cystektomia
Wskazanie

Cystektomia jest zabiegiem chirurgicznym polegającym na całkowitym lub częściowym usunięciu pęcherza moczowego. Najczęstszym wskazaniem do przeprowadzenia cystektomii radykalnej jest inwazyjny rak pęcherza moczowego (naciekający mięśniówkę), który nie poddaje się leczeniu zachowawczemu. Inne wskazania obejmują zaawansowane nowotwory zlokalizowane w okolicy pęcherza, ciężkie przypadki śródmiąższowego zapalenia pęcherza moczowego (zespół Hunnera) czy rozległe urazy pęcherza.

Przed zabiegiem cystektomii pacjent powinien przejść szczegółową diagnostykę obrazową (TK, MRI, cystoskopię) w celu określenia stopnia zaawansowania choroby. W przypadku raka pęcherza, u wybranych pacjentów stosuje się neoadjuwantową chemioterapię opartą na cisplatynie (np. schematy M-VAC, GC), stosując preparaty takie jak Cisplatinum Accord, Gemcitabine Accord czy Doxorubicin-Ebewe.

Po cystektomii konieczne jest wytworzenie odpowiedniego odprowadzenia moczu. Stosuje się kilka metod, w tym wytworzenie zastępczego pęcherza jelitowego (ortotopowego), wytworzenie przetoki moczowodowo-jelitowej (np. metoda Brickera) lub wytworzenie ureterostomii. Po zabiegu pacjent wymaga ścisłego monitorowania i stosowania odpowiedniej profilaktyki przeciwzakrzepowej (np. Clexane, Fraxiparine).

Największe trudności podczas leczenia pacjentów po cystektomii wiążą się z powikłaniami pooperacyjnymi, które dotyczą nawet 30-60% pacjentów. Obejmują one powikłania ze strony układu pokarmowego (niedrożność, nieszczelność zespoleń), układu moczowego (zwężenie zespoleń moczowodowo-jelitowych, kamica), powikłania infekcyjne oraz metaboliczne zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej związane z wchłanianiem metabolitów moczu przez śluzówkę jelita. Wyzwaniem jest również rehabilitacja pacjentów i przystosowanie się do nowego sposobu odprowadzania moczu, co często wymaga wsparcia psychologicznego i edukacji pacjenta.