Dawkowanie i sposób podawania
Bisoprolol

Dawkowanie i sposób podawania substancji bisoprolol

Bisoprolol, jako selektywny beta-adrenolityk, wymaga starannego dostosowania dawkowania w zależności od wskazania klinicznego, stanu pacjenta oraz indywidualnej odpowiedzi na leczenie. Odpowiednie dawkowanie jest kluczowe dla osiągnięcia maksymalnej skuteczności terapeutycznej przy jednoczesnym zminimalizowaniu działań niepożądanych.¹

Zasady dawkowania w podstawowych wskazaniach

Bisoprolol stosowany jest głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca (dławicy piersiowej) oraz przewlekłej niewydolności serca. Dla każdego z tych wskazań obowiązują nieco odmienne schematy dawkowania.²

Nadciśnienie tętnicze

W leczeniu nadciśnienia tętniczego zalecana dawka początkowa bisoprololu wynosi 5 mg raz na dobę. U niektórych pacjentów z łagodniejszą postacią nadciśnienia (ciśnienie rozkurczowe do 105 mmHg) wystarczające może być zastosowanie dawki 2,5 mg raz na dobę. W razie niedostatecznej kontroli ciśnienia tętniczego dawkę można zwiększyć do 10 mg raz na dobę. Dalsza eskalacja dawki jest uzasadniona jedynie w wyjątkowych przypadkach, a maksymalna zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę.³

Choroba niedokrwienna serca (dławica piersiowa)

W leczeniu choroby niedokrwiennej serca zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg bisoprololu fumaranu raz na dobę. W razie niedostatecznej kontroli objawów dawkę można zwiększyć do 10 mg raz na dobę. Podobnie jak w przypadku nadciśnienia tętniczego, maksymalna zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę, a dalsze zwiększanie dawki jest uzasadnione tylko w wyjątkowych przypadkach.⁴

Dawkowanie w przewlekłej niewydolności serca

Leczenie przewlekłej niewydolności serca bisoprololem wymaga szczególnie starannego, etapowego zwiększania dawki, które należy rozpoczynać wyłącznie u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym (bez ostrej niewydolności serca). Standardowe leczenie stabilnej przewlekłej niewydolności serca obejmuje inhibitor ACE (lub antagonistę receptora angiotensyny II, jeśli pacjent nie toleruje inhibitorów ACE), beta-adrenolityk, leki moczopędne i, jeśli to wskazane, glikozydy naparstnicy.⁵

Leczenie bisoprololem stabilnej, przewlekłej niewydolności serca powinno prowadzić lekarz z doświadczeniem w tym zakresie.⁶

Etap dostosowania dawki w niewydolności serca

Leczenie bisoprololem stabilnej, przewlekłej niewydolności serca wymaga etapu dostosowania dawki, który przebiega według następującego schematu:⁷

Maksymalna zalecana dawka bisoprololu w leczeniu przewlekłej niewydolności serca wynosi 10 mg raz na dobę.⁸

W trakcie ustalania dawki zaleca się uważne monitorowanie parametrów życiowych pacjenta (tętno, ciśnienie tętnicze) oraz objawów nasilenia niewydolności serca. Objawy te mogą wystąpić już w pierwszym dniu leczenia.⁹

Modyfikacja leczenia w niewydolności serca

W trakcie ustalania dawki i po jego zakończeniu może wystąpić przemijające nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze lub bradykardia. W takich przypadkach należy:¹⁰

• Rozważyć modyfikację dawek jednocześnie stosowanych leków
• Czasowo zmniejszyć dawkę bisoprololu
• W razie konieczności rozważyć odstawienie bisoprololu

¹¹

Należy zawsze rozważyć wznowienie podawania i/lub zwiększenie dawki bisoprololu po uzyskaniu stabilizacji stanu pacjenta.¹²

Dawkowanie u szczególnych grup pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek zazwyczaj nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) dobowa dawka bisoprololu nie powinna przekraczać 10 mg.<sup data-drug="Concor 5" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zwykle nie ma potrzeby modyfikowania dawkowania. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 13

Doświadczenie ze stosowaniem bisoprololu u pacjentów poddawanych dializie jest ograniczone, jednak dotychczasowe dane nie wskazują na konieczność modyfikacji schematu dawkowania.¹⁴

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby zwykle nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby dobowa dawka bisoprololu nie powinna przekraczać 10 mg.<sup data-drug="Concor 5" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zwykle nie ma potrzeby modyfikowania dawkowania. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 15

W przypadku leczenia przewlekłej niewydolności serca u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, brak jest dokładnych danych dotyczących farmakokinetyki bisoprololu. Zwiększanie dawki u tych pacjentów wymaga szczególnej ostrożności.¹⁶

Pacjenci w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku zazwyczaj nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak zaleca się ostrożność przy zwiększaniu dawki.¹⁷

Początkowe dawki, zwłaszcza w leczeniu niewydolności serca, powinny być mniejsze, a kolejne dostosowywanie dawki powinno być bardziej stopniowe ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.¹⁸

Dzieci i młodzież

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności bisoprololu u dzieci i młodzieży. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania bisoprololu w tej grupie wiekowej, dlatego nie zaleca się jego stosowania u dzieci i młodzieży.¹⁹

Sposób podawania

Bisoprolol należy podawać doustnie. Tabletki bisoprololu należy przyjmować rano, najczęściej w pojedynczej dawce dobowej. Mogą być przyjmowane podczas posiłku lub niezależnie od posiłku. Tabletki należy połykać, popijając odpowiednią ilością płynu, bez rozgryzania.²⁰

Czas trwania leczenia

Leczenie bisoprololem jest zazwyczaj długotrwałe. Czas trwania leczenia zależy od charakteru i stopnia ciężkości choroby.²¹

Nie zaleca się nagłego przerywania leczenia bisoprololem, ponieważ może to prowadzić do przemijającego nasilenia objawów choroby. Leczenia nie wolno przerywać nagle, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.²²

W przypadku konieczności zakończenia leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki (np. zmniejszanie dawki o połowę w odstępach tygodniowych).²³

Dawkowanie bisoprololu w preparatach złożonych

W przypadku preparatów złożonych zawierających bisoprolol w połączeniu z innymi substancjami czynnymi (np. amlodypiną, kwasem acetylosalicylowym czy ramiprylem), dawkowanie zależy od dotychczasowego leczenia. Preparaty złożone są wskazane głównie u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest odpowiednio kontrolowane przez oddzielne składniki produktu, podawane w takich samych dawkach, jak w produkcie złożonym.²⁴

Zalecana dawka dobowa to zazwyczaj jedna tabletka o mocy odpowiadającej przyjmowanej wcześniej dawce poszczególnych składników.²⁵

Podobnie jak w przypadku monoterapii bisoprololem, również w przypadku preparatów złożonych nie zaleca się nagłego przerywania leczenia.²⁶