wrzód dwunastnicy związany z przyjmowaniem NLPZ
Wskazanie

Wrzód dwunastnicy związany z przyjmowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) to poważne powikłanie stosowania tej grupy leków. NLPZ, hamując syntezę prostaglandyn, zmniejszają produkcję śluzu ochronnego i wodorowęglanów w przewodzie pokarmowym, co prowadzi do uszkodzenia błony śluzowej dwunastnicy i powstawania owrzodzeń. Typowe objawy obejmują ból w nadbrzuszu, który może promieniować do pleców, nudności, wymioty oraz krwawienia z przewodu pokarmowego.

W leczeniu wrzodów dwunastnicy związanych z NLPZ kluczowe jest przede wszystkim odstawienie lub zmniejszenie dawki leku przeciwzapalnego. Podstawę farmakoterapii stanowią inhibitory pompy protonowej (IPP) takie jak omeprazol (Polprazol, Gasec, Helicid), pantoprazol (Controloc, Nolpaza, IPP), esomeprazol (Nexium, Emanera) czy rabeprazol (Rabeprazol). W przypadku zakażenia Helicobacter pylori, należy wdrożyć terapię eradykacyjną. Dodatkowe leczenie może obejmować sukralfat (Venter) oraz preparaty bizmutu (De-Nol).

Największym wyzwaniem w leczeniu wrzodów dwunastnicy wywołanych przez NLPZ jest fakt, że wielu pacjentów musi kontynuować terapię przeciwzapalną z powodu chorób podstawowych (np. reumatoidalnego zapalenia stawów). W takich przypadkach stosuje się profilaktykę pierwotną z użyciem IPP lub rozważa się zamianę klasycznych NLPZ na selektywne inhibitory COX-2 (celekoksyb – Celebrex) w połączeniu z IPP. Istotnym problemem pozostaje również leczenie powikłań, takich jak krwawienia lub perforacje, które mogą wymagać pilnej interwencji endoskopowej lub chirurgicznej.

Należy pamiętać, że u pacjentów z grup wysokiego ryzyka (osoby starsze, z historią choroby wrzodowej, przyjmujące jednocześnie glikokortykosteroidy lub leki przeciwzakrzepowe) konieczne jest stosowanie gastroprotekcji od samego początku terapii NLPZ. Edukacja pacjenta na temat objawów alarmowych i regularne monitorowanie są istotnym elementem skutecznego leczenia i zapobiegania nawrotom choroby wrzodowej wywołanej przez NLPZ.