Leksykon składników

Składniki, strona 34 z 53

• denotywir

  Denotywir to substancja przeciwwirusowa należąca do grupy inhibitorów odwrotnej transkryptazy nukleotydów (NtRTI), stosowana głównie w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (WZW B). Jego mechanizm działania polega na hamowaniu polimerazy DNA wirusa HBV, co prowadzi do przerwania replikacji wirusa i zmniejszenia jego ilości w organizmie pacjenta.

• noretysteron octan

  Noretysteron octan to syntetyczny progestagen stosowany w hormonalnej terapii zastępczej oraz antykoncepcji. Jego działanie polega na naśladowaniu naturalnego progesteronu, przez co hamuje wydzielanie gonadotropin przysadkowych, zapobiega owulacji oraz powoduje zagęszczenie śluzu szyjkowego, utrudniając przemieszczanie się plemników. Dodatkowo wpływa na błonę śluzową macicy, czyniąc ją mniej podatną na implantację.

• wyciąg z owoców palmy sabal

  Wyciąg z owoców palmy sabal (Serenoa repens, Sabal serrulata) to substancja roślinna pochodząca z krzewiastej palmy występującej głównie na terenach południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych. Jest powszechnie stosowana w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Mechanizm działania wyciągu obejmuje hamowanie 5-alfa-reduktazy (enzymu przekształcającego testosteron w dihydrotestosteron), działanie przeciwzapalne oraz przeciwobrzękowe na poziomie gruczołu krokowego.

• protaminy siarczan

  Protaminy siarczan to substancja stosowana w medycynie przede wszystkim jako antidotum na działanie heparyny. Jest to dodatnio naładowane białko o niskiej masie cząsteczkowej, które wiąże się z heparyną (ujemnie naładowaną) tworząc stabilny kompleks pozbawiony aktywności antykoagulacyjnej.

• medroksyprogesteron

  Medroksyprogesteron to syntetyczna pochodna progesteronu, hormonu żeńskiego, należąca do grupy progestagenów. Działa głównie poprzez wiązanie z receptorami progesteronowymi, wywołując efekty antyestrogenowe, hamując owulację oraz modyfikując błonę śluzową macicy, co uniemożliwia implantację zarodka.

• cynk tlenek

  Tlenek cynku to związek chemiczny o szerokim zastosowaniu w medycynie, szczególnie dermatologii. Działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie, ściągająco i osuszająco. Jego mechanizm działania opiera się na tworzeniu ochronnej warstwy na skórze, która łagodzi podrażnienia, hamuje rozwój bakterii i przyspiesza gojenie ran powierzchniowych.

• wyciąg suchy z korzenia rzodkwi czarnej

  Wyciąg suchy z korzenia rzodkwi czarnej (Raphanus sativus var. niger) to substancja roślinna o szerokim zastosowaniu w medycynie wspomagającej leczenie dróg żółciowych i wątroby. Działa żółciopędnie, żółciotwórczo i spazmolitycznie, co przekłada się na poprawę funkcji trawiennych i wspomaganie procesów detoksykacyjnych organizmu. Substancja ta zwiększa wydzielanie żółci i usprawnia jej przepływ do dwunastnicy, przez co wspomaga trawienie tłuszczów.

• wyciąg gęsty z ziela karczocha

  Wyciąg gęsty z ziela karczocha (Cynara scolymus) to substancja roślinna o udokumentowanym działaniu żółciopędnym, żółciotwórczym oraz hepatoprotekcyjnym. Zawarte w nim związki biologicznie czynne, głównie cynaryna i inne kwasy fenolowe, stymulują wydzielanie żółci przez wątrobę oraz zwiększają przepływ żółci do dwunastnicy, co wspomaga trawienie tłuszczów i wspiera detoksykacyjną funkcję wątroby.

• olejek eteryczny miętowy

  Olejek eteryczny miętowy, pozyskiwany głównie z mięty pieprzowej (Mentha piperita), jest naturalną substancją o szerokim zastosowaniu w medycynie. Działa rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, żółciotwórczo oraz przeciwbólowo. Głównym składnikiem aktywnym jest mentol, który odpowiada za charakterystyczne działanie chłodzące oraz przeciwzapalne.

• difenoksylat chlorowodorek

  Difenoksylat chlorowodorek to syntetyczny opioid stosowany głównie w leczeniu objawowym ostrej i przewlekłej biegunki. Działa poprzez wiązanie się z receptorami opioidowymi w układzie pokarmowym, co spowalnia perystaltykę jelit, wydłuża czas pasażu jelitowego i zmniejsza wydzielanie płynów do światła przewodu pokarmowego. Substancja ta jest często łączona z atropiną w preparatach przeciwbiegunkowych, aby zapobiec nadużyciom i poprawić skuteczność terapeutyczną.

• beta-escyna

  Beta-escyna (escin) to naturalny związek z grupy saponin triterpenowych, pozyskiwany głównie z nasion kasztanowca zwyczajnego (Aesculus hippocastanum). Jest to główny składnik aktywny wyciągu z kasztanowca, ceniony za swoje właściwości przeciwobrzękowe, przeciwzapalne i wzmacniające naczynia krwionośne.

• sól sodowa sulfonowanej żywicy polistyrenowej

  Sól sodowa sulfonowanej żywicy polistyrenowej to substancja czynna stosowana jako lek z grupy żywic jonowymiennych. Głównym mechanizmem działania tej substancji jest wiązanie jonów potasu w świetle przewodu pokarmowego, co zapobiega ich wchłanianiu do krwiobiegu. W ten sposób lek skutecznie obniża poziom potasu we krwi (kaliemię) u pacjentów z hiperkaliemią.

• etakrydyna mleczanu

  Etakrydyna mleczanu (łac. Acridinum lactatum) to związek organiczny z grupy akrydyn, który wykazuje działanie antyseptyczne i bakteriostatyczne. Działa głównie poprzez interkalację między pary zasad w DNA bakterii, co prowadzi do zaburzenia replikacji DNA i RNA oraz syntezy białek bakteryjnych. Wykazuje skuteczność wobec szerokiego spektrum bakterii, zarówno Gram-dodatnich, jak i Gram-ujemnych, a także niektórych grzybów i pierwotniaków.

• cetalkoniowy chlorek

  Cetalkoniowy chlorek, znany również jako chlorek cetylotrimetyloamoniowy, to substancja należąca do grupy czwartorzędowych związków amoniowych, powszechnie stosowana jako środek antyseptyczny i konserwujący. Działa poprzez zaburzanie przepuszczalności błon komórkowych mikroorganizmów, co prowadzi do ich śmierci. Wykazuje działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze oraz w pewnym stopniu przeciwwirusowe.

• sztuczna sól emska

  Sztuczna sól emska to mieszanina związków mineralnych naśladująca skład naturalnej soli termalnej pochodzącej z Bad Ems w Niemczech. Głównie zawiera wodorowęglan sodu, chlorek sodu oraz niewielkie ilości innych soli mineralnych. Działa mukolitycznie i sekretolitycznie, rozrzedzając wydzielinę dróg oddechowych i ułatwiając jej usuwanie.

• sodu fosforan bezwodny

  Sodu fosforan bezwodny to substancja czynna należąca do grupy leków przeczyszczających (laksacyjnych) o działaniu osmotycznym. Działa poprzez zwiększenie zawartości wody w świetle jelita, co prowadzi do zmiękczenia mas kałowych i pobudzenia perystaltyki jelit. Mechanizm działania opiera się na zatrzymywaniu wody w świetle jelita przez aniony fosforanowe, które słabo wchłaniają się z przewodu pokarmowego.

• potasu siarczan

  Potasu siarczan (potassium sulfate) to nieorganiczny związek chemiczny zawierający potas i siarczan, stosowany w medycynie głównie jako składnik preparatów przeczyszczających o działaniu osmotycznym. Mechanizm działania polega na zatrzymywaniu wody w świetle jelita, co prowadzi do zwiększenia objętości i rozmiękczenia mas kałowych oraz stymulacji perystaltyki jelit.

• sód wodorofosforan bezwodny

  Sód wodorofosforan bezwodny (disodium phosphate) to substancja czynna należąca do grupy fosforanów, stosowana głównie w medycynie jako środek przeczyszczający oraz składnik preparatów do oczyszczania jelita przed badaniami diagnostycznymi lub zabiegami chirurgicznymi. Działa osmotycznie, zatrzymując wodę w świetle jelita, co zwiększa objętość i płynność mas kałowych oraz pobudza perystaltykę jelit.

• sód siarczan bezwodny

  Sód siarczan bezwodny (siarczan sodu, Na₂SO₄) to substancja czynna leków o działaniu osmotycznym, stosowana głównie jako środek przeczyszczający. Działa poprzez wiązanie wody w jelitach, co zwiększa objętość i płynność mas kałowych, stymulując perystaltykę jelit i przyspieszając pasaż jelitowy. Siarczan sodu nie ulega wchłanianiu z przewodu pokarmowego, co sprawia, że działa miejscowo w świetle jelita.

• potas wodorowęglan

  Wodorowęglan potasu to związek chemiczny stosowany w medycynie jako lek alkalizujący, regulujący równowagę kwasowo-zasadową organizmu. Działa poprzez zwiększenie ilości wodorowęglanów w osoczu, co prowadzi do podwyższenia pH krwi i przeciwdziałania kwasicy metabolicznej. Wodorowęglan potasu jest często wykorzystywany w leczeniu stanów, w których dochodzi do nadmiernej kwasowości organizmu, a także jako źródło jonów potasu.

• metylu parahydroksybenzoesan

  Metylu parahydroksybenzoesan (metyloparaben) to organiczny związek chemiczny powszechnie stosowany jako konserwant w produktach farmaceutycznych, kosmetycznych i spożywczych. Działa on poprzez hamowanie wzrostu i rozwoju bakterii i grzybów, co zapobiega degradacji mikrobiologicznej leków i innych preparatów. Mechanizm działania polega na zakłócaniu metabolizmu komórkowego mikroorganizmów oraz zaburzaniu funkcji błony komórkowej patogenów.

• n-acetylotyrozyna

  N-acetylotyrozyna to acetylopochodna aminokwasu tyrozyny, która pełni ważne funkcje w organizmie człowieka. Jako suplement diety wykazuje działanie neuroprotekcyjne i wspomaga funkcje poznawcze. Działa poprzez zwiększenie biodostępności tyrozyny, która jest prekursorem neuroprzekaźników dopaminy, adrenaliny i noradrenaliny, kluczowych dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego.

• aspartam

  Aspartam to popularny sztuczny słodzik, będący dipeptydem złożonym z dwóch aminokwasów – kwasu asparaginowego i fenyloalaniny. Jest około 200 razy słodszy od sacharozy (cukru stołowego), dzięki czemu używany jest w niewielkich ilościach do słodzenia produktów spożywczych i leków. Aspartam nie zawiera grup węglowodanowych, przez co nie wpływa istotnie na poziom glukozy we krwi, co stanowi jego główną zaletę w porównaniu do cukru.

• wyciąg z liści melisy lekarskiej

  Wyciąg z liści melisy lekarskiej (Melissa officinalis) jest naturalną substancją czynną o właściwościach uspokajających, przeciwlękowych oraz łagodnie nasennych. Działa poprzez wiązanie się z receptorami GABA-ergicznymi w mózgu, co powoduje zwiększenie aktywności kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) – głównego neuroprzekaźnika hamującego w ośrodkowym układzie nerwowym. Dodatkowo wyciąg z melisy wykazuje działanie przeciwutleniające, przeciwzapalne oraz rozkurczające na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego.

• wyciąg z liści mięty pieprzowej

  Wyciąg z liści mięty pieprzowej to substancja pozyskiwana z rośliny Mentha piperita, która zawiera szereg składników bioaktywnych, przede wszystkim mentol, menton, mentofuran i pulegon. Wykazuje działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, działa wiatropędnie oraz łagodzi dolegliwości dyspeptyczne. Mechanizm działania polega głównie na aktywacji receptorów TRPM8 (receptory zimna), co daje efekt chłodzący i przeciwbólowy oraz antagonistycznym działaniu wobec kanałów wapniowych, co odpowiada za efekt spazmolityczny.

• aminokwasy

  Aminokwasy to organiczne związki chemiczne, będące podstawowymi jednostkami strukturalnymi białek. W organizmie ludzkim pełnią kluczowe funkcje: są niezbędne do syntezy białek, produkcji hormonów, neuroprzekaźników oraz uczestniczą w metabolizmie energetycznym. Wyróżniamy aminokwasy egzogenne (które organizm musi dostarczać z zewnątrz) oraz endogenne (które organizm potrafi sam syntetyzować).

• dipotasu fosforan

  Dipotasu fosforan (dwufosforan potasu) to substancja czynna należąca do grupy elektrolitów. Jest to związek nieorganiczny zawierający jony potasu i fosforanowe, który odgrywa istotną rolę w uzupełnianiu niedoborów elektrolitowych oraz w utrzymaniu prawidłowej gospodarki kwasowo-zasadowej organizmu. Mechanizm działania opiera się na dostarczaniu organizmowi zarówno jonów potasu (K+), niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego i mięśniowego, jak i jonów fosforanowych uczestniczących w licznych procesach metabolicznych.

• żelaza siarczan siedmiowodny

  Żelaza siarczan siedmiowodny (FeSO4·7H2O) to substancja czynna stosowana w leczeniu i profilaktyce niedoboru żelaza oraz niedokrwistości z niedoboru żelaza. Związek ten, znany również jako siarczan żelaza(II), dostarcza organizmowi jony żelaza(II), które są łatwiej przyswajalne niż jony żelaza(III). Po podaniu doustnym żelazo wchłania się głównie w dwunastnicy i górnym odcinku jelita cienkiego, gdzie jest transportowane do krwi i wykorzystywane do produkcji hemoglobiny oraz innych białek zawierających żelazo.

• kobaltu chlorek sześciowodny

  Kobaltu chlorek sześciowodny (CoCl₂·6H₂O) to związek nieorganiczny, który w medycynie znalazł zastosowanie głównie jako składnik suplementów mineralnych oraz jako wskaźnik wilgotności w preparatach farmaceutycznych. Kobalt jest pierwiastkiem śladowym niezbędnym dla organizmu, będącym integralnym składnikiem witaminy B12 (kobalaminy), kluczowej dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego oraz produkcji czerwonych krwinek.

• molibdenian amonu czterowodny

  Molibdenian amonu czterowodny (NH₄)₂MoO₄·4H₂O jest związkiem nieorganicznym stosowanym w medycynie jako źródło molibdenu, pierwiastka śladowego niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Molibden pełni rolę kofaktora dla enzymów takich jak oksydaza ksantynowa, oksydaza aldehydowa i reduktaza siarczanowa, które uczestniczą w metabolizmie puryn, aldehydów oraz siarki.

• metyrapon

  Metyrapon to substancja czynna stosowana głównie w diagnostyce i leczeniu zespołu Cushinga. Działa poprzez hamowanie enzymu 11β-hydroksylazy, który uczestniczy w syntezie kortyzolu w nadnerczach. Blokowanie tego enzymu prowadzi do zmniejszenia produkcji kortyzolu i zwiększenia wydzielania ACTH (hormonu adrenokortykotropowego), co wykorzystuje się w testach diagnostycznych oceniających oś podwzgórze-przysadka-nadnercza.

• chlorowodorek pseudoefedryny

  Chlorowodorek pseudoefedryny to substancja czynna o działaniu sympatykomimetycznym, która zwęża naczynia krwionośne i zmniejsza przekrwienie błony śluzowej nosa. Działa poprzez stymulację receptorów adrenergicznych, co prowadzi do obkurczenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia produkcji wydzieliny śluzowej, ułatwiając tym samym oddychanie przez nos.

• bromowodorek dekstrometorfanu

  Bromowodorek dekstrometorfanu (DXM) to syntetyczna pochodna morfiny, która w przeciwieństwie do morfiny nie ma właściwości przeciwbólowych ani uzależniających przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Jest to substancja przeciwkaszlowa działająca ośrodkowo poprzez tłumienie ośrodka kaszlu w rdzeniu przedłużonym mózgu. Dekstrometorfan działa również jako antagonista receptorów NMDA oraz jako agonista receptorów sigma-1.

• wyciąg z pluskwicy groniastej

  Wyciąg z pluskwicy groniastej (Cimicifuga racemosa, czarny koniczyn) jest preparatem roślinnym, który zawiera liczne aktywne składniki, w tym triterpeny, flawonoidy i izoflawony. Jego działanie koncentruje się głównie na regulacji gospodarki hormonalnej, szczególnie u kobiet w okresie okołomenopauzalnym. Mechanizm działania prawdopodobnie opiera się na modulowaniu aktywności receptorów estrogenowych, serotoniny i dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym.

• chlorek itru (90Y)

  Chlorek itru (90Y) to radiofarmaceutyk wykorzystywany w medycynie nuklearnej i radioterapii. Jest to radioaktywny izotop itru-90, który emituje promieniowanie beta o wysokiej energii, co czyni go skutecznym w niszczeniu komórek nowotworowych. Substancja ta działa poprzez bezpośrednie uszkadzanie DNA komórek nowotworowych, prowadząc do ich śmierci i zmniejszenia masy guza.

• chlorek lutetu-177

  Chlorek lutetu-177 (Lu-177) to radiofarmaceutyk wykorzystywany w medycynie nuklearnej, szczególnie w terapii radioizotopowej nowotworów. Jest to promieniotwórczy izotop lutetu, który emituje promieniowanie beta o stosunkowo niskiej energii (maksymalnie 0,5 MeV) oraz promieniowanie gamma, co czyni go idealnym do terapii celowanej.

• zespół protrombiny ludzki

  Zespół protrombiny ludzkiej (PCC, Prothrombin Complex Concentrate) to preparat krwiopochodny zawierający skoncentrowane czynniki krzepnięcia II, VII, IX i X. Stosowany jest głównie w pilnej rewersji działania doustnych antykoagulantów z grupy antagonistów witaminy K (np. warfaryny), w leczeniu wrodzonych niedoborów czynników krzepnięcia oraz w przypadku masywnych krwotoków.

• ludzki czynnik krzepnięcia II

  Ludzki czynnik krzepnięcia II (protrombina) to glikoproteina zależna od witaminy K, która odgrywa kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi. W szlaku koagulacji protrombina jest przekształcana przez kompleks protrombinazy do aktywnej postaci – trombiny, która z kolei przekształca fibrynogen w fibrynę, umożliwiając powstanie skrzepu.

• ludzki czynnik krzepnięcia VII

  Ludzki czynnik krzepnięcia VII (FVII) to białko osoczowe odgrywające kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi. Jest to glikoproteina zależna od witaminy K, syntetyzowana w wątrobie. Fizjologicznie występuje głównie w formie nieaktywnej, a po aktywacji (do FVIIa) inicjuje zewnątrzpochodny szlak krzepnięcia, wiążąc się z czynnikiem tkankowym (TF) w miejscu uszkodzenia naczynia.

• ludzki czynnik krzepnięcia IX

  Ludzki czynnik krzepnięcia IX to białko osoczowe, które odgrywa kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi. Jest niezbędnym elementem wewnątrzpochodnego szlaku krzepnięcia, gdzie uczestniczy w aktywacji czynnika X. Podawany jest przede wszystkim w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z hemofilią B (wrodzoną niedoborem czynnika IX), a także w nabytych niedoborach tego czynnika.

• ludzki czynnik krzepnięcia X

  Ludzki czynnik krzepnięcia X, znany również jako czynnik Stuarta-Prowera, jest kluczowym białkiem w kaskadzie krzepnięcia krwi. Aktywowany czynnik X (Xa) przekształca protrombinę w trombinę, która z kolei przekształca fibrynogen w fibrynę, tworząc skrzep. Rekombinowany ludzki czynnik X jest stosowany w leczeniu wrodzonych i nabytych niedoborów tego czynnika, zapobiegając krwawieniom i normalizując proces krzepnięcia.

• chlorowodorek piwmecylinamu

  Chlorowodorek piwmecylinamu jest półsyntetycznym antybiotykiem aminopenicylinowym o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Należy do grupy penicylin o przedłużonym działaniu dzięki wiązaniu estrowego, które zapewnia dobrą biodostępność po podaniu doustnym. Po wchłonięciu przekształca się w organizme w aktywny metabolit – amoksycylinę.

• hydrokortyzon sodu fosforan

  Hydrokortyzon sodu fosforan to rozpuszczalna w wodzie, szybko działająca postać hydrokortyzonu, naturalnego glikokortykosteroidu produkowanego przez korę nadnerczy. Działa przeciwzapalnie, przeciwalergicznie i immunosupresyjnie, hamując wiele mechanizmów zapalnych, w tym migrację leukocytów, wydzielanie cytokin prozapalnych i syntezę prostaglandyn.

• sod octan trójwodny

  Sodu octan trójwodny to organiczny związek sodu z kwasem octowym, który po rozpuszczeniu w wodzie dysocjuje na jony sodu i octanowe. W medycynie znajduje zastosowanie głównie jako składnik płynów infuzyjnych, gdzie służy do uzupełniania niedoborów sodu oraz jako bufor stabilizujący pH płynów ustrojowych. Związek ten pomaga w przywracaniu równowagi kwasowo-zasadowej organizmu, szczególnie w przypadkach kwasicy metabolicznej.

• standaryzowany wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego

  Standaryzowany wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego to preparat stosowany w immunoterapii alergenowej (odczulaniu) u pacjentów z alergią na roztocza kurzu domowego. Zawiera oczyszczone i standaryzowane alergeny pozyskane z roztoczy Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae. Mechanizm działania polega na stopniowym eksponowaniu układu immunologicznego na wzrastające dawki alergenu, co prowadzi do rozwoju tolerancji immunologicznej i zmniejszenia reakcji alergicznej.

• chrom(III) chlorek sześciowodny

  Chrom(III) chlorek sześciowodny (CrCl₃·6H₂O) to związek chemiczny stosowany jako suplement diety i w medycynie jako źródło chromu, pierwiastka śladowego niezbędnego dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Chrom odgrywa kluczową rolę w metabolizmie glukozy poprzez wzmacnianie działania insuliny, pomagając w utrzymaniu prawidłowego poziomu cukru we krwi. Związek ten uczestniczy również w metabolizmie makroskładników odżywczych oraz syntezie kwasów tłuszczowych i cholesterolu.

• miedź(II) chlorek dwuwodny

  Miedź(II) chlorek dwuwodny (CuCl₂·2H₂O) to związek chemiczny stosowany w medycynie głównie jako środek odkażający i bakteriobójczy. Działa poprzez blokowanie enzymów bakteryjnych i denaturację białek komórkowych, co prowadzi do zahamowania wzrostu mikroorganizmów. Substancja ta wykazuje działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze oraz przeciwwirusowe.

• żelazo(III) chlorek sześciowodny

  Żelazo(III) chlorek sześciowodny (FeCl3·6H2O) to związek chemiczny stosowany w medycynie przede wszystkim jako środek ściągający, antyseptyczny i hemostatyczny. Działa poprzez koagulację białek, co prowadzi do obkurczania tkanek i zamykania drobnych naczyń krwionośnych, zatrzymując krwawienie. Jednocześnie wykazuje działanie bakteriostatyczne, hamując rozwój drobnoustrojów.

• mangan(II) chlorek czterowodny

  Mangan(II) chlorek czterowodny (MnCl₂·4H₂O) to nieorganiczny związek chemiczny stosowany w medycynie jako źródło jonów manganu, który jest mikroelementem niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Mangan pełni rolę kofaktora dla wielu enzymów, w tym dysmutazy ponadtlenkowej, która chroni komórki przed stresem oksydacyjnym. Jest również istotny dla metabolizmu węglowodanów i lipidów oraz dla syntezy cholesterolu i kwasów nukleinowych.

• potas jodek

  Potas jodek (kalii iodidum) to nieorganiczny związek chemiczny będący solą potasu i kwasu jodowodorowego. Jest to ważna substancja stosowana w medycynie, głównie w schorzeniach tarczycy. Działa poprzez dostarczanie organizmowi jodu, który jest niezbędnym składnikiem hormonów tarczycy – tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3).