stabilna dławica piersiowa
Stabilna dławica piersiowa to zespół objawów klinicznych charakteryzujący się uczuciem bólu, ucisku lub dyskomfortu w klatce piersiowej, najczęściej o charakterze zamostkowym. Dolegliwości te są wywoływane przez wysiłek fizyczny, stres emocjonalny, ekspozycję na zimno lub obfity posiłek, a ustępują po odpoczynku lub przyjęciu nitrogliceryny.
Patofizjologicznym podłożem stabilnej dławicy piersiowej jest zwykle miażdżyca tętnic wieńcowych powodująca ich zwężenie, co skutkuje przejściowym niedokrwieniem mięśnia sercowego podczas zwiększonego zapotrzebowania na tlen. W przeciwieństwie do ostrego zespołu wieńcowego, w stabilnej dławicy objawy mają przewidywalny charakter i podobne nasilenie, a pacjent potrafi określić czynniki prowokujące.
Diagnostyka stabilnej dławicy piersiowej obejmuje elektrokardiografię spoczynkową i wysiłkową, echokardiografię oraz bardziej zaawansowane badania jak koronarografia czy tomografia komputerowa tętnic wieńcowych. Leczenie opiera się na modyfikacji czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, farmakoterapii (beta-blokery, antagoniści wapnia, nitraty, leki przeciwpłytkowe) oraz w wybranych przypadkach na rewaskularyzacji poprzez angioplastykę wieńcową lub pomostowanie aortalno-wieńcowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Dobutamina – Przeciwwskazania stosowania
Dobutamina, jako lek o działaniu inotropowym dodatnim, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki preparatu, w tym mannitol w preparacie Dobutamin Sandoz. Nie należy jej stosować w stanach mechanicznej niedrożności napełniania komory i odpływu, takich jak tamponada osierdzia, zaciskające zapalenie osierdzia, kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu oraz ciężkie zwężenie aorty. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma) oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Dobutamina jest także przeciwwskazana u pacjentów w stanie hipowolemicznym, gdzie konieczne jest uprzednie wyrównanie objętości krwi krążącej. W diagnostyce echokardiograficznej obciążeniowej dobutaminą nie stosuje się jej u pacjentów z ostrymi stanami kardiologicznymi (np. zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 30 dni, niestabilna dławica piersiowa, ostre zapalenia osierdzia, mięśnia lub wsierdzia), istotnymi hemodynamicznie wadami zastawkowymi, ciężką niewydolnością serca (NYHA III/IV), rozwarstwieniem aorty, tętniakiem aorty, czy zaburzeniami rytmu serca (np. nawracający częstoskurcz komorowy). Przeciwwskazaniem jest również słaba jakość obrazowania ultrasonograficznego oraz niewłaściwie kontrolowane nadciśnienie tętnicze.
arytmia komorowa, arytmia przedsionkowa, choroba niedokrwienna serca, częstoskurcz komorowy, działanie inotropowe dodatnie, echokardiografia obciążeniowa, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitory monoaminooksydazy, kardiomiopatia przerostowa, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, kurczliwość mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedokrwienie mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, rozwarstwienie aorty, stabilna dławica piersiowa, stan hipowolemiczny, tamponada osierdzia, tętniak aorty, wada zastawkowa serca, zaburzenia przewodzenia, zaciskające zapalenie osierdzia, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie wsierdzia, zawał mięśnia sercowego, zwężenie aorty, zwężenie tętnicy wieńcowej, żywotność mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Alepton 100 mg
Alepton, zawierający 100 mg kwasu acetylosalicylowego w formie tabletek dojelitowych, jest wskazany do długotrwałej terapii profilaktycznej chorób sercowo-naczyniowych. Lek znajduje zastosowanie przede wszystkim w profilaktyce wtórnej zawału mięśnia sercowego, stabilnej i niestabilnej dławicy piersiowej (po ustąpieniu fazy ostrej), a także w zapobieganiu niedrożności przeszczepów naczyniowych po zabiegach CABG oraz po angioplastyce wieńcowej. Ponadto Alepton jest stosowany w profilaktyce wtórnej przemijających napadów niedokrwiennych mózgu (TIA) oraz incydentów niedokrwiennych mózgowo-naczyniowych (CVA), z wykluczeniem krwawienia śródmózgowego jako przeciwwskazania. Forma dojelitowa leku minimalizuje ryzyko uszkodzenia błony śluzowej żołądka, co jest istotne przy przewlekłym stosowaniu.
angioplastyka wieńcowa, choroba sercowo-naczyniowa, incydent niedokrwienny mózgowo-naczyniowy, krwawienie śródmózgowe, kwas acetylosalicylowy, niedobór laktazy, niedrożność przeszczepu naczyniowego, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przemijający napad niedokrwienny mózgu, stabilna dławica piersiowa, tabletka dojelitowa, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Betaxomyl 20 mg
Betaxomyl, zawierający 20 mg betaksololu chlorowodorku (odpowiadającego 17,88 mg betaksololu), jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego oraz stabilnej dławicy piersiowej. Terapia rozpoczyna się zwykle od dawki 10 mg raz na dobę, którą w razie potrzeby można zwiększyć do 20 mg, a w przypadkach opornych do maksymalnie 40 mg na dobę. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania, uwzględniając stan kliniczny pacjenta oraz współistniejące choroby, zwłaszcza niewydolność nerek i wątroby. Tabletki Betaxomyl można przyjmować niezależnie od posiłków, najlepiej rano, a tabletki 20 mg można dzielić na dawki po 10 mg.
betaksolol, betaksolol chlorowodorek, dializa otrzewnowa, hemodializoterapia, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze pierwotne, niewydolność nerek i wątroby, pacjent dializowany, podanie doustne, stabilna dławica piersiowa, stężenie leku w osoczu, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby