choroba Gravesa-Basedowa
Wskazanie

Choroba Gravesa-Basedowa jest autoimmunologicznym schorzeniem, w którym układ odpornościowy wytwarza przeciwciała przeciwko receptorom TSH w tarczycy, co prowadzi do nadmiernej produkcji hormonów tarczycy (tyreotoksykozy). Jest to najczęstsza przyczyna nadczynności tarczycy, dotykająca głównie kobiety w wieku 30-50 lat, z wyraźną predyspozycją genetyczną.

W obrazie klinicznym dominują objawy nadczynności tarczycy: tachykardia, drżenie rąk, nietolerancja ciepła, nadmierna potliwość, utrata masy ciała pomimo zwiększonego apetytu, nerwowość i zaburzenia snu. Charakterystyczna jest także orbitopatia tarczycowa (wytrzeszcz oczu), która występuje u około 25-50% pacjentów, oraz obrzęk przedgoleniowy.

W leczeniu choroby Gravesa-Basedowa stosuje się trzy główne metody: leczenie farmakologiczne, terapię jodem radioaktywnym i leczenie operacyjne. Leki przeciwtarczycowe z grupy tionamidów (Metizol, Thyrozol) hamują syntezę hormonów tarczycy i są stosowane jako terapia pierwszego rzutu. W celu kontrolowania objawów nadczynności stosuje się beta-adrenolityki (Propranolol, Metocard, Betaloc). Przy oporności na leczenie lub nawrotach choroby rozważa się podanie jodu radioaktywnego lub tyreoidektomię.

Największe trudności w leczeniu choroby Gravesa-Basedowa dotyczą wysokiego odsetka nawrotów po odstawieniu leków przeciwtarczycowych (około 50-60% pacjentów). Problemem jest także leczenie orbitopatii tarczycowej, która może postępować niezależnie od kontroli funkcji tarczycy. Poważnym wyzwaniem jest również leczenie kobiet w ciąży z uwagi na ryzyko teratogenności leków przeciwtarczycowych oraz przechodzenie przeciwciał przez łożysko. U niektórych pacjentów występują działania niepożądane tionamidów, w tym groźna agranulocytoza, wymagająca natychmiastowego odstawienia leku.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl