syrolimus
Syrolimus (sirolimus) to lek immunosupresyjny należący do grupy inhibitorów mTOR (mammalian Target of Rapamycin). Pierwotnie został wyizolowany z bakterii Streptomyces hygroscopicus występującej w glebie Wyspy Wielkanocnej (Rapa Nui), stąd jego alternatywna nazwa – rapamycyna.
Mechanizm działania syrolimusa polega na hamowaniu aktywności kinazy mTOR, co prowadzi do zahamowania proliferacji limfocytów T i B, przez co blokuje odpowiedź immunologiczną organizmu. W przeciwieństwie do inhibitorów kalcyneuryny (cyklosporyna, takrolimus), syrolimus nie blokuje syntezy cytokin przez limfocyty T.
Syrolimus znajduje zastosowanie głównie w profilaktyce odrzucania przeszczepów narządowych, szczególnie nerek, często w schematach leczenia skojarzonym z innymi lekami immunosupresyjnymi. Ze względu na właściwości antyproliferacyjne jest również wykorzystywany w stentach uwalniających lek, zapobiegając restenozie naczyń wieńcowych po angioplastyce.
Do najczęstszych działań niepożądanych syrolimusa należą: hiperlipidemia, trombocytopenia, niedokrwistość, zaburzenia gojenia ran, obrzęki obwodowe, biegunka oraz zwiększone ryzyko infekcji. Lek charakteryzuje się wąskim indeksem terapeutycznym, co wymaga regularnego monitorowania jego stężenia we krwi pacjenta.