Brodawczakowłókniak kosmówkowy
Rokowania, prognozy i postęp choroby
Dermatofibrosarcoma protuberans (DFSP) to wolno rosnący nowotwór skóry o niskim lub pośrednim stopniu złośliwości, charakteryzujący się wysokim ryzykiem nawrotów miejscowych (20-50%) i niskim potencjałem przerzutowania (około 0,5% w klasycznej postaci). W ponad 90% przypadków obecna jest charakterystyczna translokacja t(17;22)(q22;q13) prowadząca do powstania fuzyjnego genu COL1A1-PDGFB. Pięcio- i dziesięcioletnie wskaźniki przeżycia wolnego od nawrotu wynoszą odpowiednio 86% i 76%. Czynniki pogarszające rokowanie to wiek >50 lat, wysoki indeks mitotyczny, dodatnie marginesy chirurgiczne, aneuploidia DNA, nadekspresja TP53 oraz obecność zmian włókniakomięsakowych. Wariant fibrosarcomatous DFSP (FS-DFSP) cechuje się agresywniejszym przebiegiem, z nawrotami miejscowymi u ponad 50% pacjentów i przerzutami u 10-15%, a także gorszą odpowiedzią na terapię imatynibem ze względu na utratę markera t(17;22).
Wprowadzenie do Dermatofibrosarcoma protuberans (Brodawczakowłókniak kosmówkowy)
Dermatofibrosarcoma protuberans (DFSP), w języku polskim znany jako brodawczakowłókniak kosmówkowy, to wolno rosnący nowotwór tkanki miękkiej skóry o niskim lub pośrednim stopniu złośliwości. Charakteryzuje się wysokim wskaźnikiem nawrotów miejscowych, ale niskim potencjałem przerzutowania. DFSP wykazuje charakterystyczną translokację t(17;22)(q22;q13), której efektem jest powstanie transkryptu fuzyjnego COL1A1-PDGFB w ponad 90% przypadków tego nowotworu.1 Pomimo miejscowej inwazyjności, która przejawia się rozrostem wypustek nowotworowych pod pozornie zdrową skórą, DFSP rzadko daje przerzuty – w klasycznej postaci ryzyko przerzutów szacuje się na zaledwie 0,5%.2
Wskaźniki przeżycia w DFSP
Rokowanie w brodawczakowłókniaku kosmówkowym jest generalnie dobre, szczególnie po chirurgicznym wycięciu z ujemnymi marginesami mikroskopowymi. Pięcio- i dziesięcioletnie wskaźniki przeżycia wolnego od nawrotu wynoszą odpowiednio 86% i 76%.34 Badania długoterminowe wykazują, że DFSP ma korzystne rokowanie przeżycia, nawet u pacjentów z przerzutami do węzłów chłonnych lub przerzutami odległymi.5
W retrospektywnym badaniu obejmującym pacjentów leczonych inhibitorami kinazy tyrozynowej (TKI) w terapii neoadjuwantowej, a następnie poddanych całkowitemu wycięciu chirurgicznemu, 85% pacjentów pozostawało wolnych od choroby po medianie obserwacji wynoszącej 64,8 miesiąca (95% przedział ufności 47,8; 109,3).6 Wskazuje to na długoterminową skuteczność takiego postępowania w przypadku miejscowo zaawansowanych i nieoperacyjnych przypadków DFSP.
Czynniki prognostyczne w DFSP
Czynniki negatywne rokowania
Zidentyfikowano kilka istotnych czynników, które wiążą się z gorszym rokowaniem w brodawczakowłókniaku kosmówkowym:37
- Wiek powyżej 50 lat – starszy wiek w momencie diagnozy związany jest z gorszym wynikiem klinicznym
- Wysoki indeks mitotyczny – zwiększona aktywność podziałów komórkowych
- Dodatnie marginesy chirurgiczne – niecałkowite usunięcie guza
- Zwiększona komórkowość guza
- Aneuploidia DNA – nieprawidłowa liczba chromosomów
- Nadekspresja genu TP53
- Obecność zmian włókniakomięsakowych w guzie
Niezależnymi czynnikami ryzyka zgonu specyficznego dla nowotworu są: wiek w momencie diagnozy, stopień histologiczny guza oraz jego wielkość. Pacjenci z guzami o średnicy ≥10 cm lub o III stopniu histologicznym wykazują znacznie wyższą śmiertelność specyficzną dla DFSP (odpowiednio 7,07% i 10,08%).5
Wariant FS-DFSP
Fibrosarcomatous DFSP (FS-DFSP) to znacznie bardziej agresywny wariant z nawrotem miejscowym występującym u ponad 50% pacjentów i przerzutami u 10% do 15% chorych.4 Utrata cytogenetycznego markera t(17,22) w wariancie FS-DFSP może reprezentować progresję złośliwości.7 Warianty włókniakomięsakowe DFSP pozbawione markera genetycznego translokacji między chromosomami 17 i 22 mogą nie reagować na imatynib, co dodatkowo pogarsza rokowanie.7
Leczenie FS-DFSP wymaga konsultacji z wielodyscyplinarnym, wyspecjalizowanym zespołem specjalistów ds. mięsaków tkanek miękkich. Agresywne leczenie FS-DFSP obejmuje odpowiednie szerokie wycięcie miejscowe (WLE) z czystymi marginesami chirurgicznymi lub chirurgię mikrograficzną Mohsa (MMS). Radioterapia uzupełniająca i terapia celowana mogą być stosowane w celu zmniejszenia częstości występowania zarówno nawrotów miejscowych, jak i przerzutów.4
Nawroty miejscowe i przerzuty
Nawrót miejscowy stanowi główny problem po wycięciu chirurgicznym brodawczakowłókniaka kosmówkowego. Częstość nawrotów miejscowych waha się od 20% do 50%, szczególnie przy dodatnich marginesach.3 Mediana czasu od wycięcia do nawrotu miejscowego wynosi od 32 do 38 miesięcy.34
Pomimo rzadkości przerzutów, ogólne ryzyko rozwoju choroby przerzutowej wynosi około 5%, w tym 1% z przerzutami do regionalnych węzłów chłonnych i 4% z przerzutami odległymi. Zajęcie regionalnych węzłów chłonnych stanowi oznakę złego rokowania; większość takich pacjentów umiera w ciągu 2 lat.2
W przypadkach śmiertelnych mediana czasu przeżycia wynosiła 41 miesięcy (zakres: 12-18 miesięcy), a pacjenci ci mieli znacznie większe guzy (mediana wielkości guza: 63 vs 30 mm), więcej guzów stopnia III (54,6% vs 15,6%) i wyższy odsetek mężczyzn (62,9% vs 47,0%).5
Wpływ metod leczenia na rokowanie
Leczenie chirurgiczne
Zakres wycięcia chirurgicznego determinuje rokowanie dla pacjenta. Aby zmniejszyć wskaźnik nawrotów miejscowych, stosuje się szerokie wycięcie chirurgiczne z odpowiednimi marginesami lub technikę Mohsa, przy czym ta druga zapewnia lepsze wyniki.7 Pod warunkiem, że margines chirurgiczny jest ujemny, rokowanie jest uważane za bardzo dobre. Nawet izolowana obecność dodatniego marginesu nie jest nadmiernie niepokojąca, o ile nie występują inne czynniki wysokiego ryzyka.8
Radioterapia i leczenie celowane
Częstość nawrotów miejscowych może zostać obniżona dzięki zastosowaniu radioterapii jako terapii adiuwantowej pooperacyjnej. Dotyczy to nawet pacjentów, którzy mieli dodatnie lub wątpliwe marginesy po operacji, czyli tych, u których występuje choroba resztkowa.8
Terapia neoadjuwantowa inhibitorami kinazy tyrozynowej (imatynib lub pazopanib), a następnie całkowita operacja z analizą mikroskopową jest skuteczną strategią w przypadku miejscowo zaawansowanego i nieoperacyjnego DFSP, zapewniającą trwałe przeżycie wolne od nawrotu choroby miejscowej. Strategia ta jest skuteczna również w przypadku DFSP z transformacją.6
Zalecenia dotyczące nadzoru po leczeniu
Ze względu na ryzyko nawrotów miejscowych, obowiązkowy długoterminowy nadzór w odstępach od 6 do 12 miesięcy jest zalecany po leczeniu brodawczakowłókniaka kosmówkowego.34 Kilka badań sugeruje, że pacjenci powinni być poddawani kontroli co 6 miesięcy przez pierwsze pięć lat, a następnie co roku.3
W niektórych przypadkach, gdy czynniki wskazują na niskie ryzyko, a lokalizacja choroby jest taka, że usunięcie jest bardzo trudne, można pozostawić ją pod ścisłym nadzorem ze względu na trudność leczenia i ogólnie dobre rokowanie.8 Jednak w przypadku wariantu FS-DFSP lub obecności innych czynników wysokiego ryzyka, pacjenci powinni przejść całkowitą resekcję, aby osiągnąć czysty margines za wszelką cenę.8
Podsumowanie prognostyczne
Dermatofibrosarcoma protuberans (brodawczakowłókniak kosmówkowy) jest nowotworem o niskim stopniu złośliwości z dobrym rokowaniem i wysokim wskaźnikiem przeżycia, nawet u pacjentów z dodatnimi węzłami chłonnymi lub przerzutami odległymi.5 Ryzyko zgonu jest znacznie większe w niektórych wyjątkowych przypadkach, takich jak guzy o stopniu histologicznym III lub o wielkości przekraczającej 10 cm.5 Szczególną uwagę należy zwrócić na wariant FS-DFSP, który wymaga bardziej agresywnego leczenia i ściślejszego nadzoru ze względu na wyższe ryzyko nawrotów i przerzutów.4
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.