Grupy leków

Grupy leków, strona 22 z 33

• leki stosowane w leczeniu wad wrodzonych serca

  Leki stosowane w leczeniu wad wrodzonych serca stanowią istotny element terapii farmakologicznej wspierającej leczenie chirurgiczne lub interwencyjne tych schorzeń. Ich głównym celem jest kontrolowanie objawów, zapobieganie powikłaniom oraz przygotowanie pacjenta do zabiegu operacyjnego. Działanie tych leków skupia się na regulacji przepływu krwi, kontroli ciśnienia tętniczego, zmniejszeniu obciążenia serca oraz zapobieganiu niewydolności serca.

• leki neutralizujące heparynę

  Leki neutralizujące heparynę to preparaty stosowane do odwrócenia przeciwkrzepliwego działania heparyny niefrakcjonowanej (HNF) oraz heparyn drobnocząsteczkowych (LMWH). Ich działanie polega na wiązaniu się z cząsteczkami heparyny, co prowadzi do neutralizacji jej aktywności antykoagulacyjnej. Stosowane są w przypadkach wystąpienia powikłań krwotocznych podczas terapii heparyną lub w sytuacjach, gdy konieczne jest szybkie przerwanie działania przeciwkrzepliwego, np. przed zabiegami chirurgicznymi.

• leki miejscowo wysuszające

  Leki miejscowo wysuszające to grupa preparatów, których głównym działaniem jest zmniejszenie wilgotności skóry poprzez osuszanie powierzchni naskórka. Działają one poprzez absorpcję nadmiaru wilgoci, co pomaga w leczeniu stanów zapalnych skóry, drobnych uszkodzeń naskórka oraz zapobiega maceracji skóry. Wysuszające działanie tych leków sprzyja również hamowaniu rozwoju drobnoustrojów, które preferują wilgotne środowisko.

• środki wysuszające

  Środki wysuszające (osuszające), to grupa preparatów stosowanych miejscowo, głównie w dermatologii, w celu zmniejszenia wilgotności skóry poprzez absorpcję nadmiaru wydzieliny, potu lub wody. Działają poprzez tworzenie bariery ochronnej, która wiąże wilgoć i przyspiesza gojenie zmian skórnych, szczególnie tych wysiękowych, jak również łagodzi podrażnienia i świąd.

• środki ściągające

  Środki ściągające (laksacyjne, przeczyszczające) to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych w leczeniu zaparć oraz w przygotowaniu pacjenta do zabiegów diagnostycznych lub operacyjnych przewodu pokarmowego. Ich działanie polega na zwiększeniu objętości lub zmiękczeniu mas kałowych, przyspieszeniu pasażu jelitowego lub zwiększeniu wydzielania wody do światła jelita.

• leki wysuszające

  Leki wysuszające (inaczej astringenty) to grupa preparatów działających ściągająco na tkanki, powodujących zmniejszenie wydzielania płynów i miejscowe obkurczenie naczyń krwionośnych. Działają poprzez wytrącanie białek powierzchniowych, tworząc warstwę ochronną na skórze lub błonach śluzowych, co zmniejsza wydzielanie, krwawienie i stan zapalny.

• leki osłaniające skórę

  Leki osłaniające skórę to preparaty stosowane do tworzenia fizycznej bariery ochronnej na powierzchni skóry. Ich głównym zadaniem jest zabezpieczenie skóry przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi, takimi jak czynniki drażniące, alergeny, promieniowanie UV, a także przed nadmierną utratą wody. Działają one poprzez tworzenie okluzyjnej warstwy na powierzchni naskórka, która chroni przed penetracją substancji drażniących oraz pomaga w utrzymaniu prawidłowego nawilżenia.

• leki stosowane w polineuropatii cukrzycowej

  Polineuropatia cukrzycowa to jedno z najczęstszych powikłań cukrzycy, charakteryzujące się uszkodzeniem nerwów obwodowych, co prowadzi do bólu, drętwienia i mrowienia, najczęściej w kończynach dolnych. Leczenie farmakologiczne polineuropatii cukrzycowej ma na celu przede wszystkim łagodzenie objawów bólowych oraz spowalnianie progresji uszkodzeń nerwów.

• leki hamujące wydzielanie kwasu solnego

  Leki hamujące wydzielanie kwasu solnego to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych w leczeniu chorób związanych z nadmierną produkcją kwasu solnego w żołądku. Działają one poprzez różne mechanizmy prowadzące do zmniejszenia wydzielania kwasu, co pomaga w gojeniu się uszkodzeń błony śluzowej przewodu pokarmowego i łagodzeniu objawów związanych z nadkwaśnością.

• leki wiążące potas

  Leki wiążące potas to preparaty stosowane w leczeniu hiperkaliemii (podwyższonego poziomu potasu we krwi). Działają w przewodzie pokarmowym, wiążąc jony potasu i umożliwiając ich wydalanie z kałem, co zapobiega wchłanianiu potasu do krwiobiegu. Jest to szczególnie istotne u pacjentów z niewydolnością nerek, którzy mają ograniczoną zdolność do wydalania potasu z moczem.

• żywice jonowymienne

  Żywice jonowymienne to grupa leków hipolipemizujących, które działają poprzez wiązanie kwasów żółciowych w przewodzie pokarmowym, zapobiegając ich reabsorpcji. W konsekwencji zwiększają one wydalanie cholesterolu z organizmu, co prowadzi do obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego i frakcji LDL w surowicy. Organizm, aby uzupełnić utracone kwasy żółciowe, wykorzystuje zapasy cholesterolu do ich syntezy, co dodatkowo obniża jego poziom we krwi.

• leki przeciwtrądowe

  Leki przeciwtrądowe to preparaty stosowane w leczeniu trądziku pospolitego (acne vulgaris) oraz innych form trądziku, jak trądzik różowaty czy trądzik młodzieńczy. Ich działanie ukierunkowane jest na zwalczanie podstawowych przyczyn trądziku: nadmiernego wydzielania sebum, kolonizacji bakteryjnej (głównie Cutibacterium acnes), zapalenia oraz nieprawidłowego rogowacenia naskórka.

• leki stosowane w chorobach górnych dróg oddechowych

  Leki stosowane w chorobach górnych dróg oddechowych obejmują szeroką gamę preparatów, które mają na celu łagodzenie objawów i leczenie schorzeń takich jak zapalenie zatok, przeziębienie, zapalenie gardła, zapalenie krtani czy alergiczny nieżyt nosa. Działają one poprzez zmniejszenie stanu zapalnego, udrożnienie nosa, łagodzenie bólu gardła, hamowanie kaszlu lub rozrzedzanie wydzieliny.

• leki uszczelniające naczynia krwionośne

  Leki uszczelniające naczynia krwionośne to grupa preparatów o działaniu angioprotektorowym, których głównym zadaniem jest zwiększenie integralności ścian naczyń włosowatych, zmniejszenie ich przepuszczalności oraz poprawa mikrokrążenia. Działają one poprzez wzmocnienie struktury śródbłonka naczyniowego, redukcję stanów zapalnych w obrębie naczyń oraz normalizację przepływu krwi w mikrokrążeniu.

• leki pomocnicze w chorobach układu oddechowego

  Leki pomocnicze w chorobach układu oddechowego stanowią szeroką grupę preparatów, które uzupełniają podstawowe leczenie schorzeń dróg oddechowych. Stosowane są jako wsparcie terapii głównej, zmniejszając nasilenie objawów, poprawiając komfort pacjenta oraz usprawniając oczyszczanie dróg oddechowych.

• leki zmniejszające przekrwienie błony śluzowej nosa (sympatykomimetyki)

  Leki zmniejszające przekrwienie błony śluzowej nosa, znane jako sympatykomimetyki (lub alfa-adrenomimetyki), są grupą leków stosowanych do objawowego leczenia niedrożności nosa. Działają poprzez stymulację receptorów alfa-adrenergicznych w naczyniach krwionośnych błony śluzowej nosa, co prowadzi do ich obkurczenia (wazokonstrykcji), zmniejszenia przekrwienia i obrzęku, a w konsekwencji – poprawy drożności nosa i ułatwienia oddychania.

• leki przeciwgazowe

  Leki przeciwgazowe (karminatywa) to grupa preparatów, które pomagają w usuwaniu nadmiaru gazów z przewodu pokarmowego oraz zapobiegają ich tworzeniu. Działają poprzez zmniejszenie napięcia powierzchniowego pęcherzyków gazu w jelitach, co prowadzi do ich łączenia się w większe bańki, które łatwiej są wydalane. Dodatkowo niektóre z nich mogą stymulować perystaltykę jelit, ułatwiając przemieszczanie się gazów i ich wydalanie.

• leki stosowane podczas hemodializy

  Leki stosowane podczas hemodializy to szeroka grupa preparatów, których celem jest wspomaganie procesu dializoterapii, zapobieganie jej powikłaniom oraz leczenie chorób współistniejących u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością nerek. Podstawowym zadaniem tych leków jest zapewnienie skutecznego i bezpiecznego przebiegu hemodializy, która stanowi metodę oczyszczania krwi z toksyn i nadmiaru płynów u pacjentów z niewydolnością nerek.

• leki wspomagające regenerację błony śluzowej nosa

  Leki wspomagające regenerację błony śluzowej nosa to preparaty stosowane w celu przyspieszenia gojenia się nabłonka nosowego i odbudowy jego funkcji ochronnych. Działają one poprzez nawilżanie, oczyszczanie i dostarczanie substancji odżywczych niezbędnych do prawidłowej regeneracji tkanki. Ich stosowanie jest szczególnie istotne po stanach zapalnych, urazach mechanicznych, zabiegach chirurgicznych oraz w przypadku przewlekłego stosowania leków obkurczających naczynia krwionośne.

• leki gastroprokinetyczne

  Leki gastroprokinetyczne to grupa preparatów farmakologicznych zwiększających motorykę przewodu pokarmowego, szczególnie żołądka i jelit. Działają one poprzez przyspieszenie opróżniania żołądka i pasażu jelitowego, usprawniając przemieszczanie treści pokarmowej w przewodzie pokarmowym. Ich mechanizm działania polega głównie na wpływie na receptory dopaminowe, serotoninowe oraz cholinergiczne w układzie pokarmowym.

• leki przeciwzapalne do nosa

  Leki przeciwzapalne do nosa to grupa preparatów stosowanych głównie w leczeniu alergicznego nieżytu nosa, zapalenia zatok oraz innych stanów zapalnych błony śluzowej nosa. Ich działanie polega na hamowaniu reakcji zapalnej poprzez blokowanie uwalniania mediatorów zapalenia oraz zmniejszanie przepuszczalności naczyń krwionośnych, co prowadzi do redukcji obrzęku, wydzieliny oraz świądu i kichania.

• leki substytucyjne w leczeniu uzależnień

  Leki substytucyjne w leczeniu uzależnień to farmakoterapia stosowana głównie w przypadku uzależnienia od opioidów, której celem jest zastąpienie przyjmowanego nielegalnie narkotyku legalnym środkiem farmakologicznym o podobnym działaniu, ale podawanym w kontrolowanych warunkach. Terapia substytucyjna nie tylko zmniejsza ryzyko występowania objawów abstynencyjnych, ale również ogranicza zachowania kryminogenne związane z pozyskiwaniem narkotyków, redukuje ryzyko zakażeń HIV, HCV oraz zgonów z powodu przedawkowania.

• leki przeciwbólowe pomocnicze

  Leki przeciwbólowe pomocnicze (koanalgetyki) to substancje, które pierwotnie nie zostały opracowane jako środki przeciwbólowe, ale wykazują działanie analgetyczne w określonych rodzajach bólu. Stosowane są w terapii bólu przewlekłego, zwłaszcza neuropatycznego, jako uzupełnienie klasycznych analgetyków. Ich mechanizm działania polega na modulacji szlaków przewodzenia bólu poprzez wpływ na różne receptory i neuroprzekaźniki w układzie nerwowym.

• wziewne kortykosteroidy

  Wziewne kortykosteroidy (ICS – Inhaled Corticosteroids) to grupa leków przeciwzapalnych stosowanych głównie w terapii chorób obturacyjnych dróg oddechowych, takich jak astma oskrzelowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Ich działanie polega na zmniejszaniu stanu zapalnego w drogach oddechowych poprzez hamowanie migracji i aktywacji komórek zapalnych oraz zmniejszanie wydzielania mediatorów zapalenia. Dzięki podaniu wziewnemu działają miejscowo w płucach, co minimalizuje ryzyko działań ogólnoustrojowych.

• leki złożone do inhalacji

  Leki złożone do inhalacji to preparaty zawierające co najmniej dwie substancje czynne w jednym inhalatorze, co zapewnia jednoczesne dostarczenie różnych leków bezpośrednio do dróg oddechowych. Najczęściej stosowane są w leczeniu przewlekłych chorób układu oddechowego, szczególnie astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Taka forma terapii łączonej pozwala na osiągnięcie efektu synergistycznego, gdzie działanie jednego leku wzmacnia efekt drugiego.

• leki stosowane w endokrynologii

  Leki stosowane w endokrynologii stanowią szeroką grupę preparatów mających na celu regulację funkcji układu hormonalnego. Działają poprzez uzupełnianie niedoborów hormonów, hamowanie ich nadmiernej produkcji lub modyfikację wrażliwości tkanek na hormony. Są stosowane w leczeniu zaburzeń tarczycy, przysadki mózgowej, nadnerczy, trzustki oraz gonad.

• leki na łysienie

  Leki na łysienie to grupa preparatów stosowanych w terapii różnych form wypadania włosów, przede wszystkim łysienia androgenowego (AGA), które jest najczęstszą przyczyną utraty włosów zarówno u mężczyzn, jak i kobiet. Działają one poprzez hamowanie procesu miniaturyzacji mieszków włosowych, stymulację wzrostu włosów lub blokowanie działania hormonów odpowiedzialnych za łysienie.

• leki stosowane w dolegliwościach menopauzalnych

  Leki stosowane w dolegliwościach menopauzalnych obejmują szeroką gamę preparatów ukierunkowanych na łagodzenie objawów związanych z okresem klimakterium. Ich działanie jest nakierowane na wyrównanie niedoborów hormonalnych (głównie estrogenów i progesteronu), które odpowiadają za większość uciążliwych objawów menopauzalnych, oraz łagodzenie dolegliwości somatycznych i psychicznych towarzyszących menopauzie.

• leki przeciwhiperkalcemiczne

  Leki przeciwhiperkalcemiczne to grupa preparatów stosowanych w leczeniu hiperkalcemii, czyli podwyższonego stężenia wapnia w surowicy krwi. Hiperkalcemia może być wywołana przez różne schorzenia, w tym pierwotną nadczynność przytarczyc, nowotwory złośliwe (zwłaszcza szpiczak mnogi, rak piersi, rak płuc), sarkoidozę czy przedawkowanie witaminy D. Leki te działają poprzez zmniejszenie wchłaniania wapnia z przewodu pokarmowego, zwiększenie jego wydalania przez nerki lub hamowanie resorpcji kości.

• osoczozastępcze

  Osoczozastępcze to grupa preparatów medycznych stosowanych do uzupełniania objętości krwi krążącej, głównie w stanach wstrząsu hipowolemicznego, krwotoków czy odwodnienia. Działają poprzez zwiększenie objętości osocza, poprawę perfuzji tkankowej i utrzymanie prawidłowego ciśnienia onkotycznego.

• płyny do terapii nerkozastępczej

  Płyny do terapii nerkozastępczej to specjalnie skomponowane roztwory stosowane w zabiegach dializacyjnych, które mają na celu oczyszczanie krwi z toksyn i wyrównywanie zaburzeń wodno-elektrolitowych u pacjentów z niewydolnością nerek. Ich głównym zadaniem jest stworzenie odpowiedniego środowiska dla wymiany cząsteczek między krwią pacjenta a płynem dializacyjnym zgodnie z zasadami dyfuzji, ultrafiltracji i konwekcji.

• leki do antykoagulacji miejscowej

  Leki do antykoagulacji miejscowej to grupa preparatów stosowanych bezpośrednio w miejscu zabiegu lub na określony obszar ciała w celu zapobiegania miejscowemu krzepnięciu krwi. W przeciwieństwie do leków przeciwkrzepliwych podawanych ogólnoustrojowo, działają one głównie w miejscu aplikacji, minimalizując ryzyko efektów ogólnoustrojowych.

• płyn do ciągłej terapii nerkozastępczej

  Płyny do ciągłej terapii nerkozastępczej (CRRT – Continuous Renal Replacement Therapy) to specjalistyczne roztwory stosowane podczas długotrwałych zabiegów oczyszczania krwi u pacjentów z ostrą niewydolnością nerek, szczególnie w stanie krytycznym. W przeciwieństwie do tradycyjnej hemodializy, która trwa kilka godzin, CRRT działa w sposób ciągły (24h/dobę), zapewniając łagodniejsze i bardziej fizjologiczne oczyszczanie krwi oraz kontrolę bilansu płynów.

• leki obniżające stężenie parathormonu

  Leki obniżające stężenie parathormonu (PTH) to grupa preparatów stosowanych głównie w leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc, która często towarzyszy przewlekłej chorobie nerek. Ich działanie polega na zmniejszaniu sekrecji PTH poprzez różne mechanizmy, co pomaga w kontroli zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej.

• preparat złożony do żywienia pozajelitowego

  Preparaty złożone do żywienia pozajelitowego to specjalistyczne mieszaniny substancji odżywczych, dostarczające pacjentom niezbędnych składników pokarmowych drogą dożylną, z pominięciem przewodu pokarmowego. Stosowane są u osób, które nie mogą przyjmować pokarmu drogą doustną lub enteralną (przez przewód pokarmowy) w ilości zaspokajającej potrzeby organizmu.

• preparat wieloskładnikowy dożylnego żywienia

  Preparaty wieloskładnikowe do żywienia dożylnego to kompleksowe mieszaniny dostarczające organizmowi niezbędnych składników odżywczych drogą dożylną. Stosowane są u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów drogą doustną lub enteralną, bądź gdy przewód pokarmowy nie jest w stanie zapewnić odpowiedniego odżywienia. Preparaty te zawierają aminokwasy, węglowodany, tłuszcze, elektrolity, witaminy i pierwiastki śladowe w jednej zawiesinie, dostosowanej do indywidualnych potrzeb pacjenta.

• leki na zatoki

  Leki na zatoki to szeroka grupa preparatów stosowanych w leczeniu zapalenia zatok przynosowych (sinusitis). Działają one na różne objawy tego schorzenia, takie jak obrzęk błony śluzowej, stan zapalny, niedrożność nosa, nadmierne wydzielanie śluzu oraz ból.

• leki stosowane w chorobach dróg oddechowych

  Leki stosowane w chorobach dróg oddechowych stanowią szeroką grupę preparatów farmakologicznych wykorzystywanych w leczeniu i łagodzeniu objawów schorzeń układu oddechowego. Działają one na różne mechanizmy patofizjologiczne związane z chorobami takimi jak astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), mukowiscydoza, zapalenie oskrzeli czy zapalenie płuc.

• leki stosowane w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy

  Leki stosowane w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy to grupa preparatów farmakologicznych, których głównym celem jest redukcja wydzielania kwasu solnego w żołądku, ochrona błony śluzowej oraz zwalczanie zakażenia Helicobacter pylori. Choroba wrzodowa jest schorzeniem przewlekłym, charakteryzującym się powstawaniem ubytków w błonie śluzowej żołądka lub dwunastnicy, co wymaga kompleksowego podejścia terapeutycznego.

• leki do eradykacji Helicobacter pylori

  Leki do eradykacji Helicobacter pylori to grupa preparatów stosowanych w leczeniu zakażeń bakterią Helicobacter pylori, która jest głównym czynnikiem etiologicznym zapalenia błony śluzowej żołądka, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz zwiększa ryzyko rozwoju raka żołądka. Terapia eradykacyjna ma na celu całkowitą eliminację bakterii z organizmu.

• leki przeciwartretyczne

  Leki przeciwartetyczne (przeciwdnawe) to grupa leków stosowanych w leczeniu dny moczanowej (artretyzmu). Działają one poprzez obniżanie stężenia kwasu moczowego we krwi, zapobieganie jego odkładaniu się w stawach oraz hamowanie reakcji zapalnej związanej z obecnością kryształów moczanowych w tkankach.

• leki stosowane w dnie moczanowej

  Leki stosowane w dnie moczanowej mają na celu obniżenie stężenia kwasu moczowego we krwi (leki przeciwhiperurykemiczne) oraz łagodzenie ostrych ataków tej choroby. Działają one poprzez hamowanie syntezy kwasu moczowego, zwiększenie jego wydalania przez nerki lub przekształcanie go w rozpuszczalną formę.

• leki stosowane w nagłych przypadkach

  Leki stosowane w nagłych przypadkach to specjalna grupa preparatów farmaceutycznych przeznaczonych do szybkiego użycia w sytuacjach zagrożenia życia lub zdrowia. Ich głównym zadaniem jest natychmiastowe działanie mające na celu stabilizację funkcji życiowych pacjenta, złagodzenie objawów zagrażających życiu lub zapobieganie poważnym powikłaniom do czasu uzyskania specjalistycznej pomocy medycznej.

• leki do znieczulenia ogólnego (uzupełniające)

  Leki do znieczulenia ogólnego uzupełniające stanowią ważną grupę środków farmakologicznych stosowanych w anestezjologii, które wspierają główne leki anestetyczne w uzyskaniu pełnego znieczulenia ogólnego. Ich zadaniem jest uzupełnienie działania leków anestetycznych, zapewnienie amnezji, zniesienie odruchów, zwiotczenie mięśni i/lub modyfikacja odpowiedzi układu autonomicznego na bodźce chirurgiczne.

• preparat z pierwiastkami śladowymi

  Preparaty z pierwiastkami śladowymi zawierają mikroelementy niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu, które są potrzebne w ilościach mniejszych niż 100 mg/dobę. Pełnią one kluczowe funkcje jako kofaktory enzymów, regulują procesy metaboliczne oraz uczestniczą w syntezie białek, hormonów i kwasów nukleinowych.

• suplement pierwiastków śladowych

  Suplementy pierwiastków śladowych to preparaty zawierające mikroelementy niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu, występujące naturalnie w bardzo małych ilościach. Ich rola jest kluczowa w licznych procesach metabolicznych, enzymatycznych oraz immunologicznych, mimo że organizm potrzebuje ich w ilościach mierzonych w mikrogramach lub miligramach na dobę.

• emulsje tłuszczowe

  Emulsje tłuszczowe to preparaty stosowane w żywieniu pozajelitowym, które dostarczają pacjentom niezbędnych kwasów tłuszczowych i stanowią skoncentrowane źródło energii. Są to stabilne dyspersje oleju w wodzie, zazwyczaj zawierające 10-30% tłuszczu, które można podawać dożylnie. Emulsje tłuszczowe stanowią istotny składnik całkowitego żywienia pozajelitowego (TPN), dostarczając do 40% całkowitej podaży energii.

• preparaty lipidowe

  Preparaty lipidowe to grupa leków stosowanych w leczeniu zaburzeń gospodarki lipidowej, przede wszystkim hiperlipidemii i dyslipidemii. Działają poprzez różne mechanizmy obniżania stężenia lipidów we krwi, szczególnie cholesterolu LDL („złego cholesterolu”) i trójglicerydów, co przekłada się na zmniejszenie ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych.

• leki stosowane w niedoborach elektrolitów

  Leki stosowane w niedoborach elektrolitów to preparaty przeznaczone do uzupełniania niedoborów jonów nieorganicznych w organizmie. Elektrolity są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania komórek, utrzymania homeostazy, przewodnictwa nerwowego, skurczów mięśni i wielu innych procesów fizjologicznych. Niedobory elektrolitów mogą wynikać z różnych przyczyn, takich jak nadmierna utrata (biegunka, wymioty, nadmierne pocenie się), niewystarczające spożycie, zaburzenia wchłaniania lub działanie leków (np. diuretyków).

• generatory radionuklidów

  Generatory radionuklidów (zwane także generatorami radioizotopowymi) to urządzenia służące do uzyskiwania krótkotrwałych izotopów promieniotwórczych z dłużej żyjących izotopów macierzystych. Ich działanie opiera się na rozpadzie promieniotwórczym izotopu macierzystego i oddzieleniu powstającego izotopu pochodnego za pomocą różnych technik chromatograficznych lub ekstrakcyjnych. Generatory umożliwiają otrzymywanie radioizotopów bezpośrednio w placówkach medycznych, bez konieczności posiadania reaktora jądrowego lub cyklotronu.