Piętka tętniczo-żylna
Epidemiologia
Piętki tętniczo-żylne (AVF) stanowią kluczowy element dostępu naczyniowego u pacjentów poddawanych hemodializie, z około 20% pacjentów w USA korzystających z chirurgicznie wytworzonych AVF. Epidemiologia AVF obejmuje zarówno urazowe, jak i wrodzone formy, z dominacją urazowych w populacji wojskowej i cywilnej. Specyficzne typy, takie jak przetoki opony twardej (DAVF) i rdzeniowe (SDAVF), mają różne wskaźniki występowania i charakterystyki demograficzne. Dysfunkcja przepływu w AVF, najczęściej spowodowana stenozą naczyniową, prowadzi do zakrzepicy i utraty dostępu, co wymaga wczesnej diagnostyki i interwencji. Metody monitorowania obejmują badanie fizyczne, ultrasonografię dopplerowską (DUS), pomiar przepływu metodą rozcieńczenia ultradźwięków (UD) oraz nowoczesne techniki oparte na algorytmach uczenia maszynowego, takie jak Model Niewydolności AVF (AVF-FM), który wykazuje wysoką dokładność (AUC-ROC 0,80) w przewidywaniu niewydolności AVF.
- Piętka tętniczo-żylna – epidemiologia
- Nadzór i monitorowanie piętek tętniczo-żylnych
- Znaczenie nadzoru nad AVF
- Metody nadzoru nad AVF
- Ultrasonografia dopplerowska w nadzorze AVF
- Rola monitorowania klinicznego
- Skuteczność nadzoru nad AVF
- Efektywność różnych metod nadzoru
- Badania dotyczące skuteczności wczesnego wykrywania problemów z AVF
- Ograniczenia nadzoru nad AVF
- Badania obserwacyjne nad skutecznością nadzoru AVF
- Przyszłe kierunki w nadzorze AVF
Piętka tętniczo-żylna – epidemiologia
Piętki tętniczo-żylne (arteriovenous fistula, AVF) zostały pierwotnie opisane przez Williama Huntera już w 1757 roku. Znaczna część doświadczenia w zarządzaniu AVF pochodzi z urazów prowadzących do powstania piętek tętniczo-żylnych podczas II wojny światowej, wojny koreańskiej i wojny w Wietnamie. W wyniku wojny koreańskiej odnotowano 215 przypadków AVF i tętniaków. W populacji cywilnej, urazowe AVF w obrębie jamy brzusznej i kończyn są równomiernie rozłożone, w przeciwieństwie do populacji wojskowej, gdzie większość urazowych AVF występuje w kończynach. Ta różnica prawdopodobnie wynika z używania przez wojskowych pancerzy ochronnych. Urazowe przetoki są znacznie częstsze niż wrodzone i częściej omawiane w literaturze. Wrodzone przetoki są generalnie rzadkie i opisywane głównie w opisach przypadków i małych badaniach.1
Występowanie piętek tętniczo-żylnych w populacji
Według Narodowego Instytutu Cukrzycy, Chorób Układu Pokarmowego i Nerek w Stanach Zjednoczonych, w 2013 roku ponad 468 000 pacjentów było poddawanych hemodializie. Dwadzieścia procent z tych pacjentów otrzymuje dializy za pomocą chirurgicznie wytworzonych AVF. W badaniu HEMO opublikowanym w 2000 roku, częstość występowania AVF różniła się między ośrodkami dializacyjnymi od 4% do 77%. Autorzy odkryli zmniejszoną częstość występowania AVF w porównaniu z innymi metodami hemodializy u kobiet, osób rasy czarnej, osób otyłych, osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z chorobą tętnic obwodowych. Geograficznie, wskaźnik tworzenia AVF znacznie się różni, przy czym najwyższe wskaźniki odnotowuje się w północno-wschodniej części, a najniższe w południowo-zachodniej części Stanów Zjednoczonych.1
W przypadku przetok tętniczo-żylnych opony twardej (dural arteriovenous fistula, DAVF), które stanowią specyficzny rodzaj AVF, szacuje się, że stanowią 10-15% wszystkich malformacji naczyniowych mózgowia.234 Rzeczywista częstość występowania DAVF nie jest dokładnie znana, jednak w Stanach Zjednoczonych szacuje się ją na 0,15-0,29 przypadków na 100 000 osób rocznie.56 Mediana wieku pacjentów z DAVF wynosi między 50 a 60 lat, ale mogą one występować w każdym wieku.57 Nie wykazano preferencji płciowych w występowaniu DAVF, jednak niektóre badania sugerują zwiększoną częstość krwawień u mężczyzn w porównaniu z kobietami.7 Nie zidentyfikowano powiązań z historią rodzinną czy uwarunkowaniami genetycznymi.7
W przypadku rdzeniowych przetok tętniczo-żylnych opony twardej (spinal dural arteriovenous fistulas, SDAVF), które są najczęstszym typem malformacji naczyniowych rdzenia kręgowego, stanowią one około 70% wszystkich takich zmian.89 Szczyt zachorowań na SDAVF przypada na 5. i 6. dekadę życia, a mężczyźni są częściej dotknięci niż kobiety.8 Według szacunków opartych na retrospektywnych seriach z głównego niemieckiego ośrodka referencyjnego dla chorób naczyniowych rdzenia kręgowego (Prof. Thron, Aachen, Niemcy), częstość występowania SDAVF wynosi 510 na milion osób rocznie w populacji ogólnej. Jednak choroba ta wydaje się być niedodiagnozowana.9
Epidemiologia urazowych piętek tętniczo-żylnych
Urazowe piętki tętniczo-żylne (TAVF) występują u około 4% urazów naczyniowych. W kontekście epidemiologii, w jednym z przeglądów literatury zebrano 74 przypadki TAVF. Płeć męska była dominująca (n = 54; 72,97%) w porównaniu do kobiet (n = 20; 27,03%). Przedział wiekowy wynosił od 7 do 87 lat, przy średniej wieku 41,62 lat, wariancji 380,95 i odchyleniu standardowym 19,51.10
Lokalizacja TAVF, raportowana w 118 przypadkach, znacznie się różniła, z większą częstością występowania w obszarze głowy (38,9%), głównie związaną z przetoką szyjno-jamistą. Jeśli chodzi o czas między urazem a rozwojem przetoki tętniczo-żylnej, uwzględniono 43 artykuły, które zawierały tę informację. Większość przypadków (76,7%) potrzebowała więcej niż jednego dnia na rozwinięcie tego powikłania naczyniowego.11
Nadzór i monitorowanie piętek tętniczo-żylnych
Znaczenie nadzoru nad AVF
Piętki tętniczo-żylne są w stanie zapewnić szybki przepływ krwi pozaustrojowy, który jest niezbędny do hemodializy, jednak stenoza naczyniowa jest powszechna i może prowadzić do nieadekwatnej hemodializy lub zakrzepicy AVF, jeśli nie zostanie zidentyfikowana i leczona w odpowiednim czasie.12 Prawie wszystkie zakrzepłe dojrzałe AVF mają podstawową zmianę zwężającą. Wykazano to w serii 93 kolejnych zakrzepłych AVF, w których 100% miało podstawowe zwężenie.12
Chociaż angiografia jest najbardziej czułą i swoistą metodą obrazowania do identyfikacji i charakterystyki zwężających zmian naczyniowych, jest ona kosztowna i inwazyjna. W celu przesiewowym preferuje się nieinwazyjną ocenę, aby najpierw zidentyfikować AVF z wysokim prawdopodobieństwem zwężenia. AVF z wystarczająco nieprawidłowymi wynikami badań przesiewowych następnie przechodzą diagnostyczną angiografię i, jeśli jest to wskazane, leczenie. Monitorowanie kliniczne i nadzór są obecnie wykorzystywane do wykrywania naczyniowych zmian zwężających.13
Wytyczne kliniczne opublikowane przez National Kidney Foundation Kidney Disease Outcomes Quality Initiative (NKF-K/DOQI) sugerują dwie metody monitorowania nadzoru przepływu dostępu naczyniowego (VA): badanie fizyczne i pomiar przepływu tętniczo-żylnego VA za pomocą specjalnego sprzętu. W wytycznej 13 NKF-K/DOQI szczególnie stwierdza się, że podstawową przyczyną dysfunkcji przepływu dostępu AV jest stenoza lub zakrzepica. Zatem celem nadzoru nad dysfunkcją przepływu jest wczesne wykrycie stenozy przed rozwojem zakrzepicy, która wymaga interwencji chirurgicznej w celu wymiany dostępu AV.14
Metody nadzoru nad AVF
Wśród dostępnych obecnie instrumentów monitorujących, instrument do monitorowania przepływu metodą rozcieńczenia ultradźwięków (Ultrasound Dilution, UD) został szeroko przebadany. Na przykład, zbadano korzyści z nadzoru przepływu AVF przy użyciu pomiaru UD, gdzie zbadano skuteczność pomiaru UD w wykrywaniu stenozy i przewidywaniu zakrzepicy. Doświadczenie kliniczne dotyczące zastosowania techniki pomiaru UD pokazuje, że jest ona ograniczona ze względu na jej koszt, używane jednorazowe materiały eksploatacyjne i jej zależność od doświadczenia operatora z instrumentami. Jednakże, dzięki zastosowaniu umiejętnych technik operacyjnych, została ona zaakceptowana jako standard referencyjny dla nadzoru przepływu dostępu AV.14
Przeprowadzono badania dotyczące wykorzystania czujnika optycznego i algorytmów uczenia maszynowego do wykrywania stenozy lub dysfunkcji przepływu. Jednak albo używano dwóch czujników fotopletyzmoograficznych (PPG) na palce, co może powodować niepewności pomiarowe, albo wymagano dodatkowych pomiarów fizjologicznych poza sygnałem PPG jako funkcji wejściowych do klasyfikacji algorytmu. Dlatego, w większości przypadków, czułość i swoistość wykrywania wymienionych metod nie spełniają wymagań, aby były one wiarygodnymi instrumentami monitorującymi. Kwalifikowana technika monitorowania powinna posiadać znormalizowane progi diagnostyczne, a także wystarczającą czułość i swoistość dla wykrywania dysfunkcji przepływu.15
Jak wspomniano w wytycznych NKF-K/DOQI, istnieje potrzeba znormalizowanych progów diagnostycznych o wystarczającej czułości i swoistości. W niektórych badaniach przeprowadzono analizę krzywej ROC, która wykazała, że Pole Pod Krzywą (AUC) wynosiło 0,994. Swoistość i pozytywna wartość predykcyjna dla progów wykrywania 750, 650, 600 i 500 ml/min wynosiły wszystkie 100%, przy maksymalnej czułości 95,2% przy progu wykrywania 750 ml/min. Wynik ten wskazuje, że detektor dysfunkcji AVF oparty na monitorze VWM zapewnia doskonałą korelację z monitorem przepływu UD w szerokim zakresie przepływu AVF. Jednakże, pojedynczy optymalny próg wykrywania nie mógł być określony wyłącznie na podstawie wartości czułości. Zamiast tego, dwa poziomy progów wykrywania, np. pierwszy poziom przy 750 ml/min i drugi poziom przy 600 ml/min, mogą być bardziej wiarygodne dla wczesnego wykrywania dysfunkcji przepływu przed przystąpieniem do profilaktycznej angioplastyki.15
Ultrasonografia dopplerowska w nadzorze AVF
Wydajność ultrasonografii dopplerowskiej w regularnym nadzorze drożności AVF została szeroko opisana w literaturze. Ta bezpieczna, nieinwazyjna i powtarzalna technika okazała się przydatna do przedoperacyjnego mapowania naczyniowego, oceny dojrzewania AVF i nadzoru przepływu AVF, dostarczając bezpośrednich dowodów na obecność, lokalizację i ciężkość stenozy.16
