zaburzenia mikcji
Zaburzenia mikcji (oddawania moczu) obejmują szereg dysfunkcji związanych z procesem opróżniania pęcherza moczowego. Mogą przyjmować formę trudności w rozpoczęciu mikcji, słabego lub przerywanego strumienia moczu, uczucia niepełnego opróżnienia pęcherza, konieczności silnego parcia podczas oddawania moczu lub nietrzymania moczu.
Etiologia zaburzeń mikcji jest różnorodna i obejmuje m.in. przeszkodę podpęcherzową (np. przerost prostaty u mężczyzn), dysfunkcje neurologiczne (np. choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane, udar mózgu), infekcje układu moczowego, urazy rdzenia kręgowego, czy zaburzenia mięśni dna miednicy. Także niektóre leki mogą wpływać na funkcje dolnych dróg moczowych.
Diagnostyka zaburzeń mikcji obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, analizę dzienniczka mikcji, badania laboratoryjne moczu i krwi, badania obrazowe oraz badania urodynamiczne. W niektórych przypadkach wskazana jest również ocena neurologiczna lub endoskopowa (cystoskopia).
Leczenie zaburzeń mikcji zależy od ich przyczyny i może obejmować farmakoterapię (m.in. leki alfa-adrenolityczne, cholinolityczne lub cholinomimetyczne), fizjoterapię mięśni dna miednicy, neuromodulację, cewnikowanie przerywane lub stałe, a w wybranych przypadkach – interwencję chirurgiczną. Istotnym elementem terapii jest również edukacja pacjenta w zakresie treningu pęcherza i odpowiednich nawyków mikcyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Triveram 20 mg + 10 mg + 10 mg
Triveram to preparat złożony zawierający atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę, stosowany w terapii schorzeń sercowo-naczyniowych. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania zgodnie z MedDRA. Do najczęstszych działań należą zapalenie nosa i gardła (często przy atorwastatynie), hiperglikemia (często przy atorwastatynie), senność (często przy amlodypinie), zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (często przy peryndoprylu i amlodypinie), ból głowy (często przy wszystkich składnikach), nudności, wymioty, biegunka, zaparcia oraz zmienione wyniki badań czynności wątroby i zwiększona aktywność kinazy kreatynowej. Rzadziej obserwuje się poważne reakcje hematologiczne (małopłytkowość, agranulocytoza, pancytopenia), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka), rabdomiolizę, miopatię oraz zaburzenia czynności wątroby i nerek, które mogą wymagać natychmiastowego przerwania terapii.
agranulocytoza, ból głowy, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, impotencja, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójne widzenie, podwyższona kinaza kreatynowa, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, schorzenie sercowo-naczyniowe, SIADH, składniki leku Triveram, skurcze mięśni, szum uszny, udar mózgu, zaburzenia mikcji, zaburzenie rytmu serca, zapalenie nosa i gardła, zapalenie śluzówki nosa, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona