Leksykon składników

Składniki, strona 33 z 53

• ziele nawłoć

  Ziele nawłoci to surowiec roślinny pozyskiwany z gatunków z rodzaju Solidago, głównie nawłoci pospolitej (Solidago virgaurea), nawłoci kanadyjskiej (Solidago canadensis) oraz nawłoci olbrzymiej (Solidago gigantea). Rośliny te zawierają cenne substancje biologicznie czynne, w tym flawonoidy, saponiny, polifenole oraz olejki eteryczne, które wykazują działanie moczopędne, przeciwzapalne i ściągające.

• korzeń mniszek lekarski z ziele

  Korzeń mniszka lekarskiego (Taraxacum officinale) to substancja roślinna o szerokim zastosowaniu w medycynie naturalnej. Działa żółciopędnie, zwiększając produkcję żółci przez wątrobę i usprawniając jej przepływ do dwunastnicy, co wspomaga procesy trawienne, szczególnie trawienie tłuszczów. Wykazuje również właściwości moczopędne, wspomagające eliminację nadmiaru płynów z organizmu.

• owoc aminek

  Anyż (Pimpinella anisum) to substancja czynna pochodząca z owoców rośliny o tej samej nazwie, należącej do rodziny selerowatych. Głównym składnikiem aktywnym anyżu jest olejek anyżowy, zawierający przede wszystkim anetol (80-90%), który odpowiada za charakterystyczny aromat i właściwości lecznicze. Anyż wykazuje działanie wykrztuśne, spazmolityczne (rozkurczające) na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, wiatropędne oraz słabe przeciwdrobnoustrojowe.

• owocnia fasola

  Owocnia fasola, znana również jako Phaseoli pericarpium, to sucha, dojrzała łupina strąków fasoli (Phaseolus vulgaris L.). Jest wykorzystywana w medycynie ze względu na swoje właściwości diuretyczne i przeciwcukrzycowe. Zawiera flawonoidy, garbniki, aminokwasy oraz związki mineralne, które przyczyniają się do jej działania leczniczego.

• nalewka z koszyczków rumianku

  Nalewka z koszyczków rumianku to naturalny preparat leczniczy, wytwarzany na bazie kwiatów rumianku pospolitego (Matricaria chamomilla), ekstrahowanych w roztworze alkoholowym. Rumianek zawiera olejki eteryczne (m.in. chamazulen, alfa-bisabolol), flawonoidy oraz kumaryny, które wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwskurczowe, łagodzące i antyseptyczne.

• glicerol triazotan

  Glicerol triazotan (NTG, nitrogliceryna) jest organicznym związkiem chemicznym z grupy azotanów. Działa silnie rozszerzająco na naczynia krwionośne, szczególnie żylne, co prowadzi do zmniejszenia obciążenia wstępnego serca. W mniejszym stopniu rozszerza także naczynia tętnicze, zmniejszając opór obwodowy. Mechanizm działania polega na uwalnianiu tlenku azotu, który aktywuje cyklazę guanylową, prowadząc do wzrostu poziomu cGMP w komórkach mięśni gładkich naczyń i ich rozkurczu.

• dihydroergokrystyna

  Dihydroergokrystyna to związek z grupy alkaloidów sporyszu, należący do rodziny ergoliny. Jest pochodną ergotaminy, która po procesie uwodornienia wykazuje mniejszą toksyczność i lepsze właściwości farmakokinetyczne. Substancja ta działa jako częściowy agonista receptorów adrenergicznych, dopaminergicznych i serotoninergicznych, co przekłada się na jej złożony mechanizm działania na ośrodkowy układ nerwowy.

• rezerpina

  Rezerpina to substancja czynna o działaniu przeciwnadciśnieniowym i uspokajającym, należąca do grupy alkaloidów rauwolfii. Mechanizm działania rezerpiny polega na hamowaniu transportu amin biogennych (m.in. noradrenaliny, dopaminy i serotoniny) do pęcherzyków synaptycznych w zakończeniach nerwowych, co prowadzi do ich wyczerpania w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym. Obniża to napięcie układu współczulnego, zmniejszając ciśnienie tętnicze krwi i częstość akcji serca.

• sód 2-[131I]jodohipuran

  Sód 2-[131I]jodohipuran to radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce chorób nerek. Substancja ta zawiera izotop jodu-131, który emituje promieniowanie gamma umożliwiające obrazowanie oraz promieniowanie beta wykorzystywane w celach terapeutycznych. Po podaniu dożylnym, 2-[131I]jodohipuran jest wychwytywany przez komórki kanalików nerkowych i wydalany do moczu, co pozwala na ocenę funkcji nerek, szczególnie efektywnego przepływu nerkowego osocza (ERPF) oraz transportu kanalikowego.

• testosteron propionian

  Testosteron propionian to syntetyczny ester testosteronu, będący formą męskiego hormonu płciowego, stosowaną w terapii zastępczej u mężczyzn z niedoborem testosteronu (hipogonadyzm) oraz w leczeniu opóźnionego dojrzewania płciowego. Działa poprzez uzupełnienie poziomu testosteronu w organizmie, co prowadzi do normalizacji rozwoju i funkcji męskich cech płciowych.

• testosteron fenylopropionian

  Testosteron fenylopropionian to syntetyczny ester testosteronu, hormon steroidowy, który jest stosowany w terapii zastępczej u mężczyzn z niedoborem endogennego testosteronu. Działa poprzez uzupełnienie poziomu testosteronu w organizmie, który jest kluczowy dla rozwoju i utrzymania męskich cech płciowych, masy mięśniowej, gęstości kości oraz funkcji seksualnych.

• testosteron izokapronian

  Testosteron izokapronian to syntetyczny ester testosteronu stosowany w terapii zastępczej u mężczyzn z niedoborem androgenów. Działa przez wiązanie się z receptorami androgenowymi, stymulując rozwój i utrzymanie męskich cech płciowych, wspierając anabolizm białek, zwiększając masę mięśniową i gęstość kości oraz regulując libido i funkcje seksualne.

• testosteron dekanonian

  Testosteron dekanonian to długodziałający ester testosteronu, stosowany w terapii zastępczej u mężczyzn z niedoborem testosteronu (hipogonadyzmem). Po podaniu domięśniowym, ester ten ulega powolnemu uwalnianiu do krwiobiegu, gdzie jest przekształcany do aktywnego testosteronu. Zapewnia to utrzymanie stabilnego stężenia hormonu przez okres 2-3 tygodni, co umożliwia rzadsze dawkowanie.

• gadodiamid

  Gadodiamid to paramagnetyczny środek kontrastowy zawierający gadolin, stosowany w diagnostyce obrazowej metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Należy do grupy liniowych, nijonowych związków kompleksowych gadolinu. Mechanizm działania polega na skróceniu czasu relaksacji T1 i T2 protonów wodoru, co prowadzi do zwiększenia intensywności sygnału w obrazowaniu MRI i poprawy wizualizacji patologicznych zmian w tkankach.

• linestrenol

  Linestrenol (znany również jako Lynestrenol) to syntetyczny progestagen stosowany głównie w antykoncepcji hormonalnej oraz leczeniu zaburzeń menstruacyjnych. Działa poprzez hamowanie owulacji oraz zmiany w endometrium macicy, co uniemożliwia implantację zarodka. Wpływa również na śluz szyjkowy, czyniąc go mniej przepuszczalnym dla plemników.

• fenoksymetylopenicylina benzatynowa

  Fenoksymetylopenicylina benzatynowa to antybiotyk z grupy penicylin półsyntetycznych, pochodna penicyliny V. Jest to sól benzatynowa fenoksymetylopenicyliny, która charakteryzuje się przedłużonym działaniem w organizmie. Działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Antybiotyk ten wykazuje wysoką skuteczność wobec bakterii Gram-dodatnich, w tym paciorkowców, gronkowców (z wyjątkiem szczepów wytwarzających penicylinazę) oraz pneumokoków.

• kompleks osseiny i hydroksyapatytu

  Kompleks osseiny i hydroksyapatytu (OHC) to naturalny składnik kości, który łączy w sobie dwa główne elementy: białka kolagenowe (osseinę) stanowiące około 30% masy kostnej oraz minerały (hydroksyapatyt) stanowiące około 70%. Kompleks ten ma szczególne zastosowanie w leczeniu osteoporozy i innych chorób metabolicznych kości, ponieważ działa na dwa podstawowe składniki tkanki kostnej jednocześnie.

• hydroksyapatyt

  Hydroksyapatyt (HA) to naturalny minerał z grupy apatytów, będący głównym składnikiem nieorganicznym kości i zębów. Składa się z fosforu, wapnia i tlenu o wzorze chemicznym Ca₁₀(PO₄)₆(OH)₂. Ze względu na swoje właściwości osteokondukcyjne, biokompatybilność i podobieństwo do struktury ludzkiej kości, hydroksyapatyt jest szeroko stosowany w medycynie, szczególnie w ortopedii, chirurgii szczękowo-twarzowej i stomatologii.

• fosfor

  Fosfor to niezbędny pierwiastek biogenny, który pełni kluczową rolę w utrzymaniu prawidłowego funkcjonowania organizmu. Jest podstawowym składnikiem budulcowym kości i zębów, gdzie wraz z wapniem tworzy hydroksyapatyt. Uczestniczy w metabolizmie energetycznym jako składnik ATP, fosfokreatyny oraz fosfolipidów błon komórkowych. Fosfor jest niezbędny do syntezy kwasów nukleinowych (DNA i RNA), a także bierze udział w regulacji równowagi kwasowo-zasadowej.

• oksytetracyklina chlorowodorek

  Oksytetracyklina chlorowodorek to antybiotyk należący do grupy tetracyklin o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Działa poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych, wiążąc się z podjednostką 30S rybosomu, co uniemożliwia przyłączanie aminoacylo-tRNA do miejsc akceptorowych. Wykazuje aktywność wobec szerokiej gamy bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, a także wobec chlamydii, mykoplazm, riketsji i niektórych pierwotniaków.

• papaweryna chlorowodorek

  Papaweryna chlorowodorek to alkaloid o właściwościach spazmolitycznych, stosowany głównie w leczeniu stanów skurczowych mięśni gładkich. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności enzymu fosfodiesterazy, co prowadzi do zwiększenia stężenia cyklicznego adenozynomonofosforanu (cAMP) w komórkach mięśni gładkich, wywołując ich rozkurcz. Papaweryna wykazuje działanie rozszerzające naczynia krwionośne oraz rozkurczające mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i układu moczowego.

• wyciąg płynny złożony z owocu głogu

  Wyciąg płynny złożony z owocu głogu to substancja roślinna o właściwościach kardioprotekcyjnych, stosowana głównie w łagodnych zaburzeniach pracy serca. Ekstrakt ten zawiera flawonoidy (m.in. witeksyna, hiperozyd) oraz procyjanidyny, które wykazują działanie inotropowe dodatnie, poprawiają ukrwienie mięśnia sercowego i zwiększają przepływ wieńcowy. Substancje aktywne zawarte w głogu łagodnie rozszerzają naczynia wieńcowe, co prowadzi do poprawy zaopatrzenia mięśnia sercowego w tlen.

• wyciąg płynny złożony z korzenia kozłka

  Wyciąg płynny złożony z korzenia kozłka (Valeriana officinalis) to naturalna substancja o działaniu uspokajającym i nasennym. Zawiera kompleks związków aktywnych, w tym kwasy walerenowe, walepotraty i olejki eteryczne, które działają na receptory GABA w układzie nerwowym, zwiększając poziom kwasu gamma-aminomasłowego, co prowadzi do redukcji napięcia nerwowego i poprawy jakości snu.

• wyciąg płynny złożony z szyszki chmielu

  Wyciąg płynny złożony z szyszki chmielu (Lupuli strobuli extractum fluidum compositum) to substancja czynna stosowana w preparatach o działaniu uspokajającym i nasennym. Zawiera kompleks związków bioaktywnych, w tym kwasy goryczowe (humulony, lupulony), flawonoidy i olejki eteryczne, które wykazują działanie sedatywne na ośrodkowy układ nerwowy.

• wyciąg płynny złożony z ziela męczennicy

  Wyciąg płynny złożony z ziela męczennicy (Passiflora incarnata) to preparat o właściwościach uspokajających i nasennych. Działa poprzez modulację receptorów GABA-ergicznych w mózgu, co prowadzi do zmniejszenia nadmiernej aktywności układu nerwowego. Męczennica zawiera flawonoidy (m.in. witeksynę), alkaloidy i związki kumarynowe, które wykazują działanie anksjolityczne bez wywoływania silnej sedacji.

• borowina

  Borowina, znana również jako torf leczniczy, to naturalna substancja organiczna powstała w wyniku rozkładu roślin w środowisku beztlenowym. W medycynie jest wykorzystywana ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne, rozgrzewające i regeneracyjne. Borowina działa głównie poprzez stymulację krążenia krwi, rozluźnienie mięśni oraz łagodzenie stanów zapalnych.

• wyciąg z porostu islandzkiego

  Wyciąg z porostu islandzkiego (Cetraria islandica) to substancja naturalna o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbakteryjnym i łagodzącym podrażnienia błon śluzowych. Głównym mechanizmem działania jest tworzenie ochronnej warstwy na błonach śluzowych jamy ustnej, gardła i krtani, co chroni je przed czynnikami drażniącymi. Porost islandzki zawiera polisacharydy (głównie licheninę), które wykazują właściwości śluzowe oraz kwasy porostowe o działaniu przeciwdrobnoustrojowym.

• wyciąg z hyzopu

  Wyciąg z hyzopu (Hyssopus officinalis) to substancja pochodzenia roślinnego o właściwościach wykrztuśnych, przeciwzapalnych i łagodzących kaszel. Działa poprzez rozrzedzenie wydzieliny oskrzelowej i ułatwienie jej odkrztuszania, co jest szczególnie korzystne w infekcjach górnych dróg oddechowych. Dodatkowo wykazuje działanie spazmolityczne, co pomaga w łagodzeniu skurczów oskrzeli.

• wyciąg z korzenia mydlnicy

  Wyciąg z korzenia mydlnicy (Saponaria officinalis) to substancja roślinna wykorzystywana w medycynie ze względu na swoje właściwości mukolityczne i wykrztuśne. Zawiera saponiny, które zmniejszają napięcie powierzchniowe wydzieliny oskrzelowej, ułatwiając odkrztuszanie zalegającej wydzieliny z dróg oddechowych. Wyciąg działa poprzez zwiększenie aktywności nabłonka rzęskowego i stymulację odruchów wykrztuśnych.

• pentazocyna

  Pentazocyna to opioidowy lek przeciwbólowy o mieszanym mechanizmie działania – jest częściowym agonistą receptorów opioidowych μ oraz agonistą receptorów κ i σ. Działa przeciwbólowo poprzez hamowanie transmisji bodźców bólowych w ośrodkowym układzie nerwowym. W przeciwieństwie do czystych agonistów opioidowych, pentazocyna wykazuje efekt pułapowy, co oznacza, że po przekroczeniu pewnej dawki nie obserwuje się dalszego nasilenia działania przeciwbólowego.

• mieszanka alergenów pyłku drzew

  Mieszanka alergenów pyłku drzew to preparat stosowany w diagnostyce oraz immunoterapii swoistej (odczulaniu) alergii wziewnych. Zawiera ekstrakty alergenów pyłków różnych gatunków drzew, najczęściej brzozy, olchy, leszczyny, dębu i innych gatunków charakterystycznych dla danego regionu. Standaryzowane ekstrakty alergenów umożliwiają identyfikację konkretnych uczuleń pacjenta oraz prowadzenie terapii immunomodulującej.

• alergen pyłku żyto zwyczajne

  Alergen pyłku żyta zwyczajnego (Secale cereale) stanowi jeden z najważniejszych alergenów sezonowych wywołujących reakcje alergiczne u osób z nadwrażliwością na pyłki traw. Żyto, jako przedstawiciel rodziny Poaceae (wiechlinowate), uwalnia pyłek zawierający białka o silnych właściwościach alergennych, szczególnie w okresie od maja do lipca, w zależności od warunków klimatycznych.

• alergen pyłku mietlica biaława

  Alergen pyłku mietlicy białawej (Agrostis alba, także znana jako Agrostis stolonifera) jest jednym z najczęstszych alergenów pyłkowych, powodujących objawy alergicznego nieżytu nosa i spojówek w okresie letnim. Mietlica biaława należy do rodziny traw (Poaceae), a jej pyłek zawiera białka o silnych właściwościach alergennych, które po kontakcie z błonami śluzowymi wywołują reakcję immunologiczną u osób uczulonych.

• alergen pyłku wyczyniec łąkowy

  Alergen pyłku wyczyniec łąkowy (Alopecurus pratensis) to antygen obecny w pyłku rośliny trawiastej wyczyniec łąkowy, który może wywoływać reakcje alergiczne u osób uczulonych. Wyczyniec łąkowy jest rozpowszechnionym gatunkiem trawy w Europie, kwitnie głównie od maja do lipca, uwalniając duże ilości pyłku do powietrza. Alergen ten jest odpowiedzialny za wywoływanie objawów takich jak katar sienny, zapalenie spojówek, kaszel czy świszczący oddech u osób z nadwrażliwością.

• alergen pyłku tomka wonna

  Alergen pyłku tomka wonnej (Anthoxanthum odoratum) to substancja obecna w pyłku tej trawy, która może wywoływać reakcje alergiczne u osób uczulonych. Tomka wonna jest jedną z najczęstszych traw powodujących alergiczny nieżyt nosa i spojówek (tzw. katar sienny) w okresie jej pylenia, który przypada głównie na maj-lipiec. Alergeny zawarte w pyłku tomki wonnej reagują z przeciwciałami IgE u osób uczulonych, prowadząc do uwolnienia mediatorów zapalnych, takich jak histamina, powodujących typowe objawy alergii.

• alergen pyłku miotła zbożowa

  Alergen pyłku miotły zbożowej (łac. Kochia scoparia) to substancja biologicznie czynna występująca w pyłku tej rośliny, która może wywoływać reakcje alergiczne u osób uczulonych. Miotła zbożowa, znana również jako kochia, to roślina z rodziny komosowatych, która kwitnie późnym latem i wczesną jesienią, uwalniając do powietrza duże ilości pyłku.

• alergen pyłku rajgras wyniosły

  Alergen pyłku rajgras wyniosły (Lolium perenne) jest jednym z najczęstszych alergenów odpowiedzialnych za rozwój sezonowego alergicznego nieżytu nosa i spojówek. Rajgras wyniosły należy do rodziny traw (Poaceae) i jest powszechnie występującą trawą w Europie, w tym w Polsce. Okres pylenia przypada głównie na maj-lipiec, powodując nasilenie objawów alergicznych u osób uczulonych.

• alergen pyłku grzebienica pospolita

  Grzebienica pospolita (Cynosurus cristatus) to gatunek trawy z rodziny wiechlinowatych, która jest powszechnym alergenem pyłkowym. Pyłek tej rośliny zawiera białka alergenowe, które po kontakcie z układem odpornościowym osób uczulonych wywołują reakcję nadwrażliwości typu I, charakteryzującą się produkcją przeciwciał IgE i uwolnieniem mediatorów zapalnych, takich jak histamina.

• alergen pyłku kupkówka pospolita

  Alergen pyłku kupkówki pospolitej (Dactylis glomerata) to antygen znajdujący się w pyłkach tej trawy, który może wywoływać reakcje alergiczne u osób uczulonych. Kupkówka pospolita jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych traw w Europie, kwitnącą głównie od maja do lipca, co czyni ją istotnym czynnikiem alergizującym w okresie wiosenno-letnim.

• alergen pyłku kostrzewa łąkowa

  Alergen pyłku kostrzewy łąkowej (Festuca pratensis) jest jednym z najczęstszych alergenów wziewnych wywołujących objawy alergicznego nieżytu nosa i spojówek oraz astmy oskrzelowej. Kostrzewa łąkowa należy do rodziny traw (Poaceae), które są głównym źródłem alergenów pyłkowych w klimacie umiarkowanym. Alergeny te zawierają białka rozpoznawane przez układ immunologiczny osób uczulonych, co prowadzi do uwolnienia mediatorów zapalnych i wystąpienia objawów alergii.

• alergen pyłku kłosówka wełnista

  Alergen pyłku kłosówki wełnistej (Holcus lanatus) należy do istotnych alergenów pyłkowych z grupy traw, wywołujących reakcje alergiczne głównie w okresie pylenia tej rośliny. Kłosówka wełnista jest gatunkiem trawy występującym powszechnie na łąkach, pastwiskach i nieużytkach w całej Europie, w tym w Polsce. Alergen ten zawiera białka, które po kontakcie z układem immunologicznym osób uczulonych wywołują reakcję nadwrażliwości typu I.

• alergen pyłku życica trwała

  Alergen pyłku życica trwała (Lolium perenne) to białko znajdujące się w pyłku tej trawy, które może wywoływać reakcje alergiczne u osób uczulonych. Życica trwała należy do rodziny traw (Poaceae) i jest jednym z najczęstszych alergenów powietrznopochodnych w Europie, w tym w Polsce. Jej pyłek zawiera liczne alergeny, głównie z grupy białek określanych jako Lol p 1, Lol p 2, Lol p 3, Lol p 4, Lol p 5, które stymulują układ immunologiczny do produkcji przeciwciał IgE, co prowadzi do objawów alergii.

• alergen pyłku tymotka łąkowa

  Alergen pyłku tymotka łąkowa (Phleum pratense) stanowi jeden z najważniejszych alergenów występujących w pyłkach traw, odpowiedzialny za znaczną część objawów alergicznego nieżytu nosa i spojówek (tzw. kataru siennego) w okresie pylenia traw. Główne alergeny tymotki łąkowej, oznaczane jako Phl p, szczególnie Phl p 1 i Phl p 5, wykazują silne właściwości immunogenne, prowadząc do produkcji przeciwciał IgE u osób predysponowanych.

• alergen pyłku wiechlina

  Alergen pyłku wiechlina (Poa pratensis) to jeden z najczęstszych alergenów traw odpowiedzialnych za sezonowe alergie, szczególnie wiosną i wczesnym latem. Białka zawarte w pyłku wiechliny mogą wywoływać reakcje układu immunologicznego u osób uczulonych, prowadząc do klasycznych objawów alergicznego nieżytu nosa, zapalenia spojówek czy zaostrzenia astmy oskrzelowej. Mechanizm alergii polega na rozpoznaniu białek pyłku przez przeciwciała IgE, co inicjuje kaskadę reakcji zapalnych z uwalnianiem histaminy i innych mediatorów zapalenia.

• etosuksymid

  Etosuksymid to substancja czynna należąca do grupy leków przeciwpadaczkowych, stosowana głównie w leczeniu napadów nieświadomości (petit mal). Działa poprzez hamowanie kanałów wapniowych typu T w neuronach wzgórza, co zmniejsza aktywność drgawkową w mózgu. Etosuksymid skutecznie zapobiega typowym napadom absence, charakteryzującym się krótkotrwałą utratą świadomości bez upadku.

• ekonazol azotan

  Ekonazol azotan to syntetyczny lek przeciwgrzybiczy z grupy pochodnych imidazolu. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu syntezy ergosterolu – kluczowego składnika błony komórkowej grzybów, co prowadzi do zaburzenia jej integralności i w konsekwencji do śmierci komórki grzyba. Wykazuje aktywność wobec dermatofitów, drożdżaków (w tym Candida albicans), pleśni oraz niektórych bakterii Gram-dodatnich.

• pilokarpina

  Pilokarpina to alkaloid występujący naturalnie w liściach krzeworostów z gatunku Pilocarpus jaborandi i Pilocarpus microphyllus. Jest to substancja działająca parasympatykomimetycznie, bezpośrednio stymulując receptory muskarynowe, co wywołuje różnorodne efekty cholinergiczne w organizmie.

• triamcynolon

  Triamcynolon to syntetyczny kortykosteroid o silnych właściwościach przeciwzapalnych, immunosupresyjnych i przeciwalergicznych. Działa poprzez hamowanie wydzielania mediatorów zapalnych, zmniejszanie aktywności komórek układu odpornościowego oraz stabilizację błon komórkowych. Triamcynolon stosowany jest w leczeniu chorób zapalnych skóry, stawów, astmy oskrzelowej, alergicznego nieżytu nosa, stanów zapalnych oczu oraz chorób autoimmunologicznych.

• wyciąg z kory śliwy afrykańskiej

  Wyciąg z kory śliwy afrykańskiej (Pygeum africanum) to substancja roślinna pozyskiwana z drzewa Prunus africana, występującego głównie w górskich regionach Afryki. Wyciąg ten zawiera szereg bioaktywnych związków, w tym fitosterole, kwasy tłuszczowe i pentacykliczne triterpeny, które wykazują właściwości przeciwzapalne i antyproliferacyjne.

• chlormidazol chlorowodorek

  Chlormidazol chlorowodorek to substancja czynna o działaniu przeciwgrzybiczym, należąca do grupy pochodnych imidazolu. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ergosterolu – kluczowego składnika błony komórkowej grzybów, co prowadzi do zwiększenia jej przepuszczalności i w konsekwencji do śmierci komórki grzyba. Wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko dermatofitom, drożdżakom (w tym Candida albicans) oraz niektórym grzybom pleśniowym.