Dawkowanie i sposób podawania
Glukagon

Glukagon jest stosowany terapeutycznie w leczeniu ciężkiej hipoglikemii oraz diagnostycznie do hamowania motoryki przewodu pokarmowego. U dorosłych w hipoglikemii zaleca się dawkę 1 mg podawaną podskórnie lub domięśniowo, z oczekiwaną reakcją w ciągu 10 minut. Dzieci poniżej 18 roku życia otrzymują dawkę dostosowaną do masy ciała: 0,5 mg dla dzieci <25 kg lub <6-8 lat oraz 1 mg dla dzieci >25 kg lub >6-8 lat. U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) oraz z zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie wymaga się modyfikacji dawkowania. Po ustąpieniu objawów hipoglikemii należy podać doustnie węglowodany w celu uzupełnienia glikogenu wątrobowego; w przypadku braku poprawy w ciągu 10 minut konieczne jest dożylne podanie glukozy.

Dawkowanie i sposób podawania glukagonu

Glukagon jako substancja czynna znajduje zastosowanie zarówno w celach terapeutycznych przy ciężkiej hipoglikemii, jak i w procedurach diagnostycznych wymagających zahamowania motoryki przewodu pokarmowego. Dokładne dawkowanie zależy od wskazania, wieku pacjenta, masy ciała oraz drogi podania. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania substancji, które należy uwzględnić podczas wywiadu medycznego oraz przekazać pacjentowi.1

Dawkowanie w wskazaniach terapeutycznych (ciężka hipoglikemia)

Pacjenci dorośli powinni otrzymać dawkę 1 mg glukagonu, podaną we wstrzyknięciu podskórnym lub domięśniowym. Reakcja na lek powinna nastąpić w ciągu 10 minut od podania.2

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież poniżej 18 roku życia – produkt GlucaGen może być stosowany w leczeniu ciężkiej hipoglikemii. Dawkowanie należy dostosować według następującego schematu:<sup data-drug="GlucaGen 1 mg HypoKit" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Dzieci i młodzież (3

  • 0,5 mg – dla dzieci o masie ciała poniżej 25 kg lub w wieku poniżej 6-8 lat
  • 1 mg – dla dzieci o masie ciała powyżej 25 kg lub w wieku powyżej 6-8 lat

4

Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) – glukagon może być stosowany w tej grupie wiekowej bez modyfikacji dawkowania.5

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby – glukagon może być stosowany u tych pacjentów bez konieczności modyfikacji dawkowania.6

Dawkowanie w wskazaniach diagnostycznych (hamowanie czynności motorycznej przewodu pokarmowego)

Pacjenci dorośli – dawkowanie glukagonu zależy od celu badania:7

8

Dzieci i młodzież poniżej 18 roku życia – bezpieczeństwo stosowania i skuteczność glukagonu w hamowaniu czynności motorycznej przewodu pokarmowego u dzieci i młodzieży nie zostały określone. Brak jest dostępnych danych dotyczących dawkowania w tej grupie wiekowej.<sup data-drug="GlucaGen 1 mg HypoKit" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Dzieci i młodzież (9

Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby – glukagon może być stosowany w tych grupach bez modyfikacji dawkowania.10

Sposób podawania

Przed podaniem glukagonu należy rozpuścić proszek w dołączonym rozpuszczalniku.11

Podawanie w wskazaniach terapeutycznych (ciężka hipoglikemia)

Glukagon należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym lub domięśniowym. Prawidłowa reakcja pacjenta powinna wystąpić w ciągu 10 minut od podania. Jeśli pacjent odpowiedział na leczenie, należy następnie podać doustnie węglowodany w celu odnowienia glikogenu wątrobowego i zapobiegania nawrotowi hipoglikemii. W przypadku braku reakcji pacjenta w ciągu 10 minut, konieczne jest podanie glukozy drogą dożylną.12

Podawanie w wskazaniach diagnostycznych (hamowanie czynności motorycznej przewodu pokarmowego)

Glukagon w celach diagnostycznych musi być podawany przez wykwalifikowany personel medyczny. Czas działania substancji zależy od drogi podania i dawki:13

  • Przy podaniu dożylnym dawki od 0,2 mg do 0,5 mg:
    • Początek działania: w ciągu 1 minuty
    • Czas działania: od 5 do 20 minut
  • Przy podaniu domięśniowym dawki od 1 mg do 2 mg:
    • Początek działania: po 5 do 15 minut
    • Czas działania: od 10 do 40 minut

14

Po zakończeniu procedury diagnostycznej należy podać pacjentowi doustnie węglowodany, jeżeli jest to zgodne z zastosowaną procedurą diagnostyczną.15

Szczegółowa tabela dawkowania glukagonu

Grupa pacjentów Wskazanie terapeutyczne (ciężka hipoglikemia) Wskazanie diagnostyczne (hamowanie motoryki przewodu pokarmowego)
Dawka (droga podania) Żołądek, bańka dwunastnicy, dwunastnica, jelito cienkie Okrężnica
Dorośli 1 mg (s.c. lub i.m.) 0,2-0,5 mg (i.v.) lub 1 mg (i.m.) 0,5-0,75 mg (i.v.) lub 1-2 mg (i.m.)
Dzieci <25 kg lub <6-8 lat 0,5 mg (s.c. lub i.m.) Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności
Dzieci >25 kg lub >6-8 lat 1 mg (s.c. lub i.m.)
Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat) 1 mg (s.c. lub i.m.) 0,2-0,5 mg (i.v.) lub 1 mg (i.m.) 0,5-0,75 mg (i.v.) lub 1-2 mg (i.m.)
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby 1 mg (s.c. lub i.m.) 0,2-0,5 mg (i.v.) lub 1 mg (i.m.) 0,5-0,75 mg (i.v.) lub 1-2 mg (i.m.)
Czas działania
Początek działania Do 10 minut i.v.: w ciągu 1 minuty i.v.: w ciągu 1 minuty
i.m.: 5-15 minut i.m.: 5-15 minut
Czas działania Nie określono i.v.: 5-20 minut i.v.: 5-20 minut
i.m.: 10-40 minut i.m.: 10-40 minut
Postępowanie po podaniu Podanie doustne węglowodanów po uzyskaniu poprawy Podanie doustne węglowodanów po zakończeniu procedury (jeśli zgodne z procedurą)

Skróty: s.c. – podskórnie (subcutaneous), i.m. – domięśniowo (intramuscular), i.v. – dożylnie (intravenous)16

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl