neomycyna
Neomycyna to antybiotyk aminoglikozydowy odkryty w 1949 roku, stosowany głównie miejscowo w leczeniu zakażeń skóry, oczu i uszu. Działa bakteriobójczo poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego, co prowadzi do zaburzenia syntezy białek i śmierci komórki bakteryjnej.
Spektrum działania neomycyny obejmuje głównie bakterie Gram-ujemne, takie jak Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Proteus spp. oraz niektóre bakterie Gram-dodatnie. Ze względu na potencjalną nefrotoksyczność i ototoksyczność, stosowanie ogólnoustrojowe zostało znacznie ograniczone, a współcześnie neomycyna jest wykorzystywana głównie w preparatach miejscowych.
W praktyce klinicznej neomycyna występuje często w preparatach złożonych z kortykosteroidami i innymi antybiotykami (np. polimyksyną B, bacytracyną), stosowanych w leczeniu miejscowych zakażeń skóry, błon śluzowych, oczu i uszu. Jest również składnikiem preparatów do odkażania jelit przed zabiegami chirurgicznymi oraz w leczeniu encefalopatii wątrobowej, gdzie redukuje liczbę bakterii jelitowych produkujących amoniak.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Fimbrie – Interakcje
Szczepionka ADACEL POLIO zawierająca fimbrie typu 2 i 3 (5 µg) wykazuje bezpieczeństwo i skuteczność przy jednoczesnym podawaniu z innymi szczepionkami inaktywowanymi, takimi jak szczepionka przeciw grypie u osób ≥60 lat, szczepionka przeciw WZW typu B oraz szczepionka przeciw HPV (Gardasil). Zaleca się podawanie szczepionek w różne miejsca ciała, aby uniknąć lokalnych interakcji. W przypadku szczepionki HPV zaobserwowano tendencję do niższych średnich geometrycznych mian przeciwciał anty-HPV, jednak kliniczne znaczenie tego zjawiska nie jest ustalone. Brak istotnych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych stwierdzono również przy jednoczesnym podawaniu immunoglobulin oraz innych szczepionek inaktywowanych. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z alkoholem, jednak ze względu na potencjalne osłabienie odpowiedzi immunologicznej i nasilenie działań niepożądanych, zaleca się unikanie spożycia alkoholu na 24 godziny przed i po szczepieniu.
Adacel Polio, albumina surowicy bydlęcej, fimbrie, formaldehyd, glutaraldehyd, immunoglobulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, krztusiec, lek immunosupresyjny, lek przeciwnowotworowy, miano przeciwciał, nadwrażliwość, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna B, przeciwciało monoklonalne, przeszczep narządu, reakcja alergiczna, streptomycyna, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciw grypie, szczepionka skojarzona, szczepionka żywa, wirus brodawczaka ludzkiego, wirusowe zapalenie wątroby typu B - Leksykon substancji czynnych
Formaldehyd – Dawkowanie i sposób podawania
Formaldehyd występuje w śladowych ilościach jako pozostałość procesu wytwarzania w wielu szczepionkach, takich jak Act-HiB, Boostrix Polio, Fluarix Tetra, Infanrix-IPV oraz VaxigripTetra. Dawkowanie tych preparatów jest ściśle określone, np. Act-HiB podaje się w dawkach 0,5 ml według schematów zależnych od wieku (od 3 dawek u niemowląt do pojedynczej dawki u dzieci do 5 lat), natomiast Boostrix Polio i Infanrix-IPV stosuje się w pojedynczej dawce 0,5 ml u dzieci powyżej 3 lat i niemowląt odpowiednio. Szczepionki przeciw grypie Fluarix Tetra i VaxigripTetra podaje się domięśniowo w dawce 0,5 ml, z koniecznością podania drugiej dawki u dzieci poniżej 9 lat, które nie były wcześniej szczepione. Formaldehyd w tych preparatach nie jest składnikiem czynnym, a jedynie pozostałością produkcyjną, co należy uwzględnić podczas oceny ryzyka alergii i działań niepożądanych.
choroba inwazyjna, formaldehyd, Haemophilus influenzae typ b, immunoglobulina przeciwtężcowa, mięsień czworogłowy uda, mięsień naramienny, N-hydroksymetylo imid kwasu bursztynowego, neomycyna, niepożądana reakcja poszczepienna, octoxynol-9, podanie podskórne, polimyksyna, poliomyelitis, polisacharyd otoczkowy, reakcja alergiczna, siarczan gentamycyny, szczepionka przeciwbłonicza, szczepionka przeciwgrypowa, szczepionka przeciwkrztuścowa, szczepionka przeciwtężcowa, test prowokacyjny, toksoid tężcowy