apikoektomia
Wskazanie
Apikoektomia to procedura endodontyczna polegająca na chirurgicznym usunięciu wierzchołka korzenia zęba wraz z otaczającymi tkankami zmienionymi zapalnie. Zabieg jest wykonywany w przypadku, gdy leczenie kanałowe (endodontyczne) nie przyniosło oczekiwanych rezultatów lub nie jest możliwe do przeprowadzenia standardową metodą. Apikoektomia jest wskazana głównie w przypadkach przewlekłych stanów zapalnych okołowierzchołkowych, torbieli korzeniowych, złamań wierzchołka korzenia czy niepowodzeń wcześniejszego leczenia kanałowego.
Przed zabiegiem stosuje się znieczulenie miejscowe, często w postaci artykainowych preparatów (np. Ubistesin, Septanest), które zapewniają głębokie znieczulenie tkanek. W trakcie procedury chirurg wykonuje nacięcie dziąsła, odsłania kość wyrostka zębodołowego, a następnie usuwa zmieniony zapalnie wierzchołek korzenia. Miejsce resekcji zabezpiecza się materiałem retrogradracyjnym, najczęściej MTA (np. ProRoot MTA) lub biodentine (np. Septodont Biodentine), które zapewniają szczelne zamknięcie kanału korzeniowego.
Największe trudności podczas apikoektomii związane są z dostępem do okolicy wierzchołka korzenia, szczególnie w przypadku zębów trzonowych w szczęce (bliskość zatoki szczękowej) oraz w żuchwie (bliskość kanału żuchwy i nerwu zębodołowego dolnego). Dodatkowym wyzwaniem może być precyzyjne opracowanie wsteczne kanału korzeniowego i jego szczelne wypełnienie. Po zabiegu pacjenci mogą odczuwać ból, obrzęk i siniak w miejscu interwencji, dlatego zaleca się stosowanie leków przeciwbólowych (np. Ibuprom, Nurofen, Ketonal) oraz antybiotykoterapię (np. Amoksiklav, Dalacin C) w celu zapobiegania zakażeniom wtórnym.
Opieka pozabiegowa obejmuje stosowanie środków antyseptycznych do płukania jamy ustnej (np. Corsodyl, Eludril) oraz unikanie nadmiernego wysiłku fizycznego przez kilka dni. Skuteczność apikoektomii jest wysoka, osiągając około 85-90% powodzenia, jednak wymaga doświadczonego chirurga stomatologicznego oraz odpowiedniego wyposażenia, w tym mikroskopów operacyjnych, które znacząco poprawiają precyzję zabiegu.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Orabloc – Roztwór do wstrzykiwań – (40 mg + 0,01 mg)/ml
Jest to roztwór do wstrzykiwań zawierający 40 mg/ml artykainy chlorowodorku oraz 0,01 mg/ml adrenaliny (epinefryny) w postaci adrenaliny winianu. Substancje te służą do miejscowego znieczulenia, szczególnie w stomatologii. Preparat stosuje się u pacjentów od 4 roku życia, w tym u osób starszych, podczas różnych zabiegów chirurgicznych i stomatologicznych, takich jak amputacja miazgi zęba, ekstrakcje czy osteosynteza. Zawiera również pirosiarczyn sodu jako substancję pomocniczą.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku