sinica
Wskazanie

Sinica (inaczej cjanoza) to niebieskawe lub sine zabarwienie skóry i błon śluzowych, powstające wskutek zwiększonej ilości zredukowanej hemoglobiny (powyżej 5 g/dl) we krwi. Występuje najczęściej w obrębie warg, nosa, płatków uszu, policzków oraz dystalnych części kończyn. Sinica może być objawem wielu poważnych schorzeń, najczęściej związanych z układem oddechowym lub sercowo-naczyniowym.

Wyróżnia się sinicę centralną (obwodową i ośrodkową) oraz sinicę obwodową. Sinica centralna występuje przy niedotlenieniu całego organizmu i może być spowodowana m.in. przez wady serca (np. tetralogię Fallota), niewydolność oddechową, czy zaburzenia wentylacji. Sinica obwodowa pojawia się przy lokalnym zwolnieniu przepływu krwi, co może być związane z ekspozycją na zimno, niewydolnością serca, czy zaburzeniami naczyniowymi.

W leczeniu sinicy kluczowe jest przede wszystkim zidentyfikowanie i leczenie przyczyny podstawowej. W przypadku sinicy spowodowanej niewydolnością oddechową stosuje się tlenoterapię (np. przy użyciu preparatów jak Oxyline, Respox). Przy chorobach serca mogą być stosowane leki kardiologiczne jak Digoxin, Cordarone (amiodaron) czy Betaloc (metoprolol). W sinicach wrodzonych związanych z wadami serca często konieczna jest interwencja chirurgiczna.

Największą trudnością w leczeniu pacjentów z sinicą jest prawidłowa diagnoza przyczyny, gdyż sinica sama w sobie jest jedynie objawem, a nie chorobą. Wymaga ona często kompleksowej diagnostyki, w tym badań obrazowych, laboratoryjnych i czynnościowych układu oddechowego i krążenia. Dodatkowym wyzwaniem jest szybkie podjęcie działań w przypadkach ostrej sinicy, która może być objawem zagrażających życiu stanów, takich jak zawał serca, zatorowość płucna czy ostra niewydolność oddechowa.