Dawkowanie i sposób podawania
Czynnik krzepnięcia

Dawkowanie i sposób podawania czynnika krzepnięcia

Dawkowanie i stosowanie czynnika krzepnięcia VIII wymaga specjalistycznego nadzoru medycznego, dlatego leczenie tym preparatem powinno być prowadzone pod kontrolą lekarza posiadającego doświadczenie w terapii hemofilii.^{1 2}

Monitorowanie terapii

Określenie właściwej dawki oraz częstotliwości podawania czynnika VIII wymaga regularnego monitorowania jego poziomów we krwi pacjenta. Jest to konieczne ze względu na indywidualne różnice w odpowiedzi pacjentów na leczenie, zwłaszcza w zakresie czasu półtrwania oraz poziomów odzysku czynnika.^{3 4}

U pacjentów z niedowagą lub nadwagą może być konieczne dostosowanie dawki obliczonej na podstawie masy ciała. Szczególnie istotne jest precyzyjne monitorowanie terapii substytucyjnej poprzez badania krzepnięcia, zwłaszcza podczas dużych zabiegów chirurgicznych.^{5 6}

Metody oznaczania aktywności czynnika VIII

Przy oznaczaniu aktywności czynnika VIII w próbkach krwi pacjentów za pomocą jednostopniowego testu krzepnięcia in vitro opartego na czasie częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT), należy zwrócić szczególną uwagę na rodzaj używanego odczynnika aPTT oraz wzorzec odniesienia. Czynniki te mogą istotnie wpływać na wyniki oznaczeń poziomu aktywności czynnika.^{7 8}

Istotne jest, że mogą występować znaczące rozbieżności między wynikami uzyskanymi za pomocą jednostopniowego testu krzepnięcia opartego na aPTT a wynikami testu chromogennego zgodnego z Farmakopeą Europejską. Jest to szczególnie ważne przy zmianie laboratorium lub odczynników stosowanych w teście.^{9 10}

Zasady ustalania dawki

Dawka i czas trwania leczenia substytucyjnego czynnikiem VIII zależą od kilku kluczowych czynników:^{11 12}

• Stopnia niedoboru czynnika VIII u pacjenta
• Umiejscowienia krwawienia
• Rozległości krwawienia
• Ogólnego stanu klinicznego pacjenta

^{13 14}

Ilość podawanego czynnika VIII wyrażana jest w jednostkach międzynarodowych (j.m.), które odnoszą się do aktualnego standardu koncentratu Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) dla produktów zawierających czynnik VIII. Aktywność czynnika VIII w osoczu może być wyrażana procentowo (w odniesieniu do normalnego osocza ludzkiego) lub w jednostkach międzynarodowych (w odniesieniu do standardu międzynarodowego czynnika VIII w osoczu).^{15 16}

Jedna jednostka międzynarodowa (j.m.) aktywności czynnika VIII odpowiada ilości czynnika VIII znajdującej się w jednym mililitrze normalnego osocza ludzkiego.^{17 18}

Leczenie na żądanie

Przy obliczaniu wymaganej dawki czynnika VIII w terapii doraźnej, należy uwzględnić obserwację empiryczną, że 1 jednostka międzynarodowa (j.m.) czynnika VIII na 1 kg masy ciała powoduje wzrost aktywności czynnika VIII w osoczu o 1-2% prawidłowej aktywności. W oparciu o tę zależność, wymaganą dawkę oblicza się według następującego wzoru:^{19 20}

Wymagana liczba jednostek = masa ciała (kg) × żądany wzrost czynnika VIII (%) × 0,5

Wymaganą ilość do podania oraz częstotliwość podawania należy zawsze dostosowywać indywidualnie do skuteczności klinicznej w poszczególnych przypadkach.^{21 22}

W przypadku poszczególnych rodzajów krwawień, aktywność czynnika VIII w osoczu nie powinna obniżyć się poniżej określonego poziomu aktywności, wyrażonego jako procent normy, w odpowiednim okresie. Do ustalenia optymalnej dawki w zależności od rodzaju krwawienia i planowanego zabiegu chirurgicznego można wykorzystać poniższą tabelę.^{23 24}

Szczegółowy schemat dawkowania czynnika krzepnięcia

Dostępne preparaty czynnika krzepnięcia VIII

W terapii stosuje się preparaty ludzkiego czynnika VIII krzepnięcia pochodzącego z osocza dawców krwi. Haemoctin jest dostępny w trzech mocach, które po rekonstytucji zawierają:^{25 26}

• Haemoctin 250 – około 250 j.m. (50 j.m./ml) ludzkiego VIII czynnika krzepnięcia
• Haemoctin 500 – około 500 j.m. (100 j.m./ml) ludzkiego VIII czynnika krzepnięcia
• Haemoctin 1000 – około 1000 j.m. (200 j.m./ml) ludzkiego VIII czynnika krzepnięcia

^{27 28}

Aktywność swoista preparatu Haemoctin wynosi około 100 j.m./mg białka, a jego aktywność jest oznaczana metodą koagulacyjną, wykorzystującą chromogenny czynnik VIII zgodnie z Farmakopeą Europejską.^{29 30}

Haemoctin jest dostępny w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, jako biały proszek i przezroczysty, bezbarwny rozpuszczalnik.^{31 32}