Wskazania do stosowania
Szczaw zwyczajny

Szczaw zwyczajny (Rumex acetosa) jest kluczowym składnikiem mieszanek alergenowych stosowanych w swoistej immunoterapii (SIT) pacjentów z potwierdzoną IgE-zależną alergią na pyłek chwastów. Preparaty zawierające szczaw zwyczajny dostępne są w formie iniekcyjnej (alergoidy) oraz podjęzykowej, z różnymi stężeniami wyrażonymi w jednostkach standaryzowanych (JS)/ml, np. od 25 JS/ml do 5000 JS/ml dla preparatów iniekcyjnych oraz od 1 JS/ml do 5000 JS/ml dla roztworów podjęzykowych. Immunoterapia może być prowadzona w schemacie przedsezonowym lub całorocznym i jest wskazana u dorosłych oraz dzieci powyżej 6. roku życia z potwierdzoną alergią na pyłek szczawu zwyczajnego. Przed wdrożeniem terapii konieczne jest potwierdzenie mechanizmu IgE-zależnego poprzez testy skórne oraz oznaczenie swoistych przeciwciał IgE, a także dokładna dokumentacja kliniczna korelująca objawy z ekspozycją na alergen.

Wskazania do stosowania szczawu zwyczajnego jako substancji czynnej

Szczaw zwyczajny (Rumex acetosa) stanowi istotny składnik mieszanek alergenowych wykorzystywanych w immunoterapii swoistej pacjentów z alergią na pyłki chwastów. Substancja ta wchodzi w skład produktów leczniczych przeznaczonych do leczenia reakcji alergicznych typu IgE-zależnego, manifestujących się różnorodnymi objawami klinicznymi po ekspozycji na alergeny pyłku szczawu zwyczajnego.1 2

Immunoterapia swoista z wykorzystaniem szczawu zwyczajnego

Szczaw zwyczajny jest stosowany w protokołach swoistej immunoterapii (SIT) w formie wystandaryzowanych preparatów zawierających mieszanki alergenowe. Immunoterapia z wykorzystaniem szczawu zwyczajnego jest zalecana w przypadku potwierdzenia IgE-zależnej alergii na pyłek tego chwastu, co musi być udokumentowane odpowiednimi badaniami diagnostycznymi.3

Zastosowanie szczawu zwyczajnego w immunoterapii swoistej obejmuje dwa główne schematy podawania:

  • Przedsezonowy – rozpoczynany przed spodziewanym okresem pylenia szczawu zwyczajnego
  • Całoroczny – stosowany niezależnie od sezonu pylenia

4

Grupy pacjentów kwalifikujące się do immunoterapii z wykorzystaniem szczawu zwyczajnego

Immunoterapia z wykorzystaniem szczawu zwyczajnego jako składnika mieszanek alergenowych jest wskazana dla następujących grup pacjentów:

  • Dorośli z potwierdzoną alergią IgE-zależną na pyłek szczawu zwyczajnego
  • Dzieci od 6. roku życia z potwierdzoną alergią IgE-zależną na pyłek szczawu zwyczajnego

5 6

Dostępne formy i postaci farmaceutyczne szczawu zwyczajnego w immunoterapii

Szczaw zwyczajny jako składnik mieszanek alergenowych jest dostępny w różnych postaciach farmaceutycznych, dostosowanych do drogi podania i protokołu immunoterapii:

Preparaty iniekcyjne

W preparatach iniekcyjnych szczaw zwyczajny występuje w postaci alergoidów, które są modyfikowanymi alergenami o zmniejszonej reaktywności przy zachowanej immunogenności, co poprawia profil bezpieczeństwa terapii. Przykładowym preparatem jest Catalet C, który jest zawiesiną do wstrzykiwań.7

Dostępne stężenia preparatów iniekcyjnych zawierających szczaw zwyczajny:

