Właściwości farmakokinetyczne
Ebastyna

Właściwości farmakokinetyczne ebastyny

Ebastyna, substancja czynna zawarta w preparacie Evastix, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jej działanie terapeutyczne. Lek jest dostępny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 10 mg i 20 mg. Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne tej substancji.¹

Wchłanianie i metabolizm

Ebastyna po podaniu doustnym ulega szybkiemu wchłanianiu i znacznemu metabolizmowi pierwszego przejścia. Substancja jest prawie całkowicie przekształcana do swojego czynnego metabolitu – cerebastyny. Ten metaboliczny proces jest kluczowy dla działania terapeutycznego leku.²

Badania in vitro przeprowadzone na ludzkich mikrosomach wątrobowych wykazały, że ebastyna jest metabolizowana do cerebastyny głównie za pośrednictwem układów enzymatycznych cytochromu P450, a dokładniej izoenzymów: 2J2, 4F12 i 3A4. Wpływ inhibitorów CYP450 3A4, takich jak ketokonazol czy erytromycyna, powoduje istotne zwiększenie stężenia zarówno ebastyny, jak i cerebastyny w osoczu.³

Parametry farmakokinetyczne

Po zastosowaniu doustnej dawki 10 mg ebastyny, maksymalne stężenie cerebastyny w osoczu osiąga wartości od 80 do 100 ng/ml i jest osiągane po 2,6 do 4 godzinach od podania. W przypadku wyższej dawki 20 mg, średnie maksymalne stężenie cerebastyny w osoczu wzrasta do około 195 ng/ml i występuje nieco później – po 3 do 6 godzinach.⁴

Okres półtrwania cerebastyny wynosi 15-19 godzin u osób zdrowych, przy czym 66% substancji wydalane jest z moczem w postaci sprzężonych metabolitów. Przy podawaniu wielokrotnym dawki dobowej 10 mg ebastyny, stan stacjonarny w osoczu osiągany jest po 3-5 dniach, a stężenie cerebastyny stabilizuje się na poziomie 130-160 ng/ml.⁵

Istotną cechą farmakokinetyki ebastyny jest jej liniowość w zalecanym zakresie dawek terapeutycznych od 10 do 20 mg. Dotyczy to zarówno samej ebastyny, jak i jej czynnego metabolitu – cerebastyny.⁶

Wiązanie z białkami osocza

Zarówno ebastyna, jak i jej czynny metabolit cerebastyna, wykazują bardzo wysokie powinowactwo do białek osocza – ponad 95% obu substancji wiąże się z białkami osocza. Ta właściwość wpływa na dystrybucję leku w organizmie oraz na jego biodostępność.⁷

Wpływ wieku i zaburzeń narządowych na farmakokinetykę

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie stwierdzono istotnych zmian w parametrach farmakokinetycznych ebastyny i cerebastyny w porównaniu z młodymi osobami dorosłymi. Oznacza to, że wiek nie wpływa znacząco na metabolizm i eliminację leku.⁸

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi) oraz u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, którzy otrzymywali dawkę dobową 20 mg ebastyny, stężenia ebastyny i cerebastyny w osoczu zarówno w pierwszym, jak i piątym dniu leczenia były zbliżone do wartości obserwowanych u zdrowych ochotników.⁹

Profil farmakokinetyczny ebastyny i jej metabolitów nie ulega istotnym zmianom u pacjentów z różnymi stopniami niewydolności wątroby lub nerek. Jednakże obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania cerebastyny w fazie eliminacji:¹⁰

• U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek: wydłużenie do 23-26 godzin
• U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby: wydłużenie do 27 godzin

¹¹

Wpływ pokarmu na farmakokinetykę

Jednoczesne przyjmowanie ebastyny w postaci tabletek powlekanych z pokarmem prowadzi do istotnych zmian w parametrach farmakokinetycznych:

• 1,5 do 2-krotny wzrost poziomu cerebastyny w osoczu
• 50% wzrost pola pod krzywą stężenia (AUC)
• Brak zmiany czasu osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax)

Co istotne, mimo tych zmian farmakokinetycznych, skuteczność kliniczna ebastyny pozostaje niezmienna.¹²

Biorównoważność różnych postaci leku

W badaniu krzyżowym z zastosowaniem pojedynczej dawki liofilizatu doustnego ebastyny (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, jak Evastix) w porównaniu z tabletkami powlekanymi ebastyny stwierdzono, że preparaty te są biorównoważne. Oznacza to, że obie postaci farmaceutyczne dostarczają taką samą ilość substancji czynnej do krążenia ogólnego, a co za tym idzie – można oczekiwać takiego samego efektu terapeutycznego.¹³

Warto podkreślić, że spożycie wody po zastosowaniu doustnego liofilizatu ebastyny nie wpływa na dystrybucję substancji czynnej w organizmie. Jest to istotna informacja praktyczna dla pacjentów stosujących tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, jak Evastix.¹⁴