AMI, the prevalence of CS has markedly decreased, both for primary (those with CS on admission) and secondary CS (those who developed CS subsequently during hospitalization), so that CS has become an infrequent complication of AMI (2.8%).
#19 Management of cardiogenic shock: a narrative review | Annals of Intensive Care | Full Text
https://annalsofintensivecare.springeropen.com/articles/10.1186/s13613-024-01260-y
However, 1-year mortality in patients who developed CS remained exceptionally high (58%). […] There are limited datasets that have incorporated CS across all its etiologies; therefore, comparison of outcomes between AMI and non-AMI-CS is still challenging. […] Data from a French registry suggest that patients with non-AMI-CS may have comparatively better survival rates (36% vs. 31%). […] Regarding the effect of cardiac comorbidity, patients with acute cardiac failure tend to have more severe shock presentations, higher lactate levels, and higher Sequential Organ Failure Assessment (SOFA) scores, even if they are less comorbid and have fewer cardiovascular risk factors than those with CS due to acute-on-chronic heart failure. […] Consequently, in-hospital mortality appears to be higher in de novo cardiac dysfunction compared to acute-on-chronic heart failure-CS. […] Intensivists should thus pay attention on such acute cardiac conditions, as it seems to be a strong marker of mortality.
#20 Cardiogenic Shock Registry | American Heart Association
https://www.heart.org/en/professional/quality-improvement/cardiogenic-shock-registry
„Cardiogenic shock is an ominous complication of heart disease that claims the lives of more than 1 in 3 patients who present with shock. To understand how to improve care, we first need a clearer view of the landscape of existing treatment practices for cardiogenic shock in U.S.-based acute care settings.” […] „The American Heart Association has created the Cardiogenic Shock Registry powered by Get With The Guidelines to improve the quality of care and better understand the clinical manifestations, management patterns, and outcomes in patients presenting with cardiogenic shock to hospitals across the nation.” […] „The Cardiogenic Shock Registry builds upon over 20 years of quality improvement and registry experience rooted in the AHA’s Get With The GuidelinesÂ® platform.” […] „The core scientific aims of the registry include: Study cardiogenic shock, including diagnosis, treatment, and outcomes among patients in real-world acute care clinical settings throughout the U.S.”
#21 Cardiogenic Shock Registry | American Heart Association
https://www.heart.org/en/professional/quality-improvement/cardiogenic-shock-registry
„Provide high-quality evidence that helps inform clinicians, researchers, federal agencies, industry and other healthcare stakeholders on best practices for treating cardiogenic shock patients.” […] „The registry focuses on granular data collection from centers that routinely treat patients with cardiogenic shock.” […] „Data are reported in the American Heart Association’s online registry platform, IRP.”
#22 National Evaluation of Epidemiology, Management and Outcomes in Cardiogenic Shock
https://www.fundingawards.nihr.ac.uk/award/NIHR303715
Cardiogenic shock is a syndrome whereby low cardiac output causes hypoperfusion and multi-organ failure. Mortality ranges from 30-50%. Despite its lethality, there are no NHS-specific data to guide clinical practice, inform patient pathways and drive innovation. There is a risk that outcomes in the UK are worse than those in other healthcare systems; pilot data from Scotland suggest an in-hospital mortality of 55%. I hypothesise that there is substantial variation in the management of CS, and that some of this variation represents modifiable risk factors causally associated with mortality. NHS specific data are urgently needed to ensure that patients receive and have equitable access to best care across the UK. […] My aim is to comprehensively study and describe the epidemiology, clinical care and outcomes of patients admitted to critical care units in the UK with cardiogenic shock. […] The primary analyses will be descriptive including incidence and epidemiological trends in incidence, mortality and length of stay.
#23 Systems of Care in Cardiogenic Shock | Methodist DeBakey Cardiovascular J
https://journal.houstonmethodist.org/articles/10.14797/mdcj-16-1-50
Cardiogenic shock presents a significant challenge to the medical community, and there is much debate as to the best classification system and treatment mechanisms. […] Despite advances in the treatment of several cardiovascular diseases, the incidence of cardiogenic shock (CS) continues to rise. […] The evolving epidemiology and high mortality rate of CS underscore the need for an optimal system of care that can improve short- and long-term outcomes. […] The presentation and outcomes of patients with CS vary depending on the initial cause. Between 5 and 7 of patients who suffer an AMI will present with CS. […] The National Cardiogenic Shock Initiative has provided a new algorithm that enables the rapid recognition and triage of patients with AMI and CS or cardiac arrest. […] The use of multidisciplinary shock teams improves survival-to-discharge odds for patients in CS, and hospital volume also affects outcomes.
#24 Systems of Care in Cardiogenic Shock | Methodist DeBakey Cardiovascular J
https://journal.houstonmethodist.org/articles/10.14797/mdcj-16-1-50
Given the different presentations for CS, it is important that each center enact standardized protocols to reduce variation in treatment and improve outcomes. […] In all cases of CS, early recognition is the most important step in optimizing treatment. […] The treatment of cardiogenic shock will be most effective when regionalized systems of care are coordinated, staffed, and properly trained to serve this vulnerable patient population.