Etap leczenia Stężenie Jednostki standaryzowane (JS)/ml Wygląd
Leczenie podstawowe Stężenie 1 25 JS Zawiesina mleczna
Stężenie 2 250 JS Zawiesina mleczna o kremowym odcieniu
Stężenie 3 2500 JS Zawiesina jasnobrązowa
Leczenie podtrzymujące Stężenie 4 5000 JS Zawiesina brązowa

8

Preparaty podjęzykowe

Szczaw zwyczajny jest dostępny również w postaci roztworu do stosowania podjęzykowego, co stanowi alternatywną drogę podania dla pacjentów preferujących mniej inwazyjne metody immunoterapii. Przykładowym preparatem jest Perosall C.9

Dostępne stężenia preparatów podjęzykowych zawierających szczaw zwyczajny:

Etap leczenia Stężenie Jednostki standaryzowane (JS)/ml Wygląd
Indywidualne zamówienia Stężenie 0 1 JS Przezroczysty, bezbarwny roztwór
Leczenie podstawowe Stężenie 1 10 JS Przezroczysty, bezbarwny roztwór
Stężenie 2 100 JS Przezroczysty, jasnożółty roztwór
Stężenie 3 1000 JS Przezroczysty, jasnożółty roztwór
Stężenie 4 5000 JS Przezroczysty, żółty roztwór
Leczenie podtrzymujące Stężenie 4 5000 JS Przezroczysty, żółty roztwór

10

Wymagania diagnostyczne przed wdrożeniem immunoterapii

Przed zaleceniem immunoterapii z wykorzystaniem szczawu zwyczajnego jako składnika mieszanki alergenowej konieczne jest przeprowadzenie odpowiedniej diagnostyki alergologicznej w celu potwierdzenia IgE-zależnego mechanizmu uczulenia. Diagnostyka powinna obejmować:11

  • Testy skórne z alergenami pyłku chwastów, w tym szczawu zwyczajnego
  • Badania laboratoryjne potwierdzające obecność swoistych przeciwciał IgE przeciwko alergenom szczawu zwyczajnego
  • Szczegółową dokumentację objawów klinicznych korelujących z ekspozycją na alergen

12

Kwalifikacja pacjenta do immunoterapii

Decyzja o wdrożeniu immunoterapii z wykorzystaniem szczawu zwyczajnego powinna być podejmowana wyłącznie przez lekarza specjalistę alergologa posiadającego doświadczenie w prowadzeniu swoistej immunoterapii alergenowej. Kwalifikacja do leczenia wymaga indywidualnej oceny wskazań i przeciwwskazań u każdego pacjenta.13

Przy kwalifikacji do immunoterapii z wykorzystaniem szczawu zwyczajnego należy uwzględnić:

  • Stopień nasilenia objawów alergicznych
  • Skuteczność dotychczasowej terapii farmakologicznej
  • Wpływ objawów alergii na jakość życia pacjenta
  • Możliwość przestrzegania przez pacjenta zaleceń dotyczących schematu immunoterapii
  • Obecność chorób współistniejących mogących wpływać na bezpieczeństwo prowadzonej immunoterapii

14

Warunki stosowania immunoterapii ze szczawem zwyczajnym

Immunoterapia z wykorzystaniem szczawu zwyczajnego jako składnika mieszanek alergenowych wymaga zapewnienia odpowiednich warunków bezpieczeństwa, ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia reakcji niepożądanych, w tym reakcji anafilaktycznych.15

Warunki konieczne do prowadzenia immunoterapii z wykorzystaniem szczawu zwyczajnego:

  • Dostęp do wyposażenia niezbędnego do leczenia reakcji alergicznych, w tym reakcji anafilaktycznych
  • Możliwość monitorowania stanu pacjenta po podaniu preparatu (zwłaszcza w przypadku preparatów iniekcyjnych)
  • Dostępność personelu medycznego przeszkolonego w rozpoznawaniu i leczeniu reakcji niepożądanych
  • Edukacja pacjenta w zakresie rozpoznawania objawów reakcji niepożądanych oraz postępowania w przypadku ich wystąpienia

16 17

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl