Specjalne ostrzeżenia
Zolafren-Swift

Olanzapina, substancja czynna leku Zolafren-Swift, wymaga szczególnej ostrożności i regularnego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem, ze względu na dwukrotnie wyższą śmiertelność (3,5% vs 1,5%) oraz trzykrotnie zwiększoną częstość zdarzeń naczyniowo-mózgowych (1,3% vs 0,4%) w porównaniu z placebo. Czynniki ryzyka obejmują wiek powyżej 65 lat, utrudnienie połykania, sedację, niedożywienie, choroby płuc oraz jednoczesne stosowanie benzodiazepin. U pacjentów z chorobą Parkinsona olanzapina może nasilać objawy parkinsonizmu i omamy, bez wykazania skuteczności w leczeniu psychozy. Zespół neuroleptycznego złośliwego (ZZN) jest rzadkim, ale potencjalnie śmiertelnym powikłaniem, objawiającym się m.in. wysoką gorączką, sztywnością mięśni i zaburzeniami świadomości, wymagającym natychmiastowego odstawienia leku.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Zolafren-Swift

Stosowanie leku Zolafren-Swift, zawierającego substancję czynną olanzapinę, wymaga szczególnych środków ostrożności i regularnego monitorowania pacjenta. Niniejszy artykuł przedstawia szczegółowe informacje o potencjalnych zagrożeniach i zalecanych sposobach postępowania, które powinny być wzięte pod uwagę podczas leczenia tym produktem leczniczym.1

Psychoza i zaburzenia zachowania związane z otępieniem

Nie zaleca się stosowania olanzapiny u pacjentów z psychozą i/lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem. Jest to podyktowane obserwacjami z badań klinicznych kontrolowanych placebo, które wykazały:2

  • Dwukrotnie zwiększoną częstość zgonów u pacjentów leczonych olanzapiną w porównaniu do grupy placebo (3,5% vs 1,5%) w badaniach trwających 6-12 tygodni
  • Zwiększona śmiertelność nie była zależna od dawki (średnia dobowa 4,4 mg) ani czasu leczenia

Zidentyfikowano czynniki ryzyka predysponujące do zwiększonej śmiertelności w tej grupie pacjentów:4

Ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych

W tej samej populacji pacjentów odnotowano trzykrotne zwiększenie częstości występowania niepożądanych zdarzeń naczyniowo-mózgowych (np. udar, przemijający napad niedokrwienny), w tym przypadki śmiertelne, w grupie leczonej olanzapiną w porównaniu z placebo (1,3% vs 0,4%).5

Czynniki ryzyka zdarzeń naczyniowo-mózgowych podczas leczenia olanzapiną obejmują:Choroba Parkinsona

Nie zaleca się stosowania olanzapiny w leczeniu psychozy wywołanej przyjmowaniem agonistów dopaminy u pacjentów z chorobą Parkinsona. W badaniach klinicznych zaobserwowano:7

  • Bardzo częste nasilenie objawów parkinsonizmu
  • Częstsze występowanie omamów niż w grupie placebo
  • Brak zwiększonej skuteczności olanzapiny w porównaniu z placebo w leczeniu objawów psychotycznych

W badaniach tych pacjenci przyjmowali najmniejszą skuteczną dawkę leków przeciw parkinsonizmowi (agonistów dopaminy) w stałych dawkach. Leczenie olanzapiną rozpoczynano od dawki 2,5 mg/dobę, zwiększając ją maksymalnie do 15 mg/dobę według decyzji badacza.8

Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN)

ZZN jest stanem potencjalnego zagrożenia życia związanym z przyjmowaniem leków przeciwpsychotycznych. Podczas stosowania olanzapiny zgłaszano rzadkie przypadki ZZN.9

Kliniczne objawy ZZN obejmują:10

  • Bardzo wysoka gorączka
  • Sztywność mięśni
  • Zaburzenia świadomości
  • Objawy niestabilności autonomicznego układu nerwowego:
    • Niemiarowe tętno
    • Wahania ciśnienia tętniczego krwi
    • Tachykardia
    • Obfite pocenie się
    • Zaburzenia rytmu serca
  • Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatyninowej
  • Mioglobinuria (rabdomioliza)
  • Ostra niewydolność nerek

W przypadku wystąpienia objawów ZZN lub wysokiej gorączki o niewyjaśnionej przyczynie, należy odstawić wszystkie leki przeciwpsychotyczne, również olanzapinę.11

Hiperglikemia i cukrzyca

Niezbyt często zgłaszano wystąpienie hiperglikemii i/lub rozwój albo nasilenie objawów cukrzycy, sporadycznie z kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym przypadki śmiertelne.12

W niektórych przypadkach odnotowano uprzednie zwiększenie masy ciała, co może być czynnikiem predysponującym. Zalecane jest odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpsychotycznego:13

  • Pomiar stężenia glukozy we krwi:
    • Przed rozpoczęciem leczenia
    • 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia olanzapiną
    • Następnie raz na rok

Pacjentów otrzymujących Zolafren-Swift należy obserwować pod kątem objawów hiperglikemii, takich jak:14

  • Nadmierne pragnienie
  • Nadmierne wydzielanie moczu
  • Nadmierne łaknienie
  • Osłabienie

Pacjentów z cukrzycą lub czynnikami ryzyka predysponującymi do cukrzycy należy regularnie badać, aby wykryć pogorszenie kontroli glikemii.15

Kontrola masy ciała

Należy regularnie kontrolować masę ciała:16

  • Przed rozpoczęciem leczenia
  • 4, 8 i 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia olanzapiną
  • Następnie raz na kwartał

Zmiany stężenia lipidów

W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u pacjentów leczonych olanzapiną obserwowano niepożądane zmiany w stężeniu lipidów.17

W przypadku wystąpienia zmian w stężeniu lipidów należy zastosować odpowiednie leczenie, w szczególności u pacjentów:18

  • Z zaburzeniami przemiany lipidów
  • U których występują czynniki ryzyka rozwoju takich zaburzeń

U pacjentów otrzymujących Zolafren-Swift należy regularnie badać stężenie lipidów:19

  • Przed rozpoczęciem leczenia
  • 12 tygodni po rozpoczęciu leczenia olanzapiną
  • Następnie co 5 lat

Aktywność przeciwcholinergiczna

Chociaż wykazano aktywność przeciwcholinergiczną olanzapiny in vitro, doświadczenia z badań klinicznych ujawniły małą częstość występowania objawów z nią związanych.20

Należy zachować ostrożność przepisując lek pacjentom z:21

  • Przerostem gruczołu krokowego
  • Niedrożnością porażenną jelit
  • Podobnymi schorzeniami, na które mogą wpływać leki o działaniu przeciwcholinergicznym

Czynność wątroby

Często obserwowano przejściowe i bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (AlAT i AspAT), zwłaszcza w początkowym etapie podawania leku.22

Należy zachować ostrożność i wykonać badania kontrolne u pacjentów:23

  • Ze zwiększoną aktywnością AlAT i/lub AspAT
  • Z objawami podmiotowymi i przedmiotowymi niewydolności wątroby
  • Z uprzednio stwierdzoną ograniczoną czynnościową rezerwą wątrobową
  • Stosujących leki o potencjalnym działaniu hepatotoksycznym

U pacjentów, u których stwierdzono zapalenie wątroby (w tym wątrobokomórkowe i cholestatyczne uszkodzenie wątroby oraz mieszaną postać uszkodzenia wątroby), należy przerwać leczenie olanzapiną.24

Neutropenia

Należy zachować ostrożność u pacjentów z:25

  • Małą liczbą leukocytów i/lub granulocytów obojętnochłonnych z jakiejkolwiek przyczyny
  • Przyjmującymi leki mogące wywoływać neutropenię
  • Z zahamowaniem czynności i/lub toksycznym uszkodzeniem szpiku indukowanym przez leki w wywiadzie
  • Z zahamowaniem czynności szpiku spowodowanym przez współistniejącą chorobę, radioterapię bądź chemioterapię
  • Z hipereozynofilią lub chorobą mieloproliferacyjną

U pacjentów leczonych jednocześnie olanzapiną i walproinianem często zgłaszano neutropenię.26

Przerwanie leczenia

Rzadko (≥0,01% do <0,1%) po nagłym przerwaniu stosowania olanzapiny zgłaszano wystąpienie ostrych objawów, takich jak:27

  • Pocenie się
  • Bezsenność
  • Drżenie
  • Lęk
  • Nudności lub wymioty

Odstęp QT

W badaniach klinicznych, istotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc (skorygowane wg wzoru Fridericia [QTcF] ≥500 milisekund [ms] w każdym momencie po rozpoczęciu badania, dla pacjentów z odstępem QTcF<500 ms przed rozpoczęciem badania) występowało niezbyt często (0,1% do 1%) u pacjentów leczonych olanzapiną, bez istotnych różnic w częstości występowania kardiologicznych zdarzeń niepożądanych w porównaniu z placebo.28

Należy zachować ostrożność zalecając jednoczesne stosowanie olanzapiny i innych leków powodujących wydłużenie odstępu QTc, zwłaszcza u pacjentów:29

  • W podeszłym wieku
  • Z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT
  • Z zastoinową niewydolnością serca
  • Z przerostem mięśnia sercowego
  • Ze zmniejszonym stężeniem potasu lub magnezu we krwi

Zakrzep z zatorami

Podczas leczenia olanzapiną niezbyt często (≥0,1% do <1%) zgłaszano przejściowe występowanie zakrzepu z zatorami w układzie żylnym.30

Związek między pojawiającymi się zakrzepami z zatorami w układzie żylnym a leczeniem olanzapiną nie został ustalony. Jednakże, ponieważ u pacjentów ze schizofrenią często występują czynniki ryzyka zakrzepu z zatorami w układzie żylnym, wszystkie możliwe czynniki ryzyka zakrzepu z zatorami (np. unieruchomienie) należy rozpoznać wcześniej oraz podjąć odpowiednie działania prewencyjne.31

Ogólna aktywność ośrodkowego układu nerwowego

Ze względu na to, że olanzapina działa przede wszystkim na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność stosując ją jednocześnie z innymi lekami o działaniu ośrodkowym oraz z alkoholem.32

Możliwe jest działanie antagonistyczne olanzapiny wobec bezpośrednich i pośrednich agonistów dopaminy, ponieważ wykazano in vitro antagonizm olanzapiny z dopaminą.33

Napady drgawek

Należy zachować ostrożność stosując olanzapinę u pacjentów z napadami drgawek w wywiadzie lub poddanych czynnikom obniżającym próg drgawkowy.34

Niezbyt często zgłaszano napady drgawek u pacjentów leczonych olanzapiną. W większości tych przypadków zgłaszano w wywiadzie napady drgawek lub czynniki zwiększające ryzyko ich wystąpienia.35

Późne dyskinezy

W badaniach porównawczych trwających 1 rok lub krócej późne dyskinezy występowały z istotnie statystycznie mniejszą częstością w przypadku stosowania olanzapiny.36

Ryzyko wystąpienia późnych dyskinez rośnie wraz z czasem trwania leczenia. Dlatego jeżeli u pacjenta przyjmującego olanzapinę wystąpią objawy podmiotowe i przedmiotowe późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku.37

Po odstawieniu leku objawy te mogą przejściowo ulec zaostrzeniu lub dopiero wystąpić.38

Niedociśnienie ortostatyczne

U pacjentów w wieku podeszłym obserwowano w trakcie badań klinicznych niezbyt częste przypadki niedociśnienia ortostatycznego.39

Zaleca się okresowe pomiary ciśnienia tętniczego u pacjentów w wieku powyżej 65 lat.40

Nagły zgon sercowy

Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano występowanie nagłych zgonów sercowych u pacjentów stosujących olanzapinę.41

W retrospektywnym, obserwacyjnym, kohortowym badaniu ryzyko nagłego zgonu sercowego u pacjentów leczonych olanzapiną było około dwa razy większe niż u pacjentów niestosujących leków przeciwpsychotycznych.42

W badaniu tym wykazano porównywalne ryzyko nagłego zgonu sercowego w przypadku stosowania olanzapiny i innych atypowych leków przeciwpsychotycznych uwzględnionych w analizie zbiorczej.43

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Olanzapina nie jest wskazana do stosowania w leczeniu dzieci i młodzieży.44

W badaniach z udziałem pacjentów w wieku od 13 do 17 lat występowały różne działania niepożądane, w tym zwiększenie masy ciała, zmiana parametrów metabolicznych i zwiększenie stężenia prolaktyny.45

Informacje dotyczące substancji pomocniczych

Fenyloalanina

Zolafren-Swift tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej zawierają aspartam, który jest źródłem fenyloalaniny.46

Dawka leku Zawartość aspartamu
Zolafren-Swift 5 mg 2,40 mg
Zolafren-Swift 10 mg 4,80 mg
Zolafren-Swift 15 mg 7,20 mg
Zolafren-Swift 20 mg 9,60 mg

Aspartam może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. Jest to rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie, z powodu jej nieprawidłowego wydalania.47

Sód

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.48

Alkohol benzylowy

Produkt leczniczy Zolafren-Swift zawiera alkohol benzylowy w różnych ilościach w zależności od dawki:49

  • Zolafren-Swift 5 mg: 0,03 mg alkoholu benzylowego
  • Zolafren-Swift 10 mg: 0,06 mg alkoholu benzylowego
  • Zolafren-Swift 15 mg: 0,1 mg alkoholu benzylowego
  • Zolafren-Swift 20 mg: 0,1 mg alkoholu benzylowego

Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne.50

Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku, gdyż duża ilość alkoholu benzylowego może gromadzić się w ich organizmie i powodować działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną).51

Duże objętości alkoholu benzylowego należy podawać z ostrożnością i tylko w razie konieczności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby z powodu ryzyka kumulacji toksyczności (kwasica metaboliczna).52

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl