Leksykon składników

Składniki, strona 6 z 53

• nalokson

  Nalokson to antagonista receptorów opioidowych, stosowany głównie jako antidotum w przypadkach przedawkowania opioidów. Działa poprzez konkurencyjne wiązanie z receptorami opioidowymi w ośrodkowym układzie nerwowym, wypierając z nich opioidy i blokując ich działanie. Efektem tego jest szybkie odwrócenie depresji oddechowej, sedacji i innych objawów przedawkowania opioidów.

• betahistyna

  Betahistyna to syntetyczny analog histaminy stosowany głównie w leczeniu choroby Ménière’a oraz innych zaburzeń przedsionkowych. Działa jako agonista receptorów histaminowych H1 i antagonista receptorów H3, co prowadzi do zwiększenia przepływu krwi w naczyniach ucha wewnętrznego oraz poprawy przekaźnictwa nerwowego w układzie przedsionkowym.

• ksylometazolina

  Ksylometazolina jest substancją czynną należącą do grupy leków sympatykomimetycznych, działających obkurczająco na naczynia krwionośne błony śluzowej nosa. Po miejscowej aplikacji powoduje zwężenie naczyń krwionośnych, co zmniejsza przekrwienie, obrzęk i wydzielinę z nosa, ułatwiając oddychanie przez nos.

• formoterol fumaranu dwuwodny

  Formoterol fumaranu dwuwodny jest długo działającym agonistą receptorów beta-2-adrenergicznych (LABA), stosowanym w leczeniu astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Jego działanie opiera się na selektywnym pobudzaniu receptorów beta-2-adrenergicznych w mięśniach gładkich oskrzeli, co prowadzi do ich rozkurczenia i ułatwienia przepływu powietrza przez drogi oddechowe. Formoterol charakteryzuje się szybkim początkiem działania (1-3 minuty) oraz długim czasem utrzymywania się efektu bronchodylatacyjnego (do 12 godzin).

• rupatadyna

  Rupatadyna to substancja czynna należąca do grupy leków przeciwhistaminowych drugiej generacji, która charakteryzuje się podwójnym mechanizmem działania. Poza blokowaniem receptorów histaminowych H1, wykazuje również działanie antagonistyczne wobec receptorów czynnika aktywującego płytki (PAF). Ta podwójna aktywność sprawia, że rupatadyna skutecznie hamuje reakcje alergiczne, zmniejszając objawy takie jak kichanie, świąd, wyciek z nosa czy łzawienie oczu.

• olej sojowy

  Olej sojowy to substancja pochodzenia roślinnego uzyskiwana z nasion soi (Glycine max). Jest stosowany w medycynie jako składnik preparatów do żywienia pozajelitowego, emulsji tłuszczowych oraz jako nośnik dla leków lipofilnych. Zawiera mieszaninę triglicerydów kwasów tłuszczowych, w tym kwasy wielonienasycone (głównie kwas linolowy i α-linolenowy), które są niezbędne dla organizmu jako źródło energii i składniki budulcowe błon komórkowych.

• olej z oliwek

  Olej z oliwek, znany również jako oliwa z oliwek, jest naturalnym olejem roślinnym pozyskiwanym z owoców drzewa oliwnego (Olea europaea). W medycynie jest ceniony za swoje właściwości prozdrowotne, głównie dzięki wysokiej zawartości jednonienasyconych kwasów tłuszczowych (szczególnie kwasu oleinowego) oraz związków polifenolowych o działaniu przeciwutleniającym.

• febuksostat

  Febuksostat to inhibitor oksydazy ksantynowej, stosowany w leczeniu przewlekłej hiperurykemii u pacjentów z dną moczanową. Jego działanie polega na hamowaniu produkcji kwasu moczowego, co prowadzi do zmniejszenia jego stężenia w surowicy krwi. W przeciwieństwie do allopurynolu, febuksostat jest selektywnym inhibitorem oksydazy ksantynowej, co przekłada się na mniejszą liczbę interakcji z innymi lekami i lepszy profil bezpieczeństwa.

• mykafungina

  Mykafungina, znana również jako mikafungina, to substancja czynna należąca do grupy echinokandyn – nowszej klasy leków przeciwgrzybiczych. Działa poprzez hamowanie syntezy β-(1,3)-D-glukanu, kluczowego składnika ściany komórkowej grzybów, co prowadzi do jej osłabienia i śmierci komórki grzybiczej. Jest szczególnie skuteczna wobec grzybów z rodzaju Candida oraz Aspergillus.

• sugammadeks

  Sugammadeks to cykliczny oligosacharyd, który stanowi przełomową substancję stosowaną w anestezjologii do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej niedepolaryzującymi środkami zwiotczającymi, szczególnie rokuronium i wekuronium. Działa poprzez mechanizm enkapsulacji, tworząc kompleksy z cząsteczkami środków zwiotczających i tym samym obniżając ich stężenie w osoczu, co prowadzi do szybkiego ustąpienia blokady nerwowo-mięśniowej.

• temozolomid

  Temozolomid to lek przeciwnowotworowy z grupy leków alkilujących, stosowany głównie w leczeniu nowotworów złośliwych mózgu, zwłaszcza glejaków wielopostaciowych (glioblastoma multiforme) oraz glejaków anaplastycznych. Działa poprzez metylację DNA komórek nowotworowych, co prowadzi do ich śmierci. Po podaniu doustnym temozolomid przekształca się w aktywny metabolit, który uszkadza DNA komórek nowotworowych, zaburzając ich podział i prowadząc do apoptozy.

• kwas ursodeoksycholowy

  Kwas ursodeoksycholowy (UDCA) to hydrofilowy kwas żółciowy, będący epimerem naturalnie występującego w organizmie kwasu chenodeoksycholowego. Jego działanie opiera się na wypieraniu toksycznych kwasów żółciowych z puli krążących kwasów, co zmniejsza ich stężenie we krwi i żółci. UDCA wykazuje również działanie cytoprotekcyjne, immunomodulujące oraz stabilizujące błony komórkowe hepatocytów.

• L-lizyna

  L-lizyna to niezbędny aminokwas, którego organizm człowieka nie potrafi samodzielnie syntetyzować, dlatego musi być dostarczany wraz z pożywieniem lub suplementami. Odgrywa kluczową rolę w biosyntezie białek, produkcji enzymów, hormonów i przeciwciał. Ponadto uczestniczy w metabolizmie wapnia, produkcji kolagenu oraz wspiera funkcjonowanie układu odpornościowego.

• karbamazepina

  Karbamazepina to lek przeciwpadaczkowy z grupy pochodnych dibenzazepiny, który działa poprzez stabilizację błon komórek nerwowych i blokowanie kanałów sodowych zależnych od napięcia. Mechanizm ten hamuje nadmierną aktywność neuronalną odpowiedzialną za napady padaczkowe. Oprócz działania przeciwdrgawkowego, karbamazepina wykazuje również właściwości przeciwbólowe i stabilizujące nastrój.

• trimebutyna

  Trimebutyna to syntetyczny agonista receptorów opioidowych, działający głównie na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego. Jest stosowana w leczeniu zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, ponieważ normalizuje perystaltykę jelit zarówno w przypadku nadmiernej, jak i obniżonej motoryki. Mechanizm działania polega na wpływie na receptory opioidowe mu (μ) w ścianie jelit, co prowadzi do regulacji skurczów mięśni gładkich.

• ceftriakson

  Ceftriakson to cefalosporyna trzeciej generacji o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Działa przez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich śmierci. Jest skuteczny wobec wielu bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Neisseria gonorrhoeae, Escherichia coli i innych bakterii jelitowych.

• liść mięty pieprzowej

  Liść mięty pieprzowej (Menthae piperitae folium) to surowiec roślinny pozyskiwany z mięty pieprzowej (Mentha piperita), który zawiera olejek eteryczny bogaty w mentol, mentony i ich pochodne. Działa rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, żółciotwórczo, żółciopędnie oraz wiatropędnie. Wykazuje również działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze oraz miejscowo znieczulające.

• betametazon dipropionian

  Betametazon dipropionian jest syntetycznym glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia krwionośne. Działa poprzez hamowanie syntezy mediatorów stanu zapalnego, w tym prostaglandyn i leukotrienów, zmniejszając objawy zapalenia, takie jak zaczerwienienie, obrzęk, świąd i ból.

• laktuloza

  Laktuloza jest półsyntetycznym disacharydem złożonym z galaktozy i fruktozy, stosowanym głównie jako środek przeczyszczający i w leczeniu encefalopatii wątrobowej. Jej działanie opiera się na braku hydrolizy w jelicie cienkim, dzięki czemu dociera do okrężnicy w niezmienionej formie. W jelicie grubym bakterie metabolizują ją do krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych, co prowadzi do zakwaszenia środowiska jelitowego, zwiększenia objętości stolca i przyspieszenia perystaltyki.

• terbinafina

  Terbinafina to syntetyczna pochodna alliloaminy o działaniu przeciwgrzybiczym, stosowana w leczeniu grzybic skóry, paznokci oraz owłosionej skóry głowy. Jej mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu epoksydazy skwalenowej, co prowadzi do zaburzenia biosyntezy ergosterolu – kluczowego składnika błony komórkowej grzybów. Dodatkowo, terbinafina powoduje wewnątrzkomórkowe gromadzenie skwalenu, co jest toksyczne dla komórek grzybów i prowadzi do ich śmierci.

• meropenem

  Meropenem to antybiotyk z grupy karbapenemów, należący do β-laktamów o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP). Wykazuje wysoką skuteczność wobec większości bakterii Gram-dodatnich, Gram-ujemnych oraz beztlenowców, włączając szczepy wielolekooporne.

• metotreksat

  Metotreksat to lek przeciwmetaboliczny z grupy antagonistów kwasu foliowego, który hamuje reduktazę dihydrofolianową, enzym niezbędny do syntezy DNA, RNA i białek. Dzięki temu mechanizmowi działa cytostatycznie, zatrzymując podział komórek, szczególnie tych szybko proliferujących. Stosowany jest głównie w leczeniu chorób nowotworowych, ciężkich postaci łuszczycy oraz chorób autoimmunologicznych, zwłaszcza reumatoidalnego zapalenia stawów.

• nifuroksazyd

  Nifuroksazyd to chemioterapeutyk z grupy pochodnych 5-nitrofuranu o działaniu przeciwbakteryjnym. Działa głównie na bakterie Gram-ujemne z rodziny Enterobacteriaceae (Escherichia coli, Salmonella, Shigella, Klebsiella, Enterobacter, Proteus), które są najczęstszymi przyczynami zakażeń przewodu pokarmowego. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności dehydrogenaz bakteryjnych oraz syntezy białek bakteryjnych, co prowadzi do zaburzenia metabolizmu i śmierci komórek bakteryjnych.

• cefepim

  Cefepim to półsyntetyczny antybiotyk beta-laktamowy należący do grupy cefalosporyn IV generacji, charakteryzujący się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Wykazuje aktywność wobec szerokiego zakresu bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym Pseudomonas aeruginosa, Enterobacteriaceae, Streptococcus pneumoniae oraz niektórych szczepów Staphylococcus. Działa poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich śmierci.

• oksymetazolina

  Oksymetazolina to substancja czynna o działaniu sympatykomimetycznym, należąca do grupy α-adrenomimetyków. Wykazuje silne działanie obkurczające naczynia krwionośne błony śluzowej nosa i zatok przynosowych, co prowadzi do zmniejszenia przekrwienia, obrzęku i wydzieliny śluzowej. Efekt działania pojawia się już po kilku minutach od aplikacji i utrzymuje się nawet do 12 godzin.

• tlen

  Tlen jest kluczowym pierwiastkiem chemicznym niezbędnym do życia, oznaczonym symbolem O i liczbą atomową 8. W medycynie stosowany jest jako tlenoterapia – lecznicze podawanie tlenu w stężeniu wyższym niż w powietrzu atmosferycznym. Tlen medyczny jest lekiem, który wspomaga procesy oddychania, zwiększając saturację krwi i poprawiając dostarczanie tlenu do tkanek.

• metformina chlorowodorek

  Metformina chlorowodorek to doustny lek przeciwcukrzycowy z grupy biguanidów, stanowiący pierwszą linię farmakoterapii w cukrzycy typu 2. Mechanizm działania metforminy polega głównie na zmniejszeniu wątrobowej produkcji glukozy, zwiększeniu wrażliwości tkanek obwodowych na insulinę oraz ograniczeniu wchłaniania glukozy w jelitach. Dodatkowo lek ten aktywuje kinazę białkową AMP, co prowadzi do zmniejszenia insulinooporności.

• treprostynil

  Treprostynil to syntetyczny analog prostacykliny, który wykazuje działanie naczyniorozszerzające, przeciwzapalne i przeciwagregacyjne. Jest stosowany głównie w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP), rzadkiej, ale poważnej choroby charakteryzującej się podwyższonym ciśnieniem w tętnicach płucnych. Treprostynil działa poprzez bezpośrednie rozszerzanie naczyń płucnych i obwodowych, co prowadzi do zmniejszenia oporu naczyniowego i poprawy funkcji serca.

• azacytydyna

  Azacytydyna to lek przeciwnowotworowy z grupy analogów nukleozydów, działający jako inhibitor metylotransferazy DNA. Mechanizm jego działania polega na włączaniu się do DNA i RNA komórek nowotworowych, co prowadzi do zahamowania metylacji DNA, aktywacji genów supresorowych nowotworów i indukcji apoptozy komórek nowotworowych. Azacytydyna wykazuje szczególną skuteczność w leczeniu zespołów mielodysplastycznych (MDS), przewlekłej białaczki mielomonocytowej (CMML) oraz ostrej białaczki szpikowej (AML) z 20-30% blastów w szpiku.

• apiksaban

  Apiksaban to nowoczesny doustny antykoagulant (lek przeciwzakrzepowy) należący do grupy bezpośrednich inhibitorów czynnika Xa. Jego działanie polega na selektywnym, bezpośrednim i odwracalnym hamowaniu czynnika Xa, kluczowego elementu kaskady krzepnięcia, co prowadzi do zahamowania powstawania trombiny i tworzenia skrzepów.

• all-rac-α-tokoferylu octan

  All-rac-α-tokoferylu octan jest syntetyczną formą witaminy E, często nazywaną octanem tokoferylu. Ta substancja czynna posiada silne właściwości antyoksydacyjne, chroniąc komórki organizmu przed uszkodzeniami spowodowanymi przez wolne rodniki. Działa przede wszystkim jako zmiatacz wolnych rodników, zapobiegając peroksydacji lipidów w błonach komórkowych i chroniąc komórki przed stresem oksydacyjnym.

• ampicylina

  Ampicylina to półsyntetyczny antybiotyk beta-laktamowy z grupy aminopenicylin. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z białkami PBP (penicillin-binding proteins), co prowadzi do lizy i śmierci komórki bakteryjnej. Wykazuje działanie bakteriobójcze wobec szerokiego spektrum bakterii Gram-dodatnich oraz niektórych Gram-ujemnych, co odróżnia ją od naturalnych penicylin.

• fluoksetyna

  Fluoksetyna to selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD), bulimii oraz zespołu lęku napadowego. Działa poprzez blokowanie wychwytu zwrotnego serotoniny w synapsach nerwowych, co prowadzi do zwiększenia stężenia serotoniny w szczelinie synaptycznej i wzmocnienia przekaźnictwa serotoninergicznego w mózgu.

• buprenorfina

  Buprenorfina jest częściowym agonistą receptorów opioidowych μ (mi) oraz antagonistą receptorów κ (kappa). Dzięki swojemu dualnemu mechanizmowi działania wywołuje efekt przeciwbólowy, jednocześnie mając niższe ryzyko depresji oddechowej i uzależnienia w porównaniu do pełnych agonistów opioidowych. Jest stosowana w leczeniu umiarkowanego i silnego bólu oraz w terapii substytucyjnej uzależnienia od opioidów.

• Calendula officinalis

  Calendula officinalis (nagietek lekarski) to roślina o działaniu przeciwzapalnym, przeciwgrzybiczym i przeciwbakteryjnym, stosowana głównie w preparatach dermatologicznych. Działa poprzez kompleks aktywnych związków, w tym flawonoidów, karotenoidów i triterpenów, które przyspieszają gojenie ran, hamują proces zapalny i chronią tkanki przed uszkodzeniami oksydacyjnymi.

• spironolakton

  Spironolakton to diuretyk oszczędzający potas, który działa jako antagonista aldosteronu. Blokuje receptory mineralokortykoidowe, hamując wchłanianie zwrotne sodu i wydzielanie potasu w kanaliku dystalnym nefronu. Dzięki temu mechanizmowi spironolakton zwiększa wydalanie sodu i wody z organizmu przy jednoczesnym oszczędzaniu potasu.

• magnez

  Magnez (Mg) to esencjalny makroelement, pełniący kluczową rolę w ponad 300 reakcjach enzymatycznych w organizmie. Jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, mięśniowego oraz sercowo-naczyniowego. Magnez uczestniczy w procesie skurczu i rozkurczu mięśni, syntezie białek, stabilizacji błon komórkowych oraz metabolizmie glukozy i kwasów tłuszczowych.

• symetykon

  Symetykon to substancja czynna stosowana jako lek przeciwpieniący, który zmniejsza napięcie powierzchniowe pęcherzyków gazów w przewodzie pokarmowym. Dzięki temu mechanizmowi działania powoduje łączenie się pęcherzyków gazu, co ułatwia ich wydalanie z organizmu na drodze naturalnych procesów fizjologicznych (odbijanie, perystaltyka jelit).

• chlorek cetylopirydyniowy

  Chlorek cetylopirydyniowy (CPC) to czwartorzędowy związek amoniowy o działaniu antyseptycznym i przeciwbakteryjnym. Substancja działa poprzez naruszanie błon komórkowych drobnoustrojów, co prowadzi do ich niszczenia. Wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko bakteriom Gram-dodatnim, Gram-ujemnym oraz niektórym grzybom i wirusom.

• trokserutyna

  Trokserutyna to półsyntetyczna pochodna rutyny, która należy do grupy związków zwanych flawonoidami. Jest stosowana w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej oraz zaburzeń mikrokrążenia. Jej działanie opiera się na zwiększeniu napięcia naczyń żylnych, zmniejszeniu przepuszczalności naczyń włosowatych oraz redukcji stanu zapalnego w obrębie naczyń. Trokserutyna ma również właściwości przeciwobrzękowe i przeciwutleniające.

• lamotrygina

  Lamotrygina to lek przeciwpadaczkowy, który działa poprzez stabilizację błon komórkowych neuronów i hamowanie uwalniania aminokwasów pobudzających, głównie glutaminianu. Mechanizm ten prowadzi do zmniejszenia nadmiernej pobudliwości neuronalnej, co jest kluczowe w zapobieganiu napadom padaczkowym. Dodatkowo lamotrygina wykazuje działanie normotymiczne, co czyni ją wartościowym lekiem w terapii zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.

• noradrenalina

  Noradrenalina (norepinefryna) to naturalny neuroprzekaźnik i hormon z grupy katecholamin, który odgrywa kluczową rolę w mechanizmach odpowiedzi na stres w organizmie. W medycynie stosowana jest jako lek o silnym działaniu wazopresyjnym, powodującym obkurczenie naczyń krwionośnych i zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi. Działa głównie na receptory α-adrenergiczne, a w mniejszym stopniu na receptory β-adrenergiczne.

• ranitydyna

  Ranitydyna to lek z grupy antagonistów receptora H2, który blokuje receptory histaminowe H2 w błonie śluzowej żołądka, zmniejszając produkcję kwasu solnego. Działanie to powoduje zmniejszenie objętości i kwasowości soku żołądkowego, co prowadzi do łagodzenia objawów choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, refluksu żołądkowo-przełykowego oraz innych stanów związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu.

• bimatoprost

  Bimatoprost to syntetyczny analog prostaglandyny F2α, stosowany głównie w okulistyce do leczenia jaskry i nadciśnienia ocznego. Działa poprzez zwiększenie odpływu cieczy wodnistej z oka, co prowadzi do obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Efekt terapeutyczny jest osiągany dzięki zwiększeniu odpływu cieczy zarówno drogą konwencjonalną (przez siateczkę beleczkowania), jak i drogą niekonwencjonalną (przez twardówkę).

• celekoksyb

  Celekoksyb jest selektywnym inhibitorem cyklooksygenazy-2 (COX-2), należącym do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Mechanizm jego działania polega na hamowaniu enzymu COX-2, który odpowiada za produkcję prostaglandyn – mediatorów stanu zapalnego, bólu i gorączki. W przeciwieństwie do nieselektywnych NLPZ, celekoksyb w mniejszym stopniu hamuje cyklooksygenazę-1 (COX-1), co przekłada się na mniejsze ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

• dorzolamid

  Dorzolamid to inhibitor anhydrazy węglanowej (CAI), który stosowany jest w okulistyce do obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego w leczeniu jaskry i nadciśnienia ocznego. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu anhydrazy węglanowej w ciałku rzęskowym oka, co prowadzi do zmniejszenia wytwarzania cieczy wodnistej i w konsekwencji obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego.

• sodu (S)-mleczan

  Sodu (S)-mleczan (sodu L-mleczan) to organiczny związek chemiczny będący solą sodową kwasu L-mlekowego. W medycynie stosowany jest głównie jako składnik płynów infuzyjnych służących do uzupełniania niedoborów wodno-elektrolitowych oraz w leczeniu kwasicy metabolicznej. Mechanizm działania polega na metabolizowaniu mleczanu do wodorowęglanu w wątrobie (cykl Corich), co prowadzi do alkalizacji organizmu i wyrównania równowagi kwasowo-zasadowej.

• desmopresyna

  Desmopresyna (DDAVP) to syntetyczny analog hormonu antydiuretycznego (wazopresyny), który selektywnie oddziałuje na receptory V2 w kanalikach nerkowych. Jej głównym działaniem jest zwiększanie reabsorpcji wody w nerkach, co prowadzi do zmniejszenia objętości wydalanego moczu i zwiększenia jego osmolalności.

• teikoplanina

  Teikoplanina to antybiotyk glikopeptydowy stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie, w tym szczepy oporne na metycylinę (MRSA) oraz enterokoki oporne na wankomycynę (VRE). Działa poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z prekursorami peptydoglikanu i blokując ich włączanie do ściany komórkowej, co prowadzi do śmierci komórki bakteryjnej.

• hydrokortyzon octan

  Hydrokortyzon octan to syntetyczna postać kortyzolu, naturalnego hormonu kory nadnerczy z grupy glikokortykosteroidów. Wykazuje silne działanie przeciwzapalne, przeciwalergiczne i immunosupresyjne poprzez hamowanie odpowiedzi zapalnej organizmu na różne bodźce. Mechanizm działania obejmuje blokowanie uwalniania mediatorów stanu zapalnego, zmniejszanie przepuszczalności naczyń krwionośnych oraz hamowanie migracji komórek zapalnych do miejsca reakcji.