Wytyczne kliniczne dotyczące dostępu naczyniowego u dzieci opublikowane przez NKF-KDOQI zalecają ustanowienie strategii nadzoru w celu wykrycia stenozy dostępu i skierowania pacjentów na wczesną interwencję. Kolorowa ultrasonografia dopplerowska (CDU) jest minimalnie inwazyjna, podczas gdy fistulografia jest kosztowna, wymaga narażenia na promieniowanie, a u młodszych dzieci sedacji i znieczulenia. Badania wykazały rolę CDU jako nieinwazyjnej metody nadzoru do wykrywania różnych dysfunkcji AVF. Wśród pacjentów pediatrycznych, CDU może wykryć wczesną stenozę AVF, która może wpłynąć na adekwatność dializy.17
Tomograficzna ultrasonografia 3D (tUS) tworzy trójwymiarowy obraz AVF, który może być interpretowany przez klinicystę. W niektórych badaniach porównano DUS, tUS i fistulogamy pod kątem identyfikacji i pomiaru stenozy ograniczającej przepływ. Stwierdzono, że DUS i tUS były równie dokładne w wykrywaniu powikłań AVF, ale badanie tUS wymaga mniej umiejętności i było znacznie szybsze niż DUS.18
Rola monitorowania klinicznego
Monitorowanie kliniczne odnosi się do ocen, które mogą być przeprowadzone przez badanie fizyczne dostępu lub przy użyciu łatwo dostępnych informacji, które są zbierane w trakcie leczenia pacjentów dializowanych. Wiele badań zaobserwowało, że hemodynamicznie znaczące (>50%) zwężenie jest obecne u około 70 do 90% pacjentów, u których zidentyfikowano nieprawidłowości w monitorowaniu klinicznym.19
Podstawowym założeniem monitorowania i nadzoru dostępu naczyniowego jest to, że stenoza rozwija się w różnym czasie u większości AVF, a jeśli zostanie wykryta i skorygowana, można zapobiec nieadekwatnej dializie, ułatwić dojrzewanie i uniknąć zakrzepicy i utraty dostępu.20
Duże randomizowane badania kontrolowane są niewystarczające, aby jasno zidentyfikować idealne strategie nadzoru i korzyści z nadzoru, często wspierane jedynie przez badania obserwacyjne i małe, jednooośrodkowe, randomizowane badania kontrolowane.20
Skuteczność nadzoru nad AVF
Efektywność różnych metod nadzoru
Program nadzoru może zmniejszyć zachorowalność i śmiertelność związaną z powikłaniami AVF poprzez umożliwienie wczesnego wykrycia i szybkiej interwencji w przypadku przetok wysokiego ryzyka.21 Kosztowo efektywne sposoby poprawy wyników w tych typach dostępów naczyniowych obejmują formalne szkolenie personelu i innych pracowników służby zdrowia, aby lepiej identyfikować dysfunkcyjne przetoki poprzez badanie fizyczne, z dodaniem badań nadzorczych wspierających te ustalenia i profilaktyczną interwencję, gdy stwierdzi się stenozę.22
Dysfunkcja przepływu przetoki tętniczo-żylnej jest główną przyczyną zakrzepicy dostępu naczyniowego i utraty u pacjentów poddawanych hemodializie. Badania wykazały, że niskie wskaźniki przepływu dostępu są silnie związane z występowaniem zakrzepicy dostępu i późniejszą utratą przetok tętniczo-żylnych u pacjentów poddawanych hemodializie.23
Wytyczne K/DOQI z 2019 roku zalecają regularne badanie fizyczne AVF przez przeszkolonego dostawcę dializy zamiast rutynowego nadzoru AVF poprzez pomiar przepływu krwi dostępu, ponieważ istnieją niewystarczające dowody na jego pomiar. Wytyczne te komentują uzupełniającą rolę nadzoru w rutynowym monitorowaniu klinicznym, ponieważ terminowa identyfikacja VA z dysfunkcją przepływu jest kluczowa dla zachowania ich funkcji.24
Wśród metod nadzoru VA, pomiar Qa za pomocą UDM był łatwo stosowanym narzędziem ze względu na jego czułość i dokładność i może być wykonywany przy łóżku pacjenta częściej i regularniej bez dużego obciążenia pracą personelu dializacyjnego w porównaniu z innymi metodami, takimi jak ultrasonografia dopplerowska.24
Badania dotyczące skuteczności wczesnego wykrywania problemów z AVF
Badanie SONAR (Surveillance Of arterioveNous fistulAe using ultRasound) miało na celu zbadanie, czy protokołowany program nadzoru ultrasonograficznego dopplerowskiego może zidentyfikować, wkrótce po utworzeniu, potencjalnie naprawialne problemy w tych AVF, które następnie nie dojrzewają. Literatura dotycząca nadzoru ultrasonograficznego AVF jest sprzeczna. Może to odzwierciedlać różnice w rodzaju stosowanego nadzoru, rodzaju monitorowanej przetoki i dokładnej metodzie skanowania ultrasonograficznego.25
Niewiele badań próbowało wykorzystać ultrasonografię do charakterystyki wczesnego dojrzewania, bezpośrednio po utworzeniu przetoki, ale te, które to robią, sugerują, że udane dojrzewanie przetoki wiąże się z szybkim wzrostem przepływu w przetoce, nawet w pierwszym dniu po jej utworzeniu.26
Tylko 20% brytyjskich ośrodków dializacyjnych jest w stanie spełnić wytyczne Renal Association dotyczące dializowania ich populacji poprzez AVF. Liczne czynniki przyczyniają się do tego, ale wysoki wskaźnik wczesnych niepowodzeń, z aż 50% nowo powstałych przetok nieudannych w dojrzewaniu, jest niewątpliwie głównym czynnikiem.26
Badanie SONAR miało na celu wypełnienie tej luki w wiedzy poprzez ustalenie, czy nadzór ultrasonograficzny nowo utworzonych AVF może być wykorzystany do identyfikacji niewydolnych przetok. Badanie miało wykazać, czy ustrukturyzowany program nadzoru ultrasonograficznego dopplerowskiego dokładnie przewidzi nieprawidłowości strukturalne (takie jak hiperplazja błony wewnętrznej żył), które prowadzą do niepowodzenia nowo utworzonej przetoki w odpowiednim rozwoju i zapewnieniu skutecznego dostępu do dializy.26
Jeśli ultrasonografia dopplerowska dokładnie identyfikuje anatomicznie naprawialne zmiany, które zapobiegają dojrzewaniu (przetoka do uratowania), zostanie to wykorzystane do zasilenia i uzasadnienia drugiej fazy badania interwencyjnego, które dotyczy tego, czy terminowa interwencja chirurgiczna i/lub radiologiczna poprawia wskaźniki drożności przetoki.27
Ograniczenia nadzoru nad AVF
Kontrowersje dotyczące najlepszej strategii nadzoru w celu ustalenia i oceny stenoz żylnych nie zostały jeszcze rozwiązane. Uzasadnienie nadzoru opiera się na hipotezie, że postępująca stenoza może być dokładnie wykryta przez zmniejszony Qa i zwiększone ciśnienie żylne (VP) przed wystąpieniem zakrzepicy VA. Nawet jeśli nadzór Qa i badanie ultrasonograficzne, w połączeniu z przedwczesną korekcją istotnych hemodynamicznie zmian, zmniejsza ryzyko zakrzepicy i utraty dostępu, fałszywie dodatnie testy prowadziłyby do niepotrzebnych zabiegów interwencyjnych, które mogą ostatecznie promować dalszą hiperplazję neointimalną. Żadna obecna metoda nadzoru nie jest bez wad. Główne obawy dotyczące nadzoru Qa wiążą się z niską powtarzalnością w praktyce klinicznej, co odpowiada minimalnej wykrywalnej zmianie nawet do 25%, wątpliwej opłacalności jako jedynej strategii nadzoru i suboptymalnej zgodności między różnymi technikami pomiarowymi.28
Doskonała metoda nadzoru powinna być szybka, łatwa, dokładna, nieinwazyjna, niezależna od operatora i opłacalna. Jest jasne, że żadna z istniejących metod nie może spełnić takich oczekiwań sama, a podejście uniwersalne nie jest w stanie odpowiednio uchwycić różnorodności trajektorii funkcjonalnych AVF pomiędzy pacjentami i w ich obrębie.29
Aby rozwiązać te problemy, opracowano model ryzyka oparty na metodach uczenia maszynowego, przewidujący wystąpienie niewydolności AVF w ciągu trzech miesięcy. Model Niewydolności AVF (AVF-FM) ma na celu przewidywanie wystąpienia złożonego punktu końcowego niewydolności AVF w ciągu trzech miesięcy na podstawie rutynowo rejestrowanych informacji klinicznych łatwo dostępnych w systemach informacji zdrowotnej dla pacjentów dializowanych. Model opiera się na algorytmie XGBoost, iteracyjnej metodzie, gdzie na każdej iteracji dodawany jest nowy podmodel w celu skorygowania błędu predykcji poprzedniej iteracji.29
Model AVF-FM został opracowany przy użyciu informacji zebranych w Europejskiej Bazie Danych Klinicznych (EuCliD, Fresenius Medical Care, Deutschland GmbH, Wendel, Niemcy), dużej, międzynarodowej bazie danych obejmującej pacjentów dializowanych w ośrodkach. Ostateczny zestaw danych składał się z 13 369 pacjentów, którzy dostarczyli 113 592 pacjentów na kwartał. Gęstość występowania niewydolności AVF wynosiła 6,6 zdarzeń/100 pacjentokwartałów lub 26,4 zdarzeń/100 pacjentolat. Ostateczny model miał bardzo dobrą dokładność dyskryminacji. Obszar pod krzywą ROC (AUC-ROC) dla AVF-FM wynosił 0,80 (95% CI 0,79-0,81). Kalibracja modelu wykazała doskonałą reprezentację obserwowanego ryzyka niewydolności. Model Niewydolności AVF wykazał obiecującą wydajność dyskryminacji poprzez łączenie rutynowo zbieranych danych klinicznych, a także danych z czujników; dlatego Model Niewydolności AVF może potencjalnie umożliwić personalizację strategii nadzoru AVF opartą na ryzyku.30
Badania obserwacyjne nad skutecznością nadzoru AVF
Kohorta SONAR
W ramach badania SONAR oceniano wykonalność przeprowadzenia randomizowanego badania kontrolowanego, które bada, czy, poprzez informowanie o wczesnej i skutecznej interwencji ratunkowej przetok, które w przeciwnym razie byłyby nieudane, nadzór ultrasonograficzny dopplerowska rozwijających się przetok tętniczo-żylnych poprawia ich długoterminową drożność. W badaniu tym oceniano, czy wczesna ultrasonografia może przewidzieć dojrzewanie przetoki i długoterminową drożność. Pierwszorzędowym punktem końcowym było dojrzewanie przetoki w 10. tygodniu.31
Pierwotna drożność przetoki po 6 miesiącach dla wszystkich przetok wynosiła 76,6% (95% CI: 69,9% do 82,4%) i była wyższa po 6 miesiącach dla przetoki łokciowej niż dla przetoki nadgarstkowej (łokciowa: 83,0%, 95% CI 73,8% do 89,9%; nadgarstkowa: 70,4%, 95% CI 60,3% do 79,2%). Choć wczesna ultrasonografia może bardzo skutecznie przewidzieć dojrzewanie przetoki i jej długoterminową drożność, była tylko umiarkowanie dobra w identyfikacji tych, które prawdopodobnie nie dojrzeją lub zawiodą w ciągu 6 miesięcy.32
Z 333 utworzonych AVF, 65,8% dojrzało do 10 tygodni. Niedojrzewanie przetoki nadgarstkowej i łokciowej mogło być optymalnie modelowane z samych parametrów ultrasonograficznych z czwartego tygodnia, ale tylko z umiarkowanymi pozytywnymi wartościami predykcyjnymi (nadgarstek, 60,6% (95% CI 43,9-77,3); łokieć, 66,7% (48,9-84,4)). Co więcej, 40 (70,2%) z 57 AVF, które uległy zakrzepicy do 10 tygodnia, już zawiodło w momencie skanu w 4 tygodniu, co ogranicza potencjał procedur ratunkowych inicjowanych przez wyniki tego skanu do zmiany ogólnych wskaźników dojrzewania. Wczesny nadzór ultrasonograficzny może przewidzieć dojrzewanie przetoki, ale prawdopodobnie, w najlepszym przypadku, spowoduje tylko bardzo skromną poprawę drożności przetoki. Obliczenia mocy sugerują, że niepraktycznie duża liczba uczestników (1700) byłaby wymagana do formalnej oceny RCT.33
Inne badania obserwacyjne
W badaniu, które analizowało wyniki AVF-RC w stadium przeddializacyjnym, w którym przeprowadzono kliniczne i radiologiczne monitorowanie jego dojrzewania i leczono pierwotną niewydolność, analizowano 127 RC-AVF, które zostały umieszczone od stycznia 2009 do marca 2013 u 117 kolejnych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek G4 i G5 bez dializy. Monitorowanie dojrzewania RC-AVF przeprowadzono na dwa sposoby: badanie fizyczne w ciągu pierwszych 72 godzin po operacji, w czasie badania ultrasonograficznego i przy każdej wizycie kontrolnej. RC-AVF uznano za odpowiednie, jeśli było VA zarówno na początku HD, jak i przez pierwsze 3 miesiące dializy, bez konieczności innego VA lub centralnego cewnika żylnego (CVC), nawet jeśli w tym czasie wymagane było leczenie radiologiczne.34
Podsumowując, ultrasonografia była bardzo przydatna w badaniu dojrzewania VA w przeddializie, ponieważ pozwoliła: A) Określić stan naczyniowy pacjenta niezależnie od jego potencjalnych chorób współistniejących. B) Zdiagnozować niedojrzałą AVF i jej potencjalne przyczyny oraz ukierunkować jej leczenie. C) Zdiagnozować, w dojrzałych AVF, potencjalne powiązane zmiany, które początkowo mogą nie mieć reperkusji funkcjonalnych, ale mogą postępować i wymagać leczenia. D) Zdiagnozować pseudo-opóźnienie dojrzewania. E) Ilościowo określić przepływ naczyniowy. F) Zdiagnozować w niektórych przypadkach zmiany, które nie miały ekspresji klinicznej. Dlatego wszystkie powyższe okoliczności pokazują, że ultrasonografia w obserwacji dojrzewania oferuje przewagi nad wyłącznie kliniczną obserwacją, tak że powinny się one uzupełniać. W konkluzji, dzięki naszemu podejściu do VA w przeddializie osiągnęliśmy, że 80% naszych pacjentów mogło rozpocząć HD przy użyciu dystalnej AVF (76% promieniowo-odpromieniowej i 4% łokciowo-podstawnej), zapobiegając potencjalnym powikłaniom bardziej proksymalnego VA i dlatego zaoszczędziliśmy zasoby żylne, które mogą być istotne dla przyszłości naszych pacjentów.35
Przyszłe kierunki w nadzorze AVF
Rozwój technologii nadzoru
Biorąc pod uwagę silny negatywny wpływ niewydolności AVF na przeżycie, zachorowalność i jakość życia pacjentów, ostatnie wytyczne skupiają się na potencjalnych strategiach zachowania AVF. Wytyczne National Kidney Foundation (NKF) (KDOQI) zalecają okresowe badanie fizyczne (PE) AVF lub ocenę ultrasonograficzną jako podstawowe metody monitorowania w celu wykrycia dysfunkcji dostępu. Jednakże, nie ma dowodów na korzyści z rutynowego nadzoru AVF poprzez pomiar wewnątrz-dostępowego przepływu krwi (Qa) w celu poprawy drożności dostępu; niemniej jednak, jego ocenę należy rozważyć.36
Biorąc pod uwagę problemy związane z obecnymi metodami nadzoru, trwają prace nad innowacyjnymi technologiami, takimi jak Model Niewydolności AVF (AVF-FM), który wykorzystuje algorytmy uczenia maszynowego do przewidywania niewydolności AVF. Takie modele mogą potencjalnie umożliwić personalizację strategii nadzoru AVF w oparciu o ryzyko.29
Badania prowadzone nad nowymi funkcjonalnymi punktami końcowymi diagnostyki (wskaźnik oporu, R, i współczynnik spadku ciśnienia, Cp) zostały niedawno wykorzystane w badaniu pilotażowym na modelu świńskim. Nowe funkcjonalne punkty końcowe diagnostyki opierają się na fundamentalnych koncepcjach dynamiki płynów i są głównie prezentowane w dwóch głównych formach, w tym: (1) wskaźnik oporu (stosunek spadku ciśnienia do przepływu); i (2) współczynnik spadku ciśnienia (spadek ciśnienia znormalizowany przez ciśnienie dynamiczne).37
Rekomendacje dotyczące nadzoru AVF
Badanie fizyczne jest prostym, ale krytycznym testem z objawami takimi jak wydłużony czas po dializie hemodializy, współczynnik redukcji mocznika, obniżone poziomy Kt/V i zwiększone ciśnienie podczas dializy w monitorowaniu. Nadzór jest ważnym testem, który utrzymuje funkcję przetoki tętniczo-żylnej, unikając dializy przez niepotrzebne przewody i zmniejszając długość pobytu w szpitalu, tym samym poprawiając jakość życia pacjentów dializowanych. Przyszłe badania nad odpowiednim połączeniem aktywnego monitorowania klinicznego i dodatkowego nadzoru mogą stworzyć sformalizowany program monitorowania i nadzoru, zapewniający sposób na utrzymanie przetok tętniczo-żylnych i zapobieganie niepotrzebnym procedurom.38
Kilka wytycznych zaleca zarówno monitorowanie, jak i nadzór, aby ułatwić wczesne wykrycie VAF po konstrukcji VA. Pielęgniarki VA, zwane również koordynatorami VA lub menedżerami VA, odgrywają kluczową rolę w zapobieganiu VAF. Agresywny, wielodyscyplinarny program dostępu prowadzony przez pielęgniarki VA jest zalecany przez wytyczne ERBP (Stopień C1) i wytyczne Europejskiego Towarzystwa Chirurgii Naczyniowej (ESVS) (Klasa IIa).39
Przegląd systematyczny i metaanaliza Tonelli i współpracowników, która oceniała nadzór nad dostępami do hemodializy, wykazała, że nadzór nad przetoką zmniejszył ryzyko zakrzepicy bez przedłużania życia przetoki, a nadzór nad przeszczepem nie wykazał korzyści. Potrzebne są większe wieloośrodkowe badania randomizowane, aby ustalić rolę nadzoru. Badanie Tonelli i współpracowników zachęci do ponownego rozważenia obecnego zalecenia w wytycznych praktyki klinicznej, że przeszczepy powinny być poddawane rutynowemu nadzorowi przepływu.40
Zapobieganie niewydolności dostępu naczyniowego (VAF) jest kluczowe dla wszystkich dostawców opieki zdrowotnej zaangażowanych w terapię nerkozastępczą (RRT). W przeglądzie zaproponowano zapobieganie VAF w oparciu o następujące kryteria: (i) badanie przedoperacyjne, (ii) leki profilaktyczne dla VAF i (iii) utrzymanie VA poprzez monitorowanie i nadzór.39
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.